ตอนที่เห็นตารางบินของเดือนนี้ทั้งที่เป็นญี่ปุ่นแต่ไม่ดีใจเหมือนเคยมีแต่ความรู้สึกว่าอีกแล้วเหรอเนี่ย ทั้งทำงานอีกแล้วเหรอเนี่ย(เพิ่งหยุดไปวันเดียวเองนะ)และนอนที่อื่นอีกแล้วเหรอเนี่ย(แวะมะนิลานอนโอซาก้า) อยากจะอยู่บ้านนนนนน ตอนไปทำงานทั้งง่วงทั้งไม่สดชื่นเลย แต่พอทำไปซักพักก็โอเค
ทำงานไม่เหนื่อยเท่าไหร่แค่ขากรุงเทพไปมะนิลาคนเยอะแต่จากมะนิลาไปโอซาก้าคนน้อย ตอนแรกคิดว่าไปถึงจะไป 7-11 แล้วกลับมาน้อยแต่คนในไฟล์ทชวนไป jusco (ปิดเที่ยงคืน) ก็เลยไปกะเค้าด้วยได้ขนมมานิดหน่อยอยากได้ชามะนาว kirin แต่ไม่มีเซ็งจริงๆ ลองซื้อชาลิปตันรสส้มมากินก็โอเคแต่ว่ากินเสร็จมันจะฝาดๆลิ้นไม่ชอบ
ทำงานกลับมากรุงเทพก็คนน้อยแต่ไฟล์ทไทม์นานกว่าปกติจากประมาณห้าชั่วโมงยี่สิบเป็นหกชั่วโมงเพราะบินอ้อมไต้ฝุ่นที่ไหนจำมะได้ละ
เกาะโอกินาวาหรือเปล่าไม่รู้เพราะตอนที่บินผ่านเกาะมันเป็นน้ำทะเลใสๆหยิบกล้องมาก็ไม่ทันหยิบเจอวิวเนี่ย ที่ไหนหว่า
Summer in Bahrain
24.06.04
18:30 แบกคอมมาไม่เสียเปล่าในห้องมี dial-up บริการราคาอยู่ที่ 1.8 BD ต่อชั้วโมงหรือ 4.5 BD ต่อวัน (1BD ประมาณร้อยยี่สิบบาท)ของมันแหงว่าต่อเป็นวัน ก็คิดอยู่ว่าจะต่อวันไหนดีแค่วันเดียวก็พอมันปาไปหกร้อยบาทแล้วนะนั่น ก็คิดว่าวันนี้แหละน้าก็อยู่ในห้องทั้งวันนี่นา(นอนแหลก)พรุ่งนี้คงเริ่มมีกิจกรรมแล้วหละแถมต้องออกไปทำงานวันนึง(บินไปคูเวต) เอาชุดว่ายน้ำกะชุดออกกำลังกายมาด้วยคงไม่เอามาเสียเที่ยวนะเพราะพี่แอร์ก็เอามาเหมือนกัน(ลืมไปคงไม่เหงาถ้าไปรวมตัวกันเพราะมีพี่สจ๊วตฮาๆ)
เมื่อวานถึงบาเรนอย่างปลอดภัยเวลาบ้านเค้าแค่สามทุ่มแต่จริงๆปาไปตีหนึ่งแล้ว (เวลาช้ากว่าประเทศไทยสี่ชั่วโมง)ยังต้องมานั่งรื้อของแช่ตู้เย็นที่ไม่ค่อยจะเย็นเอาซะเลยอาหารแช่แข็งมีหวังละลาย อาบน้ำกว่าจะเข้านอนปาไปตีสี่บ้านเราได้
บาเรนเป็นเกาะอยู่ถัดจากซาอุนิดเดียว(ที่สนามบินมีเคาท์เตอร์บริการแทกซี่ไปซาอุด้วย)อากาศร้อนและสว่างไสวไม่แพ้ดูไบมีน้ำมันอ่ะน้า(ตอนบินมาบาเรนเห็นแสงสีเหลืองเป็นทางยาวมาก น้องสจ๊วตบอกดูไบซึ่งน่าจะใช่เลยเพราะมันสว่างจริงๆตอนที่เรานั่งรถบนถนนที่นั่นเวลากลางคืน เค้าออกแบบถนนเป็นดอกไม้ด้วยหละคิดว่าเป็นวงเวียนกลับรถเพราะถนนที่นั้นมันพันๆกัน)
ธงประจำชาติ
เข้าพักที่โรงแรม The Regency Intercontinental แถวโรงแรมมี KFC และ Dairy Queen รอดตายแล้วเราเพราะอาหารแช่แข็งเอามาสี่ บะหมี่ถ้วยอีกสี่
ลูกอมต้อนรับ กินทุกรสแล้ว
19:00 แห้วรับประทานไม่พอเกือบซวยเสียเงินอีก ฉันลองต่อสายโทรศัพท์จากกล่องบริการ dialup ปรากฎว่าไม่มีสัญญาณโทรศัพท์ก็เรียกให้ช่างมาดูเค้าเอาสายของเครื่องโทรศัพท์มาต่อมันก็ติดนะแต่ได้ความเร็วแค่ 26.4 ซึ่งมันต่ำเกินรับได้แล้วจะให้เล่นยังงี้ทั้งวันเหรอไม่เอาน้า แถมไม่เห็นจะมีหน้าต่างถามเลยว่าจะเล่นกี่วัน ช่างเลยจะโทรถาม duty manager ก็ต้อง disconnect สายแล้วโทรไป ปรากฏว่าชั้นที่เราอยู่มันยังไม่ได้อัพเกรด คิดเงินแต่แบบรายชั่วโมงจะขอย้ายห้องก็เต็มอีกเพราะเป็นสุดสัปดาห์ แถมไอ่ที่ต่อไปตะกี้แค่ไม่กี่นาทีก็นับเป็นชั่วโมงแล้ว จ๊ากกกกก แต่ไปๆมาๆเค้าบอกจะไม่คิดเงินและบอกว่าใช้ที่ business center เร็วกว่า(แต่ก็เสียเงินอยู่ดีแต่ถูกกว่า) เริ่มสงสัยว่าโมเด็มฉันมันห่วยหรือเปล่าเพราะว่าเค้าบอกว่าความเร็วมัน 56 นะ บ้านเรามันก็ 56 ใช่ป่ะแต่ว่าต่อไม่เคยถึงเลยมากสุดที่ 45 ไม่รู้เพราะสายโทรศัพท์ หรือโมเด็ม หรือ ISP (ใช้ CS)แต่ว่ามันก็เคยต่อได้ 48 หรือ 50 กว่านะ
25.06.04
6:45 พี่แอร์(ห้องใกล้กันก็คุยถูกคอดีก็จับคู่กัน)โทรมาถามว่าพร้อมจะไปสำรวจหรือยัง ก็นัดกันไว้อีกหนึ่งชั่วโมงข้างหน้า
7:20 กินอาหารเช้าเสร็จแล้วเป็นขนมปังน้ำพริกเผาหมูหยอง นมสดและชาเขียว ขนมไหว้พระจันทร์ ? ชิ้น(ประหยัดและจะได้ไม่อ้วน..คงจะได้ผลหรอกนะ) อ่านแมกกาซีนญี่ปุ่น Cawaii (แปลเป็นไทยแล้ว) น่ารักดีแฮะเห็นตั้งแต่เล่มหนึ่งแล้วแต่ไม่ซื้อเป็นของลิขสิทธิ์ด้วย ดีที่มีคนทำซะที นิตยสารญี่ปุ่นอ่ะน่ารักแล้วก็น่าดูฉันก็ซื้อบ้างเหมือนกันอ่านไม่ออกแต่ชอบดูรูป อยากให้ซื้อลิขสิทธิ์ more เพราะเป็นผู้ใหญ่ขึ้นมาอีกนิด(ตะก่อนชอบ non-no แต่ไม่ชอบเท่าไหร่ละ) คาวาอิมันเด็กๆก็คิดดูรับสมัครสมาชิกถามสถานศึกษากะระดับชั้น ไม่ได้ถามเรื่องระดับการศึกษาหรือสถานที่ทำงาน(เลยวัยแล้วป้าเอ๊ย) มีอีกเล่มชื่อ J-nett ก็ดีขึ้นกว่าตะก่อนแต่ว่า cawaii รูปน่าดูกว่าเสียแต่ตัวหนังสือเล็กจัดป้าแก่อย่างฉันต้องยกอ่านซะใกล้เชียว
หนังสือเรียนภาษาญี่ปุ่นที่หอบมาด้วยเปิดอ่านบ้างเมื่อคืน ยังมีเวลาอีกถมถืดวันนี้เพิ่งวันที่สามเอง
7:28 อาบน้ำดีก่าจะถึงเวลานัดแล้ว
8:30 สระว่ายน้ำเดินออกจากตึกไประยะทางพอเหนื่อยและ crew room ก็อยู่แถวๆนั้น เข้าไปแล้วเหม็นอาหารหวะสมควรเค้าแยกเราออกมา แต่ว่าจะว่ายน้ำตอนไหนหละในเมื่อแดดตอนแปดโมงเช้าแสบยังกะเที่ยงบ้านเราะจะว่ายน้ำหกโมงเย็นมันก็สี่ทุ่มบ้านเราเข้าไปแล้วนะร่างกายควรพักผ่อนป่าวอ่ะ
fitness ก็มีอุปกรณ์ให้เล่นนิดหน่อยแล้วก็มีสนามสควอชด้วยเห็นว่ามีคนสอนนะ เรียนดีมะไฮโซดี(เดี๋ยวก็พบว่ายากแล้วเลิกแบบโกะแหละ เหอเหอ) เข้าห้องนอนกลิ้งไปกลิ้งมาดีกว่า 11 โมงค่อยออกจากห้องใหม่เค้าจะไป mall (รถโรงแรมพาไป)
17:30 รถแวะสองห้างคือ seef mall กะ bahrain mall คนก็แยกย้ายกันไปฉันลง Bahrain mall ไม่ค่อยมีอะไรเลยก็มีซุปเปอร์มาร์เก็ตเนี่ยแหละที่ทำให้เสียเงินไปเกือบ 7BD กินไอติม snickers ด้วยไม่อร่อยเลย วันหลังจะไป seef mall เค้าว่าเหมือน emporium (มีแต่ของแบรนด์เนม)
กลับจากไปห้างเอาของไปเก็บที่ห้องแล้วลงไปกินข้าวที่ crew room ลงไปกะพี่อุ้ยแต่ก็ไปเจอเพื่อนร่วมไฟล์ทก็มีกันห้าคน แค่อาหารแช่เย็นกล่องแรกก็ไม่อยากจะกินกล่องต่อไปแล้ว(หรือข้าวผัดอเมริกันไม่อร่อย) กินข้าวแล้วนั่งดูหนังไปหนึ่งเรื่อง The Parent trap เด็กที่เล่นน่ารักดี เดี๋ยวหกโมงเย็นจะไปเดินเล่นตลาดผ้ากะคนอื่นๆ
21:00 เพิ่งกลับจากตลาด ออกไปกันห้าคนผู้ชายคนเดียวแต่จริงๆแขกเค้าก็ไม่ได้ทำไรให้น่ากลัวแบบตื้อๆซื้อของเหมือนที่เดลี ตลาดก็ไม่ได้มีแต่ผ้าก็มีร้านเครื่องใช้ไฟฟ้า ร้านล้างอัดรูป แต่ก็ขายผ้าเยอะจริงๆ เดินไม่ทั่วใช้เส้นทางเดียวคือเดินออกจากโรงแรมเลี้ยวซ้ายตรงไปอย่างเดียว
ที่ออกมาเพราะน้องคนนึงอยากได้ผ้าตัดชุดไปงานแต่งงานเพื่อนที่เหลือตามมาดูไปๆมาๆได้ผ้าทุกคน ประมาณว่าอยู่ในร้านนานแล้วก็ฟังคำยุว่าซื้อไปก่อนดิไม่ได้มาบ่อยๆนะ ยังไงวันนึงก็ต้องใช้ ลุงคนขายใจดีใจเย็นจัดผ้าให้ดูตั้งเยอะแยะ คิดว่าเค้านิยมผ้าบางผืนนึงกะผ้าพื้นชิ้นนึง ผ้าบางก็มีแบบปักลูกปัดกะชีฟองมีลวดลายในตัว คนอื่นเลือกแบบลูกปัดหมดแต่ฉันเลือกผ้าบางเป็นริ้วหลายๆสีออกโทนเขียว ผ้าริ้วๆมีหลายสีหลายโทนเห็นแล้วชอบแต่ไม่รู้จะเอาไปทำไรดี ตอนเนี่ยแหละมีความรู้สึกอยากตัดผ้าเป็นจังอยากมีร้านขายเสื้อผ้าเห็นผ้าน่ารักๆจะได้ซื้อ ลุงคนขายจับคู่ให้ดูแล้วปิ๊งเลยแกเอาผ้าริ้วๆมาทาบกับผ้าพื้นสีเขียวสวยดีก็เลยซื้อ - -" จริงๆก็น่าจะซื้อแบบปักลูกปัดมากกว่าแต่ว่าขี้เกียจดูแล ผ้าทั้งหมดที่ดูกันทำในอินเดีย อืมมงั้นไปอินเดียไปหาซื้อผ้าอีก
อยู่ในร้านนานมากนะจากผ้าคนละชุดบางคนก็งอกเป็นสองชิ้นสามชิ้น ฉันก็ซื้อผ้าตัดกระโปรงให้แม่ด้วย ลุงเจ้าของร้านเลี้ยงน้ำด้วยแหละฉันเลือกกินน้ำมะม่วง อร่อยจริงๆเลย น้ำมะม่วงปั่น
ขากลับเกือบจะกินอาหารร้าน charcoal grill เพราะสมาชิกสองในห้าอยากจะกิน เราก็อยากกินแต่ว่าตอนนั้นมันจะตีหนึ่งประเทศไทยแล้วนา มันเวลานอนชัดๆ
26.06.04
7:45 อาหารเช้าเป็นขนมปังน้ำพริกเผาหมูหยองกะนมอีกแล้ว ไม่อยากตื่นเลยเมื่อคืนกว่าจะนอนตีสองกว่าแล้ว แต่ว่านัดพี่แอร์ไว้ว่าจะไปออกกำลังกายกันเช้านี้ (จะเที่ยงบ้านเราแล้วนะนั่น) เรื่องว่ายน้ำยังไม่ได้ว่ายแดดแรงมั่กมาก
20:10 แต่งตัวเสร็จแล้ว คืนนี้ต้องทำงานบินจากที่นี่ไปคูเวตแล้วก็กลับมานอนที่นี่อีก (เรียกบินซอย) ใช้เวลาบินแป๊ปเดียวประมาณห้าสิบนาทีน้อยกว่ากรุงเทพเชียงใหม่อีก แต่เวลาอ่ะดิมันไม่ช่ายยย นี่มันเที่ยงคืนกว่าแล้วนะ ฮืออ..
กลางวันออกไป Seef Mall กะพี่แอร์(ลงกันสองคน คนอื่นไป Bahrain mall) กินอาหารกลางวันที่นั่น foodcourt มีแต่ junk food (มีร้านอาหารธรรมดาสองร้านเองมั๊ง) ฉันกิน Mcdonald แต่ไม่ธรรมดาหรอกนะเพราะแพงมากชุดนึงประมาณ 200 บาทและบ้านเราไม่มีชุดนี้แน่ๆหน้าตาเหมือนเคบับไก่ยอชื่อชุด McArabia แถมไอติมซันเดฉันเลือกซันเดสัปปะรดรสชาติใหม่ของเค้า พี่อุ้ยกินสลัดเชค ถ้วยใหญ่กว่าบ้านเราและราคาเกือบร้อยแต่มีหลากหลายให้เลือก greek salad, garden salad, chicken salad
หน้าตาแบบนี้แหละไปสองร้อยบาท
ร้านค้าในห้างเยอะแยะแน่นอนมี starsbuck อีกเช่นกัน เดินเล่นดูของสนุกกว่าห้างเมื่อวานมีของเซลด้วยสิวันจันทร์จะไปอีกครั้งนึงคราวนี้คงได้เสียเงินกันบ้างหละ(วันนี้มัวแต่เสียเวลากินและคุยห้างมันกว้างแฮะก็ได้แต่สำรวจสินค้าก่อน)
27.06.04
3:00 กลับจาก crew room ใช่แล้วมันคือเจ็ดโมงเช้าบ้านเราแต่เพราะกลับจากทำงาน(2:00)แล้วหิวเลยนัดกันเอาของลงไปกิน (ไปกันสี่คน) อากาศยังร้อนไม่มีเลยความเย็นตอนใกล้รุ่งเลย เห็นสระว่ายน้ำแล้วอยากว่ายท่าทางเย็นสบายจังแต่สระปิด
กินข้าวเสร็จก็กลับมานั่งอืดอยู่เนี่ยยังไม่ได้อาบน้ำเลย ดูหนัง x-files ไปพลางๆ เดี๋ยวอาบน้ำเข้านอนจะนอนให้ยาวเลย
8:45 ไม่นอนยาวดันรู้สึกตัวขึ้นมาทำไมเนี่ยเพิ่งนอนไปได้สี่ชั่วโมงเท่านั้น
10:00 กลิ้งแล้วกลิ้งอีกไม่หลับลุกมากินไรดีก่า ขนมปังน้ำพริกเผาหมูหยองอีกแล้ว หานั่นนี่กินหนังสืออ่านนิตยสารดูทะเล
17:00 ตื่นมาแต่งตัวนัดกินอาหารเย็นตอนหกโมงเย็นจะไปกินพวกย่างๆ พี่สจ๊วตไปกินกะพี่นายสถานี(คนที่ดูแล port ที่นี่) เค้าบอกอร่อยมากเลยชวนพวกเราไปอีก ก็เลยไม่ได้กิน charcoal grills แถวโรงแรม
21:00 กลับจากกินข้าว ไปกันสิบสี่คน(สองไฟล์ท)ไปกินข้าวกันที่ร้าน Al Bokari ของที่สั่งมีข้าวผัด แกะย่าง ไก่ย่าง ปลาเก๋าทอด แกะย่างอร่อยสุดๆกินไปสองชิ้น ปลาอร่อยรองลงมาแต่ไก่ไม่อร่อยสุด มีน้ำมะม่วงด้วยไม่อร่อยเท่าที่ลุงร้านผ้าซื้อให้กินเพราะเป็นน้ำมะม่วงใส่น้ำแข็งธรรมดา เป๊ปซี่ที่นี่สโลแกนว่า Dare for more
กินข้าวเสร็จรถยังไม่มาก็เดินเล่นแถวหน้าร้านไม่ได้เดินไปลึกมากพี่เค้าบอกว่าถนนข้างหลังมันเป็นถนนโลกีย์ ไม่ควรไปเดินเล่น
22:30 ก่อนกลับห้องไปนั่งเล่นกินลมริมสระน้ำ คืนนี้คืนสุดท้ายแล้วเน้อ เวลาผ่านไปเร็วแฮะก็ไม่เห็นจะเบื่อแล้วของกินก็เหลือครึ่งๆเลยนะ
ป.ล รถ lexus (รถพี่นายสถานีสีขาวสวยดี)มันเริ่ดจริงๆเวลาดับเครื่องเอากุญแจออกพวงมาลัยจะเก็บลงก็ขโมยรถมะได้
28.06.04
10:00 ไปฟิตเนส เล่น cross training แค่สิบห้านาทีใจจะระเบิดออกมานอกอกเหนื่อยจัด กลับไปกรุงเทพจะพยายามไปฟิตเนสให้มากขึ้นจะได้อึดขึ้น
11:00 รีบอาบน้ำแต่งตัวแทบแย่ปรากฏว่าเค้าเลื่อนเวลารถไปส่งห้างเป็นเที่ยงก็ดีกลับมารีดผ้าเปิดทีวีเจอ CSI พอดี
12:00 ไป Seef mall เอาเข้าจริงก็ไม่ได้ซื้อ Mango หรอกมันลดก็จริงแต่ไม่ปิ๊ง เสื้อแบบที่เคยมีแต่ขาดไปแล้วมีขายที่นี่ด้วยลดด้วยแต่ก็ไม่ซื้อดีกว่าเดี๋ยวใส่ไปกะขาดอีก ผ้ามันท่าทางขาดง่ายขาดตามแนวยาวหนะเหมือนมันบิดๆมาให้ยับแล้วก็เลยทำให้ผ้ามันอ่อนแอมั๊ง (เนื้อผ้ามันก็บางอยู่แล้ว) มีกางเกงผ้าอยากได้ตั้งแต่ไม่ลดราคาแต่ก็ไม่มีไซส์ก็ดีไม่เสียเงิน
แต่ก็ไม่ใช่ไม่เสียเงินเลยนะเพราะซื้อเสื้อยืดที่ระลึกเป็นรูปอูฐและคำว่า Bahrain กับ handcream ของ bodyshop บ้านเราไม่มีขายเพราะมีกัญชาเป็นส่วนผสมดังนั้นย่อมจะไม่ค่อยซ้ำใครและมันสำหรับมือแห้งถึงแห้งโคตร (dry to extream dry)
16:00 กลับจากกินข้าวที่ crewroom s&p กระเพราไก่ไม่อร่อยอ่ะ อาหารแช่แข็งเนี่ยคิดว่าข้าวหน้าไก่อร่อยสุดๆแล้ว เดี๋ยวจะเก็บข้าวของ เข้านอนเตรียมทำงานกลับแล้วหละ ต้องตื่นตอนเที่ยงคืน(ก็ตีสี่บ้านเรา) พรุ่งนี้บ่ายสองก็ถึงบ้านแล้วเย้ๆ จะได้ไปเรียนภาษาญี่ปุ่น
