วันนี้เลิกงานละ ทำงานไปใจก็คิดถึงเรื่องตัวคันจิคิดไปคิดมาวันละ30ตัวเดือนเดียวก็เก้าร้อยตัวแล้วดิวะ ตกลงโง่ญี่ปุ่นแถมตกเลขอีกตะหาก วันละสามตัวสบายๆ อิอิ สู้ๆ

จะไปออกกำลังกายแต่เพื่อนบอกว่าอย่าเพิ่งไปบินกลับมาอย่าเพิ่งออกกำลังกายเข้าทางเราเลยคือจริงๆก็ขี้เกียจไปแต่พยายามจะไป ยังงี้ก็อยู่บ้านเล่นเกม(มากกว่า)อ่านหนังสือ

ทดสอบคันจิอีกแล้ววอ่า แย่หวะไม่เตรียมตัวไม่ทบทวนอ่ะ วันพุธสองบเลื่อนชั้นอีก - -"

คิดเรื่องสอบวัดระดับคันจิสามร้อยตัวในสามเดือนคือวันละสามสิบตัว ฮ่วย ไม่ไปสอบดีกั่ว

อิกมาจากเชียงใหม่ทำให้พวกที่อยู่กรุงเทพได้โอกาสนัดเจอกันไปด้วย กินข้าวกันที่ฟูจิ อืมม ฟูจิมันเปลี่ยนข้าวเป็นข้าวญี่ปุ่นแล้วแฮะ พี่เชษฐ์เอากล้องไฮโซมาอวดด้วย(Canon EOS 300D) ภาพถ่ายออกมาใสกว่ากล้องน้องน้อยของฉันมาก(T1)



ฉันไปสายเพราะไปแว้บไปทำผมก่อนตอนนี้หัวเป็นสีดำแล้วไม่ได้เห็นตัวเองมีผมดำนานแค่ไหนแล้วหว่าจำไม่ได้เลยเห็นแล้วแปลกๆดีหน้ามันชัดอ่ะ(ดำชัด เหอเหอ)

ป.ล วันก่อนเขียนเรื่องญี่ปุ่นลืมโหลดรูป

สอบไม่ผ่านแน่ตูวันนี้เริ่มคลาสครูยูกิโกะทดสอบคันจิทำไม่ได้อ่ะแค่ตัวต้นๆเท่านั้นเองแล้วไปสอบอ่ะสามร้อยตัวนะ จะได้เหรอ วันนี้ถามศัพท์อีกด้วยไม่ได้อ่ะ T_T รู้สึกด้อยคนอื่นเค้าเรียนรอบแรกนะเค้าเก่งอ่า แต่เราดิสอบเทียบมาเรียนกะเค้าแล้วก็เรียนๆมาแล้วเนี่ยแต่จำไรไม่ได้อ่ะ (คือทำตัวเองไม่สนใจจะทบทวนด้วยแหละจะมาเศร้าไรว้า)

พรุ่งนี้เที่ยงนัดกินข้าวกะเพื่อน CPE กว่าจะได้ฤกษ์ต้องรอให้เพื่อนที่เชียงใหม่ลงมาก่อนอ่ะน้า

ไม่ได้ทำงานไฟล์ทในประเทศนานแค่ไหนแล้วเนี่ยมันช่างสบายๆอะไรเยี่ยงนี้(ไปเชียงใหม่ผู้โดยสารไม่เต็ม)มันก็ต้องรู้สึกสบายอยู่แล้วหละเพราะเดือนนี้อุดมไปด้วยไฟล์ทแขกๆถึงไฟล์ทวันนี้มันจะเต็มก็สบายกว่าอยู่แล้น(ไฟล์ทต่อไปเป็นกัลกัตต้า -*-) ขากลับมีโน้ตอุดมด้วยแปลกใจตัวเองว่าทำไมไม่ขอเค้าถ่ายรูปหละ(วันนี้พกกล้องไปด้วยนะเนี่ย)ทั้งที่เราว่าเราเคยชอบเค้ามากนี่นาแต่เจอแล้วไม่อยากขอถ่ายรูป ก็เลยไม่มีรูปมาอวดอ่ะนะ

ตารางบินเดือนหน้าออกแล้ว มีฟุก(Fukuoka) โย่ เย่ ...เย่ไปงั้นอ่ะเมืองนี้ดีสำหรับการซื้อกล้องแต่ไม่มีงบและมีกล้องแล้วอ่ะ คราวนี้ตั้งใจจะไปกินราเม็งร้าน TV champion ให้ได้แล้วก็หาตู้สติกเกอร์ถ่ายเล่นอีก

ไปสมัครสอบวัดระดับภาษาญี่ปุ่นมาแล้วคิดว่าจะได้ไปกับเพื่อนดันสอบคนละเวลา o_Oแล้วมันได้อะไรขึ้นมาเนี่ยก็ไปคนเดียวอ่ะดิ ระดับสี่สอบเช้า ระดับสามสอบบ่าย ยังดีสอบที่เดียวกัน(จุฬา)เพราะระดับ 1,2 สอบที่ธรรมศาสตร์รังสิต นี่ถ้าเก่งนอกจากสอบคนละเวลายังคนละที่อีก - -

เดินทางไปสมัครสอบสะดวกดีนะนั่งรถไฟใต้ดินจากหมอชิตไปสุขุมวิทแล้วเดินไป ตอนเดินทางเจอเพื่อนร่วมทางเค้าไม่ได้ไปสมัครสอบหรอกแต่เอาวีซ่าของคนที่บริษัทไปยื่นที่สถานทูต เค้าก็ไม่รู้ว่าจากสถานีสุขุมวิทจะไปไงต่อก็เลยชวนไปด้วยกันนั่งคุยกันในรถไฟ เด็กโคตรๆรหัสมหา’ลัย 43 โอวว ป้าแล้วฉานน ตอนแยกเค้าขอเบอร์อ่ะเราก็ดันให้ซะอีกจะไม่ให้ได้ไงอ่ะก็เห็นๆอยู่ว่าเรามีมือถืออ่ะ(ก็ไอ่น้องเราดันโทรมาหา)แต่น้องเค้าก็อัธยาศัยดีก็คุยด้วยก็รู้สึกไปทางบวกเสียแต่เป็นผู้หญิง เหอเหอ

พอสมัครสอบไปแล้วก็ไม่อยากสอบตกแฮะยิ่งไม่ได้ไปสอบเอามันแบบไปกับเพื่อนแล้วก็ไม่อยากจะตกยืมข้อสอบเก่าจากห้องสมุดมาดูด้วยนะ มันเหลือเล่มที่ยืมออกได้นิดหน่อย(คนอื่นเอาไปหมดแล้ว)ก็ใช้สิทธิ์เต็มที่เค้าให้ยืมได้ครั้งละสามเล่มก็เอาหมดที่มีของปี 92 93 94 เหมือจะมุแต่ว่าภายในสามเดือนกับคันจิสามร้อยตัวแล้วก็คำศัพท์เพียบแค่คิดก็รู้ผลสอบแล้วแหละ

ไปเรียนภาษาญี่ปุ่นโดนอาจารย์ถามว่าโดดสามคาบไปไหน ฝนตกไม่ไปคาบนึงอีกสองคาบเพราะทำงาน ตอกย้ำว่า”สอบไม่ผ่านแน่ตู” เข้าไปอีก

โดดเรียนเพราะไปเกาหลีครั้งนึงไปครั้งนี้กินหมูกระทะร้าน B1 กับไอติมเมล่อนแล้วก็ซื้อขนมที่ E-Mart คิดว่าจะไม่ซื้อแท้ๆแต่ซื้อตามเพื่อนแล้วพบว่าอร่อยอ่ะ แครกเกอร์ไส้ครีมสัปปะรดไปอีกจะซื้ออีก ขนมเกาหลีก็อร่อยดีนะถูกกว่าขนมญี่ปุ่น

โดดเรียนอีกครั้งเพราะไปคันไซใช้เวลาไม่ดีเพราะนอนมากเครื่องถึง 7:30 (เวลาญี่ปุ่น) อาบน้ำเข้านอนตื่นมาบ่ายสามแล้วอ่ะ แต่ว่าใช้เวลานอนน่าจะดีเพราะว่าพักผ่อนและมีเวลาใช้เงินน้อย อิอิ

ออกจากห้องบ่ายสี่โมงเย็น ฝนตกด้วยอ่ะ เดินไปสถานีรถไฟคิดว่าจะเข้าเมืองก็เกินไปใช้เวลาไปกลับสองชั่วโมงนะนั่นเลยคิดว่านั่งรถไฟเล่นแถวๆนี้ละกัน ไม่ได้มาคันไซนานจำไม่ได้ว่าสถานีอะไรมีร้านอะไรแถวๆสถานีก็เลยยืนเล็งจากแผนที่เลือกเอาสถานีที่เป็น interchange เลือกโอโทริ(ootori) ลงไปก็ไม่มีอะไรอ่ะน่าจะลงไปตั้งกะสองสามสถานีที่ผ่านมาเพราะมีห้าง Saty (มีร้านร้อยเยนด้วย)แต่ก็เลือกมาแล้วก็มาจนถึงอ่ะ ยืนกางร่มมองซ้ายขวาไปทางไหนดีหว่า มองเห็นร้านทาโกะยากิคิดว่านั่งรถมากินทาโกะยากิก็แล้วกันดันปิด ระหว่างทางมีชมรมโกะด้วยนะเก่าเชียวขลังๆดีนะไม่ได้ถ่ายรูปเพราะเปิดหน้ากล้องมาฝ้าขึ้น

ในเมือไม่ได้กินทาโกะยากิแล้วก็นั่งรถย้อนไปหาไรกินที่ Saty แถวสถานี Izumi fuchu ดีกว่า จากสถานีเดินพอสมควรกว่าจะถึงห้าง หิวมากแล้วก็ตั้งแต่เช้ากินแค่มื้อเช้าในเครื่องต้องเติมพลังก่อนเดินเล่นหละ มีร้าอาหารติดๆกันสามสี่ร้านอยากกินข้าวหมูชุบแป้งทอดแต่ดันไม่เข้าร้านนั้นไปเข้าร้านที่มีแต่ข้าวหน้าหมูทอดลืมไปว่าไม่ชอบข้าวหน้าหมูทอดเพราะซอสหวานๆแต่อยากกินหมูชุบแป้งทอดก็หยวนๆหน่า น้ำชาร้านนี้เหมือนกาแฟจืดดดดด(หรือน้ำล้างหม้อกาแฟนั่นเอง) กินเสร็จเดินเข้าห้าง มีร้านขายเครื่องสำอางด้วยอยากดูเชียวแต่คิดว่าไปชั่นบนสุดแล้วค่อยเดินลงมา แต่คิดผิดเพราะไปข้างบนก่อนไปเสียเวลากะร้านซีดีไม่รู้จะเข้าร้านซีดีไปทำทำไมเสียเงินไป 2700 เยนเลยเพราะซีดี kiroro แล้วก็ไปเล่นตู้สติกเกอร์อีกนานอ่ะ ตู้ใหญ่มากมีม่านปิดมิดชิดนะจะ act ไรได้หมดอ่ะไม่มีเขิน ในตู้ไม่ธรรมดาเลยมีไฟส่องสุดฤทธิ์แบบถ่ายในสตูเลยแหละมีกล้องให้เลือกมุมบนหรือมุมล่าง(จะนั่ง action ที่พื้นก็ได้)

ฉันถ่ายไปสองตู้ผิดหวังกะตู้แรกเพราะรูปออกมาไม่ชัดจางมากๆ 400 เยนนะก็ว่าไม่มีคนถ่ายตู้นี้(ชื่อ bishin2) แต่ไม่มีเรื่องไรให้เสียเงินก็เลยลองถ่ายอีกดีกว่าเปลี่ยนตู้ที่เด็กๆเค้าถ่ายกัน(ตู้ misaki) อืมมสมควรเด็กจะฮิต ตู้มันไฮเทคมากฉากหลังไม่ได้fix แบบตู้แรก(แต่ก็มีผ้าสีม่วงให้ดึงลงมาเปลี่ยนได้แบบบ้านเรา) ตู้นี้พอเรากดในจอว่าจะเอาสีอะไรมันจะเปลี่ยนแสงหลังฉากเป็นสีนั้น ถ้าเอาฉากแบบมีลาย(จุดกะข้าวหลามตัด)มันก็มีลายขึ้นมาได้ด้วยนะ มั่วสนุกมากๆ(คือฟังไม่ค่อยออก อ่านไม่ค่อยได้) ถ่ายประมาณสิบรูปมั๊งให้เลือกหกรูป ก็มีรูปดีๆเหมือนกันจริงๆก็ไม่ดีเท่าไหร่หรอกเพราะหน้าเป็นรอยแผลสิวตรึมและหน้ามันแต่พอตกแต่งรูปเนี่ยแหละกลบเกลื่อนได้ดีมากๆ น่ารักสนุกสนาน ระยิบระยับ(เลือกแสงระยิบระยับตามติดในรูปทำให้ดูเราเป็นประกายดีมาก อิอิ) มันมากๆคือแต่งผิดเละก็ต้องหายางลบลบออกคำว่ายางลบรู้แต่ว่าเครื่องมันฉลาดกว่านั้นไม่ใช่จะลบทุกอย่างหมดมันให้เลือกว่าจะลบกรอบ ลบลายที่เขียนจากปากกา หรือลบอะไรไม่รู้อ่านไม่ออกอีกสองตัว แต่แต่งรูปอ่ะจับเวลานะถ้าเดาพลาดหมดเวลาก็รูปเละ ไม่แน่ใจว่าตู้สองมันฉลาดกว่าหรือเปล่าเพราะไม่ได้จับเวลาตั้งแต่แรกแต่พอมีคนมาถ่ายรูปมันถึงเริ่มนับเวลาถอยหลัง(ส่วนถ่ายกะแต่งรูปแยกกัน)ต่อไปนี้ถ้าถ่ายรูปสติกเกอร์คนเดียวจะถ่ายที่ญี่ปุ่นเท่าน้านนน(ไม่ได้ถ่ายนานมากแล้วแหละหมดวัย แต่อยากได้ไว้ติดของส่วนตัวหนะ แสดงความเป็นเจ้าของ อิอิ)

เล่นไอ่สองอย่างเนี่ยหมดเวลาห้างจะปิด เดินซื้อถุงน่องอีกแล้วยังไปเสียเวลาในร้านหนังสืออีกพอไปข้างล่างร้านเครื่องสำอางปิดแล้วอ่ะ เดินซุปเปอร์ฯซื้อชามะนาวสุดเลิฟแล้วก็ชาสวย(ที่เพื่อนบอกกินแล้วสวยไง soukenpicha) ตากฝนนั่งรถไฟกลับ ฝนตกมากๆเลยไม่ได้เดินลุยฝนนานแล้วก็เพลินดีแต่น่าจะมีคนเดินด้วย
ลงรถไฟที่สถานีแถวโรงแรมเดินไป 7-11 ซื้อโอเด้งเป็นมื้อก่อนนอนแล้วก็ชูครีมสุดเลิฟและแซนวิชหมูชุบแป้งทอด(ชอบๆ) กำลังจ่ายเงินหันไปเจอ hi-chew รสแตงโม แพงกว่าบ้านเรานะแต่บ้านเรามีรสแตงโมหรือเปล่าหละก็เลยซื้อมา มันอาจจะเป็นรสพิเศษสำหรับหน้าร้อนมั๊ง(หน้าร้อนนึกถึงแตงโมกันมั้ย) ถึงโรงแรมเละไปหมดรองเท้าเละ(แต่ดูสะอาดขึ้นเลยอ่ะโดนฝนล้าง) กางเกงเปียกนี่ขนาดรู้ตัวเลยใส่กางเกงห้าส่วนเตรียมลุยฝน กลางคืนนี้แหละปัญหานอนไม่หลับก็ดันนอนไปซะเยอะ พอเก็บของแล้วคิดว่าไม่น่านอนเยอะเลยอ่ะแต่ก็ดีแล้วอ่ะไม่เสียเงินเยอะ

ป.ล โดน IM ลากไปทาปากเพราะเราแต่งหน้าจืด พี่เค้าเป็นครูด้วยนะและก็เป็นรุ่นพี่มหา’ลัยโดนติเละเลยอ่าไม่สวยนั่นเอง ผมก็กระเซิงมันเหมือนผมทรงนักเรียน พี่purser ก็สอนเรื่องภาพพจน์จะแต่งตัวไรก็ให้ดูดีถึงจะนอกหน้าที่แล้วก็ตาม ฮืออ ไม่สวยซะทีอ่าแง้

ง่าไม่มี AF ดูแล้นอ่ะ พี่วิทย์ได้บ้านคนเดียวแต่ฉันว่ายังไงอนาคตสดใสกันหมดแหละพวกนักล่าฝันหนะ แม่ฉันคงเหงาเลยดิไม่มี AF ให้ดูฉันเองยังรู้สึกขาดๆไปเลยนะเนี่ย ก็พอคอนเสริตจบช่อง 34 ก็ปิดเลย คอนเสิร์ตสนุกดี ร้องเต้นดีกว่านักร้องที่ออกเทปทั่วๆไปอีกนะ รอเป็นผู้สนับสนุนอยู่ อิอิ

วันพฤหัสกะศุกร์ไปทำงานเต็มๆสองวันอดดู AF น้าบอกสนุกมากเลย T_T ไปเกาหลีกินหมูกระทะกะไอติมเมล่อน ซื้อขนมใน E-Mart ด้วยตอนแรกว่าจะไม่ซื้ออะไรนอกจากสาหร่ายให้เพื่อน แต่ว่าเพื่อนที่ไปด้วย(เรียนห้องเดียวกันแถมเป็นรุ่นน้องที่โรงเรียนด้วย)แนะนำขนมเยอะก็หอบมาพอสมควร อร่อยอ่ะ ไว้ไปอีกซื้ออีก แถมนอนหลับมันมากเลย สิบสามชั่วโมงจะไม่ตื่นก็ได้นะแต่ดันหายใจไม่ออก อากาศมันแห้งมากหนะ ที่นอนมาราธอนเพราะคืนก่อนมาทำงานนอนเที่ยงคืนตื่นตีสามครึ่งมาทำงานตีห้า ทำงานถึงเย็นอ่ะบินสองตุ้บด้วย (กรุงเทพ-ไทเป-โซล) ทำงานกลับก็เหมือนเดิมเหนือยซะ อยากอ้อนแฟนแต่โทรไปดันหลับ ยังงี้มันต้องหาเด็กมาเอาใจ เหอเหอ

มะวานออกไปกินไก่กาต๊ากเดินเล่นสยาม พักผ่อนแบบนี้ไม่เหมือนพักผ่อนเลยอยากไปทะเลจังเลย โทรหาต่ายกะเบญปลุกระดมว่าควรไปทะเลหนะไปปล่อยแก่กันหน่อย ฉันอยากพักร้อนของจริง

คืนนี้ไปคันไซ ซาโตะดันทำงานวันที่ 23 ก็เที่ยวเองก็ได้แต่ว่าเช็คอากาศแล้วแบ่บว่าพายุฝนฟ้าคะนอง ไม่มีไรทำก็เตรียมหนังสือไปอ่านด้วยจะไปสมัครสอบวัดระดับ เพื่อนๆในห้องเรียนเค้าสมัครไปหมดแล้วเราว่าจะไม่สมัครรอปีหน้าสอบระดับสามพร้อมเพื่อนแต่ว่าไปสมัครมั่งดีกว่า ไปสอบด้วยตกก็มะเป็นไร แต่ก็อาจจะดูมีเป้าหมายให้พยายามดีนะ

นอนเก็บแรงก่อนทำงานถึงหกโมงเช้าอ่ะจ้า จะกินซูชิเผื่อนะ

ป.ล เราชักจะไม่วัยรุ่นซะแล้น ไม่รู้จักคำว่า"แนว" ต้องให้น้องในเกมอธิบายให้ฟัง เหอเหอ

TG 427 เป็นไฟล์ทที่ติดอันดับคนไม่ชอบบินนะเพราะบินเครื่องเล็ก Boeing 737 มันเป็นไฟล์ทอินเตอร์ก็ต้องมีทุกอย่าง ชุดไทยก็ต้องเปลี่ยน ของใช้บริการบานเบอะแต่วันนี้เป็นวันของเราเพราะผู้โดยสารไม่เต็มประมาณ 80 และกลับ 50 ก็วางของตามเบาะแถวสุดท้ายได้เตรียมงานก็แถวนั้นได้อีก พี่ๆและเพื่อนร่วมงานก็นิสัยดี ก็ดีไปหมดอ่ะ แต่ถ้าคนเต็มนะบอกได้เลยว่านรกแน่มันรุงรังของเยอะเนี่ยแหละ

ขากลับเดินออกมาเจอ Mr. longan (คนแต่งตัวเป็นลูกลำไย)น่ารักดียังโบกมือให้กันเลย ฉันว่าแล้วว่าวันที่ไม่ได้เอากล้องไปต้องเจอไรซักอย่างแต่ทำยังกะถ้าเอาไปจะกล้าไปถ่ายแหนะ เค้ามาจัดซุ้มโปรโมทลำไยให้ชาวต่างชาติ(คนไทยน่าจะรู้และกินอยู่แล้ว)ทำเป็นแพคเล็กๆแจกและเค้าก็ให้พวกฉันด้วยนะ ก็ส่งเสริมกันไปหนะดีแล้วลำไยถูกมากเลย ไปเชียงใหม่ต้นเดือนก็ซื้อกินลำไยสีชมพูกิโลยี่สิบบาทเอง ตะก่อนแพงนะแถมไม่มีให้กินอีกสีชมพูอ่ะเอาไปขายที่ไหนมะรู้ ผลไม้มันถูกลงนิ ลองกองอ่ะตันหยงมัสอ่ะโล 35 โอวว อร่อยเพลิน



พรุ่งนี้วันหยุดจะออกไปนวดหน้าฟรี(ไม่เชิงฟรีหรอกซื้อของครบตะหากเค้าเลยนวดฟรีให้ครั้งนึง)มันหมดเขตศุกร์นี้ถึงหน้ายังไม่หายสิวดีก็ต้องไปนวดอ่ะคงจะไม่แหกไปกว่าเดิมนะ

แม่กลับเชียงใหม่แล้วก่อนไปแม่จัดนู่นนี่นั่นให้เป็นระเบียบสะอาดไปหมดเลยทั้งห้อง ระเบียงข้างนอก เสื้อผ้า แก้วน้ำถวายพระ บ้านชั้นล่างด้วย จะงามได้กี่วันกันเนี่ย อิอิ

ตอนนี้คิดว่าไม่หมกมุ่มกะเกมเท่าไหร่แล้ว ทุกทีถ้าว่างกลางวันก็จะเล่น(หรือเพราะแม่อยู่หว่า)แต่ตอนนี้ก็นอนอ่านการ์ตูน ดูทีวี(หรือมี AF อ่ะ)อ่านหนังสือเรียน เริ่มคิดหากิจกรรมใหม่ให้ตัวเองทำ แม่กะน้าคงจะดีใจที่(เพิ่ง)คิดได้ แม่บอกให้นอนเร็วๆ(อย่าเล่นเกมดึกนั่นแหละ)และสั่งให้ซักผ้าห่มกะเปลี่ยนผ้าปูที่นอนบ่อยๆดูสิว่าหน้าจะหายแหกหรือเปล่า แง แง คิดถึง

เดือนหน้าถึงจะได้กลับบ้านนอกเดือนนี้ทำงานเต็มไปหมดเลยอ่ะพรุ่งนี้ก็ทำงานอีกไปบรูไน

ป.ล วันนี้ก็ได้ทำสิ่งที่เคยทำครั้งแรกอีกเหมือนกันคือการไปต่อทะเบียนรถ ทำที่ขนส่งใช้เวลาไม่นานเลยรับบัตรคิวแล้วก็รอเรียกแป๊ปเดียวเอง เอกสารที่ต้องใช้คือคู่มือรถ เอกสารตรวจสภาพรถและใบเสร็จที่ทำประกันรถ

เพิ่งจะเคยwrite CD เรียนคอมทำงานคอมแต่ไม่เคยไรท์เองเลยเพิ่งจะวันนี้แหละเขียนแผ่นเพลงให้น้อง(ประหยัดไว้)ก็หนุกดีนิคราวหลังเวลาซื้อซีดีก็ไรท์อีกแบ่งกันฟัง(อยู่คนละบ้านนี่นา)

กลับจากทำงานประมาณ 11 โมงอาบน้ำมานอนดูทีวีรอดูคอนเสริต AF ก็คืนก่อนเราไปนอนฮ่องกงอดดู live คนในไฟล์ทก็ดูกันหลายคนนะพี่ที่ทำงานด้วยกันบอกว่าให้พี่สาว sms มาบอกผลแต่ว่าสี่ทุ่มครึ่งก็ยังไม่มาพี่เค้าก็แยกไปนอนแล้ว แต่ว่ามีสี่คนฉันกะเพื่อนแล้วก็รุ่นพี่รุ่นน้องไปนั่งกินน้ำส้ม โรงแรมเค้าให้บัตร drink ฟรีแต่ว่าคนที่ไม่ไปก็ให้ๆเราว่าสรุปว่าสั่งน้ำส้มไปเก้าแก้วเบียร์หนึ่งของรุ่นพี่เพื่อน(สจ๊วตในห้องเรา)sms ถามผลจากแฟนเค้าให้(แฟนเค้าไปดูคอนเสริตที่ hall เลยแหละ)แต่ว่าห้าทุ่มครึ่งแล้วยังไม่รู้ผลก็แยกย้ายกันไปนอนเพราะวันนี้ตื่นตีห้าทำงานกลับ

ตอนเช้ารู้แล้วว่า jj ออกก็ดีแล้วแหละชีวิตหลังจากนี้เค้าจะได้ไม่โดนด่ามากไปกว่านี้ตอนแรกเราก็ไม่ค่อยเข้าใจหรอกว่าทำไมยังอยู่ได้แต่ว่ามันเป็นเรื่องของการโหวตเก่งไม่เก่งมันไม่เกี่ยวแต่หลังๆเราก็เห็นแหละว่าเค้าพยายามมากเหมือนกันและคนที่รักเค้าก็โหวตให้เค้ามากอ่ะม้างเลยโดนประชาชนว่าเยอะพอดูคอนเสริตครั้งนี้เค้าก็ทำดีอ่ะน้า

สัปดาห์หน้าเป็นครั้งสุดท้ายแล้วว่าจะขอบัตรไปดูในงานมั่งแต่แม่บอกว่าอยู่บ้านสบายกว่าอ่ะก็จริงแต่ว่าบรรยากาศไงแต่ว่ารอบสุดท้ายคงได้บัตรยากนะ ว่าแต่ฮิตมะฮิตอ่ะตอนนี้ring tone เป็นเพลง AF อ่ะ แม่ฉานก็เชียร์พี่วิทย์ มะวานขนาดไม่ได้อยู่บ้านดูคอนเสริตด้วยกันแม่ยังสั่งว่าตอนนั่งรถไปทำงานก็โหวตไปด้วยนะ เหอเหอ ฉันก็โหวตให้วิทย์ ซีแนมแล้วก็จีน

ป.ล อ่าน"รักนี้หวานบานฉ่ำ"ถึงเล่มห้าแล้ว ฮืออ น่ารักชอบทั้งไดยะและอิจิเลยอ่ะอยากมีเพื่อนบ้านน่ารักๆแบบนั้น คริๆ

เริ่มรู้สึกดีกะร้านหมอสิวใหม่เพราะได้ของฟรีเป็นยาล้างหน้าที่เค้าจ่ายไม่ครบ(แต่หมอสั่ง)คนที่มารับเรื่องบอกว่าคนจ่ายยาผิดจะเป็นคนจ่ายเอง ดีเนอะ อิอิ

มะวานยังรู้สึกชอบกลอยู่เพราะว่า ใบเสร็จก็ไม่มีค่ายา 865 บาทแหนะคนจ่ายยาก็ถามเราว่ายาถูกต้องมั้ย เราจะรู้ได้ไงอ่ะ ก็เช็คตามใบสั่งดิ นอกาจากยาล้างหน้าไม่ครบแล้วยากินสองตัวก็มีตัวเดียวที่ได้สองอาทิตย์(หมอบอกจ่ายยาให้สองอาทิตย์)อีกตัวได้ซองเดียวก็ต้องมาถามวันนี้ถึงรู้ว่าจ่ายยากินถูกแล้ว ก็ลองดูกันก่อนว่าเป็นยังไงแต่ก็ยังอยากจะขนยาร้านนี้ไปหาหมอประจำอ่ะไปปรึกษาเค้าหน่อยดีมั้ยนะหรือว่าจะเปลี่ยนร้านก็เปลี่ยนๆไปเลยดีอ่ะ ทำไมดันไปรู้สึกผิดหว่าเราเป็นผู้บริโภคมิใช่รึเรามีสิทธิ์เลือกนี่นา แต่คนไข้ร้านนี้บานเลยอ่ะ คงจะดีอ่ะม้าง

ไปหาหมอสิวร้านใหม่ตามพี่ที่ทำงานแนะนำ บรรยากาศในร้านและบรรจุภัณฑ์ไม่น่าเชื่อถือแบบร้านเดิม แล้วก็เหมือนรู้สึกผิดเลยอ่ะเหมือนขาดความภักดีก็หาหมอเดิมมาเกือบสิบปีแล้วไงแต่ว่าพี่ที่ทำงานบอกว่าต้องเปลี่ยนไปเปลี่ยนมาเพราะมันอาจจะดื้อยามันน่าเชื่ออยู่ก็ตรงที่หน้าพี่เค้าใสมากและเค้าก็หาหมอร้านเดียวกะร้านเราด้วยเค้าสลับกันสองร้าน

ไปสิงค์โปร์มาสนุกสนานดีรู้สึกว่าเพลินใจที่ได้ไปเพราะหมู่นี่ไปไหนก็ไม่รู้สึกดีๆเลยออกจะไม่อยากไปค้างหนะ พรุ่งนี้ก็ต้องไปค้างที่อื่นอีกแต่เป็นแบบดมหมอน(ถึงดึกกลับเช้า)

ป.ล วันแม่ไม่ได้พาเที่ยวท่าทางแม่จะติด AF มากกว่า

เฮ้ยยยยยยย ปอออกได้งายยยยยยยยยยยยยยยย ไม่เจงงงงงงงงงงงงง เงินมันซื้อได้ทุกอย่างโว้ยยยยย

ตอนเช้าไปเต้นระบำดีใจทำได้เค้าสอนช้าๆสอนสามเพลงทำได้ทั้งหมดแต่ก็ยังเต้นเก้งก้างอยู่และดูไม่แข็งแรง(ก็มันเหนื่อยอ่ะ) ตอนบ่ายดูหนังกับพี่ดูทอมครูซแก่ หนังเรียบจะตายบอกมาได้แอ๊กชั่นมันส์แต่มันน่าจะมีข้อคิดซึ่งก็เป็นข้อคิด(เอาเอง)ดีสำหรับฉันมั๊ง อีกอย่างเลยเพลงเพราะดี

หอบคอมมาเล่นข้างล่างนั่งดู AF กับแม่กับน้าวันนี้ตื่นเต้น วันนี้จะโหวตตตตต ลุ้นเหมือนกันว่าใครจะออกน้อ

หน้าแหกสิวระเบิดเยินไปหมดเลยอ่ะ ตั้งแต่เกิดมาก็ป่านนี้แหละที่สิวเยอะมากที่สุดมันควรจะหมดวัยมีสิวไปแล้วมิใช่รึ เซ็งไม่สวยแล้วยังเยินอีกพรุ่งนี้ต้องไปหาหมอหน้าให้ได้ถึงจะไม่ใช่หมอประจำก็ต้องไปแล้วหละเกินรับได้(ปกติหาวันพุธ) แต่ว่าต้องไปออกกำลังกายตอนสาย ดูหนังตอนบ่าย หกโมงครึ่งต้องเล่นเกมคราวนี้ต้องเล่นเลยเพราะว่ากิลด์วอร์ได้บ้านมาครอบครองแล้วก็ต้องไปรักษากันหน่อยฉันก็คนแปลกหน้าของกิลด์แหละแต่ว่าก็เป็นสมาชิกแล้วหนิก็ต้องทำหน้าที่

Academy fantasia สนุกดีดูแล้วก็ลุ้นไปกะเค้าเหมือนกันพรุ่งนี้ลุ้นอีกแล้วเพราะมีคนต้องออกอีกคนนึง

เรื่องงานก็บินว่อนเลยไปเดลลีก็ไปนอนซมเพราะปวดหัวนอนทั้งวัน(ตั้งแต่ตีสองถึงสองทุ่มแต่ก็ตื่นมากินข้าว อาบน้ำด้วยหนะ)ออกนอกห้องมาซื้อผ้าที่ชั้นล่างของโรงแรมเพราะมีคนฝากซื้อ ซื้อผ้าแคชเมียร์คนขายผ้าก็บอกว่าแคชเมียร์เป็นสถานที่สวยเหมาะแก่การฮันนีมูนนะ เชื่อได้เร้อ ก็อยากรู้เหมือนกันว่าตรงไหนที่มันสวยๆที่ทำให้คนไปกันนะเพราะว่าตลาดหนะไม่ไปอีกเลยฉันอยากรู้อยากเห็นแต่ไม่อยากไป ไม่อยากออกไปข้างนอกแค่นั่งรถไปมาระหว่างสนามบินกับโรงแรมก็รันทดเห็นผู้คน ลำบากรถโช๊คไม่ดีถนนก็ไม่ดีเด้งตลอดทาง รำคาญเสียงแตรมากบีบกันทั้งวันทั้งคืนขาดแตรก็คงทำไรไม่ถูกเลย แต่ว่าอาหารที่โรงแรมอร่อยนะ สองครั้งที่ไปกินแต่ไก่ย่าง(tandooree chicken) คราวนี้เปลี่ยนมั่งสั่ง chicken tikka อร่อยมากเลย ซอสมะม่วงอร่อย(เห็นในเครื่องไม่เคยกินเลย ทำไมแขกกะมะม่วงต้องมาด้วยกันเสมอหละ)



กลับจากอินเดียหยุดวันเดียวแต่เหมือนสองวันเพราะว่าวันที่สามกลับมาถึงหกโมงเช้าก็ไปเชียงใหม่ ไปอยู่เป็นเพื่อนน้องคืนนึง วันกลับไปตลาดตอนเช้าหาข้าวเหนียวหมูทอดน้ำพริกหนุ่มกิน ผ่านร้านไพบูลย์เหมือนเดิมโคตรๆ ฉันกะน้องซื้อชุดนักเรียนร้านนี้ตั้งแต่อนุบาลอ่ะกี่ปีแล้วหละ เหอเหอ แต่ว่าเค้าก็มีป้ายพลาสติกสวยๆยื่นออกมานะ ก็แค่นั้นแหละที่ต่างไปจากเดิม



กลับจากเชียงใหม่ก็มาบินสองวันติดพรุ่งนี้หยุดซะทีเฟ้ยยย จะไปเต้นระบำซะหน่อย(intro jam) เช้านี้ก่อนไปทำงานก็ไปเข้าคลาส combo lo รู้สึกด้อยอีกแล้วทำไมเต้นมะได้เหมือนคนอื่นเค้านะ เฮ้อ

ป.ล vote ให้ซีแนมด้วยแหละ
หูตั้งจากเชียงใหม่เจ้า

ไม่ได้เขียนหลายวันมีเรื่องจะเล่าแต่ไม่มีเวลา(คำแก้ตัวของคนขี้เกียจ) ตอนนี้ที่บ้านติด academy fantasia แม่ติดกว่าใครเลยฉันว่า ก็เพิ่งจะมาดูตอนอยู่กรุงเทพเนี่ยแหละ แต่รู้ไปหมดใครชื่อไรนิสัยไง แหม น้องสาวก็เพิ่งจะดูได้สองวันก็ท่าทางสนใจมากเชียว ตอนแรกยังคิดว่าโรคจิตดิไปดูชีวิตคนอื่น แต่มันก็ไม่ใช่ไปแอบดูชีวิตคนปกตินะ มันเป็นคนที่เค้าเอามาฝึกนั่นนี่มันก็ทำให้น่าดูอยากรู้ว่าเค้าจะทำได้หรือเปล่า วันนี้ตอนดูคอนเสิร์ต(สัปดาห์นึงจะขึ้นเวทีใหญ่ทีหลังจากซ้อมมาทั้งสัปดาห์) แม่ให้ส่ง sms ไปเชียร์จีนกะซีแนมด้วย ฉันก็กำลังตีบ้านในเกมอยู่ เรียกมาให้ส่งเพราะถ้าร้องคนสุดท้ายแล้วจะปิดรับโหวต จะสอนให้ส่งเองก็ไม่เอา ว่าแต่ลืมเชียร์ออฟอ่ะ น่ารักดีนะหมายถึงร้องเพลงก็ดี ดูจิตใจดี

สอบภาษาญี่ปุ่นก็ทำไปแล้วผลยังไม่รู้ไปสอบเดี่ยวเพื่อนๆในห้องผ่านกันทุกคน ฉันก็หวังว่าจะผ่านด้วยนะคิดว่าเสียคะแนนแบบรู้ตัวก็ไม่น่าเกินหกคะแนนจากร้อย

ได้ไปกินโจ๊กฮ่องกง original ด้วยนะก็อร่อยดี ไปกินร้านอาหารประจำที่คนที่ทำงานเค้าไปบ่อยๆ แถว causeway bay สั่งบะหมี่มากิน(ชายสี่ฯอร่อยกว่านะ) คะน้าน้ำมันหอย(ก็ดีแต่ไม่ดีมากผัดผักที่ปักกิ่งอร่อยกว่า) ราดหน้า(ร้านลุงในซอยสามัคคีอร่อยกว่า) ข้าวผัดปลาเค็ม(อร่อยมาก) เกี๊ยวกุ้งน้ำ(อันนี้ก็อร่อย น้ำแกงอร่อย) แต่แนะนำคือชามะนาวต้องกินนะ เลม่อนเหลืองๆหลายแว่นเลยน้ำชาก็ไม่หวานมากเหมือน Kirin ที่ซื้อที่ญี่ปุ่นเลย ระหว่างช้อปแวะพักที่ร้านแมค มีเมนูที่บ้านเราไม่มีด้วย ฉันกินเกี๊ยวกุ้งอร่อยมากน้ำจิ้มแบบไทยด้วยนะ แล้วก็ไอติมก็อร่อยมีราดถั่วแดง หรือว่าถั่วเขียวเป็นเมนูพิเศษ ของเล่นแฮปปี้มิลก็น่ารักเป็นคิตตี้และก็มีของเล่นแบบแลกซื้ออีกเป็นคิตตี้เหมือนกันสีที่อยากได้ไม่มีเลยไม่ซื้อ เสื้อผ้าก็ซื้อแต่ bossini นะ อย่างอื่นแพงอยู่ มีของสองอย่างที่ซื้อมาทำไมเนี่ยคือเข็มขัดสีชมพู 175 บาท bossini กะรองเท้าแตะประมาณ 600 ของ spirit เห็นว่าถูกหนะแต่เป็นคนไม่ใส่เข็มขัดแล้วก็จริงๆไม่ชอบเห็นเท้าตัวเองมันผอมๆแห้งๆ

ไปกระบี่ได้ทำสปาด้วยนะแบบครบสูตรเลย อบไอน้ำ ขัดกาแฟ แช่น้ำเกลือ นวดน้ำมัน เค้าเรียก package นี้ว่า coffee break อบสมุนไพรในห้องสตรีม แล้วไปนวดตัวด้วยกาแฟขัดแรงนาแต่ว่าตอนแช่น้ำก็ไม่ได้แสบแถมตัวนุ่มมากๆเลย แช่น้ำอ่ะเปิดม่านมาผิดหวังเล็กน้อย เค้าบอกว่า floral bath ใช่ป่ะ เห็นกลีบกุหลาบไม่กี่กลีบเอง ไม่เห็นเหมือนในรูปที่เคยๆเห็นมาแต่เอาวะ ลดราคา 50 % อ่ะดอกไม้เลยน้อย นอนเล่นในอ่างกินผลไม้ที่เค้าเตรียมให้ (นวดตอนเช้าเพื่อนบอกไม่ให้กินไรไป ไปนวดกะเพื่อนสองคน) ขึ้นมาก็ไปนวดน้ำมันเป็นอันเสร็จพิธี ประสพการ์ณนวดแบบ open air ก็แช่น้ำกลางบึงก็ดีนะ แต่ก็แช่ในกระโจมนั่นแหละไม่ได้เปิดม่าน(ใครจะกล้า)

พรุ่งนี้ไปอินเดีย เฮ้อ

ป.ล1 นั่งรถไฟใต้ดินมาแว้ว จากรัชดาไปอโศกต่อ btsไป emporium แหมชีวิตดูดีขึ้นแต่ให้มันครอบคลุมกว้างไกลกว่านี้ก็จะดี
ป.ล2 มาอ่านการ์ตูนญี่ปุ่นอีกแล้วอยากได้ความหวานแหววซะหน่อย peach girl เล่มจบออกมาแล้ว แล้วก็ซื้อเรื่องใหม่มาอ่าน”รักนี้หวานบาดใจ”ปกหน้ารักหนะ ลองมั่วๆซื้อมาแต่ก็ไม่ผิดหวังตัวการ์ตูนน่ารัก

ถ่ายจากรถไฟ(สนามบินไปเกาะฮ่องกง)

อาหาร

เดินไปตึกไทม์สแควร์

แบงค์สิบสวยดี

ตึกไทม์สแควร์

Mc ชุด finger delight

อ่าวเหรอ ไม่รู้อ่ะ ถ่ายจากร้านแมค

น่ารักมั้ย

วิวจากห้องนอนที่เมริไทม์ กระบี่

adora spa

สวยป่าว

อาบน้ำกลางแจ้ง

ดอกไม้แค่เนี๊ยะ!?!?

สถานีรถไฟใต้ดินคร้าบ

โอววว

สิบบาทค่าเดินทาง

เค้กที่ร้าน vanilla industry ไปกินมาวันไหนหว่าจำมะได้

หน้าห้องน้ำ

หมูสามชั้นน้ำแดงที่เซี่ยงไฮ้เสี่ยวหลงเปา

เสียวหลงเปา