ตอนกลางวันหลังกินข้าวเลยเดินไปซื้อเค้กชอกโกแลตร้าน bow ไปฝากน้อง(กินข้าวกลางวัน 31 ซื้อเค้กไป120
)
แล้วเอาไปฝากไว้ในห้อง server (ชื่อเล่น”ตู้เย็น”)เพราะชั้นเราไม่มีตู้เย็นจะไม่เก็บในที่เย็นก็ไม่รู้ว่าการเดินทางในรถไฟ 1 คืนไปถึงเชียงใหม่แล้วเค้กยังจะกินได้อยู่หรือเปล่า
ว่าแล้วไปเอาเค้กออกมาแล้วจัดของดีฝ่าเพราะมีครัวซองชอกโกแลตของโอบองแปงอีกต่างหาก หอบเป้หลังจะหักกลับบ้านไม่มีเสื้อผ้ามีแต่ของกินเต็มไปโม้ด..
เดินทางไม่เหงามี Hobbit ไปเป็นเพื่อน(ยังอ่านไม่ถึงไหนเลย) ไปแล้ววววว
ป.ล เมื่อคืนคุย msn กับเบญ ดีใจได้ที่พูดไปแล้วที่มันฟัง(อ่าน)จนจบ นี่ถ้าคุยกับสดๆพี่ท่านหลับหูหลับตาเถียงตลอด ก็ไม่รู้จะเรียกว่าปรึกษาหรือเล่าให้ฟังกันแน่ถ้าไม่ยอมรับรู้ความเห็นเรา กลับไปมีหวังฉันได้ฟังเรื่องราวของเบญหูบวมแน่ๆ
No comments:
Post a Comment