45 50 375

ใบ้หวยครับๆใบ้หวย

เมื่อวานไปทำงานสุวรรณภูมิวันแรกวันเปิดเลยครับ ตื่นเต้นๆ ไปก่อนเวลาชั่วโมงนึงเพื่อนไปก่อนสองสามชั่วโมงก็มี

ฉันเรียกแท็กซี่จากบ้านไประยะทางประมาณ 45 กิโลเมตรขึ้นทางด่วนตลอดออกจากบ้านตอนเที่ยงยี่สิบใช้เวลาเดินทางประมาณ 50 นาที ค่ารถรวมค่าทางด่วน 375 !!ไปกลับ 750 ครับ ถ้าทำงานเดือนละ 10 ไฟล์ท(กรณีเลวร้าย)7500 บาท !!

คิดว่าซื้อรถก็ค่าน้ำมันถูกกว่าแต่ที่บ้านไม่สนับสนุนเลย...บอกจะขับยังไงไหว ก็ไม่ไหวอ่ะแหละไม่ชอบขับรถขับรถไม่เก่งแต่คนอื่นเค้าก็ขับกันได้อ่ะ แต่เงินจะดาวน์ยังไม่มี ตัดออกไป หุหุ

หาหอพักตอนนี้ก็เต็มไปโม้ดดดด วันที่ 27 ไปตะเวรหาที่พักหาแปดที่ว่างที่เดียวแถวแยกพัฒนาการก็ดูดีสร้างใหม่ขนาดเล็กๆราคาก็ 3700 ถึง 4200 มีส่วนลดให้หกเดือนแรกเดือนละสองร้อยบาทน่าแปลกใจเหมือนกันที่ไม่เต็มแต่คงเพราะคุณนายเจ้าของดูเจ้าระเบียบแถมเค้าบอกเค้าเลือกคนพักด้วยหนะ

เมื่อกี้ลองหาในเนตอีกหอแถวพระรามเก้าดูดี 3500 บาท ห้อง 26 ตารางเมตรแต่เต็มไปแล้วคุณป้าเจ้าของหอบอกคนมาหาที่อยู่เยอะหอเปิดใหม่ๆทีหลังป้าแค่อาทิตย์เดียวห้าหกสิบห้องก็เต็มแล้ว หอพีเจของป้าเนี่ยทำเลดีนะ อยู่พระรามเก้า 51 ใกล้มอเตอร์เวย์สุดๆออกมาก็เลี้ยวซ้ายวิ่งตรงโลด

แต่เพราะเต็มไปแล้วฉันก็ต้องรีบไปจองหอคุณนายของฉันก่อนหละเอาห้องรูหนู 22 ตารางเมตร 3500(ราคาลดแล้น)ห้องน้ำเล็กมากๆ ขนาดหยังกะตู้เสื้อผ้า = ="""

ไปทำสัญญาก่อนเด๋วแห้วจะลำบากกว่าเดิม

DS

ในที่สุดก็ได้ DS Lite มาในครอบครองหลังจากตามหาถึงสองเมืองด้วยกัน Nintendo DS Lite วางจำหน่ายครั้งแรกวันที่สองเดือนมีนาคมปีนี้ สีแรกคือสีขาวจากนั้นก็มีสีฟ้า สีน้ำเงิน แต่กว่าจะได้ไปญี่ปุ่นก็เดือนเจ็ดแล้วคิดในใจว่าดีๆเผื่อราคาลง

เอาเข้าจริงให้มันมีขายก่อนเหอะเพราะไปไหนก็หมด ทั้งที่คิดว่าได้ไปนาโกย่าที่เรารู้ตำแหน่งร้านขายของอิเลคทรอนิคทั้งหลายแต่ก็ขายหมดทุกร้านทั้งร้าน Bic หลังNagoya station ร้านSoftmap ในNagoya station ร้านเกมชั้นบนสุดของ Loft จะไปหาแถวโซนคอมก็ไกลและเย็นแล้วอีกอย่างคิดว่าก็คงหมดเหมือนกัน ><

มีโฆษณาว่าจะมีสีดำออกใหม่วันที่ 2 กันยาค่อยไปหาใหม่เพราะฉันมีไฟล์ทไปโอซาก้าวันที่15 กันยา

ที่โอซากันฉันไม่ได้พักในเมืองถ้าจะไปร้าน bicต้องนั่งรถไฟไปเกือบชั่วโมงไม่อยากจะไปเลยคิดว่าจะหาแถวโรงแรมก่อน ใกล้โรงแรมจริงๆมีจัสโก้มีแผนกขายเกมแต่ว่าฉันเลือกไปแถว Rinku แถวนั้นมีร้าน Yamada ขายเครื่องใช้ไฟฟ้าถ้าไม่มีก็สามารถนั่ง shuttle busจาก Rinku outlet ไปห้างอิออน ที่อิออนมีจัสโก้และมีร้านของเครื่องใช้ไฟฟ้าด้วย

ร้านyamada ไม่มี ><
จัสโก้มีกล่อง ds สีดำวางเต็มชั้นเลยแอบหวังว่าจะมีเพราะไม่มีตัวหนังสือแดงๆที่เดาเอาว่า"ขายหมด"แต่ในในก็คิดว่าไม่น่าจะมี ลองไปถามพนักงานก็นั่นแหละ ไม่มี SOLD OUT !!! อะไรกันนี้ สองสัปดาห์หมดแล้น

รู้สึกเมื่อยขาและเบื่อที่จะหาละให้นั่งรถไฟไปในเมืองก็เกินเหตุ ถ้าไปแล้วไม่มีค่ารถไปกลับเอาไปกินหนมดีกว่า แต่ก็ลองไปร้าน Joshin ที่อยู่อีกปีกของอาคารเลย จากจัสโก้(ปีกซ้าย)เดินไปโจชินไกลกว่าหนึ่งกิโลเมตรชัวร์ !!

DS ทั้งหมดมีห้าสี สีชมพูกับดำที่ออกล่าสุด มีตัวหนังสือสีแดงแปะไว้เข้าใจได้ว่าหมด แต่ที่ช่องสีขาว สีน้ำเงิน สีฟ้ามีแผ่นกระดาษที่ใช้หยิบไปแลกของจริงอยู่แปลว่า มีขายอ่ะดิ!!!!!

พอมีขายก็ไม่ดีใจมากเท่าที่ควรจะดีใจแฮะ...มัวแต่สงสัยว่าทำไมร้านนี้มันมีขายหละวะเนี่ยไม่อยากได้แล้วอ่ะ แต่คิดว่าหาตั้งนานมันมีขายก็ต้องซื้อไปสิ

ตัดสินใจนานมากว่าจะเอาสีอะไร คนทั่วไปพอเห็นว่ามีก็โทรถามที่บ้านนะว่าจะเอาสีอะไร มีคุณลุง คุณน้า วัยรุ่น มาซื้อเค้าหยิบสีน้ำเงินกันนะ แต่ฉันหยิบสีฟ้า จริงๆสีน้ำเงินก็สวยนะ ตัดสินใจไม่ได้ก็สองสีนี่แหละอาจเพราะไม่มีซิลิโคนสีน้ำเงินหละมั๊งถึงเลือกสีฟ้าเพราะสดใสดีแค่เห็นก็รู้สึกผ่อนคลาย

สีดำหนะฉันว่าไม่น่าซื้อตรงที่ถ้าใช้งานไปฝามันจะเป็นลายมือมันๆของเราเหมือนตลับแป้งพัฟที่เช็ดไงก็ไม่ใหม่เหมือนแรกๆถ้าใส่ซิลิโคนก็คงช่วยได้

พอซื้อเครื่องเล่นเกมก็ต้องซื้อเกมสิ เกมก็มีแต่ภาษาญี่ปุ่นอยู่แล้วใช้เวลานานในการหาเกมอีกแล้ว ดิ ทำไมทุกคนต้องเล่นมาริโอ้กันด้วยแถมภาคใหม่ดันขายดีอันดับหนึ่งอีกนะแต่ฉันไม่ชอบมาริโอ้เลย มันดื้อไม่ยอมไปตามที่ฉันบังคับ(ฉันมันอ่อนเอง)เล่นไงก็ไม่รุ่ง เกมพวกวัดiq วัดสมองไรก็อยากเล่นแต่อ่านไม่ออก final fantasy3 ออกใหม่สุด จากที่ขายหมด ฉันวนอยู่ในร้านนั้นนานจนของใหม่มาส่งแต่จะซื้อมาเล่นก็นั่นแหละอ่านไม่ออกแพงด้วยห้าพันกว่าเยน สุดท้ายซื้อ cooking mama(มือสอง)กะ tertris(มือหนึ่ง) ที่ซื้อ tertris คิดว่าต้องซื้ออะไรมาอีกอย่างเผื่อเบื่อทำกับข้าวและมันน่าจะเป็นall time favoriteแถมถูกด้วยซื้ออะไรแพงกว่านั้นไม่ได้เพราะเงินจะไม่พอซื้อตั๋วรถไฟ(330เยน)กลับโรงแรม

ตอนซื้อไม่ดีใจเท่าตอนได้เล่นแล้วรู้สึกดีใจที่ซื้อมาและตอนนี้ก็ยังหมกมุ่นกะการทำกับข้าวไม่น่าซื้อ tertris มาเล้ยลองเล่นแล้วก็เบื่อ ถ้าตอนนั้นเงินพอก็คงซื้อทามากอตมาเล่น(มีมือสองขายด้วย)

ตอนนี้หาวิธีเคลียร์เกม cooking mama เพราะทำกับข้าวหมดแล้วไม่เห็นมีไรเกิดขึ้น ฉันทำไป 54 เมนูแต่จากเนตเค้าบอกมี 76 เมนู ลองดูจากเวบว่าทำเมนูอะไรเสร็จจะได้เมนูใหม่อะไรออกมาตอนนี้ปลดเมนูใหม่ๆออกได้จนเป็น 57 แล้ว แต่ต้องจับคู่รายการอาหารภาษาญี่ปุ่นกับภาษาอังกฤษมึน

ป.ล ศัพท์ใหม่ในชีวิตฉัน coup d'etat แปลว่ารัฐประหารซึ่งแปลว่าการใช้กำลัง เพื่อเปลี่ยนแปลงผู้นำรัฐบาล โดยระบอบการปกครองยังคงเดิม

พักร้อน

พักร้อนสามวันมาอยู่กับแม่กับน้องที่เชียงใหม่เพื่อนที่ทำงานบอกว่าหยุดก็ไปเที่ยวมั่งสิ เพราะที่คุยๆกันฉันใช้ชีวิตเหมือนคนเบื่อโลก...ขนาดนั้นเลยเรอะ...แค่ขี้เกียจเฉยๆไม่ได้เบื่อโลกซะหน่อย...กลับเชียงใหม่เนี่ยรู้สึกสบายผ่อนคลายดีออกน้าแต่จริงๆก็อยากไปทะเลเหมือนกัน

ตอนสายต่ายพร้อมสามีและลูกชายมารับฉันที่บ้านไปเยี่ยมแก้วที่โรงพยาบาล เค้าคลอดคนที่สองเป็นลูกสาว กลางเดือนนี้แจงจะพาลูกกลับมาเลี้ยงที่เชียงใหม่ระหว่างลาคลอด สามคุณแม่คงจะเพลิดเพลินกันน่าดู

มาเชียงใหม่ก็อยากจะออกไปดูร้านกิ๊บเก๋หรอกแต่เจอมนต์สะกดของบ้าน ก็นอนซะนอกจากนี้ฉันกับน้องกำลังร่วม tribute มาราธอนสำหรับ Steve Irwin กันตั้งแต่เที่ยงคืนจนถึงบัดนี้ ตะก่อนดูประจำเลยหละแต่หลังๆก็ไม่ค่อยดูพอมาร่วมระลึกถึงเค้าก็นึกเสียดายเนอะ

อีกสองวันต้องกลับไปต่อสู้กับชีวิตเมืองหลวง...น่าเบื่อจริงๆ

ป.ล วันก่อนไปอบรม TG Ambassador Program เห็นในตารางงานตอนแรกนึกว่าจะได้เป็น presenter ไรป่าวตามหลักของคำว่า ambassador แหม่คิดไปนู่น...ปรากฎว่าไปอบรมให้เราในฐานะตัวแทนบริษัทหนะให้เป็นพนักงานที่รู้ครอบคลุมบริการของบริษัทจะได้ให้ข้อมูลได้เยอะและถูกต้องก็เพื่อจะเป็นพนักงานที่ดีอ่ะเนอะ

สุวรรณภูมิ

ตามที่เค้าโฆษณากัน สนามบินใหม่จะเปิดใช้อย่างเป็นทางการวันที่ 28 กันยา...ก็สิ้นเดือนนี้แล้วหนะสิ ><

ที่ทำงานเค้าก็มีการจัดให้พวกลูกเรือไปดูสนามบินใหม่มาสักพักแล้วฉันเพิ่งจะได้ตารางไปวันนี้ โชคดีได้ไปก่อนเปิดมีพี่บางคนได้ไปวันที่ 29 !?!? - -''

เวลานัดคือบ่ายโมงที่ crew center (แถวหลักสี่ ที่ๆ ลูกเรือ check in ณ ปัจจุบัน)

ออกเดินทางประมาณ 13:20 ใช้เส้นทางวิภาวดี
ขึ้นโทลเวย์ เสียเงิน 20 บาท
ต่อทางด่วนดินแดงเสียเงิน 40 บาท
แล้วก็ต่อทางด่วนด่านอโศกเสียเงินอีก 25 บาท ไปลงศรีนครินทร์ ไปตามทางเรื่อยๆใกล้ๆถึงจะมีป้ายใหญ่ให้ชิดซ้ายไว้แต่อย่าซ้ายสุดไม่งั้นจะไปออกร่มเกล้า

ไปตามทางแล้ว u-turn เพื่อเข้าสนามบิน ถนนกว้างขวางมากๆเลย
สำหรับลูกเรือต้องออกแยกซ้ายแรก(ป้ายเขียนว่าลานจอดรถระยะยาว)ไปตามทางสักพักแล้วก็ต้อง u-turn อีกครั้งเพื่อจะไป OPC สนามบินใหม่เรียกชื่อใหม่...จริงๆคงเพราะมันไม่ใช่แค่อาคารของลูกเรือหละมั๊งมีพนักงานส่วนอื่นๆที่ทำงานที่สุวรรณภูมิด้วย

กว่าจะถึง OPC ใช้เวลาประมาณ สามสิบนาที....เป็นเวลาที่ไม่เลวเลยทีเดียวแต่นี่มันบ่ายของวันธรรมดาที่ไม่มีใครเค้าไปสุวรรณภูมิกันเท่าไหร่ถ้าเปิดจริงๆจะเป็นยังไงกันน้อ

และเพราะเป็นสำนักงานแบบ one stop service มาถึงเอากระเป๋าลง, โหลดกระเป๋าใหญ่,check in, brief,immigration และอื่นๆ ก็ทำให้เราไม่ต้องไปเดินในสนามบิน ทำไรเสร็จก็ขึ้นรถบัสไปขึ้นเครื่องเลย นั่นแปลว่าอดซื้อของ duty free ด้วยนั่นเอง T_T

ตอนนี้ OPC ยังไม่เสร็จสมบูรณ์เวลา 21 วันจะทำให้เสร็จได้หรือไม่ ช่างทั้งหลายทำงานอ้วกแตกแน่ๆ

ยังไม่ได้อาคารสนามบินก็ต้องกลับซะแล้วเพราะต้องมีบัตรผ่าน(ก่อนหน้านั้นไม่ต้องมี)ก็เลยอดไปวนดูอาคารสนามบินเลยแต่เห็นไกลๆยังรู้สึกว่าใหญ่มากๆ ถนนก็กว้างใหญ่วนไปวนมาวันเปิดคงมีคนตกเครื่องกันมั่งหละ หุหุหุ เผื่อเวลาดีๆละกาน....

สำหรับตอนออกจากสนามบินดูป้ายดีๆไม่งั้นแทนที่จะได้เข้ากรุงเทพจะไปพัทยาซะงั้น เข้าเมืองก็เสียค่าทางด่วนเหมือนขามา ดังนั้นไปกลับค่าทางด่วนก็ซัดไป 170 บาท ระยะทางจากหลักสี่ไปสุวรรณภูมิประมาณห้าสิบกิโลเมตร(เพื่อนขับรถไปเข้าบอกประมาณนี้)ไปกลับคิด 100 กิโลค่าทางค่าน้ำมันไปกลับคงเกือบห้าร้อยบาท

ถ้าฉันนั่งแท็กซี่ไปทำงานมันต้องแพงกว่าแน่นอนเคยถามแท็กซี่เค้าบอกว่าประมาณขาละสี่ร้อยบาท...โอววแม่เจ้าไปกลับแปดร้อย ถ้าบินquick turnในประเทศค่าเดินทางปาไปประมาณ 80% ของเบี้ยเลี้ยงลาป่วยนอนอยู่บ้านดีฝ่า

แถมแท็กซี่จะไปส่งหรือเปล่า ไปส่งแล้วจะเรียกแท็กซี่ตรงไหนกลับบ้านกันหละเนี่ยเปลี่ยนจากซื้อคอนโดไปซื้อรถคงจะดีกว่าหละมั๊ง

ป.ล ยังไม่คิดจะซื้อคอนโดตอนนี้..อยู่บ้านก่อนถ้าไม่ไหวจริงๆเช่าหอแต่ก็เรื่องแท็กซี่ขากลับนั่นแหละที่น่าเป็นห่วง...สนามบินเปิดจริงๆคงได้รู้กัน