มะได้ countdown เดี๋ยวต้องเข้านอนแล้วพรุ่งนี้ตื่น 4.30 ไปทำงานแต่เที่ยงก็เสร็จไปเที่ยวได้แต่วันที่ 2 ก็ทำงานอีก -_-'

วันนี้ไปดู the lord of the ring3 อลังการงานสร้าง ชอบจริงๆ ฉากใหญ่ๆดูเนียนดีไม่หลอกๆอ่ะ อยากจะดูสามภาคในวันเดียวเลยไว้จะทำสักวันนึง เอาให้ตาแฉะไปเลย

พรุ่งนี้จะไปเอาน้องโน้ตกลับสู้อ้อมอก เวรเอ๊ยสุดท้ายก็ส่งไปเคลมที่ acer แล้วไงถ้ายังจะยืนยันเก็บเงินเรา 535 บาทอ่ะโดนแน่ๆ

ป.ล มะวานไปงานวันเกิดแม่แฟนที่แพกลางกรุง คาราโอเกะเพลงใหม่มี peace maker ด้วยอ่ะ อาหารก็อร่อย ปาร์ตี้เพื่อนๆบอกให้มาที่นี่ละกันคิดกันไม่ได้ซะที
ป.ล2 ที่ดูไบมะได้ซื้อครีมซักกระปุกแต่ไปซื้อเสื้อกะกางเกงวอร์มแทนแจกเกตอีกตัว เฮ้อ..ก็หาเรื่องเสียเงินมันก็เสียเงินนะซี้

Hello from Dubai..next 20 mins i will go out to shopping. Last night when I arrived here I and other crews went to City Center but there was not enought time. Despite I don't want to go out today but nothing to do.Tonight I will leave Dubai at 23:00(2.00 Thailand time) It's just 10.42 now.

I got only a shirt from MNG (it is on sale up to 40% more expensive than Singapore but cheper than Thailand) but my coworkers got a lot of clothes and bags from MNG and Zara. I can't find anything good in my opion.

Today, I will go to Carrefour again to buy Kamill body lotion I think it's rich lotion cos my skin is sooo dry and it comes in small container so I pack it in my overnight bag.

Going out is dangerous cos I spend money for sure :(

P.S my notebook still at the shop cos a technician fixed it wrong way. I told it's hardware problem but they format my C: !!!!!!!!!! and charged me 535 without any permission from me but when he test internet connection for me,it doesn't work..shame on him !!!!

น้องโน้ต(บุ๊ค)ของฉันต้องไปโรงบาลซะแล้ว ถอยมาได้เดือนกว่าเองน้า.. ผ่อนก็ยังไม่หมดนะเว้ยยยย ตามการวิเคราะห์คิดว่า RJ 11 เดี้ยง !!! ง่ะก็เล่นเนตมะได้ไง แหงะ

แหม่งๆมาสองวันแล้นก็ความเร็วที่ต่อติดดรอบอ่ะ จาก 50 หลุดต่อใหม่ได้ 31 เมื่อคืนติด 12 แล้วก็ไม่ติดอีกเยยยย แง้ว ส่งซ่อมด่วน ผลเป็นไงวันเสาร์รู้พรุ่งนี้ไปสิงค์จะออกไปเที่ยวดูไฟคริสมาต

ฮือออ น้องโน้ตของพี่

ขี้เกียจ ไม่มีอารมณ์ผสมกับการป่วยกายเข้าไปด้วย ลาป่วยทิ้งเงินพันขออยู่บ้านพักกายวันนึง พรุ่งนี้ต้องบินกวางเจาแต่ลาไม่ไปหละเดี๋ยว 25 ต้องบินสามแลนด์ไปนอนสิงค์โปร์ เงินก็เสียดายแต่เสียดายสุขภาพมากกว่าแถมการพักอาจทำให้มี”ใจ”ในการทำงานวันหลังมากขึ้นด้วยนะ

จะอุดฟันสามร้อยกลายเป็นครอบฟันแปดพัน กลับจากทำงานหกโมงเย็นจะกลับบ้านคงไม่ทันนัดก็เลยไปร้านทำฟันก่อนกลับบ้าน หอบกระเป๋าถุงเสื้อหนักและบวมไปร้านด้วย (ตอนนี้แหละที่คิดอยากจะมีรถส่วนตัวเฟ้ย จะได้ทิ้งกระเป๋าไว้ในรถได้)

หมอฟันใจดีเป็นหมอผู้หญิงชื่อหมอฮุยมือก็เบาแต่ฉีดยาชาที่เพดานปากยังไงก็เจ็บอ่ะนะ ที่ไม่ใช่แค่อุดเฉยๆเพราะฟันที่ผุมันเคยโดนอุดมาแล้วและก็เหลือเนื้อฟันไม่เยอะขัดๆขูดๆออกไปก็เหลือเนื้อฟันน้อยไปอีกจะอุดไปก็เหมือนทั้งซี่มีแต่วัสดุอุดฟันถ้าเกิดฟันแตกวันหลังก็ต้องครอบอยู่ดีก็ครอบๆไปเลยเราก็เห็นชอบด้วยตอนไปปรึกษาที่ร้านครั้งแรกอ่ะห้าพันก็อ่ะนะ เป็นโลหะไม่ทำแบบสีเหมือนฟันเพราะต้องการความแข็งแรงและเนื้อฟันเราเหลือนิดเดียวถ้ากรอออกเพื่อเตรียมครอบก็ไม่เหลือไรกันพอดี

เมื่อวานไปพบหมอหมออธิบายให้เราฟังใหม่(หมอที่ตรวจวันแรกที่ไปคนละคนกันคนนั้นไม่ใช่หมอเฉพาะทาง)แล้วก็ให้เราเลือกวัสดุเพราะมันมีวัสดุสามแบบ มีแบบเงินห้าพัน แบบมีทองผสม 50% แปดพัน กับแบบผสมทอง 80% อันนี้ราคาไม่เข้าหูแล้วหละ ได้ยินแค่แปดพันสมองก็ไม่สั่งการแล้ว ข้อดีของการมีทองคือทำให้ทำรูปฟันได้ดีกว่าเพราะโลหะมันจะอ่อนตัว ไม่เลือกแบบ 80% กลัวฟันจะทองแบบอาม่า(แต่หมอบอกมันเหลืองนิดๆเท่านั้น) อิฉันก็ลงทุนนะเห็นกะว่าอยู่กะเราไปทั้งชีวิตเราก็เลือกสิ่งที่ดีที่สุดที่(คิดว่า)สามารถละกันด้วยการเดินทางสายกลางก็เสียค่าเดินทางไปแปดพันบาทถ้วนๆ หมอจะทำให้สวยงามด้วยแหละ คือจะทำด้านนอกเป็นสีเหมือนฟันเวลายิ้มก็เห็นเป็นฟันส่วนด้านในกะตรงที่เคี้ยวอาหารอ่ะเป็นโลหะแต่จะทำไปทำไมนะเพราะซี่ที่ตรงกันด้านล่าง(ฟันที่ผุคือกรามบนซ้าย)เราก็ครอบสีเงินทั้งซี่เลยก็ยิ้มแวววาวไปอีกแบบ(ไม่เห็นเท่าไหร่หรอกอยู่ลึก)

จ่ายเงินไปแค่สามพันห้านะมีแค่นั้นแหละวันที่ไปครอบค่อยจ่ายที่เหลือตอนนี้หมอครอบพลาสติกให้ก็เป็นสีฟันทั้งซี่เลยแหละสวยดีนะเหมือนสุขภาพฟันดีไม่เคยอุด ตอนนี้ยังนัดวันไปครอบไม่ได้เพราะว่างไม่ตรงกันคงต้องเป็นปีหน้าก็ดีมีเวลาหาเงินก่อน ดีนะที่ไปญี่ปุ่นไม่ซื้อของบ้าบอ

ไปนาริตะครั้งนี้เป็นครั้งที่สองมีเวลาเที่ยวด้วย(อยู่ 24 ชั่วโมง) แต่ก็ไม่ได้ไปชินจูกุ โตเกียวอย่างที่คิดหรอกนะ เพราะโจบอกไม่ทันหรอกเชื่อเค้ากว่าจะนอนกว่าจะตื่นนั่งรถเป็นชั่วโมงไปเที่ยวที่A eon กันก็พอแล้ว นัดกันสามคน ฉัน โจ พี่ตุ่น ให้ฉันตื่นก่อนแล้วโทรไปปลุกโจแล้วจะปลุกกันเป็นทอดๆไป จากนั้นก็แยกย้ายไปนอน(ทำงานคืนวันที่ 19 23:40 ไปถึงเช้าวันที่ 20 7:30) พระเจ้าช่วยสมควรจะไปไหนไม่ทัน ตื่นมาตอน 11:30 เอ๊ะตูตั้งเวลาประเทศไหนเนี่ย จำได้ว่าตั้งปลุกไว้ตอน 10:30 นะ กรรมแล้วมัน 13:30 แล้วหละพลาดรถรอบ 13:15 ไปแล้วรอรถรอบต่อไปตอน 15:15 เลยอ่ะ แง้….

ระหว่างรอเวลาหารายการทีวีดู มีรายการผีด้วยดำเนินรายการเหมือนชมรมอะไรซักอย่างหัวหน้าชมรมคือโกโร่ อินางากิ (smap) สมาชิกเป็นเด็กๆ เอาจดหมายจากทางบ้านมาทำเป็นภาพเรื่องผีอ่ะ น่ากลัวมิใช่น้อย ตอนที่เริ่มตั้งใจดูอ่ะคือตอนที่มีผีมาเขย่าประตูห้องน้ำ ผู้ชายคนนึงนั่งตัวสั่นกลัวผีอยู่ในมุมห้องน้ำมองลูกบิดประตูที่สั่นเขย่าๆ ภาพฉายให้เป็นว่าด้านนอกของประตูมีมือผี(มันปุปะเลือดๆ)อยู่ที่ประตู ผู้ชายกลัวมากเอาเครื่องรางในกระเป๋าออกมาถือแล้วก็สวดไรงึมงำๆ นานไปสักพักประตูก็เงียบ ฉันก็คิดว่ามันต้องผ่าง!! ผีโผล่ไรเงี้ย ไม่เว้ย ผู้ชายก็มองเครื่องรางอย่างชื่นชมและรู้สึกโล่งอกแล้วก็ค่อยๆยืนขึ้นพเงยหน้าขึ้นมาผีมันก้มหน้าลงมาจากข้างบนอ่ะ ตาดำก็ไม่มี กรี๊ดดด อิอิ มันๆๆ นั่งดูตอนต่อไป แล้วก็มีช่วงภาพถ่ายผีๆด้วยอ่ะ แบบหัวหายไปเลยอ่ะ นั่งผิงไฟกันกลางวันเห็นๆคนนึงในรูปไม่มีหัวเฉย หรืออีกรูปเป็นรูปเด็กประถมถ่ายรูปกันแต่มีเด็กคนนึงมะมีขา เจี้ยก ! แล้วอีกรูปที่เราก็เล็งว่าอะไรผีว้า เป็นรูปชายหญิงถ่ายรูปคู่กันจับมือกันเงาขาวๆแสงอะไรก็ไม่มีในภาพนิ ปรากฎว่ามือที่กุมกันมีสามมือ !! จ้าก !!! เพลินมันไม่ค่อยจะกลัวเพราะสมาชิกชมรมเป็นเด็กพอเด็กๆเห็นภาพมันก็กรี๊ด เหวอ เสียงแบบเด็กๆอ่ะก็ตลกดีแต่คิดว่าถ้าดูตอนกลางคืนยังไงก็ต้องมีเสียวกันมั่งหละว้า

ได้เวลารถจะออกจากโรงแรมฉันก็ลงไปที่ lobby คนเพียบ(มีไฟล์ทอื่นด้วย) ใครๆก็คงจะนอนกันน่าดูแหละก็บินทั้งคืนไม่มีจัดพัก ฉันหนะวันที่ 19 ก็ตื่นตั้งแต่ 9 โมงเช้าเพราะคิดจะนอนตอนเย็นก็ไม่หลับมาหลับเอาเช้าวันที่ 20 เหมือนตื่นเกือบยี่สิบสี่ชั่วโมงเลยหละ เห็นคนเยอะก็จริงแต่ไม่มีพี่ตุ่นโจบอกว่าออกไปแล้วม้างโทรไปก็ไม่รับปรากฎสอบถามภายหลังพบว่าพี่เค้าตื่นห้าโมงเย็น !!

รถออกเดินทางไปแวะจุดแรกที่สถานี Narita แถวนี้ก็มีร้านให้เดินเที่ยวด้วยแต่ไม่ได้ลงนั่งต่อไปที่ Aeon ห้างใหญ่เหมือนกันนะ มี Jusco ด้วย เรา(ฉันกะโจ)คิดว่าหาไรกินกันก่อนซื้อของ มีร้านของกินเยอะแต่ฉันเลือกร้านซูชิอยากกินอ่ะก็ชักชวนเพื่อนด้วย สั่งยากนิดนึงนะถึงจะมีสายพานแต่เค้าไม่ได้ทำออกมาเยอะๆเราต้องสั่งจากเมนูแต่ก็มีเมนูภาษาอังกฤษด้วย เรามาสองคนก่อนจากนั้นก็มีครอบครัวกัปตันแล้วก็พวกนักบินมาอีกสี่คน ก็เป็นคนไทยหกคนนั่งเรียงกันบรรยากาศสนุกดี วันนี้แหละได้กินปลาโทโร่เห็นในร้านอาหารญี่ปุ่นที่บ้านเราแพงๆ แต่เป็นปลาโทโร่กลาง(Chuu Toro) นะ ปลาโทโร่ใหญ่มะได้สั่งอ่ะ คือจริงๆโทโร่กลางก็ไม่ได้สั่งหรอกแต่ในสายพานมะมีไรมีจานนี้ผ่านมาก็หยิบไม่ได้รู้เล้ยว่าปลาไรหน้าตาเหมือนทูน่าไง แต่จานมันทองๆชักหวั่นใจ กว่าจะกินจานนี้นี่สั่งอย่างอื่นมากินก่อนสองสามจานอ่ะ ด้วยความอยากรู้ว่าปลานี่มันปลาไรหว่าก็ถามดูเค้าบอกโทโร่กลางมันจะเรียงจากโทโร่ใหญ่ โทโร่กลางแล้วก็ทูน่า โทโร่ใหญ่อร่อยสุดและแพงสุด วันนี้กินปลาเดิมๆเหมือนกินกันในบ้านเราแต่สั่งปลาหางเหลืองมาด้วย (young yellow tail = hamachi) แล้วก็ซุปมิโซปูอร่อยดีไม่คาวเลยชามใหญ่มีปูมาด้วยกรรเชียงมันนะสองซีก ราคาแค่ 160 เยนเองอ่ะ

กินข้าวเสร็จแยกกันเดินนะโจแนะนำว่ามีอะไรตรงไหนมั่ง(ร้านร้อยเยนอยู่ชั้นสอง ทางจัสโก้มีซุปเปอร์ …) ฉันก็เลยไปเดินชั้นสองก่อน ชั้นสองก็มี food court แล้วก็มีไอติมบาสกิ้นด้วยหละ ไปส่องๆดูรสไอติมมีแปลกๆด้วยแพงนะลูกละร้อยบาทนิดๆอ่ะ แต่ก็กินลูกนึงรส winter white chocolate บ้านเรามะมีนี่นาแล้วมันก็น่ากินด้วยเป็นไอติมสีขาวมีชอกโกแลตขุยๆ มีสตรอเบอรี่ กินแล้วเหมือนมันใส่เหล้าด้วยหละ อร่อยดี ก่อนหน้านี่อ่ะกินไอติมชาเขียวมาแล้วด้วยลูกนึงที่ประตูทางเข้าห้างเห็นแต่แรกแล้วก็อยากกินแต่กินข้าวก่อนถึงมากิน

ถัดจากร้านไอติมมี game zone น่าเล่นแต่ไม่เล่นมะมีพวกเล่นคนเดียวเสี่ยวคนเดียวอาย แต่ก็เดินดูหมดอ่ะ มีจับตุ๊กตาอยากให้คนแถวนั้นจับให้มีคนนึงจับได้เพียบเลยแต่ก็อีกอ่ะไม่กล้าขอให้เค้าจับ จากนั้นก็ไปร้านร้อยเยนไม่ได้ซื้ออะไรมากไม่รู้จะซื้ออะไรดี กระเป๋าไม่มีที่จะใส่ด้วยแหละเสื้อกันหนาวก็เต็มแล้ว ดูๆแล้วก็ไปร้านขายยา ชอบร้านขายยามันลดราคาด้วยหละซื้อของนิดหน่อยซื้อวิตามินซีด้วยแพงนะแต่อยากลองเคยฟังแอร์ญี่ปุ่นมาว่า chocola BB ดี แต่ที่ฉันซื้อมัน Chocola CC white แหงสิทำให้ขาวด้วยอ่ะและมันก็ผสมวิตามินบีเหมือนกันแต่น้อยชนิดและปริมาณที่ผสมก็น้อยกว่า

จากร้านขายยาเดินไปเรื่อยอ่ะยังไงก็น่าดูน่าชมไปหมด มีร้าน Village/Vangaurd ด้วยชอบร้านนี้เคยเข้าไปซื้อของทีนึงแล้วที่นาโกย่ามันเป็นเหมือนร้านของเล่นแปลกๆ ของน่ารัก ขนม หนังสือ เพลงแปลกๆ ยังมีอีกร้านนึงขายขนมอย่างเดียวเลยเหมือนขนมเด็กๆอ่ะขนมแผง ขนมหลอกเด็ก ตื่นตาดี

เดินทะลุไปจัสโก้ก็แบบห้างทั่วไปอ่ะเหมือนเซ็นทรัลยังงี้ไม่ตื่นตาธรรมดาเดินลงไปซุปเปอร์หาของกินชอบน้ำสลัด ขนมเซมเบ้รูปเมล็ดข้าวอร่อยจริงๆ อยากมีกล้องจริงๆเลยจะได้ถ่ายรูปมาแปะประกอบการเล่าแต่ดูราคากล้องแล้วแพงอ่ะ T1 พอๆกะที่ขายในเวบบ้านเราเลย ไว้รอซักพักให้หารุ่นที่ต้องการให้ได้ก่อนค่อยซื้อเพิ่งจะมาสนใจดูกล้องดิจิตอล ดูพร้อมๆกันงง

รอเวลารถมารับ(มันมีหลายรอบ)กลับโรงแรมมะเห็นมีโจในรถปรากฏว่าหนีกลับไปก่อนแล้ว ธ่อ...ฉันเอาของขึ้นไปเก็บแล้วลงมากินบุฟเฟ่ต์ที่ห้องอาหารในโรงแรมกินส้มเพียบเลย ส้มญี่ปุ่นไม่อร่อยเท่าสายน้ำผึ้งหรอกเปรี้ยวไปนิดแต่ชอบที่ไม่มีเม็ด กินแล้วก็ขึ้นไปเก็บของ เข้านอน วันนี้ต้องตื่นเช้ามาทำงานกลับต้องแวะเชียงใหม่ก่อนกลับกรุงเทพด้วยแต่สบายมากเลยผู้โดยสารแค่ 41 คนอ่ะ (เค้าเพิ่งเปิดเส้นทางบินใหม่) มีจัดพักด้วยแหละแต่จากเชียงใหม่เข้ากรุงเทพเต็มนะ 303 คนอ่ะ

ออกไปช้อปปิ้งบำบัดซะหน่อยก็ไม่ได้ซื้อไร้สตินะแต่ก็หมดไปหลายตังค์ซึ่งเป็นเงินในอนาคตซะด้วยสิก็ระวังๆอยู่เรื่องใช้จ่ายอ่ะก็ไม่อยากประวัติศาสตร์ซ้ำรอย(เป็นหนี้บัตรเครดิต)

ตอนนี้จิตใจไม่ซึมเศร้าเซ็งเท่าสองวันก่อนแต่ก็ยังผิดปกติอยู่ก็ไม่ค่อยมีอารมณ์อะไรเท่าไหร่ไม่แม้แต่กระตือรือร้นวางแผนเที่ยวโตเกียว ไปแค่วันเดียวจะทำอะไรได้(ปลงซะงั้นอ่ะ)

พรุ่งนี้ก็ไปนาริตะแล้วไปที่ไกลๆก็ดีเหมือนกันโทรศัพท์อะไรก็ติดต่อไม่ได้คนละระบบแต่ปกติไปไหนก็ไม่มีใครโทรไปหาอยู่แล้วอ่ะนะเพียงแต่ไม่ต้องหวังว่าจะมีใครติดต่อมามั้ยนะมั้ง อยากไปนานๆนะแบบหลอกตัวเองว่าไม่มีเรื่องข้างหลังให้ห่วงดี บางทีชอบเข้าไปในเกมเพราะหลอกตัวเองอีกเหมือนกันแหละก็ถ้าความจริงมันเจ็บปวดหนีได้ก็ดีเหมือนกันว่ามะ

ตอนนี้เศร้าใจไม่รู้จะอธิบายไง ไม่รู้จะเขียนไร ไว้วันหลังมันๆจะมาเขียนใหม่

ชงกาแฟเย็นมันไม่ง่ายเลยแฮะ ขมปี๋เยย นึกว่าใส่กาแฟ น้ำตาล ครีม น้ำร้อน น้ำแข็งเสร็จ ปกติอยู่บางกอกก็ไม่เคยชงกินเองหรอกนอกจากซี้อไม่ก็กลับเชียงใหม่ปุ๊กชงให้กิน(ก็ไม่อร่อยเหมือนกันอ่ะแหละแต่ดีกว่า)แต่วันนี้ในตู้เย็นมี Black forrest cake ก็นึกอยากจะกินกะกาแฟขึ้นมา ไว้วันหลังจะลองชงใหม่

ป.ล จะไปนาริตะวันศุกร์นี้แล้วยังไม่ได้เปิดคู่มือนำเที่ยวที่ซื้อมาซักกะหน้า

กระชากวัยไปดูงานประกวดกองเชียร์ระดับมัธยม กระชากมากๆแค่คิดว่าเด็กม.6 กะฉันก็อายุห่างกันสิบปีฉันอ่ะน้ามันเลยนะนั่นแต่ภัทร(อยู่ม.ห้า)ขอให้ไปเป็นเพื่อนซึ่งของมันแน่ที่เป็นเพื่อนแบบที่ต้องออกตังค์ค่ารถและค่าอาหารด้วยอ่ะนะ

งานเค้าจัดที่มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์เป็นรอบชิงชนะเลิศแล้วผ่านเข้ารอบมาสิบโรงเรียนเท่าที่จำได้มีโรงเรียนศรีสุริโยทัย,โรงเรียนสวนกุหลาบนนท์,บดินทร์เดชา,พุทธจักร,หอวังนนท์,สมุทรปรากร,สตรีวัดระฆัง,สายปัญญา (สะกดผิดขออภัยไม่คุ้นเคยอ่ะผมคนต่างจังหวัด) แต่ดูได้สามโรงเรียนแรก(ที่เอ่ยชื่อ) ก็ดูโรงเรียนน้องเสร็จก็ขี้เกียจแล้วอ่ะนานนะตอนนั่งรอกว่าจะเปิดงานแถมผ่านไปสามโรงเรียนก็มีกิจกรรมมาคั่น มีดีเจ นักร้องของอาร์เอสมาโชว์ตัวเด็กกรี๊ดกันลั่นเลย ใครเป็นใครส่วนมากฉันจะไม่รู้แต่เด่นๆออกมาคือนักร้อง 001 (ตัวแบบ 00 อ่ะนะไกลแค่ไหนก็เดาได้)

จากงานเชียร์ตอนบ่ายครึ่งกว่าๆไปเซ็นทรัลไปเอาของที่ระลึกที่ร้าน C-plus เค้าส่งจดหมายมาให้สมาชิก(คือภัทร)ไปร่วมงานเค้าบอกจะมี pretty ragnarok ด้วยอ่ะแต่เพราะไปดูงานเชียร์นั่นอ่ะมาถึงเงียบกริบไหนอ่ะงานแต่ของที่ระลึกยังมีอยู่เค้าก็เลยให้มาเป็นซีดีเกมมังกรหยกออนไลน์หนะไว้จะลองลงเล่นดูมั่งตอนนี้เป็น close beta เล่นฟรีหนึ่งเดือน จากนั้นก็กินไดโดม่อนแบบกระหน่ำอิ่มถึงเย็นอ่ะนะแล้วก็เดินเรื่อยเปื่อยไม่ได้อะไรกลับบ้านตอนหกโมงเย็นเสียเวลาจริงๆรีบกลับบ้านเล่นเกมน่าจะดีกว่า

พรุ่งนี้ไปฮ่องกง ไม่...ไม่ได้ไปช้อปปิ้งเลยไปถึงดึกเช้าอีกวันก็กลับละ แหงะอยากมีเวลาไปช้อปปิ้งเนอะ(วินโดว์ ช้อปก็ยังดี)

ไฟล์ที่ไปภูเก็ตเมื่อวันที่ 12 -13 อ่ะโชคดีตรงกับงานย้อนอดีตภูเก็ตพอดีเลยนี่ถ้าไม่ตามพี่เค้าออกไปกินขนมจีนหละก็ต้องพลาดอะไรหลายอย่างเลยหละ

ขนมจีนร้านป้าที่ใครๆเค้านิยมไปกินกันฉันก็อยากจะไปกินมั่งถึงโรงแรมก็เปลี่ยนชุดไปกันเลยสมาชิกเจ็ดคนเดินจากโรงแรมไปร้านป้าปรากฏว่าแห้ว!?!? ป้าเก็บร้านไปละอะไรกันตอนนั่งรถผ่าน(จะไปโรงแรม)ยังเห็นตั้งหม้ออยู่ป้าก็ยิ้มให้ลูกเรือ ไปถึงปิด ปิด ปิด พี่แอร์อยากกินมากป้าเลยแนะนำให้เดินตรงไปอีกมีของกินแน่ๆเค้ามีงาน งานใหญ่เลยหละมีเวทีการแสดงและเตรียมปิดถนน ตอนเราไปยังไม่เย็นมากก็กินขนมจีนร้านแรกที่เจอเลย ฉันลองกินตามพี่ๆกินขนมจีนแกงไตปลาผสมน้ำยาก็อร่อยดี ตามด้วยหมี่หุ้นกระดูกหมู จานนี้เหมือนหมี่ผัดซีอิ๋วของเชียงใหม่แต่เส้นเล็กกว่ากินกับน้ำซุปกระดูกหมูเห็ดหอม ชุดละยี่สิบบาทเอง ส่วนขนมจีนจานละสิบสองบาท

ออกจากร้านขนมจีนพี่สจ๊วตไปร้านผ้าจะซื้อผ้าถุงฝากคนทางบ้านทุกคนก็ดูตามและบางคนก็ได้ของตามไปด้วยส่วนฉันยืนนอกร้านมองหาอะไรกินต่อไป ตรงข้ามร้านผ้าขายขนมมีเตาตั้งเยอะเลย เค้าติดป้ายว่าอาโป๊งขนมสูตรโบราณฉันเลยข้ามไปดูมองไกลๆเหมือนขนมถังแตกแต่จริงๆไม่ใช่มันเป็นแป้งม้วนเอาแป้งราดบางๆบนกระทะเล็กๆ(กระทะอาหารจีนที่โค้งๆไม่ใช่กระทะแบนๆ) พอแป้งสุกก็เอามาม้วน เค้าขายให้สองอันห้าบาท กินแล้วรสชาติแบบกะทิอ่ะรู้ว่าทำจากมะพร้าวแน่ๆ อร่อยดีกรอบๆแต่ตรงกลางจะนิ่มๆเพราะเป็นก้นกะทะอ่ะแป้งไหลไปรวมกัน เดินต่อมาอีกเจอร้านเต้าส้อก็ซื้อกลับมาฝากคนที่บ้าน

พอยิ่งเย็นคนก็ตั้งร้านมากขึ้นโรงเรียนต่างๆก็มาตั้งร้านโชว์ฝีมือแกะสลัก โชว์การละเล่น มีของกินเยอะขึ้นน่ากินไปหมดเลย เจอขนมจือจุนเคยกินมานานแล้วชอบด้วยแต่ไม่รู้จักชื่อฉันเรียกขนมไข่ดาวมาตลอดมันทำจากแป้งเอาไปทอดแล้วตรงกลางจะนูนๆดูแล้วเหมือนไข่ดาว อาจจะเห็นได้ที่ท่าพระจันทร์นะคนขายบอกเป็นขนมพื้นเมืองของภูเก็ตนึกว่าของกรุงเทพซะอีก

เดินต่อไปผ่านโรงเรียนภูเก็ตไทยหัว เจ้าหน้าที่เค้าเชิญชวนให้เค้าไปดูนิทรรศการ ตึกเค้าโบราณน่าดูเหมือนฉากถ่ายละครช่องสามเลย ตึกเป็นสถาปัตยกรรมแบบArt Deco ที่บนสุดของจั่วหลังคามีรูปปั้นค้างคาวแดงกางปีกติดอยู่ซึ่งหมายถึงความโชคดี เราไม่ได้เดินดูชั้นสองของโรงเรียนก็เสียดายเหมือนกันอ่ะแต่พี่เค้าจะไปแล้ว แผนที่ที่ทางโรงเรียนแจกให้บอกถึงเส้นทางเดินชมเมืองเก่าแต่ไม่ได้เดินดูอ่ะจะเดินคนเดียวก็ไม่กล้ากลับโรงแรมคนเดียวไงก็ตามๆพี่เค้าไป

พอออกจากโรงเรียนงานก็เหมือนเกือบเต็มรูปแบบหละคนมาเดินเพียบเลย ที่หน้าโรงเรียนฉันได้ของกินอีกสองอย่างคือโอวเอ๋ว หน้าตาเป็นวุ้นกินกะน้ำแข็งไสน้ำแดง พี่แอร์บอกว่ามันทำจากกล้วยฉันนึกว่าจากหยวกกล้วยแต่พี่เค้าบอกว่าขูดๆเยื่อจากเปลือกกล้วย พี่เค้ารู้มาจากพี่อีกคนที่เป็นคนใต้อ่ะบอกกินแล้วจะมีกลิ่นกล้วยแต่กล้วยจะเป็นวุ้นได้ไงหรือขูดแล้วมาผสมผงวุ้นอีกทีนะ แต่ที่กินไม่ได้กินกล้วยเลย ลุงแกเอาวุ้นใสๆมาหลอกเค้าอ่ะป่าวเนี่ย

ข้างร้านโอวเอ๋วเป็นร้านเบือชุบแป้งทอดหน้าตาเหมือนต้นหญ้ายาวๆเค้าบอกเป็นพืชน้ำเอามาชุบแป้งมีกุ้งด้วยนะแล้วก็ทอดฉันซื้อกลับไว้กินตอนค่ำๆเผื่อหิว ตอนเดินกลับผ่านร้านยำปลาชิงชังมันคือปลาเล็กปลาน้อยที่บอกว่ากินแล้วดีมีแคลเซียมอ่ะเค้าเอามายำใส่มะม่วงก็ซื้อกลับไปด้วย

เดินถึงโรงแรมก็แยกย้ายเข้าห้องไม่มีการนัดกินข้าวเย็นแล้วอดกินอาหารทะเลเลยแต่ที่กินไปก็เพียบแล้วยังมีในมืออีกสองเมนูเข้าห้องก็นั่งกินไปดูทีวีไปแล้วก็นัดสปาของโรงแรมด้วยจะไปนวดบอกเค้าว่าเมื่อยไหล่และคอเค้าแนะนำให้นวดแบบ sport จะออกแรงมากกว่า Swedish นัดได้เวลาสามทุ่มก็กินเบือกินยำดูบอลไทย-เวียดนาม

กินเสร็จง่วงนอนหลับดีก่าตั้งเวลาไปสองทุ่มสี่สิบห้าตื่นมาอาบน้ำแล้วลงไปนวดตัวเจ็บอ่ะไม่มีเลยนะอาการเคลิ้มแบบนวดน้ำมันเพราะนวดแบบนี้เค้าออกแรงกดๆนวดๆอ่ะหลับไม่ลง เหมือนปวดไหล่จะหายนะแต่เจ็บหลังแทน(วันรุ่งขึ้นถึงเจ็บ) นวดเสร็จกินน้ำขิงอุ่นก็ดีนะ คนนวดแค่แนะนำให้ขัดเกลือบอกคนผิวแห้งให้ขัดเกลือมั่งจะดีส่วนมะขามมันจะกัดนิดๆเหมาะกับคนผิวมันมากกว่า

กลับจากนวดก็ดูทีวีแล้วก็นอนวันรุ่งขึ้นเดินไปหาติ่มซำกินเบญ(คุยกะเพื่อนตอนกลางคืน)บอกว่ามีร้านอร่อยที่สุดในภูเก็ตใครๆก็รู้จักให้ไปกินมันไปกินมาครั้งนึงชอบมาก จริงๆฉันก็ขี้เกียจจะหาเรื่องไปเที่ยวไกลแต่คิดว่ามาแล้วก็ไปดีกว่าปรากฏว่าคนที่โรงแรมบอกว่าเดินถัดจากร้านก๋วยเตี๋ยวปลาไปนิดเดียวเองฉันถามอีกครั้งว่าร้านที่อร่อยที่สุดอ่ะนะ เค้าบอกใช่แต่ตอนนั้นมันสิบโมงแล้วไม่รู้จะเหลือหรือเปล่าให้ลองไปดู ไปถึงร้านก็ยังมีเหลืออยู่บ้างแต่กินแล้วฉันว่าไม่เห็นอร่อยซอสที่ใช้จิ้มมะใช่ซอสเปรี้ยวอ่ะหน้าตายังกะน้ำราดข้าวหน้าเป็ดกลิ่นและรสชาติก็แปลกๆอ่ะไม่รู้ร้านเดียวกับที่เบญพูดึถงหรือเปล่าไว้เช็คกันอีกที (เช็คละร้านเดียวกันแหละ ร้านบุญรัตน์มันบอกไปกินสายก็ไม่เหลือของอร่อยสิ ไม่ใช่ไม่อร่อยแต่น้ำจิ้มไม่อร่อยก็ทำให้ทุกอย่างไม่อร่อยไง)

ต่อจากติ่มซำกินก๋วยเตี๋ยวปลาจริงๆด้วยก๋วยเตี๋ยวปลาไม่อร่อยแบบที่ฉันคิดไว้นั่นแหละแต่ปลาทอดอ่ะชอบจริงๆปลาที่ใช้ทำชื่อปลากล้วยญี่ปุ่น ปลาอะไรหว่าไม่รู้จัก กินเสร็จก็ขึ้นห้องดูทีวีรอเวลาแต่งตัวทำงานกลับหนะ เสียดายจะไม่มีกล้องถ่ายรูปอยากถ่ายรูปที่ไปเดินเที่ยวที่งานย้อนอดีตชอบๆ ชอบของกิน

OD โทรมาแจ้งว่าพรุ่งนี้บินไฟล์ท 211 ไปภูเก็ตตามปกติแต่วันเสาร์ที่กลับมาแต่ไม่ต้องไปบินฮานอยต่อเพราะเค้าเปลี่ยนเครื่องเป็นจัมโบ้ ไชโย้ เลิกงานสี่โมงครึ่ง(เครื่องลง)เงินน้อยลงแต่กลับบ้านเร็วอ่ะถ้าบินตามตารางเดิมกลับสี่ทุ่มครึ่งแหนะ

พรุ่งนี้บินสบายๆบินตุ้บเดียวไปนอนภูเก็ตไปถึงก็แค่บ่ายสองกว่าๆฉันคงไม่ทำอะไรอ่ะนอนๆนั่งๆให้หมดเวลาไปแล้วก็กินข้าวเย็นถ้าไม่มีใครรวมพลก็ไปกินคนเดียวร้านตรงข้ามโรงแรม กลางคืนจะไปนวดตัวที่สปาในโรงแรมรู้สึกเมื่อยตัวมานานแล้วแต่ไม่ไปนวดที่ไหนเพราะต้องออกจากบ้านไม่รู้ที่จะไปด้วยแหละรอจังหวะแบบนี้ดีกว่าลงลิฟท์มานิดหน่อยแถมได้ส่วนลดด้วย

วันเสาร์ก็จะกินก๋วยเตี๋ยวปลาร้านอันดามันก๋วยเตี๋ยวก็อร่อยแหละแต่ชอบปลาชุบแป้งทอดมากกว่าอร่อยมั่กมากส์ วันเสาร์บ่ายสามก็บินกลับกรุงเทพตุ้บเดียวเช่นกัน ไปดูหนังต่อได้คงไม่เหนื่อยดู Star runner ดีมะแวนเนส F4 พูดถึงดาราแล้วข้ามไปเจโชวหน่อย ในนสพ. บอกเค้าจะมาไทยวันที่ 21 ไฟล์ท 669 ดูสเกตรวมแล้วเพื่อนเราทำงานไฟล์ทนั้นด้วยอ่ะ อยากจะขอแลกบินเลยนะแต่ไม่สามารถเพราะตารางของเพื่อนเค้าตัดไปเรียนภาษาอังกฤษงั้นขอให้เพื่อนถ่ายรูปกะขอลายเซ็นแทนได้มะ อิอิ ตอนนี้ก็ยังคิดๆอยู่ว่าจะไปดูคอนเสริ์ตดีมะคือก็อยากดูแต่ก็ไม่กระตือรือร้นจองตั๋วอ่ะ

มักจะปล่อยให้เวลาผ่านๆไปแล้วทำอะไรนาทีสุดท้ายอ่ะเราอ่ะ

ออกไปสยามตอนเย็น(กลางวันเล่นเกมอย่างเดียวอัพไปสี่เลเวล)นัดกินไก่กาต๊ากกะพี่และน้องเอ(น้องที่ทำงานเก่า)พ่วงน้องไปด้วยเพราะไหนๆก็มาเจอกันแล้วเค้าจะยืมบัตร asiabook ซื้อหนังสือนำเที่ยว จะไปเที่ยวต่างแดนอีกแล้วไฮโซจริงๆคราวที่แล้วไปเวียดนามสองอาทิตย์คราวนี้จะไปเนปาลสองอาทิตย์ก็เลยจะซื้อหนังสือนำเที่ยว

เอบอกว่า lonely planet ดีเหมาะกับการเที่ยวแบบ backpack ฉันเองก็อยากได้เหมือนกันเคยดูๆแล้วหละแต่มันมีหลายยี่ห้อเลือกไม่ถูกแต่น้องบอกว่าดีเราก็เลยเลือกยี่ห้อนี้ด้วยฉันซื้อแนะนำญี่ปุ่นแม้จะไปวันเดียว(นาริตะ)แต่ก็ซื้อเผื่อว่าไปเที่ยวเองไง ยังไงก็เป็นประเทศแรกที่อยากไปอ่ะนะ

หลังจากซื้อหนังสือก็มุ่งหน้าไปกินข้าวกันไปสามคนสั่งได้เยอะแยะ(เหตุผลที่ชวนเอไปด้วยอิอิ)รู้สึกว่ากินไก่ส้มตำไรเนี่ยกินกลางวันอร่อยกว่ากลางคืนหรือว่าไม่ค่อยจะหิวโซมะรู้สิ ต่อจากข้าวเหนียวไปต่อไอติมแต่เอแยกไป fitness ฟิตจริงๆ ฉันไม่ได้ออกกำลังกายนานละรอให้ฟิตเนสมาเปิดใกล้บ้านก่อนค่อยไปเป็นสมาชิกอีกครั้ง

พรุ่งนี้บินอีกแล้วแต่บินแค่เชียงรายสบายๆกลับมาตอนเย็นนัดไปดูหนังกะพี่เพราะวันพฤหัสต้องเฝ้าบ้านน้าไปต่างจังหวัด สบายอยู่แล้น...เฝ้าบ้านก็เล่นเกมอ่ะสิเล่นกะเพื่อนใหม่จะไปแชร์ด้วยกัน เล่นกะคนแปลกหน้าเจอแต่เด็กทั้งนั้นชอบถามอายุจริงเฟ้ย จ้างให้ก็ไม่บอกร้อกเด็กมันได้เรียกว่าป้า เหอ เหอ

ป.ล กลับมาจากปักกิ่งจมูกแตกแถมน้ำมูกยังไหลๆอยู่เลยอ่ะ

ตัดสินใจใช้บริการ broadband ที่โรงแรมจนได้ครึ่งวันห้าสิบหยวนก็ประมาณสองร้อยห้าสิบบาท หลังอาหารเช้าคิดๆแล้วว่าคงไม่ออกไปนานก็เลยไปติดต่อที่ Bussiness Center ยืมสายเคเบิลเค้าแล้วต่อเนตทิ้งไว้ในห้อง(เปิดร้านขายของในเกม)ออกไปช้อปกลับมาประมาณสี่โมงครึ่ง เย็นนี้คงไม่ออกไปกินข้าวข้างนอกแล้วม้างฉันรู้สึกเหมือนจะไม่สบายด้วยสิ ต้องกินยากันไว้ก่อน

สมาชิกช้อปปิ้งวันนี้สามคนน้องปาล์มมี่ น้องปุ้มและฉัน(ที่เหลือแยกไปช้อปที่อื่นกะแยกไปกำแพงเมืองจีน) เราไปคาร์ฟู คนมาช้อปมันเยอะนักฟระเดินเต็มไปหมด คาร์ฟูที่นี่มีสองชั้นชั้นบนเป็นข้าวของเครื่องใช้ชั้นล่างเป็นSupermarket ฉันซื้อผ้าปูที่นอนกะปลอกหมอนถูกนะประมาณสองสามร้อยบาท(เตียงเดี่ยว)สีก็แรงๆดีสีช้อกกิ้งพิงค์ ซื้อสายรุ้งคริสตมาสอันละห้าบาทนิดๆ ซื้อถ่านด้วย Energizer ลดราคาถูกอ่ะประมาณสี่สิบคงจะไม่ได้ใช้แล้วหมดทันทีนะ ชั้นของกินไม่ได้ซื้อไรมากซื้อขนมไว้เป็นของขวัญปีใหม่

จากนั้นไป Ikea คนก็เยอะอีกละอาจเพราะเป็นวันอาทิตย์วันครอบครัวช้อปปิ้ง Ikea มีหลายชั้นขึ้นวนๆไปไม่เหมือนที่ดูไบมีชั้นเดียว(อยู่ในตึก CityCenter) แต่คนที่นี่เค้าก็ไม่ได้เดินตามลูกศรเดินย้อนไปย้อนมาเกะกะแถมที่ไหนก็เหมือนกันเดินชนอยู่ได้แถมไม่ขอโทษคือไม่รู้สึกด้วยซ้ำไปว่าทำผิด ชนๆจนฉันสบถเหี้ยห่าสารพัดแต่เครียดไปก็เท่านั้นเพราะเค้าไม่แคร์ก็ดีเหมือนกันเราชนใครก็ไม่ต้องหันไปขอโทษ

ใน Ikea ไม่ได้ซื้ออะไรมากฉันเลยมานั่งรอเพื่อนๆแล้วดูคน ไม่ชอบคนที่นี่ไม่ชอบที่นี่(เมืองจีน)ไม่ชอบห้องน้ำไม่สะอาดแม้แต่ Ikea ก็ยังไม่เว้นห้องน้ำเค้าดีทำเหมือนที่อื่นๆ(คิดว่าเพราะเคยเห็นแต่ที่นี่กะดูไบ)มีทิชชู่มีไฟสว่างก๊อกน้ำล้างมือแบบ auto แต่ก็ไม่รอดทั้งเหม็นและเปียกแฉะ ฉันเลือกเข้าห้องในสุดเพราะคิดว่าคงผ่านการใช้งานน้อยไม่ค่อยสกปรก(จริงๆเค้ามีคนทำความสะอาดอยู่) คนที่นี่โวยวายจะขากถุยไรก็ทำเลย ไอไม่ปิดปาก ดูเป็นคนไม่มีมารยาท ที่นี่มีร้าน Ikea คนที่มาร้านนี้ฉันคิดว่าเหมือนคนมี style แต่ว่าเค้าก็เหมือนคนอื่นๆที่เดินตลาดโหวกเหวก สิ่งสวยงามไม่ได้ทำให้คนสวยงามเสมอไป นอกจากนี้ฉันว่าช่องว่างคนจนคนรวยคงจะกว้างเห็นคุณยายมาเก็บขยะสองสามคนเมื่อนวานที่ตลาดก็มีขอทานแก่ๆหลายคนตามทาง รันทดจัง อากาศมันเย็นมากเลยเค้าทนได้ไง

ถ้าได้ไฟล์ทนี้อีกใครมาขอแลกเอาไปเลยนอกจากเพื่อนจะมาด้วยและถ้ามาอีกไม่ออกไปไหนแล้วถ้าจะออกไปช้อปปิ้งจะออกวันเดียววันที่เหลืออยู่โรงแรมเล่นเกมดีกว่า

ป.ล แต่ชอบผัดผักที่นี่จริงๆแต่คืนนี้ไม่ออกเหมือนจะเป็นไข้กินมาม่า(เอาเงินไปจ่ายค่าเนต)กินขนมกินยาแล้วนอนดีกว่า


ไดอารี่ที่เขียนเมื่อคืน…เขียนอยู่ในห้องนอนที่ปักกิ่งหอบเอาโน้ตบุ๊คมาด้วยเผื่อกรณีไม่ออกไปข้างนอกแต่ปรากฏว่าวันแรกก็ไปข้างนอกตั้งแต่เที่ยง(เวลาประเทศไทย)กลับมาเกือบสามทุ่มพรุ่งนี้ก็จะออกอีกแล้วฉันเอามันมาด้วยทำไมเนี่ยหนักจะตาย(กระเป๋า overnight มีแต่กางเกงยีนส์กะโน้ตบุ๊ค)

ไม่ได้ออนไลน์เพราะคิดว่าไม่คุ้ม ค่าต่อเนตมีสองราคาแบบครึ่งวันห้าสิบหยวนหรือเต็มวันแปดสิบห้าหยวน(1 dollar ได้เงินประมาณ8.2 หยวน ก็หยวนละห้าบาทละกันคิดง่ายดี)จริงๆที่ตัดสินใจเอาคอมมาเพราะจะลองเล่น Rag เพราะเค้าเปิดบริการให้คนที่อยู่ต่างประเทศสามารถต่อ server ที่ไทยได้แต่ไม่มีเวลาจะเล่นอ่ะสิจะต่อเนตทิ้งไว้เปิดร้านขายของในเกมก็แบบว่าสองร้อยอ่ะนะ(สมมุติต่อแบบสิบสองชั่วโมง)จะต่อคืนนี้เล่นเกมกะเพื่อนก็นอนก่อนดีกว่ามั้ยเพราะเดินทางมาถึงเช้านี้นอนไปสองชั่วโมงแล้วก็ออกไปเที่ยว

เค้านัดรวมพลตอนเที่ยงไปกันทั้งหมดสิบสองคนมีแอร์จีนคนนึงทำหน้าที่เป็นไกด์ของเรา นั่งแทกซี่ไปสามคันไปกินอาหารเที่ยงเป็น Hot pot อารมณ์แบบสุกี้เอ็มเคแต่นั้งเป็นโต๊ะกลมแล้วมีหม้อเดียวตรงกลางแต่ว่ารัศมีของโต๊ะยาวมากสุดแขนเลยหละช่วงสั้นอาจจะกินลำบาก สุกี้ที่กินเป็นแกะจริงๆสั่งหมูแต่ไม่ได้ดูตาม้าตาเรือร้านเค้าเป็นอาหารสำหรับคนมุสลิมเนื้อก็กินไม่ได้(หลายคนไม่กินเนื้อ)ก็ต้องกินแกะนี่แหละแต่อร่อยนะไม่คาวเลยตอนที่เค้ายกเนื้อมาเสริฟถ้าไม่บอกว่าแกะก็คิดว่าหมูแหละ ถึงกินไปแล้วก็แยกไม่ได้เค้าแล่บางมากลวกๆออกมาก็หน้าตาเหมือนหมูที่กินที่ร้านชาบูชิ(แต่สังเกตว่าสีของเนื้อแกะลวกดำกว่าเนื้อหมูออกจะคล้ายเนื้อวัวลวก)

นอกจากเนื้อแกะก็มีเห็ดต่างๆเต้าหู้ผักวุ้นเส้นแต่เต้าหู้ไม่เป็นแบบหลอดๆนะหน้าตาเหมือนฟองน้ำ(ในทะเล)มีโพรงอากาศอ่ะอร่อย นอกจากสุกี้มีอาหารจานอื่นด้วยเป็นเต้าหู้ทรงเครื่อง(มั่วตั้งเอาเอง)สองแบบแบบเต้าหู้คล้ายเต้าหู้หลอดตัดแบบลูกเต๋าอีกจานเป็นเต้าหู้รูปสามเหลี่ยมที่เหมือนทอดแล้วแล้วเอามาทำทรงเครื่องจานนี้อร่อยกว่าแบบแรก มีปลาเปรี้ยวหวานด้วยหน้าตาจืดแต่อร่อยเสียแต่มีกางด้วยหละกินแล้วเสียอารมณ์ ของหวาน(แต่เค้าก็เสริฟพร้อมกับของคาวก็กินปนกันอาหารคาวอาหารหวาน)เป็นมันเทศเคลือบน้ำตาลแข็งแป๊กก่อนกินจะเอามาชุบน้ำร้อนก่อนให้เปลือกน้ำตาลนุ่มลงอร่อยมาก(เนื้อมันนุ่มอยู่แล้วเหมือนนึ่งก่อนแล้วเอามาเคลือบน้ำตาลโรยงา)กินกันเพียบเสียค่าอาหารคนละสามสิบหกหยวน

กินอาหารเสร็จนั่งแทกซี่ไปช้อปปิ้งที่ตลาดหงเฉียว(Hong Qiao Market) ชื่อตลาดแต่เป็นตึกอารมณ์คล้ายมาบุญครองแต่ไม่ใหญ่เท่ามีของหลายแบบเสื้อผ้า เครื่องหนัง(ก๊อบแบรนด์เนม) ของแบบจีนๆพวกกระเป๋าปลอกหมอน นาฬิกา สารพัดอ่ะแต่ไม่มีห้องน้ำดีๆ เคยเข้าห้องน้ำไปจะร้องไห้ไปป่าวมันมืดมันเหม็นทุกห้องล็อคไม่ได้จะไม่เข้าก็ไม่ได้ปวดฉี่มากส์(ใส่ s ด้วยหมายถึงมากมาก)ต้องทำใจและจำใจ(ถ้าปวดอึอาจใช้เวลาทำใจน้อยลง) เลือกซักห้อง(ตอนเลือกอ่ะเปิดเจออาม่านั่งยองๆด้วยดีนะว่ามืด) ตอนจะนั่งก็เอามือจับด้านล่างของประตูไว้แต่ถ้าม่เจอคนกระชากประตูก็คงรั้งไม่อยู่อ่ะนะ พอตอนจะใส่กางเกงจะทำไงวะประตูเป็นแบบเปิดออกใส่กางเกงมือเดียวก็ไม่เป็นก็ต้องเอาเท้าเกี่ยวด้านล่างประตูไว้ทุลักทุเลซะไม่มี

ก่อนช้อป ฉัน,น้องแยม,พี่อูมอยากไป Temple of Heaven (Tiantan park) เพราะยังไม่เคยไปกันเลยแล้วมันอยู่ตรงข้ามตลาดเอง(รั่วอ่ะตรงข้ามแต่ทางเข้ามะใช่เลย) เราจะไปวัดแห่งสวงสวรรค์แต่เหมือนเราไปนรกมากกว่าเพราะอากาศเย็นมากๆๆๆ(ลืมบอกไปตอนมาถึงอุณหภูมิ -4 องศาเซลเซียสไม่เคยมีประสบการณ์อุณหภูมิติดลบมาก่อน เจอเข้าไปกรี๊ด) มือไร้ความรู้สึกไปเลยทั้งที่ใส่ถุงมือหนัง เราเข้าทางประตูตะวันออกเดินผ่าน Long Corridor มีกลุ่มคนมาร้องเพลงสามกลุ่มไม่รู้เพลงอะไร มีคนเล่นการละเล่นต่างๆด้วยเตะขนไก่(ฐานของขนไก่มีเหล็กถ่วง) โยนรับลูกบอลเล่นสองคนแต่ละคนถือไม้หน้าตาเหมือนไม้ปิงปองแต่ทำจากวัสดุบางๆไม่ได้หนาและแข็งแบบไม้ปิงปองทั้งมือซ้ายขวาแล้วส่งลูกหากันแบบนุ่มนวลเหมือนร่ายรำไปด้วยหนะ พอเดินถึงตัวหอที่เป็น highlight (The Hall of Prayer for good Harvests) ก็รีบถ่ายรูปเดินดูกลับตลาดเฟ้ยไม่ไหวไม่สามารถชื่นชมทิวทัศน์อะไรได้ทรมานจากความเย็นแบบสุดๆ(ค่าเข้าสวนสิบหยวน จะเข้าไปตรงหอกลางจ่ายอีกยี่สิบ) คงต้องไปอีกครั้งเพราะดูจากแผนที่ก็มีสถานที่น่าชมอีกเช่น Circular Mound Altar, Echo wall

ไปตลาดไม่มีของอะไรต้องซื้อแต่ก็เดินดูของแล้วก็ซื้อมาเป็นกระเป๋าสตางค์แบรนด์เนมต่อจากแปดสิบหยวนเหลือห้าสิบ, กระเป๋าบางๆทำจากผ้าจีนเอาไว้ไปงานราคาสิบหยวน,ถุงมือใหม่ราคาสามสิบหยวนซึ่งก็ไม่ได้ทำให้อุ่นขึ้นนี่นาแล้วซื้อมาทำไมเนี่ย(แต่ตอนลองเหมือนมันอุ่นกว่าของตัวเอง),กระเป๋าผ้าเล็กๆปากเป็นแบบรูดไว้ใส่มีดที่เปิดกระป๋องเล็กๆ(อุปกรณ์ทำงาน) และก็ได้ longjohn แล้วยี่สิบหกหยวนเองก็ร้อยสามสิบบาทอ่ะของมาร์คตั้งพันหก ตอนรอรวมพล(แยกย้ายกันซื้อนัดเวลาเจอกันห้าโมงเย็น)ฉันกะน้องแยมลองกินสโมคกี้ไบค์ปักกิ่ง(กุนเชียงย่างบนเตาแบบสโม้คกี้ใน 7-11)ราคามสามหยวนอร่อยมากส์

รวมพลได้แล้ว(บางคนก็กลับโรงแรมไปก่อน)ย้ายไปตึกขายของเล่นหลังตลาดหงเฉียวพี่ๆช้อปอีกสี่สิบห้านาทีแล้วก็แยกกันเป็นสองกลุ่มกลับโรงแรมกลุ่มนึงเหลือสี่คนตามพี่วินนี่(แอร์จีน)ไปร้านถั่วฉันไปด้วยเพราะอยากได้เกาลัด พี่บอกว่าร้านนี้ถั่วดีใหม่อร่อยและเป็นร้านที่ดังเป็นร้านเก่าแก่ตั้งแต่สมัยราชวงค์ชิง(สมัยไหนหละนั่น) ชื่อร้านหวังเหล่าโถ ตอนแรกจะซื้อแต่เกาลัดแต่พอชิมถั่วอื่นก็ซื้อมาทั้งวอลนัท เฮเซลนัท อัลมอนด์(เผื่อน้าจะใช้ทำขนม)

กลับโรงแรมเอาของไปเก็บแล้วทุ่มนึงไปกินข้าวสมาชิกเหลือสิบคนกินที่ร้านข้างโรงแรมชื่อร้าน great wall นะถ้าจำไม่ผิดหน้าร้านจะมีโคมแดง(เราพักที่ Sheraton ออกจากโรงแรมเลี้ยวซ้ายแล้วก็เลี้ยวซ้ายที่สี่แยกร้านที่สอง) กินกันกระหน่ำแน่นอนมีเป็ดปักกิ่งด้วยออริจินอลอีกแล้นแต่ฉันไม่กินนะเคยกินแล้ว(ที่ร้านนี่นั่นแหละ)ไม่ชอบมันมากและไม่ได้กรอบๆแบบที่เคยกินที่บ้านเรา แต่ชอบ Hot and Sour soup กะผัดผักอร่อยจริงๆเล้ยผัดผักที่เมืองจีน เรายังสั่งมันเคลือบน้ำตาลอีกเพราะติดใจตั้งแต่กลางวันมีของกินแปลกเพิ่มคือขนมปังทอดจิ้มนมก็ดีแต่ชอบมันเทศมากกว่า

หลังอาหารว่าจะไปกินบราวนี่กะไอติมที่ Hard rock café เสียค่าเข้า(ได้หนึ่งดริงก์)เรียบร้อยผู้ชายแปดสิบหยวนผู้หญิงสองหยวน !??! งงเซ้..มันเป็น ladies night ทุกวันเสาร์อ่ะแต่มันห่างกันมากๆๆเป็นผู้หญิงนี่มันดีนะแล้วจะมาเรียกร้องความเท่าเทียมอะร้ายยย เดี๋ยวก็ได้จ่ายแปดสิบร้อก เข้าไปข้างในปรากฏไม่มีโต๊ะเลยกลับเอาเงินคืนกลับๆๆ ก็ดีไม่ต้องไปนั่งดึกดื่นๆแต่นี่ก็ยังไม่นอนเลย เอาคอมมาแล้วต้องงัดมาใช้หน่อยไม่ได้ตอนเนตก็เขียนไดอารี่เลยดีก่ากลับไปจะได้โพสต์เลย

พรุ่งนี้จะไป Ikea กะคาร์ฟู ดูสิหาเรื่องออกทุกวันแล้วจะเอาโน้ตบุ๊คมาทำไม

เมื่อคืนเข้านอนตั้งแต่สามทุ่ม เหนื่อยอ่ะสิเกมเกิมไม่ได้เล่นให้น้องโทรมาปลุกหรอกแต่ไม่ไหวนอนดีฝ่าเลยตื่นมาเล่นเนี่ย มะช่ายยย ข้างบ้านดิเสียงดังตีห้าห้าสิบห้านาทีอ่ะเสียงดังฟระคงจะออกไปเที่ยววันหยุดแต่เด็ก(อีกละ)พูดเสียงดังอ่ะยังกะมาพูดข้างหูไม่ตื่นได้ไง ตื่นมาเช็คอุณหภูมิ ตอบGB เขียนไดอารี่เล่นเกมดีก่า ตอนบ่ายจะได้ง่วงแล้วนอนอีกเพราะคืนนี้ต้องทำงานกลางคืนไปปักกิ่ง(เครื่องออก 00.35)

อุณหภูมิสุดสยองวันที่ไปถึงกะวันที่อยู่(รวมสองวัน)อุณหภูมิ -6/0 -7/2 ตามลำดับเสื้อกันหนาวเอาไปพอไหมหว่า เอาเสื้อคอเต่าไปสองตัว(สำหรับสองวัน)เสื้อไหมพรมตัวนึง แจกเก็ตอ้วนหนึงตัว (northface เบอร์ 600 นะ คนขายบอกสามารถนี่ก็ทุ่มทุนนะเนี่ยไม่สวยเล้ยอ้วนเป็นแหนมๆแต่ไม่อุ่นก็เที่ยวไม่ได้) เอาที่ปิดหูไปด้วย ถุงมือ ผ้าพันคอ กางเกงยีนส์กะกางเกงโยคะใส่สองตัวเลยยังมะได้ซื้อ longjohn(เขียนไงอ่ะ)เพราะแพงยังมะเจอของถูก เออถุงเท้ารองเท้ายังมะได้จับใส่กระเป๋านิ

กลางวันจะออกไปกินข้าวกะดูหนังอยากดู kill bill แต่รอบชักน้อยดูหนังใหม่ๆก่อนจะได้กลับบ้านมานอน(ตอนบ่าย)เร็วๆ ดู scary3 ดีมะน่าจะตลก รีบไปเล่นเกมก่อนเดี๋ยวต้องออฟไลน์แล้วเพราะใช้สายโทรศัพท์หลัก(เบอร์ที่ให้โทรมาเป็นเบอร์ที่น้าไว้ทำธุรกิจขนมหนะ)

ป.ล สุขสันต์วันพ่อ
ป.ล2 น้องเติร์ดที่ไปบินด้วยกันชอบเจโช(Jay Chou)เค้าก็อยากไปดูคอนเสริตฉันก็อยากไปอ่ะแต่มะมีเพื่อนไปแฟนฉันบอกว่าถ้าซื้อตั๋วให้ก็ไปดูด้วยก็ได้ง่ะง่ะจะดูบัตรพันห้าเหลือพันเดียวละกันสองคนก็สองพันอ่ะ

หน้าแหกสิวเห่อไปค่อยได้ไปหาหมอสิว(หยุดไม่ตรงวันพุธนี่นา)หมอแต้มสิวเจ็บจี๊ดๆไปทั่วหน้าเยย ให้ยามากินวันละสามมื้อสองอาทิตย์แหนะ เกินเยียวยาทาอ่ะนะต้องกินด้วย นอนดึกอ่ะจิทำลายสุขภาพกายแต่สุขภาพจิตดีนะ นอนดึกก็กินวิตามินซีด้วยกลัวไม่สบายอดบิน(อดได้ตังค์)แล้วถ้าไม่สบายก็ไม่ควรไปบินนะ เห็นเล็กๆน้อยแบบเป็นหวัดไรเงี้ย เดี้ยงไปแล้วหลายราย เพื่อนเราสองคนเลือดออกในหูเลยเพราะเป็นหวัดไปบินอ่ะต้องหยุดต่ำๆก็ห้าวันเลย ที่บริษัทเค้ามีวัคซีนกันไข้หวัดใหญ่ด้วยนะยังไม่ได้ฉีดเลยก็ขี้เกียจอีกนั่นแหละแล้วก็เราก็ไม่ค่อยจะไม่สบายหรอกมีแค่ปวดหัวปวดท้องปีนึงจะเป็นหวัดหรือไข้ซะที เดี๋ยวก็ต้องนอนละพรุ่งนี้ตื่นตีห้าบินสี่แลนด์อีกตะหาก แหวะ

รายงานรสชาติของนมถั่วแระ จริงๆมันอาจจะเป็นนมถั่วเหลืองเพราะฉันก็ไม่เคยเห็นหน้าตาฝักเมล็ด(เม็ด?)ถั่วเหลืองแต่คิดว่าหน้าตาเหมือนถั่วแระ รสชาติจืดและผสมงาอย่างที่พี่เค้าบอกแต่จะบอกว่าน้ำเต้าหู้ผสมงาที่น้าซื้อที่ตลาดอร่อยกว่าห้าบาทเองม้าง แต่น้ำถั่วแระเนี่ยยี่สิบได้(หกร้อยวอน) นมกล้วยรึก็ดีแต่รู้สึกปลอมๆไว้จะไปกินของโฟร์โมสต์แล้วจะมาบอกอันไหนอร่อยกว่า สตรอเบอรี่เหรอก็หอมนะหอมมากลูกใหญ่ด้วยแหละแต่ของญี่ปุ่นอร่อยกว่า หมูย่างเกาหลีก็อย่างที่บอกหมูกระทะเชียงใหม่อร่อยกว่า(หมูกระทะกรุงเทพยังไม่เจอที่ไหนอร่อยแต่ก็ไปกินไม่กี่ที่อ่ะนะ) แต่ต้องยอมรับว่าอร่อยที่ซู้ดดดดด คือไอติมเมล่อน อร่อยจริงๆอร่อยมาก ไปอีกจะกินอีก

ในตารางบินของฤดูหนาวเนี่ยได้ไปเกาหลีอีกเดือนมกรา กุมภา มีนาเลย เพิ่งจะเคยได้ไฟล์ทไปเกาหลีนี่แหละคนอื่นเค้าไปกันจนเบื่อฉันยังไม่เคยไปอยู่คนเดียว(มัวแต่ไปแขกไปต่างจังหวัด) พอได้ไปมั่งเค้าก็ย้ายโรงแรมมาไกลจากในเมืองจะไปเที่ยวต้องนั่งรถบัสที่โรงแรมไปต่อรถไฟอีกชั่วโมงนึง แต่ก็อยากไปกะเค้าซะที(ถึงใครจะบอกไม่มีไร) ตลาดDongdaemun, Namdaemun ไรเนี่ยคุ้นๆนะ ชื่อ Itaewon ก็คุ้นๆ แต่ดูในแผนที่เหมือน Itaewon จะเข้าท่ามีห้างๆ แล้วก็ Pizza hut ,Mc (ไม่คิดจะกินอาหารเกาหลีอีก) แต่นี้มันก็อนาคตอันไกลอ่ะนะ เอาใกล้ๆก่อนเลยไปปักกิ่งวันที่หกนี้ ไปทำไรดีอ่ะ เคยไปมาแล้วกำแพงเหมือนจีน พระราชวังต้องห้าม อยากไปวัดอื่นหรอกเคยคิดไว้แต่อากาศหนาวซ้า... เช็คอุณหภูมิวันนี้ยังปาไปติดลบห้าอุณหภูมิสูงสุดหก สะท้าน!! มีคนมาขอแลกอ่ะแต่ไฟล์ทไม่ลงตัวแห้ว ฉันก็ไปขอฉันตามปกติ(แต่ไฟล์ทแบบไปอยู่นานๆเค้ามักจะแลกตามกันมาฉันอาจจะเหี่ยวแห้งไม่มีเพื่อนอ่ะนะ)

เปลี่ยนเรื่องดีก่า... ได้รับเมลจากเพื่อนมาคิดว่าเป็นความจริงเลยเอามาให้อ่านกัน

> ชื่อทางวิทยาศาสตร์ : ENGINEER
> สัญลักษณ์ : EN
> มวลรวม : มาตรฐาน 600 N แต่อาจแปรผันได้ตาม ภาวะเศรษฐกิจส่วนตัว
> มวลสมอง : แปรผกผันกับมวลรวม และมีได้เกิน 1 %
> ลักษณะทางกายภาพ:
> - ภายนอกเถื่อนถ้ำ ภายในติงต๊อง
> - พื้นผิวหมองคล้ำ ไม่ชวนต่อการสัมผัส
> - เมื่อถูกเคาะอย่างแรงจะเปล่งเสียงดังกังวานเป็นคำหยาบคาย
> - แปรสภาพเป็นวัตถุแข็งเกร็ง (Rigid body) เมื่อถูกสัมผัสโดยแผ่วเบา
> - ถึงจุดเยือกแข็งได้อย่างรวดเร็วโดยไม่ทราบสาเหตุแต่การคงสภาพขึ้นอยู่กับชั่วโมงบิน
> - เป็นของแข็งที่ประพฤติตนคล้ายไอศครีมคาลิปโปคือดูดอมได้แต่ไม่ละลาย
> - ไม่ทนต่อการเสียดสีโดยปราศจากการหล่อลื่น
> - สามารถเป็นผู้ออกแรงกระทำได้ดี
>
> คุณสมบัติทางเคมี:
> - ทำปฏิกริยาอย่างรวดเร็วกับน้องๆ เฟรชชี่
> -ทำปฏิกริยาอย่างรุนแรงกับเด็กบัญชี วารสาร เศรษฐศาสตร์ และเด็กต่างสถาบัน
> - เกิดปฏิกริยานิวเคลียร์กับสาวเกาะอกหรือสายเดี่ยว
> - ไม่ทำปฏิกริยากับธาตุ Wo ที่มีลักษณะสีค่อนข้างคล้ำหรือดำ มวลมากกว่า 550 N อายุมากกว่า 20 ปี
> - ดูดซึมและส่งผ่านข้อมุลข่าวสารใต้เข็มขัดได้อย่างรวดเร็ว
> - มีสมบัติทำละลายเงินได้ดีเมื่อมีแอลกอฮอล์เป็นตัวเร่งปฏิกริยา
>
> การทดสอบ:
> - วัตถุตัวอย่างจะมีอาการเซื่องซึมในเวลาราชการ
> - วัตถุตัวอย่างจะรู้สึกสดชื่นและกระตือรือร้นหลังตะวันตกดิน
> - วัตถุตัวอย่างจะช่วยรักษาธรรมชาติเป็นอย่างดีโดยการปล่อยสัตว์สงวนทั้งหลายออกมาเป็นจำนวนมากเมื่ออยุ่รวมกัน
> - วัตถุตัวอย่างนิยมการเล่นฟุตบอลด้วยโทรศัพท์มากกว่าเท้า
>
> ประโยชน์:
> - สืบสานวัฒนธรรมโดยการใช้ภาษาสมัยพ่อขุนรามคำแหง
> - เป็นตัวอย่างทึ่ดีต่อเยาวชนในสิ่งผิด
> - ช่วยชาติโดยบริจาคเงินผ่านทางกรมสรรพสามิต
>
> ข้อควรระวัง:
> - ไม่ควรใช้คำสุภาพในการสนทนา เนื่องจากจะไม่ได้รับการสนใจใดๆเพราะถือว่าเป็นการไม่ให้เกียรติอย่างรุนแรง
> - ห้ามพูดถึงเรื่องเกรดเฉลี่ยหรือ point สะสมเพราะถือว่าเป็นการหยาบคายอย่างยิ่ง

วันนี้ไปไฟล์ท 664 เป็นเซี่ยงไฮ้ควิกเทิร์น(ไปกลับวันเดียว) ไม่ค่อยจะชอบเพราะไฟล์ทไทม์นานแต่ต้องชอบเพราะเงินเยอะ เวลาไปไฟล์ทนานๆ(ขาไปประมาณสามชั่วโมงครึ่ง ขากลับประมาณสี่ชั่วโมงครึ่ง) อยากได้เพื่อนร่วมงานดีๆวันนี้เพื่อนร่วมงานก็ดีร่าเริงอัธยาศัยดี

ขาไปและกลับผู้โดยสารเกือบเต็มแบบสุดๆ(ขาดไปไม่กี่ที่)ขาไปคนไทยเยอะเพราะเป็นทัวร์ที่ทำงานก็สบายดีไม่ต้องพูดภาษาอังกฤษพูดกันรู้เรือ่ง ขากลับผู้โดยสารคนจีนสื่อสารมั่วดีทำงานทั้งสองขาก็ราบรื่นดีไม่นับผู้โดยสารขามากวนอ่ะนะ ก็พอจะเข้าใจว่ามาคนหมู่มาก(มากจริงๆนะหลายสิบ)ก็มั่นใจอะไรก็มันอ่ะนะแต่กวนอ่ะถามว่ารับน้ำอะไรดีนะ บอกมีน้ำตกไหมครับ น่านน่าน อีกฟากเจอรับไวน์...วายตามิลค์ เอาเข้าป่ะ

กลับมายังจะมานั่งเล่นเกมแทนที่จะไปนอนแต่ว่าน้องอิฐ(น้องที่ทำงานเก่า)ตามมาเล่นที่ server เดียวกันตอนนี้เลเวลพอดีให้แชร์กันได้ฉันเลยจำต้องอดนอนขอตามไปดูด(คนที่ไปดูดก็คืนคนที่ไม่ได้สู้แต่ไปนั่งขอแบ่ง% อย่างเดียวอาจจะมีประโยชน์ก็ได้เช่นอาชีพนักบวชก็เติมเลือดให้เพื่อนได้)

เดี๋ยวก็นอนแล้วหละวันนี้พรรคพวกไม่เล่นเกมมีแต่ปุ๊ก ฉัน กะน้องใหม่แห่งวงการ เดี๋ยวอิฐไปนอนฉันก็เลิกละพักผ่อนก่อน พรุ่งนี้กะมะรืนได้หยุดดีใจจริงๆ (จริงๆฉันแอบไปนอนก่อนน้องก็คงไม่รู้เพราะไม่ได้เดินตามกันไปแต่ฉันนั่งหลบมุมดูดอยู่อ่ะจิ อิอิ)

Hello from Seoul

It's quite cold here but not much as I though it's only 13 C. I arrive hotel at 17.00 (Korea time is 2 hours ahead from Thailand). I go out with my 7 coworkers for dinner by hotel shuttle bus. We have Korean BBQ near Songjeong Station it's my first time for original Korean BBQ with original Kimchi eieiiei but i think Moo Kra tha is better.

After meal, my senior recommend Melon icecream at Family mart,price is 500 von (1174 = 1 USD). It's very very delicious event eat in winter I want to eat more and more (next time I won't miss :D)

Then we go to E-mart. There are many shops,clothes,giftshop,and supermarket. I buy banana milk that many people told that it's great. I also buy Strawberry it's almost 7000 von (280 baht) quite expensive ?? maybe expensive but I heard that it's delicious so I wanna try. Before I get on the bus I buy Soymilk from machine, ofcouse becuase my senior told that it's delicious, it made from bean and sesame but I think it's not soy cos picture on the can is not soy bean i don't know the name in English but it looks like "Tua Lae"

I will tell you later how delicious of all products I buy . I will go to my room now (I use free net at business center)

goodnight and sorry for bad English

รู้สึกเหนื่อยเพราะเดินทางติดๆกันหลายวันหรือเปล่านะ 20 ไปสิงค์กลับมา 21 ดึก วันที่ 22 ตอนเย็นไปอินเดียวกลับจากอินเดียเช้ามืดวันที่ 24 ก็นั่งเครื่องกลับเชียงใหม่ตอนสาย เมื่อคืนก็เดินทางกลับมากรุงเทพเพราะวันนี้ต้องทำงาน(ไฟล์ท quickturn เชียงใหม่) อยากพักผ่อนจริงๆวันหยุดก็เล่นเกมอยู่บ้านหรือออกไปเดินทางหรอกนะแต่มันไม่ได้พักมั้งอย่างนั้นหนะ อยากไปทะเลนอนสบายๆซักสองวันหนะ เดือนหน้ามีวันหยุดสองวันติดกันคงไม่ได้กลับเชียงใหม่เพราะหยุดวันที่ 2-3 มันลุ้นเกินไปหรือเปล่าเพราะใกล้วันหยุดยาวที่นั่งก็คงไม่เหลือถึงไป standby ก็คงไม่ได้จะซื้อตั๋วราคาเต็มไปเลยดีมะไว้คิดดูอีกที

พรุ่งนี้เพื่อนนัดไปลองยูนิฟอร์มแต่เช้าเลยให้เราไปรอที่ตึกที่ทำงานเก่า(บ้านเพื่อนอยู่แถวนั้น ร้านตัดเสือ้ก็อยู่แถวนั้น) เลยนัดอิฐมากินข้าวเช้ากันหน่อยอยากจะนัดคนอื่นแต่ไม่อยากจะโทรศัพท์ไม่อยากจะทำอะไรเลยตอนนี้อยากอยู่เฉยๆมันรู้สึกเหนื่อยจริงๆนะ

ต้องออกกำลังกายซะแล้วมั้งแถมต้องไม่นอนดึกด้วยแหละ

ป.ล คิดไปคิดมานักร้องที่หน้าเหมือนเพื่อน(หรือเพื่อนหน้าเหมือน)ชื่อโซฟีตะหาก

เพิ่งกลับจากทำงานไปสิงค์โปร์ ฉันไปถึงเมื่อวานตอนสองทุ่ม(เวลาสิงค์)กว่าจะถึงนี่บินจากกรุงเทพไปสิงค์จากสิงค์ไปจาการ์ต้าแล้วก็บินกลับมานอนสิงค์ ไปถึงโรงแรมเปลี่ยนชุดออกไปกินข้าวกะพี่ๆและติ๊ก(หน้าเหมือนโซเฟียเลยแหละ) ที่ rivier side foodcourt อยู่ใกล้ๆกะ Great world กินเกาเหลาลูกชิ้นปลา(fishball soup 3 $) จากนั้นก็เข้านอน

วันนี้ตอนสายออกไป Takashimaya กะติ๊ก(อาหารเช้าควบกลางวันเป็นบะหมี่หมูแดงกะชาไข่มุก) ฉันจะไปหารองเท้าที่พี่ฝากซื้อแต่ไม่มีแล้วก็ไปดูหนังสือทำขนมให้น้าที่ Kinokuniyaก็ไม่มีอีกแต่ฉันได้การ์ตูนมาสองเล่ม Shonen jump อ่ะเป็นภาคภาษาอังกฤษคิดว่าเรื่องมันไม่เหมือนญี่ปุ่นหรือเปล่าเพราะเพิ่งลงซามูไรพเนจรตอนที่หนึ่งอ่ะ ไว้ดูอีกทีแล้วจะบอกว่ามีเรื่องอะไรบ้าง อีกเล่มก็ Saiyuki reloaded ภาษาอังกฤษเหมือนกัน เย้ !! (เคยซื้อภาษาญี่ปุ่นมาแล้วเป็นของมือสองทีนี้ก็ใช้ในการฝึกฝนภาษาญี่ปุ่นได้) จากนั้นเดินดูเสื้อผ้าก็มีอยากได้เหมือนกันแต่ไม่ซื้อเดือนหน้าก็มีไฟล์ทนี้อีกค่อยมาซื้อก็ได้

ก่อนกลับ(16:00)ซื้อของกินกลับไปกินที่โรงแรมออกมาจะเรียกแท็กซี่ใจหายแว้บยคิวยาวมากกลัวกลับโรงแรมไม่ทันเพราะว่า wakeup ตอน 18:45 จริงๆก็ไม่น่าตกใจเพราะเผื่อเวลาไว้แต่อยากกลับไปเร็วๆมากกว่าเลยเดินไปเรียกอีกห้าง(Paragon อยู่ตรงข้ามกัน)ค่อยยังชั่วคิวสั้นกว่ากลับถึงโรงแรมก็มีเวลานั่งๆนอนสองชั่วโมงฉันก็หลับไปเลยชั่วโมงนึง
อยากจะไปอีกนะแต่ไม่ค่อยชอบเท่าไหร่ที่วันที่ออกไปเที่ยวกะวันกลับมันวันเดียวกันแถมเป็นตอนเย็นๆด้วย บ้านเมืองอี่นอาจไม่เท่าไหร่ก็ได้แต่ที่นี่แท็กซี่หายากมากส่วนมากเค้าจะโทรเรียกกัน ชอบไฟล์ทไปถึงสิงค์ตอนบ่ายแก่ๆแล้วกลับบ่ายอีกวันเพราะเราก็เที่ยววันแรกถึงเวลาปิดห้างก็ได้ต้องรอแท็กซี่นานก็ไม่ห่วงอีกวันเราก็ไม่ต้องออกนั่งๆนอนๆไปหรือไปห้าง Great world ใกล้ๆเดินไปไม่ต้องห่วงเรียกรถ

ห้างร้านเค้าตกแต่งต้อนรับคริสมาสกันหมดถ้าได้เดินเล่นตอนกลางคืนที่ Orchard คงสวยดีเพราะต้นคริสมาสก็จะเปิดไฟแถมเค้ามีโชว์ไฟโชว์เกี่ยวกับเทศกาลนี้ตั้งแต่เดือนนี้เป็นต้นไป

ป.ล พรุ่งนี้ไปเดลลีตอนค่ำ(วันนี้อ่ะแหละเข้าวันที่ 22 แล้วนี่นา)เลยเที่ยงคืนยังไม่ได้เข้านอน เหนื่อยกายไม่ว่ากลัวเหนื่อยใจไฟล์ทแขกอ่ะจ๊ะนายจ๋า

วันนี้ไปดูหนังควบ !! อ่ะไม่ใช่หนังโป๊หรอกเรื่องบุปผาราตีกะแฟนฉัน บีมจะไปดูกะเพื่อนและเค้าก็ชวนฉันไปด้วยโรงที่ดูอ่ะ สองเรื่องหกสิบไม่ดูก็บ้า แต่โรงหนังมันแบบออริจินอลมากๆไม่ใช่ โรงหนังในห้างหรือพวกเมเจอร์นะเป็นโรงหนังแบบโบราณแถวบ้านชื่องามวงศ์วานเดอะเธียเตอร์(หรูมะ) ออกจะกลัวอยู่หรอกแต่อยากไปลองอะไรแปลกใหม่แถมมีเพื่อนแถมทั้งประหยัดเงิน ตอนแรกเกือบไปผิดโรงแล้วออกจากบ้านมาเรียกรถบอกเค้าไปนนทบุรีรามา คนขับทำงงฉันเลยบอกเลยพงษ์เพชรเท่านั้นแหละเค้ามาเฉลยว่านนทบุรีรามามันฉายหนังโป๊แบบไม่เซ็นเซอร์เลยยยยย เค้าได้ยินต้องมองหน้าฉันชัดๆอีกที แต่เพราะฉันบอกว่าไปแถวพงษ์เพชรถึงรู้ว่าไม่ใช่ ก็ว่าตอนบอกน้าว่าจะไปดูหนังที่นนทบุรีรามาน้าบอกอันตรายหรือเปล่ามันโรงหนังแบบคนอีกระดับนึงฉายหนังโป๊หรือเปล่า ที่แท้ฉันบอกผิดชื่อเอง บรื้อเกิดไม่หลุดคำว่าพงษ์เพชรไปหละก็ได้ไปดูหนังควบของแท้แน่ๆ

ดูหนังถูกเลยสนุกพิเศษหรือเปล่าไม่รู้นะแต่บุปผาราตรีมันมากมีกรี๊ดด้วยทั้งตกใจทั้งฮาเลยคิดว่าสมควรไปดูแต่แฟนฉันดูแล้วก็ธรรมดาอ่ะไม่ถึงกับกรี๊ดๆแปลกที่ดังเว่อร์ คือหนังมันก็ดีน่ารักดีแหละก็ทำให้นึกถึงวัยเด็กดีนะแต่ไม่น่าปลื้มใจอิ่มใจดีเริ่ดขนาดที่โปรโมตอ่ะแถมหน้าพี่จั๊กทำหมดรมณ์...แบบว่าอ้วน

ดูหนังเสร็จบีมมาส่งบ้านดีจังเยยดึกแล้วไม่อยากกลับเอง(ดูรอบ 17.30 เลิก 21.20) พรุ่งนี้จะไปเที่ยวในเมืองอีกไปหาข้าวกินฟรีจากพี่ตี่และนัดพี่ตอนเย็นที่สยาม เที่ยวก่อนเดี๋ยวทำงานห้าวันติด ไปสิงค์(ได้ช้อปด้วยเย่ !)ไปอินเดีย(ได้ช้อปเหมือนกันแต่ท่าทางจะแย่)

ดื่มชาเขียวโออิชิขวดใหญ่คิดว่ารสชาติต่างจากขวดเล็กยังไงน้า..ราคาเท่ากันเลย 20 บาท ดูจากฉลากถ้าเป็นขวดเล็กบอกใช้ใบชา 0.5 % น้ำตาล5 % ส่วนขวดใหญ่ใช้น้ำชา 25 % น้ำตาล 6% ก็ใช่ขวดใหญ่หวานกว่าและไม่ขมเท่า หรือขวดใหญ่มันจะเป็นหางชา? เอาน้ำชามาผสมน้ำอีกทีหรือว่าไง ไม่รู้สิกินๆแบบไม่คิดมากก็ไม่ต่างกันนิ กินขวดใหญ่ดีกว่าถูกกว่า

พูดถึงชาเขียวฉันชอบแบบหวานนิดๆนะ(จริงๆชอบ pokka แต่แพงอ่ะ)แต่คนญี่ปุ่นไม่ชอบคิดว่าไม่ชอบกันทุกคนแน่เลยเพราะสจ๊วตเคยทำชาเขียวหวานให้กินในไฟล์ทแอร์ญี่ปุ่นยี้เลยเค้าไม่กินหวานแล้วเค้าก็พูดว่าชาเขียวที่เมืองไทยมีแต่หวานซื้อมากินแล้วเหวอ ผิดกะเรานะไปญี่ปุ่นอยากจะหาชาเขียวหวานซื้อที่ไรไม่หวานเลยจะหาก็ไม่เจอ(อ่านไม่ออก)คิดว่าไม่มีหรอกเวลาครั้งสุดท้ายที่ซื้อชาลังเลอยู่นานเลยจะหยิบยี่ห้อไหนดีน้ากลัวจะเลือกพลาดมามันแพงนะ ..สุดท้ายคิดว่ากินชามะนาวดีก่ามันน่าจะหวาน kirin ชามะนาวอร่อยดีนะไม่หวานมากขอแนะนำ แต่ชาเขียวไม่หวานกินกะอาหารก็โอเคนะ พูดแล้วก็อยากไปญี่ปุ่นจังเยยน้อ

วันนี้มานินทาผู้โดยสารกันดีป่ะ ตื่นเช้าไปไซ่ง่อนขาไปเกือบเต็มขากลับเกือบเต็มกว่าขาดไปไม่กี่ที่ ขากลับตอนเช็คที่นั่งหน้า partition ตรงประตูสามเจอกระเป๋าใบใหญ่(หน้าตาเหมือนกระเป๋าโน้ตบุ๊คแต่ใหญ่กว่าซักสองเท่าครึ่ง)เป็นของชายไทย เรา(ฉันและรุ่นพี่)บอกว่ารบกวนเก็บในบิน(bin)ด้วยนะคะ ยื่นมาให้รุ่นพี่ ?!?!?แล้วบอกว่ารบกวนด้วย(ฮ้า?? เอางั้นเลยนะ) รุ่นพี่ตัวเล็กและกระเป๋าแค่ดูยังหนัก ส่งมาได้ไงเนี่ย ผู้ชายนะนั่นส่งกระเป๋ามาให้เก็บให้เนี่ยนะ คิดอะไรยู้....ฉันนึกว่ารัดเข็มขัด(อ้างอย่างงี้ตาหลอดอ่ะนะท่านผู้โดยสาร) ก็ป้าวแต่ไม่ไปเก็บเอง ฉันพูดออกไปว่าหนักนะไม่ช่วยหน่อยเหรอคะ อะไรประมาณนั้นจำไม่ได้เพราะไม่ได้คิดก่อนสั่งมาจากกระดูกสันหลังเลย(ขาดสติชั่ววูบ) ชายไทยคนนั้นยังนิ่งไม่ขยับแม้แต่น้อย อารายอ่ะลุง ?!??! เข้าใจไรผิดป่าวไม่ได้มีหน้าที่ยกกระเป๋านะจะบอกแต่ทำให้เพราะน้ำใจต่างหาก เจอคนแก่จะไม่ยกให้แล้งน้ำใจไปป่าว ถ้าสามารถก็ทำเอาเองนะหิ้วมาได้ก็ดูแลด้วยเอาขึ้นไม่ไหวก็ไว้ใต้เก้าอี้ด้านหน้า ใหญ่มากก็อย่าเอาขึ้นมาเลยโหลดลงใต้ท้องเครื่องไปสบายดี กลับไปที่ลุงต่อตอนบริการแกไม่รับอะไรเลย รุ่นพี่บอกว่าแกไม่สบตาเลย อาจจะละอาย(ก็ควรหรอกนะ) หึหึ อย่าหาว่าหนูเลว

ป.ล ข้อความนี้ไม่ใช่นิสัยปกติโปรดใช้วิจารณญาณ
ป.ล 2 ดูเดี่ยวจากไอทีวีก็ฮาดีแต่จบละ? จบละ ?? คงยั่วให้อยากดูแล้วไปซื้อมาดูอ่ะนะ
ป.ล 3 เกือบลืมไปแหนะวันนี้เห็นคนที่เหมือนการ์ตูนแล้วยืนคุยกะฝรั่งอยู่ เห็นที่ประตูทางออกอ่ะ สะดุดตาตั้งแต่เห็นไกลๆเลยผมเหมือนการ์ตูนอ่ะยาวประบ่าซอยๆ เดินเข้าไปใกล้ยังน่ารัก (บางคนเห็นไกลๆน่ารักเห็นใกล้ๆอยากจะไปไกลๆจัง) หล่อไปหมดดูสมดุลไปทั้งตัว ผม หน้าตา การ์ตูนอ่ะการ์ตูนคนญี่ปุ่นหละม้าง ง่ะน่าจะเป็นผู้โดยสารเรา อิอิ

อยากเที่ยวในเมือง อยากกินไก่กาต๊ากลากภัทรออกไปเป็นเพื่อน สั่งตรึมกินเรียบเลย กินอาหารเสร็จว่าจะไปเดินอัพเดทหน่อยสิได้อัพเลยตรงข้ามร้านส้มตำมีร้านไอติมมาเปิดใหม่ชื่อ snow ice ให้ชิมฟรีด้วยแหละ มันเหมือนน้ำแข็งไสแต่เอาไอติมหวานเย็นมาไสก็ดูเป็นปุยๆยวบๆเวลาตักแต่ละลายเร็วเพราะไสบางมาก เค้าบอกว่ากินแล้วไม่อ้วนด้วยนะ ได้ชิมรสโยเกิร์ตก็ดีนะ

จะเดินไปมาบุญครองผ่านร้านดีเจสยาม เอ๋? คนเค้ามุงอะไรอ่ะ peace maker คืออะไรเดินเข้าไปใกล้ๆรู้ว่านักร้องมาแจกลายเซ็นก็ไม่สนใจไม่รู้จักอ่ะจนเห็นรูปนักร้องจำได้ว่าน้องชอบก็เลยโทรไปสอบว่ามีซีดีหรือยังไม่งั้นเราจะซื้อแล้วขอลายเซ็นให้ คนแก่ก็เลยไปต่อแถวขอลายเซ็นกะเค้าด้วย น้องอ่ะชอบบอย ชื่อที่เรียกลูกค้าก็ชื่อบอย เด็กขอถ่ายรูปก็ถ่ายคู่กะบอย แต่ฉันว่าคนผมยาวก็น่ารักนะ(ชื่อไรไม่รุ)ดูนิสัยดีสบตายิ้มให้ด้วย ก็ควรหรอกนะผู้อุปการคุณนะครับ ว่าแต่เพลงเค้าเพราะป่าวยังไม่ได้เปิดฟังเลย

ไปมาบุญครองไปดูมือถือแต่ไม่ชอบเลยชั้นนั้นเลย แออัดหาบันไดเลื่อนไม่เจอเกิดไฟไหม้จ้างก็หนีไม่ทัน ขึ้นไปชั้นโรงหนังจะไปร้านการ์ตูนเค้ากำลังโปรโมตหนังบุปผาราตรีได้รับการ์ตูนเล่มละบาทแล้วก็โปสเตอร์ตอนรับไม่ได้สนใจอะไรใครยื่นไรมารับหมดแต่พอเค้าเอี้ยวตัวมาจ๊าก!!! เลือด!! เค้าแต่งตัวเหมือนในโปสเตอร์เลยอ่ะ หยองดี

ซื้อการ์ตูนอีกหกเล่ม มารู้สึกตัวอีกทีก็มีตั้งการ์ตูนสูงจะเท่าเข่าแล้ว ไม่ค่อยอยากจะซื้อการ์ตูนเพราะไม่ชอบเก็บเกะกะบ้าน(ตะก่อนชอบซื้อ) คิดว่ามันเริ่มจากยืมการ์ตูนเพื่อนอ่านทำให้ได้กลับไปอ่านการ์ตูนอีกมันก็อยากจะอ่านการ์ตูนอีก หลงพระเอกการ์ตูน ทำไมไม่เคยเห็นคนหล่อแบบพระเอกการ์ตูนเลยแฮะ

เดินเล่นมั่วซั่วย้อนไปย้อนมาเสียเงินซื้อเสื้อกันหนาว North Faceเตรียมไปลุยญี่ปุ่น(ก่อนไปได้ใช้ตอนไปเกาหลีสิ้นเดือนนี้ก่อน) ดูอุณหภูมิแล้วเดือนหน้ามันจะแตะศูนย์อยู่แล้วเสื้อธรรมดาไม่พอแน่ลงทุนกันหน่อย

แล้วก็กลับบ้านเบี้ยวไม่ไปงานโซล(งานเลี้ยงประจำปีของคณะ)นอนดีก่าพรุ่งนี้ตื่นตีห้า

ออกจากบ้านเจ็ดโมงครึ่งกลับบ้านอีกทีสี่ทุ่มนิดๆบินทั้งวัน ไปเซี่ยงไฮ้แบบไปกลับขาไปใช้เวลาสามชั่วโมงห้าสิบขากลับสี่ชั่วโมงกว่า คราวนี้ไม่ล้าและง่วงแบบที่เคยไปมาครั้งนึงเตรียมตัวไปเกือบดี(จะนอนสี่ทุ่มครึ่งแต่นอนจริงๆห้าทุ่ม) แต่บินนานๆชักก๊งๆ ขากลับฟังอะไรทำอะไรลอยๆละ ผู้โดยสารถามหาปลา ฉันบอกไม่มีเมนูปลานะแต่ first course อ่ะปลาแซลมอน เค้าบอกน้ำปลาครับ แป่ว แล้วเวลาต้องผุดลุกผุดยืนเสิรฟน้ำเสริฟอาหารฉันจะหน้ามืดซะตัวสูงไปมันจะไม่ได้เปรียบก็ตรงนี้แหละ(หยิบของสูงๆสามารถแต่หยิบของต่ำๆมันต้องย่อเยอะ) ไฟล์ทนี้อ่ะ full service ออกน้ำรอบนึงก่อนแล้วออกอาหารตามด้วยน้ำ ทำแบบนี้ไปและกลับ ขากลับนี่แหละชักจะแย่ตอนนั่งก็สามารถอยู่แต่ตอนจะยืนมีเหนี่ยวรถขึ้นมา เฮ้อ... แต่ไฟล์ทนี้ทำให้ลบความสยองที่เคยกลัวไว้นะ ผู้โดยสารก็ไม่โหวกเหวกแล้วก็ฉันไม่ปวดหัว(บินนานๆเหมือนจะปวดหัวหนะอาจจะขาดออกซิเจน)


เรื่องอาหารที่เสริฟบางทีมันอาจะเป็นเมนูที่เรากินไม่ได้ไม่ชอบเราก็สามารถสั่งล่วงหน้าได้เพราะวันนี้ตอนเสิรฟอาหารขากลับฉันเจอผู้โดยสารที่ทานมังสาวิรัติแบบไม่กินนมกินเนยกะผู้โดยสารที่ลืมสั่งอาหารที่ตัวเองอยากทานเพราะเมนูที่เสริฟวันนี้เค้าไม่อยากทาน(มีไก่ผัดผงกระหนี่ กะหมูผัดขิง) แต่สามารถแก้ไขได้คือมีเซตอาหารลูกเรือในนั้นมีสลัดกะวุ้นลูกบัวก็เอาไปให้เค้ากินพอดีมีแอปเปิ้ลที่ใช้เสริฟในชั้นธุรกิจตอนขาไปเหลืออยู่ก็เลยแบ่งให้คนละลูก ทีนี้จถ้าไม่โชคดียังงี้เพราะอยากอาหารลูกเรือก็อาจจะโดนลูกเรือโซ้ยไปหมดแล้ว หรือผลไม้อาจจะไม่มีเหลือก็ได้ ไฟล์ทแป๊ปๆกินน้ำกินขนมปัง(ถ้ามี)ก็ยังพอทนแต่ไฟล์ทแบบห้าหกชั่วโมงกินอะไรไม่ได้นี่โหดไปนะ

กลับบ้านมะไม่ยักกะง่วงจะไปเล่นเกมกะน้องกะเพื่อนหละพรุ่งนี้เป็นโสดแฟนไปงานแต่งงานเพื่อนที่ต่างจังหวัดจะอยู่บ้านหรือออกไปเที่ยวดีนะใจอยากไปเที่ยวแต่ก็ขี้เกียจอ่ะนะพรุ่งนี้ดูอีกทีว่าตื่นกี่โมง

ป.ล อยากดูบุปผาราตรีแฮะแต่คนเดียวมะเอานะ

กลับจากทำงานอาบน้ำสระผมลงไปกินนม(นมชาเขียวด้วยนะซื้อมาจากร้านขายของชำในโรงแรม) แล้วก็มาเขียนไดอารี่รอเวลากินอาหารเย็น

เมื่อวานทำงานไฟล์ท 640 ไปนาริตะออกเดินทาง 11:20 เป็นไฟล์ทที่บิน 777-300 เป็นครั้งแรก ตื่นเต้นกลัวหาของไม่เจอ แต่ไฟล์ทไทม์นานมากห้าหกชั่วโมงสบายมีเวลาสำรวจนั่นนี่เยอะตอนทำงานก็ไม่รีบเวลาเหลือเฟือ(ขากลับหกชั่วโมงกว่าบินต้านลม) การทำงานเป็น full service ออกรถเครื่องดื่มหนึ่งรอบก่อนจะออกอาหารและเครื่องดื่มแต่ไม่รู้สึกเหนื่อยใจเลยผู้โดยสารก็สงบดี ขาไปผู้โดยสารไม่เต็มอีกต่างหาก(พี่ๆบอกว่าปกติมันจะเต็มแต่ขากลับเกือบเต็มขาไปที่สองที่) เครื่องลงประมาณทุ่มครึ่งออกมาปะทะความหนาวตอนเดินไปขึ้นรถกลับโรงแรมรู้สึกดีใจที่ไปญี่ปุ่นทั้งๆที่ไม่ได้ไปเที่ยวไหนหรอกนะ

ไปถึงโรงแรมรับกุญแจรับเงินแล้วพี่แอร์พาไปร้านขายของชำในโรงแรมมีขนม น้ำ ของกระจุกกระจิกเหมือน 7-11 แถมลดราคาให้ 10% ฉันซื้อขนมนิดหน่อยเดี๋ยวนี้ไม่ค่อยเห่อบ้าซื้อเหมือนตะก่อน ช่วงนี้ชอบขนมเซมเบ้ก็ลองซื้อแบบใหม่มากิน(อร่อยดีมีสาหร่าย) จากนั้นเอากระเป๋าไปเก็บในห้องแล้วมาสั่งอาหารเอาขึ้นไปกินในห้อง ฉันสั่งชุดปลาแซลมอนย่างหน้าตาดำเชียะแถบซุปมิโซเป็นสีแดงหนืดๆด้วยหละ คนๆดูแล้วสยองไม่กล้ากิน(หน้าตาคล้ายถั่วแดงร้อน) มีสาหร่ายสีเขียวแล้วก็วงๆสีขาวสองวงเหมือนทำจากเต้าหู้แต่คิดว่าไม่ใช่(แอบกัดนิดๆ) ตอนเช้าถามแอร์ญี่ปุ่นว่ามันคือไรอ่ะเค้าบอกมันใส่สาหร่ายชนิดนึงที่ทำให้ซุปหนืดแล้วมิโซใช้ชนิดสีแดง ง่า..ใครจะกล้ากิน(แต่จริงๆก็ชิมนะรสชาติแบบมิโซร้านเซน ร้านฟูจิแหละ แต่หนืดดดด) สรุปแล้วกินแซลมอนเซตที่เซนอร่อยกว่าและถูกกว่า หลังอาหารกินไทยากิไอซ์(ซื้อจากร้านของชำ)หน้าตาไทยากิเลย(แป้งรูปปลา)ข้างในเป็นไอติมตรงกลางมีถั่วแดงอันละร้อยเยน

กินอาหารเสร็จนั่งดูทีวีดูจริงๆเลยฟังไม่ออกแล้วก็อาบน้ำเข้านอน ตอนเช้าตื่นก่อนเวลานิดหน่อยกินขนมกะชานมเป็นอาหารเช้า มองดูวิวนอกหน้าต่างค่อยเห็นว่าอะไรเป็นอะไรเมื่อคืนมันมืด ฉันขอห้องฝั่ง garden wing (พี่แอร์แนะนำ) จะมองเป็นสวนของโรงแรมมีบ่อน้ำมีลานแบบเหมือนจัดพิธีแต่งงานได้อ่ะ ก็สวยดีแต่ไม่มีเวลาชื่นชม อาบน้ำแต่งตัวเตรียมขึ้นรถไปทำงาน

ทำงานขากลับคนเยอะก็จริงเวลาบินก็นานแต่รู้สึกดีอ่ะ ลำเอียงแน่ๆความรู้สึกว่าไปญี่ปุ่นหละม้างแอบดู sling (ตารางบินตลอด TPI : Traffic Program Information) เดือนหน้ามีนาริตะ 24 ชั่วโมงงานนี้ได้เที่ยวจ้าแต่มันหนาวมาก ถึงยังไงก็จะมากลัวหนาวไม่ได้หรอกมีแค่ไฟล์ทเดียวตลอด winter TPI ต้องไปเที่ยวค่ะ ตอนนี้มีแผนที่สถานีรถไฟกะแผนที่ย่านRoppongi หึหึ อุปกรณ์กันหนาวหากันให้พร้อมเลย โย่ !! น่าเสียดายที่ไม่ตรงกะคริสตมาส คิดว่าบรรยากาศคริสตมาสที่ญี่ปุ่นน่าจะดีมาก อยากรู้ด้วยว่าจะเหมือนในละครหรือการ์ตูนมั้ย หนุ่มสาวจะออกเดทเยอะแค่ไหน ไปศึกษาแผนที่วางแผนการเที่ยวดีก่าจะไปโตเกียวให้ได้เลย

ป.ล ตอนบินกลับอ่ะเห็นยอดเขาฟูจิด้วยหละ คิดเอาเองอ่ะนะว่าใช่เพราะเหมือนในรูปที่เคยเห็นอ่ะ โผล่ทะลุเมฆมาเลย

เธอๆฉันว่าบางทีทำดีก็เห็นผลทันตาเหมือนกันนะ ฉันเพิ่งกลับมาจากบินสิงค์โปร์อ่ะ ไม่..ไม่ได้ไปช้อปปิ้งหรอกเมื่อวานไปถึงก็ดึกแล้ววันนี้ก็ตื่นแต่เช้าทำงานกลับมาเนี่ย ไอ้ที่ว่าผลทันตาเหรอก็ฉันอ่ะเคยเอาเงินเบี้ยเลี้ยงที่ได้เกินไปคืนเค้าแต่มันนานมาแล้วหละฉันจำไม่ได้แล้วด้วยซ้ำ แต่คนที่รับเงินคืนเค้าจำฉันได้แถมเมื่อวานเค้าเป็นคนแจกกุญแจกะเงินพอดีเลย เค้าทักฉันมาว่าจำฉันได้ ฉันยังเอ๋อไปแป๊ปนึงว่าใครหว่าแล้วก็นึกออกว่าเป็นคนที่ให้นามบัตรฉันไว้ตอนนั้นเค้าบอกว่าถ้ามาอีกให้มาพบเค้าแต่ฉันไม่ได้เอานามบัตรไปหรอกนะหายไปแล้วด้วยซ้ำก็มันนานมากกว่าสองสามเดือนแล้วหละ เค้าบอกให้ฉันรอก่อนฉันก็รอนะตอนนั้นก็สี่ทุ่มกว่าแล้ว(เวลาสิงค์อ่ะเร็วกว่าเราชั่วโมงนึงนะ) ปรากฎว่าเค้าอัพเกรดห้องให้ฉันเป็นเดอลุกซ์อ่ะ โอวว...ไฮโซนะ พอเข้าห้องไป เอ๋..มันเดอลุกซ์ยังไงอ่ะก็เหมือนๆห้องธรรมดาเตียงรึ ตกแต่งรึ ก็นะนึกว่าจะใหญ่แบบห้องที่ดูไบ ที่นั่นหนะใหญ่ของแท้เลยใหญ่มากจนกลัวเลยอ่ะ แต่เดอลุกซ์ที่นี่อ่ะห้องน้ำใหญ่ง่ะมีอ่างอาบน้ำอ่ะห้องปกติไม่มี

นี่ยังตอบแทนความดีไม่หมดนะจะบอกซักพักมีคนมากดกริ่งนึกว่าพี่แอร์ที่จะมาขอนอนด้วยเพราะเค้ากลัวผีแต่พี่เค้าไม่มาอ่ะ คนที่มากดกริ่งอ่ะเป็นพี่พนักงานคนเดิมยกผลไม้มาให้หนึ่งจานมีชอกโกแลตด้วยนะและน้ำเย็นอีกหนึ่งขวดใหญ่ อีกพักนึงโทรมาถามว่าทุกอย่างโอเคมั้ย มีอะไรให้ช่วยบอกนะ นี่มันอะไรกันนี่เงิน ฉันคิดว่าฉันคืนเค้าไป 50 เหรียญสิงค์โปร์นะก็พันนิดๆอ่ะมีค่ามากงั้นเชียวคิดยังไงก็ไม่เท่าค่าห้องที่อัพเกรดให้แน่ๆ หรือมันเป็นค่าความเป็นคนดีของฉันอ่ะเธอ

ไปงานแต่งงานของปู(เพื่อนที่ทำงาน)เค้าจัดที่โรงแรมสุโขทัย งานไม่ใหญ่มากคนกันเอง(ของบ่าวสาว) โรงแรมนี้เราก็ไม่เคยไปหรอกแต่เห็นในหนังสือหนะอยากไปมานานแล้วจนปูถามว่าอยากไปงานปูหรืออยากไปโรงแรม อันนี้ก็ทั้งสองอย่างแล อิอิ บรรยากาศดีนะมันดูเรียบหรูดี ห้อง ballroom แยกมาจากส่วนที่พัก ก็ดูส่วนตัวดีนะ ดอกไม้ในงานเป็นดอกบัว ดอกกุหลาบขาว มีเทียนลอยน้ำไรเงี้ย ดูนวลตาดี ที่ทางเดินขึ้นงานมีดอกไม้โรยตามขอบทางด้วย อาหารก็อร่อยมีเมนู"ปูจ๋า"ด้วยอ่ะไม่เคยเจอเลย เป็นหัวข้อแซวเจ้าบ่าวด้วยหละ เค้กก็สวยดีนะไม่สูงเว่อร์แต่งแบบเอาใบบัวมาวางหนะ(จริงๆเป็นน้ำตาล)

การดำเนินงานก็ดีไม่ยืดเยื้อไม่มี powerpoint แต่มีการแสดงเป็นรำอ่ะ มีให้เจ้าสาวโยนดอกไม้ด้วยหละ(แต่ฉันรับไม่ได้อ่ะ) มีเกมเล่นด้วยเป่ายิ้งฉุบแบบวางเงินนะแล้วเอาเงินให้เจ้าสาวคนที่ไปเล่นก็ลูกๆของครูที่สอนพวกเรา(สอนการบริการ) แล้วก็เพื่อนร่วมรุ่น สามทุ่มแขกก็ทยอยกลับแล้วหละ ฉันกะแฟนฉันก็กลับด้วย คุณพี่แกยอมไปด้วยแฮะงานนี้มีแต่คนแปลกหน้าล้วนๆปกติงานเพื่อนๆของฉันพี่ไม่ค่อยจะไป แต่ครูกะเพื่อนๆก็จำพี่ได้นะเค้าคงรู้สึกดี

พรุ่งนี้พี่ไปเขาใหญ่กะที่ทำงานฉันไปค้างสิงค์โปร์อดลอยกระทง(ไม่เคยลอยกระทงด้วยกันหรอกนะเคยแค่ครั้งเดียวตอนยังไม่เป็นแฟนกันเล้ย นู่นกระทงไปคนละทาง มงคลสุดๆ) น้องกะแม่ก็ไม่ไปลอยที่ไหนบอกจะทำกระทงจิ๋วลอยในอ่างปลา งั้นฉันก็จะพับกระดาษลอยในอ่างอาบน้ำละกัน จะได้อินกะเค้าด้วย สุขสันต์วันลอยกระทงจ้า

ดูประกวด thai supermodel แบบว่าทำไมนายแบบนางแบบต้องหน้าตาไม่รับแขก แต่หน้าตาฝ่ายหญิงก็ยังยิ้มๆมั่งแต่ออกแบบยิ้มมั่นมากอ่ะนะแล้วก็ทำหน้าแบบยิ้มไม่ถูกเดี๋ยวหุบเดี๋ยวยิ้ม อืม ถ้าเป็นเราจะยิ้มแบบไหนดีนะ เค้าห้ามดีใจป่าวไม่งั้นจะยิ้มแฉ่งเลย

ดีจังเล่นเนตไปดูทีวีไปชอบๆ คือตอนนี้มีคอมส่วนตัวแล้วไง ไชโย แต่ยังมีอีกปัญหานะคือสายโทรศํพท์หนะไม่มีสายเฉพาะแบบข้างล่าง(ไม่กล้าขอน้าเขยให้ลากให้ ซื้อคอมมาน้าหญิงก็ดูงอนๆ ก็ไม่เอาคอมกลับบ้านมาซะทีนี่นา บอกถ้าเอากลับมาก็ห้ามเล่นดึกอ่ะ) เอาสายหลักมาใช้ก็เลยเล่นได้แต่ตอนเช้ากะดึกเท่านั้นแต่ก็ยังดีนะ ว่ามะ

แล้วจะเล่าอะไรให้ฟัง

Happy halloween from Dubai, I'm at Dusit , Dubai. Today is the 4th day here. I have almost 2 free days, it's no doubt that I and my friends (Jom and Nong Warn) go to shopping. Shopping is always fun :) and make us buy something that we might not use such as I bough a pair of boots!!! for what?? i don't know but it's 50% discount and my friends told me it's worth.

well, tonight i will go back to Bangkok at 23.00 (it's 2 am TH time) so i have to get some rest by now.

เพิ่งเห็นว่าโฟร์โมสต์มีนมกาแฟลองซื้อมากินดูก็แบบนมอ่ะนะ ไม่เหมือนกินกาแฟนม รู้สึกนมมากไปแต่มันดูดีต่อสุขภาพวิตามินอะไรเพียบถ้ากินกาแฟเย็นคงไม่ได้วิตามินเท่านี้

ออกจากบ้านมาขัดหลังเตรียมหลังไปงานแต่งงานเพื่อน ก็ไม่แน่ใจว่าตกลงจะแต่งเองหรือแค่ไปร่วมงาน :P แต่ว่านวดและขัดหลังอ่ะสบายดีนะรู้สึกเหมือนหลังนุ่มๆ มีเงินจะมาทำอีก ตอนเย็นนัดกินข้าวกะพี่จะกินชาบูชิ หนุกดีเพิ่งเคยกินเมื่อวันอาทิตย์กะภัทร ลวกๆในหม้อส่วนตัวมีซูชิให้กินด้วย กินชาเขียวเท่าไหร่ก็ได้ก็เลยให้พี่มาลองกินมั่ง(ที่สำคัญงานนี้เรากินฟรีแหงๆ) ระหว่างรอพี่เลิกงงานฉันก็มาค่าเวลาด้วยการเขียนไดอารี่และเล่นเกม

ปลายเดือนนี้จะมีคอมมาร์ท น้องที่ทำงานเก่าไปเฝ้าบูธของบริษัทวันที่ 1 พ.ย ถ้าฉันกลับจากบินแล้วไม่ง่วง(ทำงานคืนวันที่31จากดูไบถึงกรุงเทพเช้าวันที่1)ก็จะไปสร้างหนี้วันนั้น(อยากได้โน้ตบุ๊ค)

วันนี้หัวใจจะวายตื่นสาย ไม่ได้ยินเสียงมือถือที่ตั้งปลุกไว้(ตั้งปลุกไว้ 3.40 ใครจะตื่นหละยะ)แถมยังไม่ตั้งนาฬิกาปลุกด้วยเพราะคิดว่าแค่มือถือก็พอ ดีนะได้ยินเสียงโทรศัพท์ของเจ้าหน้าที่แจ้งเบอร์ทะเบียนรถที่ส่งมารับเรา ถ้าไม่ได้ยินจะเป็นไงหละเนี่ย

รีบแต่งต้วสุดๆรวบผมซั่วๆฉีดสเปรย์เข้าตาตัวเองอีกตะหาก หน้าตาก็ลงรองพื้นกะแป้งและปากให้พอออกจากบ้านไปไม่ทำให้ใครตกใจค่อยไปแต่งต่อที่ทำงาน ไปถึงที่ทำงานรูดบัตรตอน 5.06 รอดไปฉัน(เช็คอิน 5.15) ทีหน้าที่หลังไม่เอาแล้วเช้าๆแบบนี้มีนาฬิกากี่อันควรตั้งให้หมด

วันนี้ไปขอนแก่นเลิกงานตอนประมาณ 10 เช้ากลับถึงบ้านเข้านอนอีกรอบก็ออกมานั่งที่คาเฟ่นี่แหละ อยากเขียนถึงญี่ปุ่นแต่ความทรงจำไร้ระเบียบอยู่รู้แต่สนุกและชอบมาก ไปนาโกย่ามาสองครั้งแล้วยังไม่ได้เขียนถึงซักครั้งกลายเป็นเรื่องพอกหางหมู รอให้คอมกลับบ้านค่อยเล่าแบบสบายๆไม่แข่งกะเวลาดีกว่า

ตอนนี้อยู่เชียงใหม่ ครั้งนี้ได้กลับบ้านมาประมาณสามวัน ไม่ได้เล่นเกมอย่างเดียว(คิดอย่างงั้นได้ไงจ๊ะ) ไปกินข้าวนอกบ้านกะน้องกะแม่ ไปติดต่อองค์การโทรศัพท์เรื่องสัญญาณโทรศัพท์ไม่ดี ไปติดต่อการประปาเรื่องน้ำรั่วในบ้าน(ปิดน้ำหมดแล้วแต่มิเตอร์ยังเดิน) ไปช้อปปิ้งคาร์ฟู-โฮมโปร(ซื้อชั้นซีดีทนเห็นที่เจ้าน้องกองไว้ไม่ไหว) ไปดูหนัง ไปกินข้าวซอยร้านอี้(เค้าเปิดอีกสาขาที่ฮิลไซด์คอนโด4) ตามลำดับใช้เวลาไปวันครึ่งละ นี่ก็ไม่เห็นเพื่อนโรงเรียนว่าไงทั้งที่พูดกันไว้ว่ากลับมาจะนัดกันไปนั่งปล่อยแก่ตามพับริมน้ำ ยังมีเวลาอีกวันครึ่งคอยดูกันว่าจะแห้วหรือได้ไป

อาหารการกินที่เตรียมไว้สำหรับกินที่บ้านก็ดูมีคุณค่านะ(ทุกทีไม่ได้สนใจเล่นเกมมากกว่า) มีสลัด ขนมปัง นม ถั่วเขียวต้มน้ำตาล (โอ้ว..อยากกินมันต้มขิงนะ) สายๆช่างประปาจะมาดูเรือ่งน้ำรั่วให้ ตอนบ่ายที่ว่างจะเอาแมวไปฉีดยา(ติ๊งต๊องโดนฝากรอยเขี้ยวที่ต้นขาด้านในไม่รู้ ดูซึมและตาเชื่อมๆเพราะไข้ขึ้น) จากนั้นจะออกไปไหนซักทีกะน้อง

พูดถึงน้องก็หงุดหงิดนิดๆเรื่องงานนะก็ไม่เห็นหาจริงๆจังแถมเรื่องเงินประกันที่เก่า 5000 !! ก็คงแห้วอดได้คืนเพราะออกจากงานกระทันหัน(อารายวะ) สัญญาก็ไม่พูดถึงเลยว่างานต้องมีเงินค้ำ(ก็จ่ายไปได้)แต่ก็เขียนอ่ะนะว่าออกไม่บอกก่อนหนึ่งเดือนบริษัทสามารถเรียกค่าเสียหายได้หรือเงินห้าพันคือค่าเสียหาย ?? คิดว่าซื้อประสพการณ์ห้าพัน –“-- ไม่รู้สิก็คิดว่าเข้าใจว่าชีวิตมันมีจังหวะ แต่เมื่อไหร่จังหวะของมันจะมาหละฉันหละเป็นห่วง

10.07 แล้วทำไมช่างประปายังมะมานะ แต่องค์การโทรศัพท์(ต้องเรียกว่า TOT ป่าวทันสมัย)ว่องไวดี ฝากเรือ่งไว้เมื่อวาน เช้านี้โทรมาตั้งแต่ 8.30 สอบถามเรื่องปัญหาของเรา ไม่รู้สิ บางวันมันก็ดีบางทีก็ดีเฉพาะตอนกลางคืนยิ่งดึกจะต่อเนตได้ stable มาก บางทีก็ไม่ได้เรื่องเลยมีเสียงซ่าๆตลอดถึงขนาดฟังวิทยุได้เลยไม่ได้เว่อร์วิทยุจริงๆมาเป็นเพลง(แต่ซ่าๆนะ)ถ้าเป็น Virgin hits จะไม่ว่าเลยต่อเข้าลำโพงอีกต่างหาก

บ่นอะไรอีกดีเก็บกดไม่ได้เขียนนาน(ลูกค้าหายโม้ด) คิด คิด คิด ตอนนี้อยากได้บ้านใหม่ไม่ชอบบ้านนี้จริงๆไม่ชอบแบบบ้านแต่นอกนั้นดี ดู land and house แพงแฮะ แบบบ้านที่ชอบที่ดินน้อยไปราคาสามล้านสอง(จ๊าก) ที่ดินเยอะก็แบบบ้านอลังการเกินไปห้าล้านเก้า เก็บเงินซ่อมบ้านต่อเติมคงจะดีกว่าอ่ะนะ บ้านน้าก็อยากได้ใหม่ซอยบ้านน้าน่ากลัว(เพียงเพราะบ้านหลังเดียวที่ต่อกำแพงทึบและสูง)แต่น้าๆก็อายุจะห้าสิบมาสร้างหนี้เรือ่งบ้านผ่อนนาน 30 ปี อ้วกแตกอ่ะนะ คิดเลยไปถึงบ้านของตัวเอง(ในกรณีได้แต่งงานและ/หรือย้ายที่ทำงานไปสุวรรณภูมิ)คงไม่ซื้อบ้านอ่ะแพงและไม่มีเวลาดูแล อยู่คอนโดดีมะ ก็เหมือนดีทั้งที่แพงและไม่ได้ที่ดิน ไม่รู้สิ ชั่วโมงนี้เพ้อเจ้อหลายอย่างหนะ ใครหละจะไม่อยากมีชีวิตที่ดีใช่มะ นี่ยังไม่นับรถเลยแฮะ...มันต้องมีรถด้วยดิ เดี๋ยวน้องรถของเราก็คงอยู่ได้ไม่ถึงอีก10 ปีหรอกมั้ง ว่าแล้วเค้าไปเอาเงินจากไหนมาผ่อนบ้านผ่อนรถพร้อมๆกันเนี่ยยยย แค่คิดยังต้องทำใจให้หยุดเพ้อฝันเลย

11.01 ช่างประปามาแล้น ท่อน้ำรั่วใต้ดินต้องเดินท่อลอย เค้าสามารถแก้เรื่องชักโครกไม่แรง และน้ำไม่มีอากาศได้ด้วย เย้ เย้ มีเงินลงมือทันที

21.15 กลับจากนอกบ้านไปกินน้ำส้มสวนสุขภาพกะปุ๊กแล้วก็ไปนั่งคุยร้านอี้ แล้วก็แวะคาร์ฟูก่อนกลับบ้าน เค้ามีจัดงานคอมพอดีเลยเราเลยไปดูคอม(อีกละ)อยากได้เหลือเกิน T_T เรื่องนัดกินข้าวกับเพื่อนสาวๆแห้ว

แห้วรับทานอดดูหนังคนเยอะมากๆมันปิดเทอมแล้วใช่ไหม..นัดแฟนที่ The mall พี่เค้ามากะพ่อกะแม่ ฉันก็ไปกะภัทร นี่ประหยัดเวลาไม่ต้องมารับกันแล้วยังไม่สามารถจะจองตั๋วรอบ13.20 ได้ คนยาวประมาณสองสามขดกว่าจะถึงที่จองตั๋ว กินข้าวกลางวันแล้วกลับไปใหม่ก็มีคนเยอะอยู่ดี คิดจะไปดูที่โรงอื่นก็คิดว่าพอกัน ยกเลิกดูกันวันหลัง พี่กลับบ้าน ฉันกะภัทรมาเล่นเกม แต่ก็เหมือนยังไม่อยากจะเล่น อยากจะเดินห้างอยากจะดูหนังคล้ายๆว่าเจตนามาแล้วอ่ะนะ ที่ The mall คนคึกคักมากเพราะมี Barbie dance 'n flex contest ประกวดเต้นของเด็กๆ เด็กเดี๋ยวนี้เค้ามะได้เต้นงุ้งงิ้งแบบสมัยก่อนนะ ออกจะมีท่าเต้นมีแบบแผน เครื่องแต่งกายเต็มที่ (เค้าซ้อมอยู่แถวๆข้างเวทีนั่นแหละ)อยากจะไปดูเหมือนกันแต่ขี้เกียจ ไม่อยากจะยืนเหมือนศูนย์ถ่วงไม่ดี ยังมึนๆอยู่ เมื่อคืนปวดหัวหนัก

เมื่อคืนปวดหัวแต่ไม่อยากจะกินยาคิดว่ารีบเข้านอนคงจะช่วยได้ เนื่องจากคืนวันศุกร์กลับจากมาถึงกรุงเทพประมาณสี่ทุ่มครึ่งกว่าจะเข้านอนก็เที่ยงคืน เช้าวันเสาร์ต้องบิน 4 แลนด์ด้วยเครื่องเล็ก (boeing737) สามขาแรกก็คุยหนุกหนานดีขาสุดท้ายฉันใบ้ไปแล้ว ปวดหัวอยากจะอ้วก พี่ๆก็ใจดี purser ก็ให้ไปนั่งพักแต่เกรงใจ พี่ตุ๊กตาให้ยืมยาดม ก็ดมยาไปทำงานแบบที่ไม่ต้องก้มๆเงยๆ นี่ดีนะ 4 แลนด์ให้แอร์สามคน ปกติเครื่องเล็กมีแอร์แค่ 2 คน ตอนนั่งเตรียมจะ landing มือนึงถือถุงอาเจียนไว้ อีกมือถือยาดม ก็คิดว่ารอดแล้วเครื่องลงเรียบร้อยกำลัง taxi อีฉันไม่ไหวแล้นเข้าห้องน้ำไปสะสางคดี อาเจียนแล้วก็ดีขึ้นแต่ยังปวดหัวอยู่ กลับบ้านรีบทำนั่นนี่เข้านอนแต่ปวดหัวหนักขึ้นจนตีหนึ่งตื่นมาหายากิน ยาในกระเป๋าที่เคยพกไว้เผื่อเวลาไปปวดหัวตอนค้างตาม line station ก็หมด ต้องลงไปหาข้างล่าง นี่เลยซื้อยามาแผงนึงติดห้องไว้(จะกินไทรีนอลมันไม่ระคายท้อง) เข็ดเลยจะไม่นอนดึกวันที่ต้องบิน 4 แลนด์และบิน 737 จะกินยาแก้เมา ทนไม่ได้แล้ว ทนไม่ได้แล้ว

ออกมาเล่นเกมนอกบ้านตอนกลางวันก็รู้สึกโอเคไม่ชอบอยู่นอกบ้านตอนกลางคืนเลยรู้สึกไม่ปลอดภัยแต่ถ้าภัทรมาด้วยก็ค่อยยังชั่ว ตอนนี้ภัทรก็เลียบๆเคียงๆถามว่าเมื่อไหร่คอมกลับบบ้าน ปะป๊าก็พูดจาไม่ไพเราะเลยนะแถมบอกว่าถ้าคอมกลับมาแล้วพังจะไม่เอาไปซ่อมอีก ธ่อเราก็เอาไปซ่อมเองก็ได้ คุณน้าทั้งสองก็ไม่เข้าใจวัยรุ่นเลย มีคอมถึงจะเล่นเนตเล่นเกมไงก็อยู่บ้านปลอดภัยอยู่ในสายตานะ ตอนนี้ภัทรมีความคิดอยากเขียนไดอารี่แบบฉันมั่ง เล่นๆไปมันก็อยากทำอะไรอะไรที่ดีกว่าเล่นเกมเล่นเนตแหละหน่า นี่คุณน้าท่านก็ดุๆไม่ค่อยจะฟัง ไม่ค่อยจะเข้าใจกันเล้ย วันนี้เมาท์เรื่องทางบ้านหรือนี่ ก็นั่นแหละเก็บกดคอมไม่มาซะที ตอนนี้ฉันกะภัทรเข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ย หัวอกเดียวกันอ่ะนะ (คนนึงติดเกม คนนึงติดแชท)

ป.ล เผยแพร่การ์ตูนเรื่องคุโรมาตี้ให้ก๊อกไปอีกคน(เคยให้บีมหามาอ่านเห็นว่าชีวิตไม่ฮา) ทีนี้เวลาเล่นมุขการ์ตูนกันก็จะได้ฮาๆ

กลับกรุงเทพหละ เดินทางวันศุกร์เย็นน่ากลัวจะแห้วจึงป้องกันด้วยการออกตั๋วแบบแพงเพราะจะได้ที่นั่งแน่ๆ ก็ไม่ต้องลุ้นให้หวาดเสียว

พรุ่งนี้ทำงานแต่เช้าบินสี่แลนด์อีกแล้ว วันอาทิตย์หยุดจะดูหนัง วันจันทร์บิน วันอังคารหยุด วันพุธ-ศุกร์เรียน เสาร์-จันทร์หน้าทำงาน เล่าไว้ก่อนคอมยังไม่กลับบ้าน(เมื่อไหร่จะกลับ)

กลับเชียงใหม่อีกแล้ว ออกตั๋วเมื่อวานกลับเมื่อวานเลย(หลังทำงาน)ลุ้นซะ นึกว่าจะออกตั๋วไม่ทันซะแล้ว วันแรกกลับมาก็ค่ำแล้วนั่งเม้าท์กะแม่กะน้องไม่เล่นเกม วันนี้ตื่นเช้าเล่นเกมก่อนออกจากบ้านไปส่งแม่ขึ้นรถไปวัด จากนั้นฉันกะปุ๊กก็ไปกินข้าวซอยร้านอี้(ต้องไปรับท่านอี้ด้วย) ส่วนปึ๊ดไปรอที่ร้าน(ร้านอยู่ตรงกาดเชิงดอย) กินเสร็จปึ๊ดแยกไปธุระ ฉันกะปุ๊กกะอี้ไปดูการ์ตูนหน้ามอจะหาวีรบุรุษไร้น้ำตาเล่ม 15 (มันมากอ่านแล้วอิน) แต่เชียงใหม่การ์ตูนยังมาไม่ถึงอดเลย

หลังจากส่งอี้ไปทำงานปุ๊กพาไปทำเรื่องขอเล่นเกม 24 ชม. (ปุ๊กกะอี้ทำไปแล้วเมื่อวาน) มีคนมายืนยันอายุเกิน 18 กันพอสมควร(เห็นบอกวันแรกคนเพียบ) คนที่เล่นเกมมีหลายแบบนะพนักงานรับทำเรื่องคงดูคนเพลินๆมีแบบเด็กคิขุ เด็กเซอร์ เด็กโข่ง อิอิ ว่าแต่ทำเรื่องต่างกันวันเดียวชีวิตพลิกผัน เพื่อนๆกะน้องเล่น 24 ชม.ได้แล้ว พรุ่งนี้ฉันคงเล่นได้มั่งแต่ว่าก็กลับกรุงเทพซะอีก คอมยังไม่กลับบ้านถึงกลับมาก็เล่นเกิน 4 ทุ่มไม่ได้ ต้องถอยคอมส่วนตัวซะแล้ว(เพ้อเจ้อ)

ตอนบ่ายนั่งแช่ร้านกาแฟร้านประจำของปึ๊ด(ข้างร้านข้าวซอยเมื่อกลางวัน)ตั้งแต่บ่ายสองจนทุ่ม กินพายกินชากินกาแฟ คาเฟอีนเต็มตัวเลย ร้าน open air นะก็ดีรับอากาศธรรมชาติซะมั่ง

หัวค่ำอี้มารับพวกเราไปกินหมูกะทะเปิดใหม่อยู่แถวโรบินสัน อิ่มชะมัด ครั้งนี้ยังมะได้นัดเพื่อนโรงเรียนแต่ก็เจอเบญเพราะให้มันมากินอาหารร้านนี้จะได้เจอกัน(เค้าไปเที่ยวกะเพื่อนที่ทำงาน)กลับบ้านเล่นเกมได้แป๊ปเดียวก็สี่ทุ่ม server ตัดเราออกเลย ฮืออ แต่น้องเล่นต่อกะเพื่อนเรา อิจฉาเฟ้ย

สองวันมานี้เค้าจัดให้ไปเรียนวิชา work efficiency เพื่อที่เราจะได้ให้บริการที่ดี เพื่อจะทำงานร่วมกับคนอื่นได้ดี มันเหมือนเป็นสิ่งที่ใครๆก็รู้ไม่เห็นต้องมาเรียนกันเลย ประเภท ทำงานกับคนอื่นต้องรับฟัง ยืดหยุ่น การสื่อสารกับคนแต่ละคนอาจรับรู้ได้ไม่เท่ากัน งานบริการต้องเอาใจเค้าใส่ใจเรา ต้องทำดี ยิ้มแย้ม ไรแบบเนี่ยอ่ะนะ ฉันก็ว่าฉันรู้ดีแต่ฉันลืม ฉันลืมสิ่งที่เคยเป็นสิ่งที่เคยคิด หลังๆเริ่มมีบูดๆหงุดหงิดเซ็งผู้โดยสาร(มากกว่าปกติ) ได้มาเรียนก็ดีเหมือนมาย้ำเตือนจิตใจที่เกือบถูกด้านมืดครอบงำ ก็หวังจะทำให้อุดมการณ์แจ่มชัดและให้บริการอย่างดีต่อไปได้อีกหลายไฟล์ทก่อนจะลืมไปอีก อิอิ

ป.ล เรื่องไปญี่ปุ่นขอเรียบเรียงก่อนนะจ๊ะ
ป.ล2 คอมยังไม่กลับบ้าน เบื่อจังเลย ชักไม่สนุกกับการมาเล่นที่ร้าน

i am at my friend's home in Kanazawa :) ureshiiii i went to many places today but I will wirte about it later cos wrinting in English can kill me ieieiei

Tomorrow still visit some places here before go back to Nagoya and go back to BKK on 25th morning

mata ashita ne

แก้ archive ได้ละ เป็นความเขลาส่วนพระองค์จริงๆ เฮ้อ...

โชคชะตายังเล่นตลกไม่พอ คอมที่บ้านบางกอกไปเที่ยวบ้านอื่น ฉันรึกลับบ้านนอกมาจะเล่นเกมให้หลุดโลกก็มาเจ๊งกะโบ๊ง(จริงอยู่ที่กลับมาเยี่ยมแม่น้องและแมว) ก็เล่นได้สองคืน วันนี้จะเล่นส่งท้ายดัน error ด้วยความโชคดีหรือไรไม่ทราบเพื่อนคนอื่นเค้าโหลด patch ไม่ได้ อีนี่โหลดได้เฉยแต่ดันไม่ครบแล้วมัน repack พังหมดอดเล่น คนอื่นที่โหลดไม่ได้เค้าก็เล่นแบบข้าม patch ไปสบายอารมณ์ เซ็งเลย(ต้องบอกว่าเซ็งมากเลยถึงจะถูก)

นี่โหลด 4.0 ซะเลยเนตก็ตัดไปสามรอบแล้วไม่เจริญหละท่าน บ้านก็ไม่มีตัวช่วยโหลดไรเลยเพิ่งจะหานี่แหละ get right ดีป่าวอ่ะ ยังไงซะกลับเมืองหลวงไปจะไปหาแผ่น 4.0

เย็นนี้ต้องกลับไปทำงานก่อนสองไฟล์ทแล้วจะกลับมาใหม่วันพฤหัส ให้มันรู้ไปอะไรจะมาขวางเราไม่ให้เล่นเกม หึหึ

ป.ล กลับบ้านรอบหน้าค่อยทำไดอารี่ใหม่
ป.ล 2 นัดเพื่อนมหาลัยกินข้าวกัน 3 +1(น้องฉันไปด้วย) หน่อแต่มาไม่ทัน 1 เพราะรถไปติดหล่มบนดอย คนอื่นไม่ว่างแววติดสอน เต็มไม่ว่าง เพื่อนโรงเรียนไปกรุงเทพ(สวนกันซะ)

ไม่ได้อยากตื่นเช้าเลย แต่เบญโทรมาหามันกำลังจะเดินไปเข้าห้องสอบชิงทุน จะโกรธรึก็ไม่ได้เค้าต้องการกำลังใจ นี่ก็เอาไสยศาสตร์เข้าช่วยไปแล้วตามคำขอ (สวดมนต์จุดธูป เพี้ยง เพี้ยง เพี้ยง)

พยายามหลับต่อก็ไม่ได้เล่นเกมดีก่า

กลับบ้านนอกสบายใจได้หยุดสองวัน เดือนนี้กลับบ้านสองครั้ง วันนี้ถึงวันอังคาร แล้วก็มาอีกรอบวันพฤหัสถึงวันเสาร์ เมื่อวานก็มาค้างเชียงใหม่ มาในหน้าที่ก็เลยนอนโรงแรมไปซะเพราะนอนแค่ 4-5 ชม. เองแล้วก็ทำงานกลับไปกรุงเทพ

อยากจะแอบหนีจากเครื่องไม่ต้องกลับไปกลับมาแต่อนาคตคงวูบ ก็เลยบินไปแล้วบินมา(เกือบไม่ได้มาผู้โดยสารเต็มแต่นั่งที่นั่งลูกเรือมา) แม่น้องมารับพร้อมหน้าเพราะน้องลาออกจากงาน อีกละ !! ฉันหละกลุ้มใจเงินที่ได้ก็ใช้หนี้จะไม่พออยู่แล้น ยังมารับโหลดเลี้ยงดูน้องอีกรึ คิดอยากจะมีรายได้เสริมจริงจิ๊ง ไปทำ parttime เป็น GM (game master) ของเกมได้มะเนี่ย T_T จริงๆให้น้องมันไปทำซะเลยดีก่านะ

พูดถึงเกมก็เล่นใหม่ลงทะเบียนใหม่เพราะที่เล่นๆอยู่มัน ID ของน้องชายอายุต่ำกว่า 18 เดี๋ยวเดือนหน้าจะอดเล่นหลังสี่ทุ่มได้ เพื่อนๆเลยช่วยปั้นตอนนีก็เติบโตในอัตราเร็วมาก

จริงๆมันปิดสี่ทุ่มก็ดีนะ มีเวลาไปทำอย่างอื่น เดี๋ยวจะไปอ่านการ์ตูนซะหน่อย ยืมอี้มามากกว่า 20 เล่มอ่ะ(มาถึงเชียงใหม่ก็ไปไถการ์ตูนเพื่อนเลย)

ง่วง...แต่ก็มานั่งอยู่หน้าคอมที่ร้านเนต ภัทรโทรมาหาบอกให้เราออกมาเจอกันที่ร้านบอกว่าง่วงก็ค่อยนอนพรุ่งนี้ เราก็อยากเล่นเกมอยู่ก็ถ่อออกมา ปรากฎว่ามันดันไปฟิวเจอร์กะแม่(มันแต่น้าเรา) หลอกเราโดยแท้จะกลับมาจากฟิวเจอร์ยังไงก็ไม่มีทางก่อน 2ทุ่มหรอกหนอยบอกจะมารับเรากลับบ้าน ออกมาแล้วก็ต้องเล่นให้เข็ดพรุ่งนี้ก็จะออกมาอีก ฉันกะภัทรมีมติตรงกันว่าเราจะทำตัวแบบนี้ไปเรื่อยๆให้พ่อ(มันแต่น้าเราอีก)รู้ว่าคอมต้องอยู่ที่บ้าน หึหึ

วันนี้ตื่นตีห้าไปฮานอย...ขากลับผู้โดยสาร 42คน(ขาไป 117 คน) มีแอร์สี่คนคำนวณโหลดก็คนละ 10 ผู้โดยสารเอง สบายๆ (ถ้าเต็มก็ 201 คนละเท่าไหร่หละนั่น) ขากลับมีจับฉลากตั๋วฟรี อัตราแข่งขันไฟล์ทนี้ต่ำทีเดียว คนได้ตั๋วก็ดีใจแกคงชอบฮานอยแต่ก็มีบางคนไม่ส่งชิงโชค คงไม่อยากมาแล้ว

คืนนี้ตั้งใจว่าจะไม่ดูละครญี่ปุ่นจะนอนให้เร็วซะหน่อยไม่ทำร้ายสุขภาพไปกว่านี้ จริงๆหนังญี่ปุ่นมันแบบไม่รู้เรื่องอ่ะ ยังวนๆเรื่องเดิมไว้ค่อยดูตอนหลังๆ

อยากเขียนไดหรอก แต่อยากเล่นเกมอ่ะเวลาน้อยต้องรีบกลับบ้านอีก หวังว่าคงเข้าใจกัน คิดว่าจะทำไดอารี่ใหม่เพราะแก้เรื่อง archeive ไม่ได้ แต่ไว้กลับบ้านนอกก่อนค่อยทำ

ป.ล เมื่อวานไปงานแต่งงานเพื่อนมหาลัย งานแบบคอกเทล เมื่อยอ่ะ
ป.ล 2 นโยบายจำกัดเวลาของเกมเปลี่ยนรูปแบบ ฉันคงต้องเริ่มเล่นใหม่เพราะที่เล่นมัน id ของน้องซึ่งอายุต่ำกว่า 18 แง้..

เมื่อวานดูละครญี่ปุ่นเรื่องใหม่ปิ๊งพระเอกมากเลย เท่ หน้าตาไม่ดีหรอกแต่ดูดี เป็นคุณครูใส่สูทแต่หัวยุ่งๆแบบคนญี่ปุ่นในการ์ตูน เท่ๆมะใช่มีแต่ในหนังหรือการ์ตูนนะของจริงก็มีเพราะเคยเห็นมาแล้วตอนไปญี่ปุ่นครั้งแรก(เคยเล่าแล้วนะ)แล้วขึ้นรถไฟ พนักงานออฟฟิศใส่สูทแต่หัวยุ่งๆสีแดง เห็นแล้วกรี๊ดอ่ะ เท่จัด พูดแล้วก็อยากไปญี่ปุ่นอีก ทำไมตารางบินเราไม่มีเลยอ่า มีแต่ประเทศเพื่อนบ้าน เมื่อวานก็เพิ่งไปเขมร พรุ่งนี้ก็ไปอีก -_-" พรุ่งนี้เป็นแพคเกจ 2วัน 1 คืนไปเขมรนอนอุบลแวะภูเก็ตก่อนกลับกรุงเทพ จะกินส้มตำปูปลาร้า หึหึ

วันนี้ออกมาช้อปปิ้ง ใช้เงินซะหน่อย the mall กำลังเซล มาหารองเท้าใหม่ให้เตี้ยกว่าเดิม ยังเจ็บข้อเท้าอยู่ พิการแล้วเรา ต้องหาที่รัดข้อเท้าใหม่ด้วยวันก่อนซื้อก็ไม่ได้คิด(ไม่รู้จักคิดมากกว่า)ดันซื้อสีขาว จะซื้อใหม่สีเนื้อใส่ไปทำงานด้วยเลย เพราะตอนเช้าตื่นมามันจะไม่เจ็บแต่เดินๆไปมันจะเจ็บขึ้นก็รัดมันไปด้วยเลย นอกนั้นก็แล้วแต่ว่าจะเจออะไรชวนเสียเงิน อิอิ

เล่นเกมหละ

โดนเรียกสแตนบายไป 415 กัวลาที่รัก ไฟล์ทนี่ลาป่วยกันเพียบเลยนะโดนเรียกมาเพียบ งานมันเยอะแต่เงินมันน้อยอ่ะม้าง แต่วันนี้ด้านที่ฉันอยู่โอเคนะผู้โดยสารไม่ยุ่ง แต่ตอนนี้เจ็บข้อเท้าไม่รู้ทำไม ใส่ส้นสูงเหรอ พรุ่งนี้ก็บินอีก ใส่ส้นสูงอีกแล้วไม่ได้พักเท้า เจ็บอ่ะ แต่ก็ลากสังขารออกมาร้านเนต เพราะน้องอ่ะแหละ เล่น 20 บาทเลิกละ เบี่อไม่มีใจเท่าไหร่

หาไฟล์ทแลกเพื่อจะกลับบ้านได้แล้ว จะกลับบ้านแบบ 2.5 วัน ทำงาน 2 วันแล้วกับอีก 2.5 วัน ไปเล่นเกมที่บ้านทั้งวันทั้งคืน(ถึงสี่ทุ่ม)

ตอนนี้มีเมลประหลาดมาก็แค่คนเดียวแหละแต่มาจากไหนมาจากไดอารี่ป่าว ชักหวั่นๆ ไดอารี่เรามะป๊อปขนาดนั้นนี่นา มีแต่เพื่อนหรือคนที่รู้จัก(ผ่านไดอารี่แล้ว) ถ้าจะเขียนก็คงบ่นเรื่องอื่นๆอย่าเข้าตัวมากหรือเปล่า กลัวๆ

ป.ล คอมไม่อยู่บ้าน น้าอีกบ้านยืมไป เศร้าและเซ็งเพราะคืนก่อนยกไปฉันดันเติมชม.เกมแบบ 30 วันไป จะเล่นที่ไหนเล่า ขนาดคิดว่า ซื้อแพคเกจนี้มาเล่นแค่ 9 วันก็คุ้ม แต่น้ายืมไป 3 อาทิตย์เอาเข้าจริงก็เดือนนึง ไม่ได้เล่นซักวันเลย แง้ แต่ก็ออกมานั่งเล่นที่ร้านกะน้องอยู่อ่ะ อิอิ

วันนี้อิฐ(น้องที่ทำงานเก่า)โทรมา ฉันรับโทรศัพท์แล้วแต่สํญญาณไม่ดีเค้าไม่ได้ยินเสียงฉันแต่ฉันรู้ว่าอิฐแน่ๆ เดินหาสัญญาณจนได้ คิดว่าน้องได้ยินเราฮัลโหล แต่น้องดัน "ขอโทษครับโทรผิด" แป่ว จะกรี๊ดว่าถูกแล้วเฟ้ยยยก็ไม่ท้นวางไปแล้ว แต่ก็โทรมาใหม่อีก ฉันต้องรีบบอกว่าโทรถูกแล้วเฟ้ยแต่เสียงเจ๊เปลี่ยน ฮ่า...น้องมันบอกว่าผมก็ว่าผมโทรถูกเบอร์แล้วนะ

ไอ้ที่โทรมาไม่มีไรร้อก เม้าท์กันเรื่อง RO เพราะน้องเค้าเพิ่งเล่น อิอิ สาวกใหม่อีกรายนึง ตอนนี้ฉันก็ต้องพักผ่อนให้ฟื้นกำลังก่อนไปทำงานมันไม่ได้มี heal แบบในเกมอ่ะนะ ต้องกินยา แล้วก็นอนพัก

สถานะ :: ป่วย คออักเสบ มีอาการเกร็งที่คอเหมือนอาการของหมาบ้า หันหน้าลำบาก
การงาน :: ลาป่วยสองวันทำงาน ทำงานอีกทีวันพฤ เสาร์ และอาจอาทิตย์ทันที(ถ้าแลกตารางได้)
ไปนอนหละ เจ็บคอมาก

วันนี้ไม่เขียนไดอารี่ไม่ได้เลย ระทึกใจมาก โดนเรียก SB ไปจาร์กาต้าตอนแรกก็ดีใจหลายอย่างนะ เงินเยอะ ไปกับผึ้ง มีน้อง SN พี่ร่วมงานฮาๆอีกแล้ว อีตอนกลับนี่สิ น้ำตาจะไหล อาการคออักเสบกำเริบอีก แสบคอมากเหมือนจะเป็นไข้อีกด้วย แถมอากาศก็แย่เพราะฝนตก เครื่องมันก็ส่ายไปมามี sign on (ให้นั่งรัดเข็มขัด) เป็นบางที โยกเยกเอยมาก แต่ที่สุดๆคือตอนจะลงที่กรุงเทพ ลงไม่ได้ !! กำลังจะลงแล้ว ฉันนั่งดูอยู่(วันนี้นั่งท้ายเครื่อง)เห็นไฟกระพริบเหมือนจะบอกตำแหน่งที่เตรียมเอาเครื่องลงแต่แล้วกัปตันเร่งเครื่องเชิดหัวขึ้นแล้วประกาศว่ายังลงไม่ได้ ทัศนวิสัยไม่ดี ต้องบินวน 10 นาที น่ากลัวนิดๆนะ ข้างนอกขาวโพลนไปหมด มองไม่เห็นอะไรเลยแม้แต่ไฟกระพริบที่ปลายปีกยังไม่เห็น บินวนเจออากาศดี(เห็นวิวข้างล่าง)พอจะกลับมาตั้งลำเมฆมากอีก เครื่องส่ายไปฉันก็นึกถึงโฆษณา without warning หรือ รายการอะไรซักอย่างของช่อง axn ที่เครื่องบินมันตกน้ำแล้วระเบิด พาลคิดไปว่าวันนึงถ้าเราออกจากบ้านแล้วไม่ได้กลับหละวะ โอววว คิดในใจว่าลงซะทีเถอะ ลงซะที ไม่ไหวแล้ว จะอ้วก

ฉันแค่จะอ้วกแต่ผู้โดยสารอ้วกกระจายค่ะ ทั้งใส่ถุงทันและไม่ทัน เครื่องลงได้หละเป็นดีใจมาก ตอนเดินออกจากเครื่องเดินคุยกันเรื่องโยกเยกนี่ตลอด มันมะล้า สาธุอย่าเจออีกเลย

ป.ล แต่กัปตันลงจอดเก่งมากนิ่งไม่มีเฉเลยทั้งที่จาร์กาต้าและกรุงเทพ ชื่อกัปตันเจริญนะคะ (เดาว่ากัปตันลงหรืออาจะเป็น co pilot)

นั่งอยู่ร้านเนตตรงข้ามเดอะมออล์ เริ่ด ไฮเทคไม่เคยเห็น คอมเยอะแยะเลย แถมไม่ต้องมานับชม. หยอดเงินเอาครึ่งชม. 10 บาท มีเวลานับถอยหลังให้ดูด้วย คนที่มาใช้บริการเล่นเกมกัน วันนี้ได้เห็นโฉมหน้าคนอื่นๆที่เล่น RO มีหลากหลายอายุเลย(แต่ฉันคงแก่สุดในร้าน) ฉันไม่เล่นเกมที่นี่เพราะเปิดไว้ที่บ้าน ที่ออกมานี่ก็มาซื้อชม.เกมและนัดเจอภัทร เจ้าภัทรไม่อยากกลับบ้านจะเล่นเกม GTA ก่อน ฉันเลยมาด้วย อยากเล่นแร็กเหมือนกันแต่กลัวโดนแฮค(ของมีค่าไม่มากเงินทองก็มีน้อยแต่หามาลำบาก) ตอนนี้ก็ไม่รู้หรอกว่าน้าให้เล่นเกมได้เป็นปกติหรือยังแต่ฉันทำตัวเนียนๆอยู่ ขอไปวันเดียวแต่เดินมาเล่นหน้าตาเฉยสามวันแล้ว(ภัทรก็สอบผ่านแล้วแต่พ่อน้องเค้าบอกคิดดูก่อน...แล้วไงก็มาเล่นนอกบ้าน เหอ เหอ) เขียนไดเสร็จจะไปแอบดูคนอื่นเล่นเกม มีเวลาอีก 17 นาที

เล่าเรื่องที่ทำงานมั่ง...หลังจากหยุด 4 วัน(ป่วยสองวันทำงาน ที่เหลือวันหยุดอยู่แล้ว) ไปทำงานวันแรกนิมิตหมายดี ใช้กิ๊บใหม่ โบว์ใหม่ พี่โทรมาหาตอนเช้า(5.30 โอวว..ไม่อยากเชื่อ...คือแกนอนไม่หลับ) วันนี้เลยอารมณ์ดีไปทำงาน พอเปิดตู้เห็นกระดาษบางๆบอกให้ contact QB เพราะลาป่วยตอน SB3 เจี๊ยก ! จะโดนไรมั้ยหว่า ป่วยจริงๆนะมีใบรับรองแพทย์ด้วย แง้ ไว้ขากลับค่อยแวะไป contact ทำงานก่อน

วันนี้ไปไซ่ง่อน ไฟล์ทไทม์สั้น(ไป1.05 กลับ1.10) ผู้โดยสารกำลังดีประมาณ 150 คน ทำงานสนุก คนทำงานครัวหลังรุ่น2002 กันหมดเลย มีน้อง SN (ดูงานหลังเรียน) เวลาน้อยคนเยอะสบายๆเลย อาหารวันนี้ขาไปเป็นข้าวผัดกุนเชียง ฝรั่งบางคนไม่กิน หน้าตามันคงไม่หน้ากิน ทำจากอะไรก็สันนิษฐานไม่ได้ เลยกินแต่ข้าวหรือไม่กินหมดเลย มีแขกมาด้วยนึกว่าซวยแล้ว แต่เค้ากลับกินได้(บอกเค้าแล้วว่าหมู) มีคนที่ไม่กินด้วยพี่สจ๊วตทำ ข้าวกับ baked bean (ถั่วในซอสมะเขือเทศ)ไปให้แต่เค้ากลับไม่กิน(เสียเวลานิดนึงนะนั่นเพราะเค้าเปิดกระป๋องแล้วอุ่นนะ ไม่ใช่เสริฟเลย พอไม่กินเสียน้ำใจนิดนึง) อาหารขากลับข้าวกับปลาผัดท่าทางเผ็ด และกลัวยบวชชี อยากกิน ฉันอยากกิน แต่ไม่ทันกินค่ะ ฮืออ...อากาศไม่ดี โยกเยกเอย แล้วก็ถึงกรุงเทพ ผู้โดยสารอาเจียน(ใส่ถุง)ไป 1 คน น้อง SN มึน

นั่งรถกลับมา crew center ไปห้องเขียนใบลาป่วย(ป่วยไปก่อนมาเขียนใบลาวันที่มาทำงาน) ถามเค้าว่าต้องไป contact ที่ไหนเหรอมีจดหมายมา เค้าบอกก็นี่แหละค่ะ ให้มาเขียนใบลา เย่....โล่งอกนึกว่าจะโดน contact แบบที่เค้ากลัวๆกัน (ว่าแต่แบบนั้นมัน contact ที่ไหนหว่า แต่ไม่รู้ก็ไม่เป็นไร ไม่อยากโดน) กลับบ้านสบายใจ ดูการ์ตูน ไซอิ๋ว 2002 (gensomaden saiyuki) มาฉายใหม่อีกรอบ เย้ เย้

เปิดคอมต่อเนต ตั้งร้านขายของในเกม เจี๊ยก ชม. เกมจะหมด ก็ถ่อออกมานี่แหละ เพราะโทรไปจะฝากภัทรซื้อดันเงินไม่พอ

ป.ล พาดหัวข่าวไทยรัฐเรื่องน้องบิ๊กแต่ละวันสุดๆเลย เมื่อวานนี่น้องบิ๊กแย่แน่ๆ สมองเละ ไม่รอด ไม่รอด วันนี้บอก ความหวังมา รอด รอด ราชะงัก -_-' ก็รู้....(ทำเสียงยาวๆ)ว่าอาการมันเปลี่ยนทุกวันๆ จริงอาจจะทุกนาที แต่ทำหัวข้อข่าวมาทีฉันว่าแฟนคลับหัวใจวายตายก่อนอ่ะนะ

ฉันไม่สบาย พิการซ้ำซ้อน คออักเสบเป็นไข้ ตอนนี้ไม่มีไข้แล้วเหลือแต่คออักเสบเป็นหนองด้วยอ่ะ ลาป่วยทับวัน standby อีกต่างหากตั้งสองวันแหนะ เสียประวัติโม้ด..แต่ไม่ไหวจริงๆ ทำงานอีกทีเช้าวันที่ 20 ตอนนี้ก็พักผ่อนก่อน ไม่อยากจะป่วยอีก

ป.ล ฮือออ ฉงฉานน้องบิ๊ก

?????????????...????????????????? ???????????? ?????????? ??????????? ?????????????????(??????????)
ภาษาขอมไรเนี่ย ฉันเชียนทำนองว่าตื่นแต่เช้าเพราะเสียงข่าวเกี่ยวกับน้องบิ๊ก..สงสารเค้าจังเลย (แก้ไขวันที่ 18.8.03)

ตื่นมาแต่เช้ารับอากาศสดชื่นและเล่นเกม ตอนเที่ยงออกไปโรบินสันนัดเพื่อนๆ(อี้กับเต็ม)ไปดูหนัง ดูกองทัพโจรสลัด ชวนคนอื่นด้วยแต่เค้ามีธุระกันหมด(เรามันช่างว่างจริงๆ) ล่อมาได้สองคนเอง ตอนแรกแม่ก็จะไปด้วยนะแต่เปลี่ยนใจ ตั๋วที่จองล่วงหน้าก็เอาไม่ทัน เลยได้ดูซะใกล้เลยเหมือนไปล่องเรือกับเค้าด้วย ดูแล้วคิดถึง pirate skeleton ในเกม

หนังสนุกดีมุขตลกเยอะดี จอห์นนี่เด็บเล่นมันดีเสียแต่ดูใกล้ไปหน่อยให้ดูใหม่ก็จะดู ดูหนังเสร็จเพื่อนแยกย้ายไปทำธุระแป๊ปก่อนมาเจอกันอีกรอบเพื่อกินข้าวเย็น ฉันกับปุ๊กก็เดินเรื่อยเปื่อยในห้าง(เสียเงินอีก)

กินข้าวเย็นทีร้านคีตามอนเป็นบุฟเฟ่ต์อาหารญี่ปุ่น 199 กินไปคุยไปหนุกดีนะ สนุกดีทีมากับเพื่อน น่าจะมาหลายๆคนต้องนัดล่วงหน้าอ่ะนะ

พรุ่งนี้ก็ต้องกลับไปทำงานซะแล้ว แลกตารางบินมาอีกด้วยถึงได้หยุด3 วันกลับไปต้องทำงาน 4 วันติดเลยต้องไปทำงานหาเงินซะหน่อย มีอย่างที่ไหนเตรียมเงินมากะใช้อย่างพระราชา ดันซ่อมรถไปตั้งแต่วันแรกต้องยืมเงินแม่เลย(วันแม่แทนที่จะให้แม่กลับมายืมซะได้)

ป.ล อยากได้ gameboy advance sp มีแต่เรื่องชวนเสียเงิน ต้องขาย gbc สองเครื่องออกไปให้ได้ หาทุน อิอิ ใครจะซื้อติดต่อเลยขายถูกๆ

น้องรถต้อนรับการกลับบ้านได้สาหัสนัก มีเงินติดตัวมา 32xx ซ่อมรถไปซะ 3165 กรรมเวร น้องรถแกคงเอาคืนที่คราวที่แล้วขับเธอไปชนหน้าเยิน มาคราวนี้เลยเอาคืนแถมเรายังพูดจาทำร้ายจิตใจ ก็พูดกับน้องขณะขับรถไปส่งที่ทำงานว่าให้เก็บเงินนะ รถเราก็เก่าแล้วจะผ่อนรถใหม่เดือนๆนึงมิใช่น้อย น้องรถทำท่าสำลักแล้วดับไปตรงสี่แยกเลย !!! โทรหาอู่เจ้าประจำพี่ช่างประจำมาดูให้ จานจ่ายเจ๊ง ลากไปซ่อม รถดีแล้วแต่ฉันเจ๊ง พี่ช่างบอกว่าก็อย่ากลับบ้านบ่อยสิ มาทีไรพังทุกที แง้ พี่แคชเชียร์บอกให้ไปทำบุญให้เจ้ากรรมนายเวร

ป.ล วันที่ 5-8 เรียน 777 ตอนกลับเชียงใหมก็นั่งเครื่อง 777 ตอนเดินผ่านครัวผ่านนั่นนีก็ดูแล้วนึกถึงที่ครูพูดๆมาถ้าได้ทำงานเครื่องนี้ งงแน่ๆ

วันนี้ปุ๊กไม่ทำงาน ไปเที่ยวกันสามคนแม่ลูก กินอาหารญี่ปุ่น ดู Tomb raider หนุก เท่ เก๋มาก อยากจะกันคิ้วแบบลาร่า(เกี่ยวมะ) ผมเราก็จะไม่ตัดจะทำผมแบบลาร่า(จริงๆประหยัดเงินค่าตัดผม ยังไงวันหยุดก็ไม่เคยปล่อยผมอยู่แล้ว..มันน่ากลัว)

ดูหนังเสร็จเดินเล่นในโรบินสันหาของกิน เดินวนไปวนมามั่วไปหมดหกโมงเย็นถึงกลับบ้านมาเล่นเกม จริงๆมีนัดกับแก้ว แจง ต่าย(เบญทำงาน) ตอนสี่ทุ่มจะไปกินที่ร้าน Monkey club แต่แก้วมีธุระด่วนเลยยกเลิก ก็เลยเล่นเกมต่อไปจน server ปิด ไม่ค่อยจะทันได้ทำอะไรเล้ยเวลาน้อยไปนะน่าจะปิดซักเที่ยงคืนก็ยังดี แต่ว่าปิดสี่ทุ่มก็ดีเราต้องเลิกโดยปริยายก็มีเวลาทำไรก่อนนอน เช่นคืนนี้ดูทีวี หาไรกิน เขียนไดอารี่ เดี๋ยวก็จะเข้านอนละ พรุ่งนี้ต้องไปส่งน้องทำงานแต่เช้า

ป.ล ทนสายโทรศัพท์ไม่ไหว มันซ่าตลอดไม่รู้ทำไม มีผลทำให้เล่นเนตแล้วหลุดบ่อยแน่เลย ทีมันซ่าๆเกี่ยวกับทีสายมันยาวและขดๆไว้ด้วยกันหรือเปล่านะ น้องให้พนักงานองค์การโทรศัพท์มาเดินสายใหม่(นานแล้ว)เค้าว่าสายเก่ากรอบพังแล้วแต่ต่อเนตก็ยังหลุดบ่อยอยู่ เช้านี้ฉันตื่นมาต่อเนตหลุดไป 12 ที ทนไม่ได้ หาไขควงมาแงะเต้าเสียบ ตัดสายต่อใหม่ หึหึ หายซ่าเลย ตอนเย็นกลับมาต่อเนตทีเดียวอยู่(ตั้งแต่ทุ่มถึงตอนนี้) ก็ไม่แน่ตอนเย็นหรือกลางคืนอ่ะถ้าโชคดีจะติดยาวดังนั้นพรุ่งนี้เช้าลองใหม่

กลับบ้านครั้งนี้ตั้งใจมากจะซื้อจอคอมใหม่ งบอยู่ที่หกพันจะเอาจอฟิลลิปอ้วน 17 นิ้ว ตอนเย็นหลังน้องเลิกงานไปรับปึ๊ดไปเดินร้านคอมด้วยเค้าจะไปช่วยดูให้ จริงๆถามราคาจากร้านน้องคณะ(cpe 5) ขายหกพันนิดๆ แต่ต้องรอตอนเช้าเช็คราคาอีกทีก็เลยเดินดูอะไรเล่นๆไปก่อน

มีถูกกว่าหกพันอีก สี่พันกว่าเองยี่ห้อไรไม่รู้ใช้หลอดซัมซุง หรือจะยี่ห้อซัมซุงก็ถูก ฟิลลิปมีราคาแตกต่างไปตั้งแต่ 6500 –7400 ตัดสินใจยาก ซัมซุงมันน่าจะดีแต่สีไม่สวย เห็นมีคุณสมบัติดีปรับได้สามแบบตามการใช้งานว่าจะเล่นเนต ทำงาน หรือดูหนัง ส่วนฟิลลิปดูสีจัดกว่าแต่ดีไซน์เยินไม่ถูกใจเรา อยากได้จอ LCD หรอกแต่แพงแล้วอีกอย่างจอ CRT มันแสดงภาพเคลื่นไหวดีกว่า(เล่นเกมไง) แต่ว่าไม่ชอบดีไซน์จอฟิลลิปอ่ะ โซนี่ก็เลิกทำจออ้วนไปแล้ว มันยังมียี่ห้ออื่นที่ใช้หลอดโซนี่อยู่แต่ว่าวงจรข้างในมันหละ(ปึ๊ดถาม) คิด คิด คิด ถ้าซื้อแล้วมันก็ต้องใช้ไปอีกนานแหละ แหมจอเก่านี่เห่ยจะตายใช้มาตั้งแต่ปีหนึ่ง resolution ได้แค่ 800*600 มันก็ไม่ได้ถึงตายว่าจอที่ใช้อยู่พังก็เลยไม่ซื้อแหละ สะสมเงินต่อไปซื้อ LCD เลยดีกว่า(เสียน้อยเสียยากเสียมากเสียง่าย) เห็นว่าราคาก็ตกมาที่ 9000 แล้ว ภาพเคลื่อนไหวไรก็ช่างมัน แหมแค่เล่นเกมเฉยๆ หนังเราก็ดูกับทีวีอยู่แล้ว เป้าหมายใหม่จอ LCD !!!! เอาเงินที่เก็บมาสำหรับจออ้วนนี้ไปใช้หนี้บัตรเครดิตก่อนละกัน

กลับบ้านได้เล่นเกม 1 ชม. ไม่รู้เรียกเล่นหรือเปล่าเพราะแค่เดินไปนั่นไปนี่ ก็หมดเวลาแล้ว เซ็ง

23.07.03
กลับมาถึงเชียงใหม่ 18.30 เพื่อนๆมารับ แก้ว แจง เบญ มารับไปกินอาหารเย็นที่โรบินสัน เย็นนี้กิน MK ไม่ได้กินตั้งนานแล้วนะ(เข็ด) กินข้าว คุยกัน เดินเล่น สามทุ่มครึ่งไปรับปุ๊ก(เลิกงาน) มาต่อร้านนมมนต์ ต่ายเลิกงานก็มาด้วย มาคุยกันประสาสาวๆ หัวข้อหลักเรื่องแต่งงานของต่าย(ปลายปีนี้หรือต้นปีหน้า)

ห้าทุ่มเลิกแยกย้ายกลับบ้าน พรุ่งนี้ทำงานกันหมด(แต่ปุ๊กหยุดนะก็จะได้ไปเที่ยวพร้อมกันวันครอบครัว) ต่ายรับหน้าที่ไปส่งฉันกับปุ๊ก(ได้นั่งรถใหม่ของเพื่อน ส่วนเราอีกชาติคงจะมีรถใหม่กะเค้า)

คืนนี้ไม่ได้เล่นเกม กลับบ้านไม่ทัน server ปิดไปแล้ว

ป.ล ทำงานติดกันสามวัน(จ-พ)ตื่นเช้าเว่อร์ทุกวัน(ตีสามกะตีสี่)เพื่อจะได้กลับมาอยู่บ้านสามวันถึงจะเหนื่อยแต่ก็ทำให้มีกำลังใจดี

เช้านี้เพิ่งกลับจากไฟล์ท 430 ไปค้างปีนัง ตอนนี้รู้สึกเหมือนจะไม่สบาย เดิมทีก็ไอๆตอนนี้เริ่มจะเจ็บคอแล้วนะ แถมตัวร้อนอีก ขอให้เป็นเพราะนอนไม่พอคืนนี้เข้านอนเร็วก็หายทีไม่อยากจะไม่สบายเดี๋ยวพรุ่งนี้ก็บินอีก

ไป-กลับผู้โดยสารเต็ม(ขาไปขาดไป 3 ที่) ทำงานในไฟล์ทสั้นๆ(ครั้งนี้ 1.25 ชั่วโมง)จะออกอาหารกับน้ำใส่ถาดไม่เดินรถน้ำ ออกอาหาร ออกน้ำ มีแค่นั้น แต่อาหารมันเผ็ด(ขาไป)เป็นห่อหมก ขอน้ำกันชุลมุนงานเลยสะดุด ขากลับเป็นอาหารเช้าให้ออกน้ำ(ผลไม้)ก่อนแล้วออกอาหาร แต่เพราะเป็นไฟล์ทขาเข้าประเทศเลยมีกิจกรรม fly to win ที่แจกตั๋วไปกลับฟรี เวลาก็เท่าเดิมแต่งานเพิ่มก็ลิงอ่ะค่ะเดี๋ยวไม่ทัน แต่ก็ทันนะ :D

มีเรื่องอยากจะบ่นด้วยแหละ ขาไปอ่ะเราแจกฟอร์มเข้าประเทศมาเลให้ผู้โดยสาร ผู้โดยสารคนจีน(แต่เป็นคนมาเล)คนนึงถามเราว่ามีปากกามั้ยยืมหน่อย ก็มีอ่ะแต่ไม่อยากให้ยืมมันปากกาของเราไม่ใช่ปากกาบริษัท แต่ว่ามันก็เห็นๆอยู่จะบอกไม่มี หรือไม่ให้มันก็ไม่ได้ก็ให้เค้ายืมไป ที่นี้ฟอร์มไม่พอเราไปเอาเพิ่มในตู้ก็เอาปากกาบริษัทไปด้วย เดินผ่านไปจะแลกคืน เค้าบอก ไม่เอาอันนี้เขียนดี(นั่นสิ ฉันถึงจะเอาคืนไง) อ๊ะก็ผ่านไปก่อน จะไปตอแยได้ไง ก็แจกฟอร์มคนอื่นไป ตอนเดินอาหารก็ขอคืนอีกรอบนึงพี่แกเอาเหน็บกระเป๋าเสื้อไว้เลย บอกไม่ให้จะเก็บไว้เป็นที่ระลึกเพื่อความทรงจำ ให้โทรไปหาเค้าสิ... ง่า ...จะเอาคืนอ่ะจะเอาคืน... แต่ก็ต้องทำงานก่อน ทำงาน ทำงาน จนเครื่องลดระดับกลับไปขอปากกาคืน คราวนี้ให้มาดีๆเลยเพราะอะไรรู้มะ เพราะทำขาที่ไว้สำหรับหนีบอ่ะหัก ยังมีหน้ามาพูดเล่นอีกนะว่าเค้าทำหัก ให้โทรไปจะซื้อให้ ไม่ต้องเลย(ไอ้เวร) แทนที่มันจะเป็นความทรงจำของเค้าดันต้องมาเป็นความทรงจำห่วยๆของฉันเอง เห็นปากกาก็ต้องนึกถึงเรื่องนี้

ใครผิด? มันต้องโทษฉันเองผิดที่ให้เค้ายืมไปแต่แรก ไม่อยากจะเห็นปากกาอีก ปากกานี้มันน้องฉันให้มาหรือฉันซื้อเองจำไม่ได้แต่มันของฉันนะ ถึงจะปากกา pilot ธรรมดาไม่ใช่ของมองบลังแต่มันของฉันไม่ใช่ของที่คนอื่นจะมาทำพัง ไว้ถามน้องก่อนถ้าไม่ใช่ของที่น้องซื้อให้ ทิ้งมันไปเลยซื้อใหม่และจะไม่เหน็บไว้ตอนทำงานอีกแน่นอน

ป.ล กลับบ้านมาดูหนังสือพิมพ์เห็นข่าวทุบหัวคนเอาสร้อยทองไปเพราะติดแร็ก จะเอาเงินไปเล่นเกม ประสาทรับประทาน(รู้ใช่มะว่าจะใช้คำอะไร) ให้ตาย!!!!! คนเป็นอะไรไป สังคมเป็นอะไร บ้าไปแล้ว เบื่อ (ว่าแต่สร้างข่าวป่าวเนี่ย)

น้องเข้าสู่ช่วงสอบมิดเทอมแล้ว งานนี้ถ้าไม่ตกซักกะวิชาเห็นว่าจะได้กลับมาใช้ชีวิตออนไลน์ได้อีกครั้ง สาธุผ่านให้หมดทีเถอะ(ก็เห็นตั้งใจดีกว่าช่วงที่โดนห้ามเล่นเนตตอนแรกๆนะ ออกไปให้เพื่อนติว อ่านหนังสือให้เห็น ค่อยยังชั่ว)

คืนนี้จะไปนอนเล่นที่ปีนังกลับพรุ่งนี้เช้า(นอนเล่นสิก็แค่ไม่กี่ชั่วโมงก็ต้องตื่นทำงานกลับแล้วอ่ะนะ) อยากจะเล่นเกมจังเล้ย ตอนนี้ RO เป็น patch 3.0 มีเมืองใหม่ comodo อยากไปอยากไป

เหตุการ์ณที่ผ่านมา
13.07.03 วันอาสาฬหบูชาได้ไปเวียนเทียนด้วย ที่เคยอยู่กรุงเทพมาไม่เคยไปเวียนเทียนเลยไปกับพี่กอล์ฟ หนึ่งกะหน่อยไปที่วัดพระรามเก้า คนไปเวียนเทียนเยอะแยะ

14.07.03 ดูคนเหล็กสาม ก็สนุกดีแต่ภาค 1 ภาค 2 สนุกกว่า หนังมันก็แบบที่ทำลายล้างถล่มเมือง มันดี คิดว่าคนเราอ่ะชอบการทำลายล้างอยู่ในจิตใจส่วนลึกมะเวลาดูหนังแบบนี้ก็เลยสะใจเช่นเดียวกับพวกเกม แต่เพราะคนเราสามารถควบคุมจิตใจได้ก็เลยไม่แสดงออกในทางรุนแรงยังคงเป็นคนดีของสังคม นอกจากบางคนเท่านั้นที่ไม่สามารถ(หรือเปล่า)มันก็เลยมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้น อะไรทำให้คนเราสามารถยับยั้งใจได้หละ แล้วอะไรทำให้ไม่สามรถยับยั้งใจได้ มันคืออะไร

15.07.03 จริงๆต้องไปภูเก็ตแต่ว่าเค้าเปลี่ยนเครื่องไปใช้ 777 ฉันยังบินไม่ได้ก็เลยโดนเปลี่ยนให้ไปฮานอยแทน(ได้เงินเยอะกว่าบินในประเทศซะด้วย อิอิ สะสมไปซื้อจอคอม) ตอนเดินขึ้นไปจะเซ็นชื่อรายงานตัวเจอครูนกกับครูเสี่ยที่สอนเบสิคคอร์ส จะอึ๋ย ครูนกบอกไปภูเก็ตด้วยกันนะ อิอิไม่ได้ด้วยกันค่ะครูหนูโดนเปลี่ยนไปฮานอย อิอิ ขืนไปด้วยกันครูถามอะไรตอบไม่ได้หนะสิลืมหมดแล้ว เดี๋ยวเดือนหน้าก็เรียน 777 แล้วไม่รู้เสียกับครูชุดเดิมมะน้า จะได้เจอเพื่อนๆและครูอีกครั้ง
16.07.03 สำนักงานใหญ่เพราะเอาของไปให้ผึ้งและจะไปตัด uniform ใหม่ ผึ้งทำงานกลับมาบ่ายสี่แต่ฉันไปถึงตั้งแต่ 14.45 เพราะจะไปเรื่องสหกรณ์กับออกตั๋ว(ถูกและเสี่ยงต่อการตกเครื่อง) ดันเลือกไปออกตั๋วก่อนเลยอดไปสหกรณ์เลยเพราะรอออกตั๋วนานหนึ่งชั่วโมง ตอนหยิบบัตรคิวยังไม่เชื่อสายตาว่าต้องรอถึง 32 คิว(ตาฝาดไปป่าวเราแต่มันของจริง) ส่วนสหกรณ์บริษัทก็มีเวลา
ทำงานไม่เหมือนเวลาธนาคารทั่วไป ส่วนเพื่อนก็ยังไม่อยากตัด uniform รอตัวเล็กลงก่อนก็ไม่ตัดด้วยขี้เกียจ ก่อนกลับบ้านแวะ The mall ซื้อของ ลองกินไอติมใหม่ของบาสกิ้นที่เป็น dark choc กับมิ้นท์ อร่อยดีปกติเราไม่ชอบมิ้นท์แต่คงเพราะมันมีชอกโกแลต

กลับมากรุงเทพอย่างปลอดภัยดีค่ะ วันนีก็ไปทำงานมาเรียบร้อยแล้ว(ออกจากบ้าน 4.15 กลับบ้านประมาณ 10.00) วันนี้ไปอุบลค่ะ ขาไปผู้โดยสารเต็มเลยแต่นึกว่าไปญี่ปุ่นนะเพราะคนญี่ปุ๋นเกือบจะเต็มลำ(233 คน) เค้าไปงานแห่เทียนพรรษา ขากลับก็เหลือประมาณ 80-90 คน

เย้นนี้จะไปดูคอนเสริตมินิมินท์

ป.ล วันนี้วันพระดันลืมตัวกินกุ้งเข้าไปสองสามตัว จึ๋ยพรุ่งนี้ค่อยกินมังสวิรัติชดเชยแล้วกัน อย่าโทษหนูเลยมักกะโรนีกุ้งมันน่ากิน อิอิ

episode two อดกลับกรุงเทพ คนกลับเยอะเรามันตั๋วถูก(หรือไปช้าหว่า) รถก็ชนอีกนะ(รีบไง)แต่ก็ไม่หนักหนากันชนเกือบหลุดแต่ไฟเลี้ยวล่างหลุดเลย -_-'

แต่ไอ้ที่กลัวยิ่งกว่าการเสียเงิน(ซ่อมรถ)คือพรุ่งนี้ทำงานอ่ะสิ 8.50 เช็คอิน เครื่องไฟล์ทแรกไปถึง 8.10 ไม่ทันแน่ๆ ตกใจมากโทรหาผึ้ง(เพื่อนแอร์)เค้าบอกโทรหา OD ก่อนเลยเผื่อมีทาง โทรไปจะร้องไห้ไม่อยากเสียประวัติใดๆเลย ก็มีทางออกทีดีค่อยยังชั่วโล่งใจไป ไม่งั้นมานั่งเขียนไดอารี่ เล่นเกมยังงี้ไม่ไหวแน่ใจเสีย

ตอนนี้ก็เลยเครียดแค่เงินจะซ่อมรถ คงไม่เท่าไหร่หน่าเนอะ แค่ติดกันชนเข้าไป ติดไฟเข้าไป ไม่เท่าไหร่อ่ะเนอะ(ปลอบใจตัวเอง)

เมื่อคืนนอนซะตีสามเลยคืนนี้จะกลับกรุงเทพแล้ว ไม่ได้เล่นเนตอีก เฮ้อ..กลับเชียงใหม่คราวหน้าค่อยเขียนไดอารี่แต่เกมก็ปิดแค่สี่ทุ่มซะแล้ว ก็คงจะแบบนอนเร็วตื่นหกโมงเช้าเล่นมันแต่เช้า หลังสี่ทุ่มค่อยออกไปเที่ยว เหอ เหอ (ปกตินัดเจอเพื่อนก็ตอนทุ่มกว่าแต่หลังจากนี้เจอกันสี่ทุ่มครึ่ง ก๊าก)

บ่ายออกไปกินข้าวกลางวันกันที่โรบินสัน (airport plaza) กินที่กาดหลวงติดแอร์(ใกล้ๆ aquarium zone) ของกินน่ารักทำเป็นกระทงเล็กๆ มีเยอะแยะทำให้อยากกิน วันนี้กินข้าวขาหมู(ธรรมดาไปหน่อยนะ) แม่กินมังสวิรัติ ปุ๊กกินก๋วยเตี๋ยวต้มยำโบราณ ราคาก็ 15 บาทไรเงี่ยถูกดี น้ำปั่นที่อยากกินมานานคือแตงไทปั่น 10 บาทเอง ร้านจิน(อะไรไม่รู้ยาวมาก) มีสะสมแต้มด้วยสามแต้มฟรีแก้ว(เอากำไรจากไหนหว่า) ซื้อนั่นนี่แล้วไปเดินร้านแมค(คอมพิวเตอร์) ว่าจะซื้อซะหน่อยเจอเซลล์ปากพร่อย ไม่ซื้อซะเลย(เว่อร์) มีหน้ามาบอกแร็กเฮงซวย ปุ๊กก็ใส่เสื้อแร็กอยู่มันไม่ดูเล้ย ถ้าเป็นนักเลงจะทำพาดหัวข่าวซะหน่อย(เตะปากคนเพราะแร็ก ให้มันปิดเกมถาวรกันไปเล้ย....ห่วย)

เดินไปดู data IT จะหาจอใหม่ซะหน่อย เค้าไม่ขายแยกมีแต่ LCD ไม่เอาไม่เหมาะกับการเล่นเกม(รวมถึงภาพเคลื่อนไหวอื่นด้วยนะมันไม่คม) ช่างมันเดี๋ยวก็ไม่ได้เล่นละ

จากโรบินสันก็กลับบ้านมาจัดกระเป๋าเล่นเกม คุยกับเพื่อนปุ๊กน้องเค้าเล่นตัวพระเหมือนกันให้ดูอุปกรณ์พระสุดหรู(มากๆๆ) ไปคุยกับน้องเค้าก่อนนะ ช่วงที่หายไปจะรักษาสุขภาพให้ดี จดบันทึกสั้นๆแล้วจะมาเล่า(บ่น)ไรให้ฟังใหม่

กลับมาเชียงใหม่ละ เมื่อเช้าตื่น 3.30 ไปทำงานไปอุบลกับภูเก็ตแล้วก็ต่อเครื่องกลับบ้าน บินห้าแลนด์อ่ะนะ ผู้โดยสารไม่มากเท่าไหร่มีแต่จากกรุงเทพไปภูเก็ตเท่านั้นที่เต็ม ไอ้เรื่องเด็ดๆอ่ะมีตอนแลนด์ที่สี่กับห้า

แลนด์ที่สี่เป็นขาภูเก็ตเข้ากรุงเทพเรื่องทำงานอ่ะสบาย(ไม่สบายยังไงมีพี่แอร์ขยันอยู่คนนึง อิอิ แต่ไฟล์ทนี้เพื่อนร่วมงานฮา แอร์รุ่นเดียวกับฉันสองคน แล้วก็พี่แอร์คนขยัน พี่สจ๊วตใจดี พี่ๆ BC ก็ยิ้มแย้ม) อาหารอร่อยภูเก็ตเค้ามีครัวเองทำอาหารอร่อยด้วย วันนี้เสริฟ กุ้งตะไคร้กับเค้กสังขยา หร่อยมาก ที่นี้อาหารอ่ะมันเหลือด้วยความที่ว่าเค้กอร่อยฉันก็เลยขอเค้กกลับบ้านอันนึง แต่เพื่อนให้มาอีกอัน(อ๊ะก็ดี) จะเอาไปไว้ไหนก่อนดีใส่ในช่องใส่นสพ.ก่อนละกัน ระหว่างนั้นมีเด็กแขกตัวนึงเดินผ่าน แว้บคิดว่าเค้กตู(ทำไมคิดยังงั้นหละเนี่ย) พอเดินปรากฎว่าเค้กย้ายที่ มันขยับออกมาจากตำแหน่งเดิม เลยเอาใส่ไปใหม่กลัวใครผ่านมาเห็นดูไม่ดีเอากระดาษรองถาดปิดไว้(กระดาษมันก็ขยุมอยู่ในนั้นอยู่แล้ว) คุยๆไปไม่มีไรเดินผ่านอีก เอ๊ะ ทำไมกระดาษมันเปิดเห็นเค้กอีกแล้วฟระ เด็กแขกนั่นก็ปวนเปี้ยนอยู่ ซักพักเดินมาหาฉันพูดไรซักอย่าง เลยถามว่าอะไรนะ มันบอก I want cake ฮ่ะกล้ามากนะเอ็ง(มีมารยาทนะเนี่ย ไม่หยิบไปเอง) เล่าให้เพื่อนๆ พี่สจ๊วตฟังฮากันใหญ่ คือตอนจะเอาไปใส่ในช่องนั้นฉันก็ยังพูดเลยว่าจะหายมะน้า เค้าถามว่าเด็กฝรั่งเหรอ (มีเด็กหน้าตาเหมือนการ์ตูนอยูคนนึง)พอบอกเป็นเด็กแขก ฮากันหนักไปอีก ฉันให้เด็กแขกมันไปอันนึง(ดีนะว่าเพื่อนให้สองอัน) ความต้องการของลูกค้ามาก่อนแม้ว่าลูกค้ามันจะดีจะงี่เง่าไรคนให้บริการต้องบริการ

เครื่องลงกรุงเทพบ่ายสองครึ่งเปลี่ยนชุดไปเช็คอินจะกลับเชียงใหม่เวลา 15.15 ไม่ทันต้องกลับตอน 17.15 ก็ดีน้องเลิกงานพอดี

ขึ้นเครื่องมาซักพักอาการปวดท้องประจำเดือนกำเริบ(ยาที่กินไปตอนเช้าคงหมดฤทธิ์) เวลาประมาณ 17.30 ทนไว้ก่อนไม่อยากจะกินยามากจะลองทนดู เวลา18.00 ทนไม่ไหวแล้วเฟ้ย เดี๋ยวไปถึงเชียงใหม่คงต้องไปกินข้าวเย็นไปไหนต่อกับปุ๊กแน่ๆ กินยาดีกว่า

ฉันนั่งลอกแลก มองหาแอร์จะขอยาตอนนั้นเค้าเสริฟของว่างอยู่ เคยคิดไว้ว่าจะไม่ interrupt พนักงานต้อนรับบนเครื่องบินเวลาเค้าทำงานเดี๋ยวโดนเม้าท์แต่ปวดท้องโว้ย ทนไม่ไหว ปวดไปถึงขาแล้ว เห็นแอร์ผ่านไปผ่านมาเห็นหน้าตาใจดีคนนึง บอกเค้าว่าพี่ค่ะขอพอนสแตน เค้าบอกเราว่า ไปขอที่ครัวเลยค่ะ งง !?!? เราไม่รีบเลยนะว่างค่อยให้ก็ได้เราก็ทำแบบนั้นเวลาเราทำงานมันต้องรับปากไว้ก่อนแหละ ตอนนี้เราเดินไม่ไหวแล้ว เซ็งแต่ไม่กินยาตายแน่ เลยเดินไปที่ครัว ไปยืนเซ่ออยู่ แอร์ที่หลงผิดคิดว่าใจดีก็อยู่ตรงนั้นไม่ยักถามว่าเราจะเอาอะไรหรือจำไม่ได้แล้ว โผล่หน้าไปในครัวเจอแอร์อีกคน บอกเค้าว่าหนูขอพอนสแตน เค้าก็หยิบให้ถามว่ากินเลยมั้ยเอาน้ำให้ กินยาเสร็จเดินกลับไปนั่งคิดว่าสมควรแล้วที่แอร์การบินไทยมันจะโดนด่า นี่ขนาดว่าหาคนหน้าตาใจดีแล้วนะ ผิดหวังมาก อีกอย่างคนให้บริการจะมาทำหน้าข่มลูกค้าได้ไงอ่ะ

จะบอกว่าพอเราเป็นลูกค้าทำให้เราเข้าใจจิตใจลูกค้าได้วันหลังค่อยว่ากัน ตอนนี้เล่นเกมดีกว่า เบี่ย...เกมก็จะปิด 22.00 –6.00 อีก (ถึงปกติจะไม่ได้เล่นอยู่แล้วเวลาอยู่กรุงเทพแต่แก้ปัญหาแบบนี้มันดียังไงน้า คิดว่าแก้ปัญหาเฉพาะหน้ารึก็พอไหวแต่ไม่ใช่วิธีที่ดี จิตใจคนมันแก้ด้วยวิธีนี้ไม่ได้)

ป.ล จากสนามบินไป airport plaza หาไรกินเจอแก้วกับแจงพอดีเม้าท์เรื่องแอร์ มีแต่คนสมทบมันสมควรแล้วหละ หึหึ

ถ้าไม่นับเรื่องกลับมาถึงบ้านแล้วเข้าบ้านไม่ได้ต้องรอน้องชายประมาณหนึ่งชั่วโมงแล้วหละก็..วันนี้ก็จะเป็นวันดีวันหนึ่ง

เริ่มจากตอนเช้าถึงจะตื่นแต่เช้าตรู่เพราะลมแรงมากแต่ก็หลับต่อไปได้เพราะฝนตกอากาศเย็น ออกจากบ้านไปทำงานถึงก่อนเวลาเช็คอินหนึ่งชั่วโมง(เผื่อเวลาเว่อร์นึกว่ารถจะติด) วันนี้ไป 213 ภูเก็ดด้วยเครื่อง 737 ตอนนั่งรอเวลาขึ้นเครืองเห็นพี่บอลด้วย เดินตัวดำมาเชียวยิ้มแย้มดี(ก็ทุกคนมองเค้าหมดแหละ) มีคนขอลายเซ็นด้วย นี่ถ้าไปไฟล์ทเดียวกันฉันก็คงจะขอถ่ายรูปหรอก ตัวเองไม่ได้กรี๊ดแต่คนรอบข้างดูพี่บอลแข่งตลอด

ตอนทำงานก็ตืนเต้นมีผู้โดยสารหญิงชาวเกาหลี(มั้ง..ออกแนวจีนอ่ะ)เกิดเจ็บหน้าอกขึ้นมาลูกสาวเค้า(คิดเอาเอง)กระตือรือร้นขอน้ำบอกแม่เจ็บหน้าอก ชิบโป๋งกลัวเจ๊แกจะมาหัวใจวายตอนนี้แย่แล้วเครื่องเพิ่งจะขึ้นไม่นาน แต่ไม่ใช่หัวใจวายอ่ะ ถึงตอนนี้ก็ยังไม่รู้เลยว่าแกเป็นไร ทำท่าหายใจไม่ออก(เราก็ไปเอาถังออกซิเจนมาให้แกใช้ช่วยหายใจ) แล้วก็มีการประกาศหาหมอ มีหมอตั้งสามคนแหนะเป็นฝรั่งสองคน คนไทยคนนึง หมอฝรั่งผู้ชายนึ่งใกล้กว่าเดินมาถึงก่อนก็ดูให้ อาการเจ๊แกสับสนนะ เจ็บหน้าอก ขาไม่รู้สึก หายใจไม่ออก เราไม่มีความรุ้เลยว่าอาการแบบนี้จะทำไง แต่คิดว่าเป็นตะคริวหนะ ตอนถึงภูเก็ตแกก็สบายดีขั้น หายใจสะดวกแต่นวดขาอยู่เอาปากกามากดฝาเท้า(นั่นแหละถึงเดาว่าเป็นตะคริว) น่าฉงฉานจะมาเที่ยวแท้ๆมาไม่สบายซะนี่

ขากลับผู้โดยสารไม่เต็ม(95 ขาไปเต็ม 137 คนมีลูกเรือ passiveด้วย นั่งไปเฉยๆไปทำงานไฟล์ทอื่นกลับวันรุ่งขึ้น)ไม่มีเหตุการ์ณตื่นเต้นแล้ว(พอแล้วหละตื่นเต้นวันละหนก็พอ) กลับถึงดอนเมืองแวะดอยคำซื้อผักเรียกแทกซี่กลับบ้าน

กลับถึงบ้านกรี๊ดแตกไม่มีใครอยู่บ้านกุญแจก็ไม่มี ทั้งที่บอกแล้วว่าถึงบ้านสองทุ่ม(แต่มาถึงประมาณทุ่มครึ่ง) นั่งเซ็งและนานกว่าจะตัดสินใจไปขอใช้โทรศัพท์ข้างบ้าน(โทรศัพท์เราเจ๊ง ซ่อมแล้วแต่ยังไม่ได้คืน) พอโทรได้แป๊ปภูมิก็กลับถึงบ้าน(น้าๆและภัทรไปกินข้าวกับเพื่อน) น้องแกไปส่งสาวเลยกลับช้า ฮืออ...ปล่อยให้สาวแก่นั่งเซ็งอยู่นาน

ป.ล แร็กเป็นข่าวมาสองวันแล้ว.......เซ็งเอาเกมเราเป็นแพะ(คนมันจะปันใจ โทษเกม) เซ็งพวกไม่มีจิตสำนึกในการเล่น(อยากจะรวยทางลัด โกงคนอื่น หยาบคาย และอื่นๆ)

ป.ล 2 ไปสิงค์ไม่กลัว SARS แต่กลัวฝน ฝนตกตลอด ออกไปแค่วันที่ไปถึง ไป takashimaya แล้วก็ kinokuniya ห้างอื่นไม่ทัน สามทุ่มปิด แท็กซี่ไม่ค่อยมีเข้าคิวรอเป็นชม. สงสัยจริงว่าเที่ยงคืนคนสุดท้ายจะได้กลับบ้านหรือยัง

มาที่ทำงานพี่กระโจนเกาะคอมเค้าจะเข้ามาเขียนไดอารี่ แต่ไม่ได้เขียนไดอารี่นาน blogger มันเปลี่่ยนเวอร์ชั่นนานแค่ไหนแล้วหว่า งงด้วยใช้ไม่ถูกเลย archive ก็ยังแก้ไม่ได้เหมือนเดิม ไดอารี่ไม่ได้เขียนนานจัด เรื่องราวที่ผ่านมาลืมๆไปมั่งคิดว่าต้องมีสมุดโน้ตจดเรื่องสั้นๆไว้วันที่ได้กลับมาเขียนจะลอกลงมา

ตอนนี้บินวันเว้นวัน เดือนนี้มีวันหยุดสองวันติดกันสองครั้งจะกลับบ้านเชียงใหม่ ตอนนี้มือถือเจ๊งเซ็งไม่มีเงินจะซื้อใหม่จะลองเอาไปซ่อมดูแต่ก็อยากจะใช้ hutch นะดีหรือเปล่าไม่รู้ใครรู้บอกใน gb นะ ไว้เป็นข้อมูลอ้างอิง

พรุ่งนี้ไปสิงค์โปร์ไปค้างและมีเวลาได้ช้อปปิ้งด้วยนะ ซาร์ไรไม่กลัวจะออกไปซื้อของลดราคา

เขียนที่เอ็มโพเรียม(ไฮโซดีมะแต่แพงนะ 30 นาที 40 บาท) มารับหนังสือแฮรี่พอตเตอร์หนะ ออกแล้น ตอนนี้กำลังรอพี่กอล์ฟอยู่ น่าเสียดายที่นี่ไม่มีแรคนะ หึ หึ

ไม่ได้เข้าเมืองมานานแล้วเพราะการเงินฝืดเคืองการออกมาพบสินค้าล่อใจอาจเสียเงินได้แต่ตอนนี้มันเซ็งและพอดีกับการมาเอาหนังสือเลยมาเที่ยวเล่นดีกว่าจะได้ไม่ฟุ้งซ่าน อิอิ จะดูหนังด้วย(ถ้าไม่พลาด)จะดู hulk

ดูตารางบินอีกครั้งพบว่าหยุด 24 -25 กลับบ้านดีมะว้า ไปส่งหนังสือให้น้อง(น้องคลั่งแฮรี่มากและอ่านเร็วกว่าฉันมาก) ฉันก็ได้เล่นเกมด้วย เว่อร์มะเหมือนคนประสาทแต่ก็นะก็เดือนต่อๆไปอาจไม่ได้กลับอ่ะแล้วก็อย่างว่าไม่รู้จะห้ามเล่นเนตอีกนานแค่ไหน

เมื่อวานไปบินหาดใหญ่(จริงๆต้องบินสี่แลนด์แต่ไฟล์ทเช้ายกเลิก)ผุ้โดยสารเยอะเลยหละขากลับเต็มด้วย ตอนนี้ถ้าใครเดินทางตอนดึกจะได้กินขนมส่งเสริมโครงการหนึ่งตำบลหนึ่งผลิตภัณฑ์ เมื่อคืนเสริฟสัปปะรดแก้ว อย่ายี้นะ อร่อยกว่าที่คิดนะ ไม่หวานและมีรสเผ็ดนิดๆ กินกับน้ำเย็นๆอร่อยมากเลย มีเหลือสองถุงฉันเก็บกับบ้านเรียบ อิอิ อ่อเพิ่มรายการขนมที่คิดว่าการบินไทยทำอร่อย(เดิมเคยบอกว่ากลัวยบวชชี กับฝอยทอง) ฉันว่าวุ้นลำไยอร่อย เมื่อวานเค้าทำเป็นสีม่วงอ่อนๆ สวยและอร่อยค่ะ

ไปหมดเวลาแล้วไปเม้าท์กับเพื่อนก่อนนะ

ป.ล เจอนังภัทรออนไลน์...ไงหละเล่นที่บ้านไม่ได้มันก็ไปเล่นบ้านเพื่อน ตกลงเรื่องห้ามเล่นเนตจะช่วยมะเนี่ย ดีไม่ดีฉันจะไปเล่นเกมที่คาเฟ่มั่ง

เมื่อวานกินข้าวเย็นกับเพื่อนๆ(ต่าย เบญ ปึ๊ด)ปุ๊กก็ไปด้วยกินร้าน Blue corner หน้ามอ ชอบนะไปกินสองรอบละ อร่อยและถูกของหวานมีไอติมกล้วยหอมทอดด้วย ถ้าได้มาเชียงใหม่อีกก็จะไปกินอีก

คืนนี้ต้องกลับกรุงเทพแล้ว อยู่บ้านเชียงใหม่เล่นROถึงตีสองทุกคืนถ้ากลับกรุงเทพก็อดเล่นแล้ว ฮือออ จะเป็นอย่างนั้น(ห้ามเล่นเนต)อีกนานแค่ไหนนะ แต่ปลายๆเดือนก็บินค่อนข้างถี่(วันเว้นวัน) มีไปค้างต่างจังหวัดด้วยไม่ค่อยว่างดังนั้นอาจจะยังไม่รู้สึกอะไร(มีไปค้างหาดใหญ่นี่นา ไปเล่นร้านพี่ไก่ก็ดะ อิอิ) แต่เข้าเดือนใหม่นี่สิ อดเล่นทั้งเดือนนะจะทนไว้เร้อ…ลงแดงตาย(ไดอารี่ก็ไม่ได้เขียนนะจะบอก) ยังไงซะปลายหน้าฉันขอลาพักร้อนตอนปลายเดือนไว้กะจะไปเที่ยวก็อาจจะได้เล่นเกมตอนนั้น

ตอนกินข้าวคุยกับเพื่อนว่าฉันรู้สึกเฉาๆเพราะเครียดกับเกมหรือเปล่าหว่า(มันไม่อัพเลเวลซะที)ปึ๊ดบอกให้พักไปเล่นกับแมวซะบ้าง แต่เมื่อคืนตอนเล่นเกมตามเพื่อนๆไปฆ่าผีก็อัพจ๊อบเลเวลไปได้..เฮ้อ..(เลเวลมีสองแบบคือBase กับ Job(skill)) วันนี้ยังไม่เล่นเปิดร้านให้พ่อค้าขายของไปเราดูทีวี อ่านนิตยสารแล้วก็มาเขียนไดอารี่

วันก่อน(วันที่ 17)อากาศดีฝนตกพรำๆ ตอนสายฉันกับแม่ไปวัด(น้องไปทำงาน)วัดที่ไปหนะไปทางเชียงราย อากาศระหว่างทางเย็นมากเลยเพราะผ่านเขา มีลมพัดรู้สึกคิดถึงที่นอนมาก

ไปวัดเพื่อถวายสังฆทานและเยี่ยมหลวงพ่อก่อนกลับขอกิ่งลั่นทมหลวงพ่อมาอีกต่างหาก ฉันอยากได้ลั่นลมแบบที่ทะเล(สีขาวดอกใหญ่)แต่ที่บ้านเป็นแบบดอกเล็กๆเหลืองๆกับสีชมพู หลวงพ่อบอกเอาไปเยอะๆก็ได้ฉันเลยเอามาสามกิ่ง สีขาวสองและสีแดงหนึ่ง ทางกลับแวะเยี่ยมหลวงลุงด้วย(คนละวัดกัน)ก็อีกนั่นแหละไม่ได้ไปนานว่างๆมาทีก็ไปให้ครบทุกวัด(นี่ยังขาดวัดดอยไปนะ) ไม่รู้ไปเยี่ยมจริงหรือหาเรื่องไปเพราะเก็บดอกไม้ เก็บมะม่วงกลับบ้านอีกต่างหาก เหอ เหอ

ถึงบ้านห้าโมงเย็นกระโจนหาคอมทันทีเล่นเกมอ่ะจิ ตอนเย็นปุ๊กเลิกงานมาก็ออกไปกินข้าวกันสามคนที่ riverside มันมีอาหารมังสาวิรัติด้วย(แม่กินมังฯทุกวัน)แต่มื้อนี้พี่ขอเว้นกินอาหารฝรั่งเฟ้ยย

เฮ้อ...ว่างๆมันก็สบายดีแต่ได้ทำงานมีเงินก็ดีนะต้องสะสมเงินอย่างจริงจังหละ(ทั้งเกมทั้งชีวิตจริง) อนาคตจะแย่ถ้าไม่มีเงินออม(เพิ่งคิดได้รึ)

หลังจากกลับไปทำงานวันที่ 13 กับ 15 ก็กลับมาเขียงใหม่อีกครั้ง วันที่ 13 บินไปฮานอยผู้โดยสารเริ่มกลับมาเยอะ(ขาไปน้อยแต่ขากลับเต็ม)แล้วแต่ก็ไม่แน่อาจจะมาจากการลดไฟล์ทก็ได้ทำให้คนมารวมๆกันไฟล์ทนี้ซึ่งก็ดีแล้วลดค่าใช้จ่าย เห็นคนน้อยๆใจก็ไม่ดีนะกลัวบริษัทเจ๊ง

วันที่ 15 บินไปตรังด้วยเครื่อง 737 ฉันจะอ้วกอากาศมันไม่ดีก็คงเพราะหน้าฝนเมฆฝนลมพัดอะไรทำนองนั้นแถมตอนนั่งเครื่องกลับเชียงใหม่เจอฝนตก เมฆและลมอีกเล่นเอามึนอยากจะอ้วกทั้งที่ถึงที่หมายแล้ว(นั่ง 777 มา)

อี้กับเชษฐ์มารับที่สนามบิน เชษฐ์มาทำงานที่เชียงใหม่พอดีเราสามคนเลยไปเล่นเกมที่ทำงานอี้ก่อนรอปุ๊กเลิกงานและรอกินข้าวเย็นกับเพื่อนๆ(ปุ๊กก็ไปด้วยนั่นแหละ) นัดปึ๊ดกับอิกมากินก๋วยเตี๋ยวลุงว๊ากเป็นการรำลึกถึงความหลังสมัยเรียน (ลุงแกตะโกนสั่งอาหารเสียงดังมากได้ชื่อนี้มาหละม้างแต่ตอนนี้ก็ไม่เสียงดังแล้วนี่นา) แล้วไปต่อร้าน Milk zone (ร้านนมหน้ามอ มาเชียงใหม่ควรไปนะ) อิกไม่มาด้วยเพราะมีนัดที่บ้านแต่เรามีเต็มกับอ๊อกมาสมทบ งานนี้ได้ฮาเพราะอ๊อกเป็นคนตลกไปที่ไหนก็ได้หัวเราะตลอดแหละเสียก็แต่บอกเราแก่ลง เวร!

หลังจากแยกย้ายกันฉันก็ไปส่งพี่เชษฐ์ที่โรงแรมวันนี้เค้ากลับกรุงเทพแล้วคืนนี้อาจจะได้เล่นเกมด้วยกันเมื่อคืนป๋าต่อ(ยกให้เป็นป๋าเพราะเค้าเจ๋งมาก)ลากให้แต่เซ็งที่ฉันหลุดจาก server ตลอดเลยไม่ค่อยรุ่งมันต้องใช้คอมสเปคขนาดไหนนะ คืนนี้ไม่รู้จะเป็นไงบ้าง ตื่นมาต่อเนตเพราะทุกวันจันทร์ครึ่งเช้าเค้าจะปิด server ทำอะไรเสร็จเที่ยงกว่ามาต่อเนต ปรากฎว่าปิดไปถึงสี่โมงเย็นเจ้าค่ะจะเลื่อนอีกมะน้า

หึ หึ กลับบ้านไม่บอกใครก็รู้ว่ากลับมาเล่นเกมเพราะกลับไปกรุงเทพอีกทีไม่ได้เล่นอีกนานแน่ๆ ฮืออ..(แต่ยังมีหนทางคือเล่นที่ทำงานพี่ อิอิ)

มาเชียงใหม่ตั้งแต่วันที่ 9 มารับ-ส่งน้องไปทำงาน,พาแมวไปทำหมัน(ทิ้งไว้ที่รพ.พรุ่งนี้ไปรับ),ไปกินข้าวกับเบญ ออกบ้านนั่นนี่ไม่ได้อยู่บ้านเล่นเกม(ก็เล่นหรอกแต่เล่นตอนดึกอย่างเดียว) ไม่ได้อ่านการ์ตูนอย่างจริงจัง(ยังไม่จบเลยจะคืนเพื่อนทันมะเนี่ยจะเจอกันวันพรุ่งนี้ซะด้วย) เหมือนไม่ได้พักหรือเปล่าน้า...

ป.ล สถานการ์ณปัจจุบันถ้าอยู่บ้านกรุงเทพห้ามต่อเนตตลอดเวลาเหตุผลรึก็เรื่องเดิมนั่นแล เฮ้อ.. ก็ออกตัวไว้ก่อนถ้าหายหัวไปจากไดอารี่ก็เพราะเหตุผลนี้

พรุ่งนี้ทำงาน ไม่ได้ทำมาสามวันแล้ว..โดนเปลี่ยนไฟล์ทอีกด้วยจากภูเก็ตไปสิงค์โปร์แทน วันที่ 8 ก็แลกตารางบินไม่ได้โทรไปยังไงก็สายไม่ว่างตลอด(คนที่จะขอสลับวันกับเค้า)อ่อนใจแล้วก็ฉุกละหุกเกินไปไม่แลกมันละ ก็ค่อยกลับบ้านวันที่ 9 หลังทำงานเสร็จก็ได้ไม่ต้องยุ่งยากด้วย(ถ้าแลกตารางบินเกินสองครั้งต้องไปติดต่อ OD ให้เค้าทำให้ ถ้าไม่เกินเราทำเองกับคอมได้)

ตอนนี้เห่อ samurai x หนักหาเพลงมาฟังด้วย อดจะคิดถึงความเท่ของเคนชินมะได้ เหอ เหอ และมันก็ดังและดีจริงๆแหละเพราะเค้าพิมพ์ใหม่ทั้งที่การ์ตูนเรื่องนี้มันประมาณจากปี 39 -42 อ่ะ(นานจัง) คิดว่าจะซื้อเก็บดีมะน้าหรือเก็บ DVD ไปเลย(ถ้าหาได้)

อีกไม่กี่วันก็ได้กลับเชียงใหม่แล้วว..ได้เล่นเกมตอนกลางคืนกับเพื่อนๆด้วย

สละเม้าส์ไปจับไมค์..เอ๊ยจับถาดได้หนึ่งวันก็ได้หยุดไปอีกสามวัน เฮ้อมันก็ดีแต่เงินอ่ะนะขัดสนจ๊าง..จริงๆหยุดสองวันเท่านั้นแต่มีคนมาขอแลกไปฉันเลยหยุดสามวันจะกลับบ้านอีกก็ฉุกละหุกเกินไปเพราะคิดว่าจะแลกตารางบินมั่งเพื่อว่าแทนที่จะได้กลับบ้านรอบละสามวันก็จะทำให้ได้กลับรอบละ 4 วันแทน ตอนนี้ได้มา 1รอบ(ขอเพื่อนในห้องนั่นแหละ)แล้วเหลืออีกคนนึงเท่านั้น(ก็เพื่อนอีกนั่นแหละ)ถ้าโทรไปเจรจาสำเร็จก็สบายเลย อุอุ

ที่ลี้ภัยมาเล่นเกมตอนกลางคืนที่บ้านเชียงใหม่คงต้องกลับไปรับชะตากรรมเช่นเดิมอีกครั้ง(พูดให้เว่อร์ไปงั้น) แต่เดือนนี้ก็จะได้กลับบ้านมาอีกสองรอบ รอบละสามวัน(อะไรจะว่างปานนั้น) มีเวลาก็ต้องชิงกลับบ้านเป็นธรรมดาเกิดวันหน้าอะไรๆมันดีขึ้นกลับมาบินเยอะอย่างเดิมจะหมดโอกาสเอาได้(มาแป๊ปๆมันก็ขี้เกียจเหมือนกันนะ) นี่ก็ยังไม่ได้โทรไปขอ list รายชื่อ(ไม่ใช้จะกลับก็กลับได้เลยนะ เราต้องรอให้มีที่ว่างถึงจะได้กลับแต่โทรไปขอลงชื่อก่อนก็มีสิทธิ์กว่า..มั้ง)

มาบ้านก็ไม่ได้ทำประโยชน์ข่วยเหลืองานบ้านอะไรเล้ย มาสร้างความคึกคักโวยวายให้เสียงดังลั่นบ้าน(ด้วยการโม้แตกและเล่นเกมเสียงดัง) แล้วก็ได้เจอเพื่อนๆด้วย ไปกินข้าวกับเพื่อนสาวๆที่ร้านอุดมมิตรก็ดี บรรยากาศดีเปิดเพลงเพราะดี อาหารก็โอเค ไปกินข้าวเช้ากับปึ๊ด ไปเอาการ์ตูนจากอี้( samurai x อ่ะ ฉันหละชอบ เคนชินเท่สุดๆ)

เฮ้อ..กลับไปทำงานไม่กี่วันก็ได้กลับมาบ้านอีกหละน้า จะนั่งรอวันที่ได้เล่นเกมกับเพื่อนๆตอนกลางคืน(ตกลงมันคิดถึงบ้านหรืออะไรกันแน่ ??)

อยุ่เชียงใหม่กลับมาตั้งแต่เมือวาน ใช่แล้ววัน standby นั่นแหละแต่โทรไปถาม OD แล้วไง โทรไปหาเค้าตอนบ่ายว่าจะโดนเรียกบินมั้ย เค้าบอกยังไม่มีไฟล์ทจะไปไหนเลย ฉันก็บอกเค้าไปว่าจะไปเขียงใหม่ เค้าบอก”เชิญ” งงไปเลยฉัน ก็รีบจับเสื้อผ้ายัดใส่กระเป๋าอ่ะเซ่ โทรขอลงชื่อ(ว่าจะไป – กลับไฟล์ทไหน) ตอนแรกจะกลับวันเสาร์เพราะตาม sling (plan การบินของแต่ละคนมันเป็นแค่แนวโน้มซึ่งอาจมีการเปลี่ยนแปลงได้) ต้องทำงานวันอาทิตย์แต่พอไปเอาตารางบิน(แวะไปเอาก่อนไปสนามบินป ดันไม่ต้องบินวันอาทิตย์แถมวันจันทร์วันหยุด และนอกจากนั้นก็มี SB 3 อีกฉันเลยจัดการขอเป็นวันลาพักร้อนซะให้หมด ทันเวลาเส้นยาแดงผ่าแปดสิบเล้ย 16.30 พอดีหนะ(หลังจากนั้นต้องมาวันหลัง) ก็เลยได้กลับบ้านสี่วัน เย้

สองวันผ่านไปไม่โดนเรียกบินวันนี้วันสุดท้ายโดนเรียกวันนี้หละก็เซ็งโครตเพราะคิดจะกลับบ้านเชียงใหม่มันตั้งแต่วันนี้เลยไง(อ่ะนะรับผิดชอบพอไม่หนีเค้าไปหรอกจะโทรไปถาม OD ก่อนแต่ก็นั่นแหละมาแจกไฟล์ทบินวันนี้หละโกรธกัน)

เรื่องสอนพิเศษฉันไม่ต้องไปสอนแล้วหละเพราะว่าเด็กเก่าที่เคยเรียนกับบีมเค้าก็จะเรียนด้วย(ตอนแรกเค้าไม่เรียน)และเค้าเป็นลูกอาจารย์ของบีมเค้าก็เลยเกรงใจอาจารย์ฉันเลยไปสอนแทนไม่ได้ซึ่งก็ดีเพราะพอรับปากไปฉันก็คิดๆอยู่ทุกวันว่าต้องสอนเป็นปีเลยเหรอวะ เป็นปีเลยเหรอวะไม่อยากรับผิดชอบนาน

วันนี้ถ้าได้กลับเชียงใหม่จะแวะไปเอาตารางบินซะหน่อยเพื่อนบอกว่าโล่งสุดๆมี SB3 (โดนตัดไฟล์ท)เพียบแต่ SB3 หนะเค้ามีประกาศไว้ว่าจะขอเป็นลาพักร้อนได้ฉันก็จะลา หยุดๆไปเลยดีกว่ามานั่งลุ้นไฟล์ท ไงหละลุ้นฟรีมาสองวันแล้ว(จริงๆลุ้นว่าอย่ามีหนะ เหอ เหอ)

เซ็งหวะ...เรื่องเล่นเนตหนะขอบ่นหน่อยอึดอัดใจ อารายอ่ะทำไมชั้นต้องซวยไปด้วยอ่ะ น้าบอกให้เลิกก่อนน้าเขยกลับบ้านเค้าไม่อยากให้มีปัญหา ปัญหาอะไรอ่ะ ฉันเคยขอน้าเขยแล้วอ่ะว่าขอเล่นศุกร์-เสาร์ตอนกลางคืน(จะเล่นกับเพื่อน)แล้วก็จะเล่นตอนภัทรไม่อยู่บ้าน เมื่อคืนภัทรกลับดึกฉันก็เลยยังเล่นอยู่แต่ก็ถึงทุ่มเอง เซ็งอ่ะ เราว่าน้ามาผิดทางแล้วอ่ะ ห้ามไปก็เหมือนยุหรือเปล่าดีไม่ดีภัทรมันไปเล่นเนตนอกบ้านป่าวก็มันเรียนพิเศษถึงทุ่มแต่กลับบ้านเกือบสามทุ่มอ่ะ

จะเป็นยังงี้ไปอีกนานแค่ไหน

ป.ล โทรไปขอ OD ออกไปข้างนอกบ้านกะจะไป refund ตั๋วเครื่องบินที่ออกให้แม่จะเอาเงินมาหมุนซะหน่อย ดันไม่ได้เอาบัตรวีซ่าไป(เอาออกจากกระเป๋าเป็นการถาวร) เค้าบอกว่าจ่ายค่าตั๋วไปยังไงก็จะคืนค่าตั๋วทางนั้น วันนี้อย่าโดนเรียกบินเลยไม่มีอารมณ์

วันนี้เป็นวันหยุดก่อนที่จะเข้าช่วง standby อีกสามวันติด standby สามวันก่อนวันแรกไม่โดนเรียกแต่วันที่สอง(วันเสาร์ที่ 24)กำลังเล่นเกมอยู่ OD โทรมาหาทักทายเราว่าอยู่บ้านเหงามั้ย แน้..มีมุขแล้วก็จัดให้เราไปบินไฟล์ท 018/019/124 ไปนอนเชียงใหม่และกลับวันรุ่งขึ้นด้วยไฟล์ท 125 เหมือนจะได้ใช่ม้าได้กลับบ้าน แต่ไฟล์ทชุดนี้มันโหดมิใช่น้อยเพราะไปถึงเชียงใหม่ 23.30 และออกจากเชียงใหม่ 7.00 แต่เวลาน้อยฉันก็ยังกลับบ้านเพราะเอาแหนมเนืองไปส่ง(ซื้อจากไฟล์ท018ที่ไปอุดร) กลับบ้านไปดึกก็ยังอุตส่าห์กินแหนมเนืองกันอีกกว่าจะเข้านอนเกือบตีสองแล้วต้องตื่นตีห้านิดๆเผื่อออกจากบ้านไปถึงสนามบินตอน 6.15

กลับถึงบ้านกรุงเทพอาบน้ำแล้วนอนไปอีกรอบแต่วันอาทิตย์ที่กลับมาถึงตั้งแต่ 8.10 ก็ทำให้เราหมดความรับผิดชอบเรื่อง standby ไปเลย(ไม่ต้องรอลุ้นถึงห้าทุ่ม)ก็จะออกจากบ้านไปไหนก็ได้ดังนั้นพอฟื้นขึ้นมา(เพราะเสียงโทรศัพท์ของพี่)ก็ออกจากบ้านไปดู Matrix ภาคสอง ก็มันดีแต่งงอ่ะ

เมื่อคืนก็เข้านอนเร็วเพราะยังเบลอๆจากการนอนน้อยอยู่ทำให้เช้านี้ตื่นเร็วมาทำงานบ้านอาบน้ำดูทีวีแล้วก็แน่นอนกำลังจะเล่นเกมหนะ

ป.ล ฉันอาจจะมีรายได้พิเศษจากการเป็นครูสอนพิเศษเนื่องจากมีนักเรียนมาติดต่อบีมและบีมถามว่าฉันอยากลองดูมั้ย ก็อยากอยู่ทั้งได้เงินและสมองได้ใช้งานแต่จะทำได้เร้อ...ซึ่งบีมรับปากเด็กไปแล้วและถ้าฉันทำไม่ได้ไม่ไหวจริงๆบีมจะทำต่อให้เอง..ยังงี้มันก็น่าลองใช่มะ

เมื่อวานออกไปกินข้าวเย็นกับเพื่อนเหตุเพราะอี้มาสัมมนาไม่งั้นคงจะไม่ได้นัดเจอกันร้อก แต่นัดกันยังงั้นยังงี้สุดท้ายมากัน 6 คนเป็นเพื่อนที่มาสัมมนากับอี้ไปซะสองที่เหลือวุฒิติดงานจะตามมาเลท(ใครจะอยู่รอฟระ) กับโดนซิวไปกลางอากาศเลย(แบงค์กับว่าน) และต่อมีธุระตอนสองทุ่ม(นัดกันทุ่มนึง) ก็เป็นอันว่าเหลือแต่เชษฐ์ บีม ฉัน อี้และเพื่อนมัน

วันนี้วันพระฉันกินมังสาวิรัติเลยหมัดมือให้ไปกินร้าน koko แล้วก็กินไอติม iberry (พาเด็กดอยมาอัพเดท เหอ เหอ)

ฉันหละสงสัยว่าถ้าไม่มีใครไปมาให้มันดูพิเศษจะไม่ว่างนัดกันเลยรึไงน้าอะไรเค้าจะทำงานยุ่งกันขนาดนั้น รึฉันจะมาติดเพื่อนเอาตอนแก่ว้าหรือว่าเพราะมันว่างจนเกินไป

ป.ล วันนี้ก็ standby อีกพี่จะชวนไปดู minimint เล่นคอนเสิร์ตก็ไม่รู้จะได้ไปป่าว ตอนเย็นค่อยโทรไปถาม OD เหมือนที่ทำเมื่อวานก่อนออกจากบ้านหนะ

สองสามวันนี้ฉันเล่นเนตแต่ตอนกลางวันเหตุผลเพราะน้าเขยห้ามภัทรเล่นเนตเนื่องจากไม่ใส่ใจการเรียนมัวแต่เล่นเนตเราเลยซวยไปด้วย จริงๆอาจไม่ได้ผลอยู่ดีเพราะภัทรก็มีเกมคอมเล่นเพียบแค่ไม่ได้แชทกับเพื่อน(ซึ่งมันจะแชททำไมฟระอยู่โรงเรียนเดียวกันเจอกันทุกวัน) แต่ไว้ฉันกล้าๆนิดนึงจะขอน้าว่าจะเล่นวันศุกร์กับเสาร์ตอนกลางคืน(จะเล่นเกมกับเพื่อน) ส่วนวันอื่นก็เล่นตอนกลางวันไม่ให้ภัทรเห็นจะได้ไม่ทำร้ายจิตใจมัน

ไอ้ที่มาจ้ำจี้กับภัทรตอนนี้ก็สมควรเพราะฉันไม่เคยเห็นมันอ่านหนังสือเล้ย ขนาดฉันสมัยเรียนก็ไม่ค่อยอ่านหนังสือเหมือนกันแต่ก็ยังอ่านบ้าง(ตอนใกล้สอบ) เจ้าปุ๊กเรียนแย่ๆมันก็ยังพยายาม ภูมิ(พี่ชายภัทร)อาจจะหัวไม่ดีเท่าภัทรแต่ขยันโครตตอนนี้ก็สบายไปแล้วติดเกษตร ก็นั่นแหละเหลือเจ้าภัทรคนเดียวที่น่าห่วงมีเวลาอีกสองปีคงจะปรับอะไรได้ทัน

จริงๆก็คิดเหมือนกันว่าเรียนดีมีที่เรียนดีก็ไม่ได้หมายถึงอนาคตจะดีเพราะไอ้เพื่อนฉันที่เก่งมากก็ไม่ได้มีผลการเรียนดีแต่มันทำงานได้ดีกว่าใครหลายๆคนแน่ แต่ก็ปฎิเสธไม่ได้หรอกว่ามหาลัยที่เราเรียน เกรดที่เราได้มันก็เป็นเหมือนอะไรซักอย่างนึงที่คนอื่นเค้าใช้ตัดสินเราเช่นจะรับเราเข้าทำงานมั้ย

วันนี้เขียนไรหว่าคงจะเก็บกดเพราะทำให้เราไม่ได้เล่นเนตตอนกลางคืน ว่าแต่จะเป็นยังงี้(เล่นเนตได้แต่ตอนกลางวัน)อีกนานแค่ไหนหนอ

ป.ล เมื่อวานบิน quick turn เชียงใหม่สบายๆ ผู้โดยสารขาละร้อยกว่าๆ หลังจากนี้ก็ไม่รู้จะได้บินไหนเพราะเป็น standby ถึงวันที่ 29 เลย