Winter

It's cold here in Korea. I woke up 3:45 this morning (went to bed at 00:00) worked on flight to Incheon via Taipei.It's very very sleepy.

Not enough time to do this that those if work on TG634/635 because of arriving Incheon at 16:15 and go back tomorrow about 17:00 next day.So as usual, I and my co-worker had Korean BBQ pork and went to E-mart.

On the way to E-mart, I thought I walk in a freezer.Temperature waslow,one sweater is not enough even plus one scarft >_< because it's windy too.

I planed to stay in my room till pick up time(16:15)but i have to changed my mind because the sticky bread was sold out. I must go for it tomorrow !!

P.S Nov.schedule released, one flight to Narita on 5th hahahahahahahahah

วันหยุด

หยุดสองวันเนี่ยรู้สึกดีจริงๆวันแรกจะทำไรดึกดื่นก็ไม่กังวลวันนี้ก็ยังเหลือวันหยุดอีก(แต่มันคือการ"ไปตายเอาดาบหน้า"มากกว่านะ..เพราะก็ต้องทำงานสามวันติด ><)

เมื่อวานก็เลยใช้วันหยุดยันค่ำด้วยการไปดู movie buffet ที่เมเจอร์รัชโยธินเพียงแค่ 220 เท่านั้น(แต่จ่ายจริง 660 ออกให้น้องด้วย T_T)ดูไปสี่เรื่องบันเทิงจริงๆ

flight plan : ไม่หนุกเลย red eye สนุกกว่านะ

Wallace& Gromit : รอบสองก็ยังฮา..ทั้งเพนกวินมาดากัสการ์และ W&G

Naruto : ไม่เคยสนใจตอนเป็นหนังสือการ์ตูนแต่ดูถูกๆก็เลยดูซะ...ตลกดีซาซึเกะคุงก็เท่ทำให้ต้องหาอ่านในเนต..แต่ทำไมนารุโตะมีหนวดหละ(ถามผู้รู้,อี้,เค้าบอกว่านารุโตะเป็นจิ้งจอกเก้าหาง)

Doom : มืดทั้งเรื่อง...ตอนยิงๆกันใช้มุมเดียวกับเกมเลย(การมองเห็นแบบบุคคุลที่หนึ่ง..ใช่ป่าววะก็เห็นแต่ปลายปืนอ่ะเหมือนเราไล่ยิงเอง)

เดือนเดียวดูหนังไปเก้าเรื่องสิบรอบ(wallace สองรอบ)เสียเงิน 100(มาดากัสการ์)+ 200(บุฟเฟต์เชียงใหม่)+110(wallace กับแม่)+ 220(บุฟเฟต์กรุงเทพ) บาท(แต่ไม่ใช่สุทธินะเพราะออกให้แม่กะน้องด้วยอ่า แง แง)ดู little chicken มาเต้นบอกให้ปิดมือถือจนหลอนและเต้นตามได้แล้ว...ครั้งแรกที่ดูไปสี่รอบติดถึงขั้นนอนไม่หลับหลอนครับหลอน..มายะฮี้...มายะฮ้า..

เดือนหน้าแฮรี่พอตเตอร์มาแย้ว ^^

เช้านี้จัดห้องกับน้องๆมันรกจนรับมะได้แล้วววว..นิตยสารจะทับตายซื้อมาไม่ได้อ่านหลายเดือนแล้ว ทิ้งขยะไปสามถุง(แยกขยะกระดาษ พลาสติก และอื่นๆ )แถมทิ้งพวกรองเท้าเครื่องใช้ในบ้านที่ไม่ต้องการด้วย...อยากทิ้งพัดลมที่นอนหมอนเก่าๆด้วย..ผีขยันเข้าสิงงงงงงง....

มื้อค่ำวันนี้กินหมูกระทะกับที่บ้านเลี้ยงส่งภูมิ(พี่ชายภัทร)กลับไปเรียน(ศรีราชา)ปกติไม่เคยกินข้าวพร้อมๆกันหรอกเป็นนายห้องนางห้องมีแค่ฉันปุ๊กภัทรที่ไปด้วยกันบ่อยๆ(ห้องนอนอยู่ฝากเดียวกัน)

พรุ่งนี้ตื่นตีสามครึ่งไปทำงานเว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย ไทเป อินชอน >_<

ป.ล เนตฉันเป็นไรเนี่ยเข้าเวบบ้าน project มะได้

บ่น

จบงานซะที..ถึงจะได้ไปเชียงใหม่แต่ระหว่างทางนั้นโหดร้ายแถมทางกลับเนี่ยสุดยอดแล้ว ทำงานตรงกับช่วงวันหยุดสามวัน(ชดเชยวันปิยมหาราช)คนก็เลยเดินทางกันเยอะแถมมีนักท่องเที่ยวต่างชาติ นักเรียนจากสิงค์โปร์ทัศนศึกษา(ไฮโซจริงๆ)ทำให้ไฟล์ทเชียงใหม่เต็ม(ไปกลับเชียงใหม่สามรอบเต็มซะสอง)..ก็น่าดีใจหรอกนะจะได้มีโบนัส ^^

วันสุดท้ายส่งท้ายด้วย quick turn พม่า ไฟล์ทไทม์ 55 นาทีเสิรฟอาหารและเครื่องดื่มบนถาด(Selection of Drink แต่เรียกกันย่อๆแค่ selection)ยังมีชากาแฟอีกด้วยและมีแขก !!! เดิมทีก็จะแย่เจอแขกเนี่ยทำให้สถานการ์ณเลวร้ายลงไปอีกหลายเท่าตัว ลูกเรือก็โดนตัด(ประหยัดจ้าประหยัด)ทำงานกันใบ้กิน(เหนื่อยจนพูดไม่ออก)ขาไปเครื่องลดระดับยังไม่ได้เก็บถาดซักกะถาด ตอนนีมีรถเก็บกี่คันก็เข็นกันไปเต็มเคบิน เก็บแหลกครับ

ฟ้ายังปราณีขากลับไม่เต็ม(ขาดไปประมาณ 20 คน)แต่ก็ทำงานเต็มเวลานั่นแหละ กลับบ้านมาไม่พูดไปซักพัก เหนื่อยโคตรอ่ะคร้าบ

มีรุ่นน้องมาขอแลกไฟล์ทเลื่อนวันให้แลกเลยมันจะทำให้ฉันได้หยุดสองวันติดกันไม่อย่างนั้นวันพฤหัสต้องตื่นตีสามครึ่งไปทำงาน >_<
เกาหลีแวะไทเปทั้งไปทั้งกลับ !!! ตื่นเช้าด้วยทั้งเหนื่อยทั้งง่วงอ่ะจ้า..แต่เลื่อนวันมาก็ทำให้ต้องทำงานติดกันสามวันนะ(ไปเกาหลีสองวัน)แล้วก็ต่อด้วยภูเก็ต quick turn วันที่ 30 ถ้าเหนื่อยจัดป่วย(การเมือง)ซะเลย...แต่ว่าไปทำงานเอาเงินไปช้อป the mall sale ดีกว่าเน้อออ..

+ + + + + + + +

ไปเชียงใหม่สองคืนคืนแรกนัดกินข้าวกลับเพื่อนโรงเรียน(แก๊งค์คุณแม่)ที่ daalaabar บรรยากาศเงียบ...ถึงคนเยอะก็เงียบ เงียบๆมืดๆแดงๆดำๆคงจะเป็นสไตล์ของเค้าครั้งนี้เป็นครั้งที่สองมันยังเงียบๆอย่างเดิมคนเสริฟน่ารักแต่งตัวเก๋ๆนะแนวจีนๆ

แต่เจอกันไม่ครบทั้งที่แจงกลับมาเชียงใหม่พอดีเพราะเบญขี้เกียจ ?!? มันออกมาส่งแฟนมันขึ้นรถไฟได้แต่มันขี้เกียจมาหาเพื่อนแถมยังบอกว่าเมื่อวานเจอแจงกับแก้วไปแล้วคืนก่อน..ส่วนฉันกับต่ายเพิ่งเจอไปอาทิตย์ก่อน...เหตุผลน่าซ้ำเติมเวลาอกหักมากๆ

ต่ายบอกว่าฉันควรจะปรับปรุงการแต่งตัวให้มันดูดีหน่อยไม่ใช่กะโปโลอายุก็เยอะแล้ว >_<

วันที่สองที่เชียงใหม่ไปดู wallace& gromit :: curse of the wererabbit กับแม่หนังน่ารักตลกดีแต่ว่าทั้งหมดที่เคยดูมาชอบตอน The wrong trousers สุดๆหัวเราะลั่นบ้าน ก่อนดู W&G มีเรื่องสั้นของเพนกวินจากมาดากัสการ์ตลกกวนตีนดี ชอบ


ได้หยุดสองวันทำอะไรดีน้า...นอนอ่ะม้างเก็บแรงเก็บเงิน

พลังงานต่ำ

ปวดหัวมึนทั้งวัน จะนอนนานๆก็ไม่ได้ จะนอนกลางวันก็ไม่หลับ ไม่สดชื่นเอาเลยใช้ร่างกายหักโหมเกินไป

แปะเรื่องชินจูกุไว้ก่อนพรุ่งนี้ตื่นตีสี่ไปทำงานอีกละ...คนนะเฟ้ยยมะใช่คูโบต้า !! ควายธรรมดายังทนมะได้

แต่ครั้งนี้ยังพอให้อภัยได้ปลายทางเป็นเชียงใหม่สามวันสองคืน

กลับมาแล้ว

ตื่นตั้งแต่ตีห้าครึ่งทำงานถึงหกโมงเย็น (_ _')บินจากนาริตะไปแวะซื้อขนมจีนที่ภูเก็ตค่อยมากรุงเทพ ทั้งง่วงทั้งมึน

ตอนทำงานไปก็ไม่ได้นอนทั้งคืน(บินห้าชั่วโมงห้าสิบเริ่มจากห้าทุ่มสิบถึงตีห้าครึ่ง,เวลาไทย)ก่อนไปทำงานพยายามนอนแล้วก็ไม่หลับคิดไว้แล้วว่าผู้โดย(สาร)เต็มแหงๆ แล้วก็เต็มจริงๆล่วย >_<

ไปถึงนอนก่อนไม่งั้นตาย นอนไปสามชั่วโมงแล้วก็ออกไปผจญภัยมุ่งหน้าสู่ Shinjuku เดินนั่นเดินนี่ผจญภัยกลับถึงโรงแรมเกือบสี่ทุ่มรีบเก็บของ อาบน้ำเข้านอนแล้วก็ตื่นทำงานมาเนี่ยสิบสามชั่วโมง !! (ลงจากเครื่องบินประมาณหกโมงครึ่ง)

อยากนอนแล้วครับแต่โหลดรูปก่อนกลัวผีอำรูปหายแบบตอนไปเที่ยว Asakusa แต่ดูรูปแล้ว...ถ่ายไรมาว้าไม่เข้าท่า

ยังงี้มันต้องมีรอบสอง

ป.ล เด๋วรู้ผจญภัยยังไง

ขี้เกียจ

ออกไปไหนมาไหนเจอไรก็อยากจะเขียนนั่นนี่แต่ขี้เกียจ...อากาศก็ร้อนชะมัด เบื่อ เบื่อ เบื่อ

เมื่อวานไปส่งน้องสัมภาษณ์งานที่ตึกital-thai ท่าทางจะไม่ได้เรื่องเพราะก็เป็นบริษัทจัดหางานแถมยังจะส่งให้ไปทำงานเกี่ยวกับขายประกันของธนาคารซึ่งน้องไม่ชอบขายทำยอด สัมภาษณ์เสร็จเที่ยงไปซิ่งสยามเพื่อนน้องเลิกงานก็มาแจมด้วย

กินข้าวกลางวันแบบไม่เจเพราะเจแตกไปแต่เช้าแล้วไม่ได้รู้ตัวเล้ย...วันออกพรรษาแท้ๆ เวลาเหลือๆไม่มีอะไรจะทำจะอยู่ให้ถึงเวลาเรียนภาษาญี่ปุ่นก็เลยไปกินวาฟเฟิล A&W รู้สึกถึงความดั่งเดิมดีแต่ว่ามันออกมาเหี่ยวๆเล่าแต่รสชาติก็ได้อยู่...original ก็ไม่ใช่จะดีเสมอหรอกนะ

นั่งโม้นั่งเม้าท์ไปทำการบ้านญี่ปุ่นไปท้อแท้..ทำไม่ได้หวะจะสอบผ่านได้ไงเนี่ยอังคารหน้าหมดคลาสจะได้ไปสอบหรือเปล่ายังไม่รู้(ตารางทำงานยังไม่ออก)สุดท้ายก็โดดเรียน 5 5 5 หมดใจจะไปเรียนกินข้าวสามย่านดีกว่า

แจ๊กกี้พาไปกินเย็นตาโฟเจ้จูหมายจะต่อด้วยไอติมไข่แข็งแต่เค้าเลิกขายไข่ไปตั้งแต่หวัดนกระบาดต้องไปกินร้านเต้าทึงข้างๆแทน

กลับบ้านด้วยรถไฟใต้ดินที่สามย่านมาจตุจักร...อยากให้รถไฟฟ้าผ่านใกล้ๆบ้านกว่านี้ชีวิตมันจะดีขึ้นมาก

ร้อนเฟ้ย......

ป.ล1 คืนนี้ไปนาริตะตัดสินใจไปชินจูกุแค่ค่ารถไฟไปกลับก็สามพันกว่าเยนแล้ว ><

ป.ล2 บ้าน project เป็นไรเข้าเวบใครไม่ได้เล้ย...

เบื่อบางกอก

นั่งกินลูกพลับที่หอบหิ้วมาจากโอซาก้าพลางคิดถึงเจ็ดวันที่กลับบ้านนอก

พบปะเพื่อนฝูง
กินข้าวกับแก๊งค์สาวๆเพื่อนสมัยโรงเรียน..มันหมายถึงเรารู้จักกันตั้งแต่สมัยนั้นเป็นต้นมาใช่มั้ยเค้าถึงอ้างกันแบบนี้ กลุ่มเนี่ยมันก็หลายคนอยู่แต่ที่ติดต่อกันบ่อยๆมีแค่ห้าคนรวมฉัน..เป็นคุณแม่ไปซะคน(แก้ว) กำลังจะเป็นอีกคน(ต่าย) พยายามเป็นอีกคน(แจง) จะแต่งงานอีกคน(เบญ)และฉันซึ่งไร้แววทุกอย่าง หึหึ แจงทำงานกรุงเทพก็เลยเจอกันแค่สี่คนพ่วงน้องฉันไปแทน(น้องกลับเชียงใหม่ด้วยก็ยังโดนเรียกสัมภาษณ์งานซะที)

มื้อแรกกินพิซซ่าเบญพาแฟนมาทานข้าวกับเพื่อนเป็นครั้งที่สอง มื้อสองหลังจากไปเยี่ยมกิจการและเป็นลูกค้ารักษาสิวคลินิคต่ายข้างสถาบันราชภัฎฯ แก้วพาลูกชายมาด้วยหลังปิดร้านไปกินข้าวเย็นกันที่ร้านpop-am เก่าแก่จริงจิ๊ง...ยังอยู่ถึงวันนี้ผ่านมาเป็นสิบกว่าปีดีใจที่มันยังอยู่แหละเชียงใหม่ไม่มีค่อยมีร้านอาหารแนวครอบครัวเลย(s&p แพงเกิน)แก้วแทบไม่ได้กินข้าวเพราะดูลูก นั่งดูแล้วคิดว่าอีกสองสามปีเวลานัดเจอกันทุกคนก็จะเป็นแม่หมดแหงๆส่วนฉันก็เป็นป้าแก่ไป
มื้อสามก่อนกลับกรุงเทพต่ายกับเบญมากินข้าวกลางวันที่บ้าน...ทำกับข้าวที่บ้านสนุกดีประหยัดด้วย

อาหาร
กลับมาครั้งนี้ไม่ค่อยกินข้าวนอกบ้าน..ประหยัดแล้วก็ผีแม่บ้านเข้าสิงอยู่กรุงเทพไม่ได้ทำครัวเลย ทำแกงกระหรี่ญี่ปุ่นแบบมั่วๆหม้อแรกแห้งหยังกะมันบด หม้อสองทำแบบมังสาวิรัติทิ้งไว้ให้แม่ก่อนกลับกรุงเทพออกมาหน้าตาดีเชียวแต่ฉันกับน้องก็ไปกินหมูกระทะมามื้อนึง..นึกถึงแก๊งค์หมูกระทะ..โกอินเตอร์ไปหมดแย้ว

น้ำส้มสวนสุขภาพก็ไปกิน..ไม่รู้สึกพิเศษเหมือนก่อนๆแล้วแฮะ...

ดูหนัง
ดูหนังไปสี่เรื่องในวันเดียวประหยัดจริงๆ movie buffet 200 บาทดู โดเรม่อน(น่ารักซึ้งจะร้องไห้) เพื่อนสนิท(ตลกน่ารักดี..เคยแอบรักเพื่อนมั้ย?..ไม่เคย..มั๊ง..แต่ดูแล้วย้ำว่าเวลาไม่ย้อนกลับและชักช้าหะมาจะคาบไปแดกเน้อ) เรดอาย(หนุกดี)into the blue(พระเอกหล่อ อิอิ)สามแม่ลูกปวดเข่าถ้วนหน้า

ไปวัด
หนึ่งวันไปวัดที่เชียงราย...นานๆไปทีไปวันเดียวสองวัด(วัดพระธาตุแม่เจดีย์กับเวียงกาหลง)ยิ่งโตยิ่งห่างไกลวัด

ซื้อหนังสือ
งานสัปดาห์หนังสือมีที่กรุงเทพแต่อยู่นานกว่าจะกลับก็หมดงานพอดี(วันนี้ก็ไปทันนิแต่ไม่อยากไปเพราะเย็นทำงาน)ก็เลยต่อสมาชิกร้านสุริวงค์บุ๊คเซ็นเตอร์ลด 10% ก็เอาละเพราะมันลดนิตยสารด้วยถ้าซื้อ wallpaper ก็ลดตั้ง 12 บาทแล้ว หุหุหุ ซื้อหนังสือชื่อ"โตเกียว โตเกียว"มาอ่านเป็นฐานข้อมูลซะหน่อยคืนวันที่19ไปนาริตะตอนเช้าที่ไปถึงจะลุยไปในเมืองให้ได้ หนึ่งวัน(ครึ่งวันมากกว่า..ต้องนอนก่อนแหละ)จะทำไรได้มั่งนะ

เจ็ดวันผ่านไปไวเหมือนโกหก...กลับมากรุงเทพแค่ออกจากเครื่องบินมาก็เซ็งละ...รอกระเป๋าอีกครึ่งชั่วโมงเป็นอย่างน้อยเซ็งอีก แต่งานคือเงิน อดทนไว้ เฮ้อ....เบื่อบางกอก

Vote

AF2 โชว์สุดท้ายโหวตไปสามสิบสองครั้ง....อย่า อย่าคิดว่าเราลงเงินขนาดนั้นแต่เพราะเติมเงินค่าโทรศัพท์คราวก่อนได้โหวตฟรีห้าสิบครั้งแต่เหลือ 36 ครั้ง(กุ๊กไก่ออกก็ไม่ค่อยติดตามละ)คืนนี้ว่าจะนอนดูเฉยๆแต่ดูแล้วของขึ้นยังไงซะก็โหวตฟรีเอาซะหน่อย โหวตให้เปรี้ยวแต่เค้าได้ที่ห้าซะงั้น ไม่โหวตให้อ๊อฟเพราะไงก็ชนะ(ก็ชนะจริงๆ)ไม่โหวตให้บอยเพราะไงก็ดังแน่ พัดกับพาสมีแฟนประจำอยู่แล้วแต่จริงๆไม่ต้องกดให้มือหยิก V ไหนก็มีแฟนส่วนตัวอยู่แล้วแต่มันดีตอนลุ้นส่งโหวตใช้ไปแค่สามสิบสองอันเองไม่ทัน panasonic มันยุ่งยากกว่าจะส่งได้

+ + + +
สแตนบายได้ทำงานครบหกวันเลย ได้ไฟล์ทบินตรงทั้งไปทั้งกลับเกาหลียังไม่พอเหลืออีกสองวันคิดเล่นๆถ้าได้ 620 (ไปโอซก้าแวะมะนิลา ขากลับบินตรง)ก็ดีซิเนอะได้ไปญี่ปุ่นนิดหน่อยก็ยังดีไปถึงค่ำแต่ก็ทันก่อนซุปเปอร์มาร์เกตปิด(เที่ยงคืน)ตดยังไม่ทันหายเหม็นเค้าโทรมาเรียกบิน 620 !?!!??! โชคดีมากๆระแวงหวะไม่เค้ย ไม่เคย ได้ซื้อขนมเยอะแยะป๊อกกี้ก็มีแบบใหม่อีกแล้ว

รู้สึกหมดแรงหลังจากที่ยืนๆนั่งนิดหน่อยมาห้าชั่วโมงกว่าตอนกลับจากญี่ปุ่น รู้สึกเหนื่อยล้าไม่อยากจะยืนอีกต่อไป นึกถึงสาวห้างว่าทนได้ไงยืนเช้ายันเย็นทุกวันๆ

+ + + +

หมู่นี้ไม่ได้นอนหลับสนิทซะทีต้องฝันตลอด ฝันเหนื่อยๆโดดตึกมั่งไม่ได้ฆ่าตัวตายนะมันรีบเลยโดดลงมาซะงั้น ทะเลาะกับคนอื่นมั่งมันต้องได้เถียงตลอดหลายคืนละ ตื่นกลางดึกหลายรอบไม่รู้เก็บกดหรือเปล่าประมาณว่าอยากจะด่าแต่ต้องอดทน

เกาหลียามบ่าย

แม้จะเป็นบ่ายสองของที่นี่แต่ไม่มีแดดและอากาศก็เย็น(สัมผัสผ่านกระจก)

ฉันอยากจะนอนนานๆนอนต่อเนื่องจะตื่นบ่ายอะไรก็ช่างแต่มันต้องตื่นตอนหกชั่วโมงผ่านไปทุกทีสิน่า..นอนต่อก็มาตื่นมาบ่ายสองนิดๆนี่หละ ดูนาฬิกาอยู่พักนึงถึงรู้ว่าเดี๋ยวก็กลับบ้านแล้วนี่หว่าไม่เห็นต้องซื้อเสบียงมาตุนเพียบเลยอ่ะแม้แต่กล้วยหอมลูกละเกือบยี่สิบบาทก็ยังซื้อมาด้ายยยย...เหลือเวลาอีกประมาณห้าชั่วโมงต้องแต่งตัวไปทำงานแล้วของกินมีเยอะกว่าเวลาต้องไปหยิบมาจัดการซะแล้ว

กินไปออกรอบปังย่าไปด้วยได้เงินปังมาสะสม 166 จิ๊บจ๊อยจริงๆฝีมือเรา

เหลือเวลาอีกสามชั่วโมงไปจัดการกล้วย ส้ม น้ำอัดลม มาม่า น้ำผลไม้ก่อนหละ

ฟังเพลงเกาหลีส่งท้ายให้เอียนไปเลยช่อง M net หายย้ายมาฟัง KM

ป.ล โง่ละตู hispeed ที่ไหนมันก็ไม่ร้อยเมกหรอกนอนสงสัยทั้งคืน อารามง่าวละมันแลนนี่หว่า(สงสัยจนไปถามเชษฐ์) ไปเช็คความเร็วกะเวบแร๊กได้84k มั่ง 114 k มั่งเอาเหอะ ไงซะก็โหลดเกมมาได้ไม่ต้องไปรอที่บ้าน หุหุ

คู่รักเกาหลี

ทำไมคนเกาหลีแต่งงานพร้อมกันเยอะจังหรือว่ามันปกติแต่มีการรวมตัวเลยดูเยอะเกินเหตุ

ตอนเช้ารถรับจากสนามบินมาจอดที่โรงแรมที่พักซึ่งใกล้สนามบินระหว่างเราลงรถก็มีคู่รักรอขึ้นรถไปสนามบินไม่น้อยเลยน่าจะสิบคู่ได้ พี่แอร์เกาหลีบอกว่าเป็นคู่แต่งงานกำลังจะไปฮันนีมูน ฉันถามเค้าว่าทำไมไม่เห็นใส่เสื้อเหมือนกันเลยหละ ปกติเห็นคู่รักไปเที่ยวจะใส่เสื้อผ้าเหมือนกันทุกชิ้นเลยก็มี(ที่เห็นข้างนอกนะข้างในไม่รู้)พี่เค้าบอกว่าก็มาพักโรงแรมก่อนเช้ามามีเวลาอาบน้ำแต่งตัว

คู่รักจะไปเดินทางตาเราจะพักผ่อนมั่งหละรับกุญแจห้องแล้วแต่เห็นแก่กินมากกว่าไปกินอาหารเช้าที่เค้าจัดให้ อาหารมีไม่มากจัดอาหารดูไม่ครบยังไงไม่รู้ให้ข้าวแต่กับข้าวไม่เห็นจะมีมีซุบนอกนั้นเป็นพวกแฮม เบค่อน ไข่คน ผักต้ม ไส้กรอก มันฝรั่งทอดดูแล้วเหมือนพวกเนี่ยมันชุดเดียวกันหรือให้กินข้าวกับไส้กรอก เกาหลีต้องมีกิมจิ!! เค้าจัดกิมจิกับผักคลุกงาสไตล์เกาหลีในมุมสลัดก็เลยกินสลัดใส่กิมจิแล้วก็ผักนั่นกับน้ำสลัดthounsand island ซะเลยอร่อยดีแหะ

ขึ้นห้องเห็นเตียงอยากนอนเฟ้ยมีเตียงใหญ่กับเตียงเล็ก ลงเตียงใหญ่ก่อนเลย แม่ง!!! มีขนติดผ้าห่ม !!!!!! ไม่ใช่ขนหัวหรือขนหน้าแข้งอ่ะครับ ตูนอนเตียงเล็กดีกว่ายังไงซะมันนอนได้คนเดียวแน่ๆ แหวะ

ที่โรงแรมมีบริการรถไปส่งในเมืองด้วยเวลาบ่ายสองโมงประเทศเกาหลี(เร็วกว่าเราสองชั่วโมง)หลังจากนอนได้งีบใหญ่ตื่นแต่งตัวตามพี่เค้าไปกินหมูเกาหลีตรงตลาดNumdaemun เป็นร้านที่อยู่ในใจใครทุกคนหาใครเทียบเทียมได้ยากมากๆ รู้จักกันในนามร้าน"ป้าญาณี"ที่มาก็คือมีป้าคนนึงหน้าเหมือนญาณี

ไปหกคนนั่งสองโต๊ะ โต๊ะมันเล็กควรนั่งมากสุดสามคนแหละไม่งั้นเครื่องเคียงล้นโต๊ะแต่ร้านป้าไม่มีไข่ตุ๋นหรือแกงส้มกิมจิให้แต่เพราะหมูหมักของป้ากินขาดหนะสิใครๆถึงต้องกินแม้จะนั่งรถจากโรงแรมมาหนึ่งชั่วโมง

กินหมูเสร็จตามสูตรต่อด้วยไอติมเมล่อนเช่นเคยแล้วก็ไปเดินเล่นMyeong-dong เดิมทีไม่คิดจะไปไหนเลยถึงหอบคอมมากะอยู่ในห้องเท่านั้นแต่ว่าใครๆเค้าบอกว่าไฟล์ทแบบค้างได้เที่ยวแบบนี้จะไม่มีอีกแล้วก็ถึงได้ออกไปกินหมูไปเดินเล่นสยาม(เกาหลี)ส่งท้าย

คนเยอะมากๆดูของอะไรไม่ถนัดคู่รักตรึมแหมเว้ยจะรักกันน่าหมั่นไส้อะไรปานนั้น ฉันว่าคนที่นี่ก็หน้าตาดีไม่น้อยแฮะแต่วัยรุ่นไทยก็น่ารักกว่าคนที่นี่แต่งตัวได้เต็มที่เพราะอากาศเย็นอ่ะจะใส่บูทใส่เฟอร์อะไรก็ได้

ร้านเครื่องสำอางค์เยอะแยะมากเป็นของ local พวก The Face Shop, Missha, Beauty Credit และร้านที่ขายของหลายๆยี่ห้อ ลองโลชั่นกลิ่นมะม่วงร้าน BeautyCredit หอมได้ใจมากๆแต่โลชั่นเหลวเป็นน้ำเลย ร้านเสื้อผ้าเยอะเป็นพิเศษร้านขายหมวกแก๊บเพียบทั้งของจริงของปลอมเท่าที่สังเกตก็เค้าชอบใส่หมวกกันหนะสิ

ก่อนถึงเวลารถมารับแวะร้าน Muji อยากได้ของร้านนี้เวลาไปญี่ปุ่นไม่มีโอกาสจะไปหาร้านแต่พอดูราคาแล้วซื้อไม่ลงเลยมันแพงกว่า

กลับมาโรงแรมเจอคู่แต่งงานมาเช็คอินอีกแล้วครับ เอาของขึ้นไปเก็บแล้วก็ออกไป Emart ซื้อของกินสำหรับพรุ่งนี้ซึ่งจะไม่ออกไปไหน จากนั้นก็พยายามต่อเนตอีกครั้ง
เค้าให้สายแลนมาบอกเล่นฟรีแต่เล่นที่ไหนวะ หาในห้องก็ไม่เจอเอาคอมไปต่อใน crew lounge ก็มะได้มันไม่แจก IP วิชามารดูคอมที่เค้ามีให้เล่นแล้วมามั่ว IP ก็มะได้ ไปลอง wireless ที่ล็อบบี้ก็มะได้ คนนึงบอกมีสุดท้ายคนผู้หญิงบอกไม่มี ขอ IPเล่นที่ Crew lounge เค้าบอกไม่ต้องใส่เองแล้วถามว่าไม่เล่นในห้องหละ ...อ่าวเล่นไงอ่ะหา port ไม่เจอ เจ๊เค้าบอกเดี๋ยวส่งคนมาดูให้

แม่คู๊ณณณณณณณณณณณ...อยู่หลังหัวเตียง ต้องยกแผ่นหัวเตียงออกถึงจะไปต่อได้ - -""" เนตความเร็ว 100 Mbps โหลด Maple Story ขนาด 278เมกซะเลย ลองเข้าแร๊กนาล็อคเล่นไม่ได้ครับ ก็นั่งเขียนเวบดูคอนเสิร์ตช่อง M net นักร้องผู้หญิงเค้าเน้นเซ็กซี่กระมังนุ่งสั้นโชว์กันสุดฤทธิ์ขาวจริงๆเล้ย

เกมโหลดเสร็จละเร็วจริงๆ อิอิ

ป.ล Sudoku ตารางสองในหนังสือที่ซื้อมาแก้ไม่ได้ครับเล่นตั้งนานดันผิด moderate ไรของม้าน...ตารางที่สามเก็บมาจาก Bangkok post มาเล่นที่โรงแรม ผิดอีกแล้ว ท้อแท้ ><

สแตนบาย

อยู่สบายใจมาทั้งวันคิดว่าค่ำแล้วคงรอดดันโดนเรียกไปเกาหลีตอนทุ่มกว่าเครื่องออกห้าทุ่มครึ่ง ว้าก ว้าก แว้ก แว้ก เก็บของ เก็บของ กรี๊ดดด กระเป๋าใหญ่เอาไปได้ป่าวว้า..ไปเกาหลีไม่หนุกเอาซะเลยน่าจะไปญี่ปุ่นมากกว่าแต่นับว่านี่เป็นโชคดีที่สุดของการสแตนบาย ไปสามวันแหละกว่าจะกลับก็วันที่สี่ตอนเที่ยงคืนสามสิบห้า >_< ดีน้าให้ไปสนาบินเลยไม่ต้องไปcrew center รู้สึก relax ขึ้นเยอะมีเวลาเออระเหยด้วย

เอาคอมไปด้วยดีกว่า