เวลานี้เมื่อสองวันที่แล้วยังเดินเล่นอยู่ในนิวยอร์ควันแรกอากาศดีวันที่สองฝนตกเซ็งซะ
ไม่ได้ไปหาเทพีเสรีภาพด้วยเป็นสิ่งที่ตั้งใจว่าต้องทำก็ไม่เชิงไม่ได้ไปหรอกวันฝนตกอ่ะพี่เค้าก็พาไปแต่ไม่เห็นเพราะฝนตกทัศนวิสัยต่ำมองไม่เห็น โผล่ขึ้นจากซับเวย์ปุ๊ปก็มุดลงทันใด ให้ตายแล้วมาอีกครั้งจะมีคนพาไปมะเนี่ย
ขอร้องซับเวย์นรกมากๆใช้บริการแล้วรู้สึกเครียด สกปรก เหม็น เก่า น่ากลัว ตู้รถมีแต่รอยขูดขีดบรรยากาศอึดอัดสยองคนหลากหลายมากๆคนดำอีกมีครั้งนึงเจอแก๊งค์เด็กดำอ่ะโหแบบในหนังแร๊ปฮิบฮอปมากเค้าไม่ให้เปิดวิทยุในโบกี้มันเปิดอะไรของมันไม่รู้ไม่พอ ร้องอีกแล้วก็ทำเสียงดัง ตะโกนๆฉันหนะยืนเกาะเสาใกล้ประตูสุดฤทธิ์แถมเด็กในกลุ่มมีลูกรักบี้มันโยนๆทำท่าจะปาใส่พี่ในกลุ่มฉัน(มันไม่เห็นฉันมองแต่ฉันเห็นมันเล็งพี่)แถมมีครึ่งนึงทั้งตู้เหลือคนอื่นกะกลุ่มเราคิดว่าถ้าเหลือคนอื่นกะฉันสองคน ตูเผ่น ถ้าไปคนเดียวไม่ขอใช้ซับเวย์แน่นอน น่ากลัวเชี่ยๆ
ซับเวย์เกาหลีว่ามีมุมสยองกว่าญี่ปุ่นแต่ถูก(ถูกสุดแหละ)และดีกว่าเมกาหลายเท่า ญี่ปุ่นเนี่ยถึงจะสถานีรถไฟเก่าบ้านนอก(แถวโรงแรมที่พัก)ก็ไม่ให้ความรู้สึกน่ากลัวไปคนเดียวก็ไม่สยองเคยกลับมาห้าทุ่มก็ชิวๆ
เซ็งอีกเรื่องคือรูปที่ถ่ายหายเปิดๆดูอยู่จะโหลดลงคอมหาย ไม่เสียดายเท่าไหร่เพราะเด๋วก็ไปอีกแถมไม่ได้ถ่ายรูปเทพีเสรีภาพด้วยแต่ว่าอย่าง ground zero /soho หรืออะไรไกลๆโรงแรมจะไปยังไงอีกอ่ะไม่อยากนั่งซับเวย์อย่างแรง รถเมล์มันขึ้นยากมั้ยเนี่ยขออยู่บนถนนเท่านั้น
ป.ล1 เสียดายรูป north pole
ป.ล2ป่านนี้อยู่บ้านก็ยังไม่หลับอีกตู นอนสลับกลางวันกลางคืนแถมกินสลับอีกเนี่ย ร่างกายจะเป็นอะไรมั้ย
Monday, April 30, 2007
Tuesday, April 24, 2007
สงกรานต์
ได้หยุดแบบไม่เจตนาซะสิบเอ็ดวัน(เค้าใส่มาผิด?)ได้กลับเชียงใหม่ตรงกับน้องได้อยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตากันไปเที่ยวเล่นดูหนังตามประสาพาแม่ไปดูมะหมาหนังก็น่ารักดีแถมหลังหนังจบมีเบื้องหลังน้องกอล์ฟซีนสุดท้ายได้คะแนนความน่ารักจากชั้นไปอีกหลาย(ได้ข่าวว่าชอบดงบังชินกิ กอล์ฟ-ไมค์มาได้ไงหว่า)
ตอนแรกก็แอบเสียดายเงินนิดๆตอนนี้ต้องการเก็บเงินมากๆก็ไม่ได้ทำงานก็ไม่ได้เงินแต่ตอนนี้รู้สึกดีละถ้าทำงานติดๆกันจะเอาเวลาไหนไปทำวีซ่าอเมริกา
นี่ว่าหยุดสบายใจนัดสัมภาษณ์ได้วันที่ 19 ก็นั่นแหละชะล่าใจโทรช้าแต่ก็โทรไปตั้งแต่วันที่9แล้วนะนั่นนึกว่าจะได้วันที่18เลือกแบบโทรนัดนอกจากเสียค่านัดแพงกว่านัดทางเนตยังต้องเสียค่าโทรต่างประเทศด้วย = =""
เค้าว่าปกติสามวันจะได้พาสปอร์ตคืนใช่มะแต่ว่าคนที่สัมภาษณ์น้องที่ทำงาน(ไม่รู้จักกันมาก่อนแต่ต่อแถวใกลักันเค้ามาขอวีซ่าไปเที่ยวเมกา)บอกว่าสี่วันได้ ไอ่สี่วันที่ว่าเนี่ยมันนับเสาร์อาทิตย์มั้ยถ้านับก็วันที่ห้าแล้วเจ้าพระคุณ EMS ฉันจะไปคืนที่ 25 แล้วนะ
เดือนที่แล้วฉันไม่ได้กลับบ้านเพราะทำงานแหลกลานบินแหลกของแท้ตั้งแต่16มีนา-1เมษาหยุดสองวันมันเป็นการหาเรื่องใส่ตัวด้วยหนะบินเกาหลีต่อฟุกุโอกะ(ทำงานหกวันติด)หยุดหนึ่งวันไปสิงค์โปร์ภูเก็ต(สามวันสองคืนนอนที่ละคืน)หยุดหนึ่งวันไปเกาหลีต่อคันไซ สาเหตุเพราะจะขึ้นยุโรปกลัวไม่ได้เกาหลีญี่ปุ่นก็เลยไปสั่งลาแบบแลกเค้าไปก็มีของตัวเองก็ด้วย
เกาหลีกะคันไซไม่เท่าไหร่นะเพราะเวลาเราไปทำงานก็มีพี่ยุโรปไปตรึม(ก็ฉันเป็นR คนเดียวเลยแหละ)แต่ฟุกไม่ไปไม่ได้เพราะทุกวันนี้เค้าไม่โหลดพี่อีไปทำงานไฟล์ทนั้น ฉันต้องไปสั่งลาของกิน
พอทำงานติดกันปลายเดือนที่แล้วต้นเดือนนี้ก็ไปต่อ 3-6 เมลเบิร์น 9-13ไปโคเปนเฮเกน ได้หยุดเยอะก็ได้กลับบ้านชดเชยอยากอยู่ยาวแต่ดันติดตรวจสุขภาพกะวีซ่าอ่ะแหละแถมไม่ได้อยู่ถึง24เพราะ 22 มีสอบภาษาญี่ปุ่นกะนัดเรียนเปียโนจะกลับไปอีกรอบก็เปลืองน้าเดือนหน้าค่อยไปชอบทำงานแบบยุโรบเพราะหยุดติดกันดีอย่างน้อยก็สองวัน ไม่ต้องลาพักร้อนก็กลับบ้านได้ :D
ไม่ได้กลับบ้านนานแม่ฉันมีลูกชายเพิ่มอีกสองตัว(จากเดิม11ตัว)ชื่อเฉาก๊วย กะด่างสอง มันมาจากบ้านตรงข้ามจูเนียร์พามา = = จูเนียร์เข้ากะใครในบ้านไม่ได้เลยไปนอนบ้านตรงข้ามแล้วมีแก๊งค์ของตัวเองพามากินข้าวบ้านตัวเองซะงั้น
ส่วนด่างสองนั้นมันหน้าตาเหมือนด่าง(พี่น้องของจูเนียร์)ก็คิดชื่อกันไม่ออกก็เรียกด่างสองเพราะมันเหมือนด่างตอนนี้(ปุ๊ก)สถาปนาด่างเป็นด่างศักดิ์ไปแล้วแมวที่บ้านเนี่ยตัวนึงมีไม่ต่ำว่าสองชื่อก็เพราะแมวไม่เหมือนมาหงะเรียกไงมันก็ไม่หันอยู่แล้วก็เรียกไปเหอะอยากเรียกไรอ่ะแต่เอาเข้าจริงมันก็รู้ชื่อตัวเองนะ
เพื่อนฉันกะน้องที่ทำงานคลินิก(พาแม่ไปรักษาผิวหน้า)ถามแม่ว่าเหงาป่าวแม่ว่าไม่เหงาเลย ฉันก็ว่างั้นอ่ะนอกจากแม่จะมีแมวคลายเหงาบานเบอะและเคยมีหมาบ้านตรงข้าม(ก็บ้านที่แมวไปอยู่)ให้เล่นเพราะเจ้าของ(เรียกกันว่าอิเจ๊)ไม่ค่อยอยู่บ้านแม่ชั้นก็ไปให้อาหารมันไปให้กล้วยมันกินแค่นั้นแม่ก็ว่าหมดเวลาไม่ทันจะเหงา
ตอนนี้ถึงไม่มีหมาเพราะแม่บอกอิเจ๊ให้เค้าเอาหมาไปให้หลานเจ๊หรือให้ใครซักคนเลี้ยงสำเร็จคือหมาก็เป็นของหลานคนนึงหลานมันก็รักแต่มันไม่อยู่เลี้ยง(นิสัยคุ้นๆเหมือนต้วเองชอบกล)แต่แม่ฉันก็ยังลามปามไปเปิดสปริงเกอร์รดน้ำให้บ้านอิเจ๊ด้วยทนไม่ได้หญ้าตาย นู่นอิเจ๊ก็ไว้ใจจัดฝากกุญแจไว้(เปิดให้คนตัดหญ้า)แม่ฉันก็เดินไปเปิดไฟบ้านเค้าตอนกลางคืนด้วยไม่ใช่ไรหรอกเปิดให้แมวตัวเอง หุหุ
นอกจากแมวและบ้านอิเจ๊แม่ฉันมีนกด้วยไม่ได้เลี้ยงก็เหมือนเลี้ยงแม่เล่นเอากล้วยไปแขวนไว้หลายที่มีกะละมังใส่น้ำให้นกเล่นน้ำด้วยมันมาอาบน้ำลงไปอยู่ในกะละมังเลยที่ทำไปก็เพราะแมวอ่ะแหละให้แมวดูนกอาบน้ำ นกซวยก็มีโดนกินหละค่ะ
อ่ะกลับบ้านไปตรงกับวันเกิดด้วยนะกินข้าวกะครอบครัวก็ได้กินข้าวกะเพื่อนด้วยจริงๆเวลาไปก็นัดกันให้เป็นปกตินะแต่มันตรงกะวันเกิดเราเราก็เหมาว่าปาร์ตี้วันเกิดซะงั้นครั้งนี้ยิ่งใหญ่คู่สามีภรรยาสามคู่ลูกหนึ่งโสดสามฉันกะปุ๊กแล้วก็เล็กเค้ากลับเชียงใหม่ตรงกันพอดี(ไม่เค้ยไม่เคยกินข้าวด้วยกันที่เชียงใหม่นานโคตรๆ)เป็นการเข้าสู่ปีที่แก่ขึ้น(ก็แย่พอแล้ว)ด้วยความอ้วนและสิว สิว สิวและสิว
นอกจากนี้ก็ได้ไปวัดด้วยแล้วก็ได้ดำหัวแม่ด้วยอ่ะไม่เคยทำมาก่อนเลย
อยากกลับเชียงใหม่อีก วันหยุดผ่านไปเร็วเสมอ
ตอนแรกก็แอบเสียดายเงินนิดๆตอนนี้ต้องการเก็บเงินมากๆก็ไม่ได้ทำงานก็ไม่ได้เงินแต่ตอนนี้รู้สึกดีละถ้าทำงานติดๆกันจะเอาเวลาไหนไปทำวีซ่าอเมริกา
นี่ว่าหยุดสบายใจนัดสัมภาษณ์ได้วันที่ 19 ก็นั่นแหละชะล่าใจโทรช้าแต่ก็โทรไปตั้งแต่วันที่9แล้วนะนั่นนึกว่าจะได้วันที่18เลือกแบบโทรนัดนอกจากเสียค่านัดแพงกว่านัดทางเนตยังต้องเสียค่าโทรต่างประเทศด้วย = =""
เค้าว่าปกติสามวันจะได้พาสปอร์ตคืนใช่มะแต่ว่าคนที่สัมภาษณ์น้องที่ทำงาน(ไม่รู้จักกันมาก่อนแต่ต่อแถวใกลักันเค้ามาขอวีซ่าไปเที่ยวเมกา)บอกว่าสี่วันได้ ไอ่สี่วันที่ว่าเนี่ยมันนับเสาร์อาทิตย์มั้ยถ้านับก็วันที่ห้าแล้วเจ้าพระคุณ EMS ฉันจะไปคืนที่ 25 แล้วนะ
เดือนที่แล้วฉันไม่ได้กลับบ้านเพราะทำงานแหลกลานบินแหลกของแท้ตั้งแต่16มีนา-1เมษาหยุดสองวันมันเป็นการหาเรื่องใส่ตัวด้วยหนะบินเกาหลีต่อฟุกุโอกะ(ทำงานหกวันติด)หยุดหนึ่งวันไปสิงค์โปร์ภูเก็ต(สามวันสองคืนนอนที่ละคืน)หยุดหนึ่งวันไปเกาหลีต่อคันไซ สาเหตุเพราะจะขึ้นยุโรปกลัวไม่ได้เกาหลีญี่ปุ่นก็เลยไปสั่งลาแบบแลกเค้าไปก็มีของตัวเองก็ด้วย
เกาหลีกะคันไซไม่เท่าไหร่นะเพราะเวลาเราไปทำงานก็มีพี่ยุโรปไปตรึม(ก็ฉันเป็นR คนเดียวเลยแหละ)แต่ฟุกไม่ไปไม่ได้เพราะทุกวันนี้เค้าไม่โหลดพี่อีไปทำงานไฟล์ทนั้น ฉันต้องไปสั่งลาของกิน
พอทำงานติดกันปลายเดือนที่แล้วต้นเดือนนี้ก็ไปต่อ 3-6 เมลเบิร์น 9-13ไปโคเปนเฮเกน ได้หยุดเยอะก็ได้กลับบ้านชดเชยอยากอยู่ยาวแต่ดันติดตรวจสุขภาพกะวีซ่าอ่ะแหละแถมไม่ได้อยู่ถึง24เพราะ 22 มีสอบภาษาญี่ปุ่นกะนัดเรียนเปียโนจะกลับไปอีกรอบก็เปลืองน้าเดือนหน้าค่อยไปชอบทำงานแบบยุโรบเพราะหยุดติดกันดีอย่างน้อยก็สองวัน ไม่ต้องลาพักร้อนก็กลับบ้านได้ :D
ไม่ได้กลับบ้านนานแม่ฉันมีลูกชายเพิ่มอีกสองตัว(จากเดิม11ตัว)ชื่อเฉาก๊วย กะด่างสอง มันมาจากบ้านตรงข้ามจูเนียร์พามา = = จูเนียร์เข้ากะใครในบ้านไม่ได้เลยไปนอนบ้านตรงข้ามแล้วมีแก๊งค์ของตัวเองพามากินข้าวบ้านตัวเองซะงั้น
ส่วนด่างสองนั้นมันหน้าตาเหมือนด่าง(พี่น้องของจูเนียร์)ก็คิดชื่อกันไม่ออกก็เรียกด่างสองเพราะมันเหมือนด่างตอนนี้(ปุ๊ก)สถาปนาด่างเป็นด่างศักดิ์ไปแล้วแมวที่บ้านเนี่ยตัวนึงมีไม่ต่ำว่าสองชื่อก็เพราะแมวไม่เหมือนมาหงะเรียกไงมันก็ไม่หันอยู่แล้วก็เรียกไปเหอะอยากเรียกไรอ่ะแต่เอาเข้าจริงมันก็รู้ชื่อตัวเองนะ
เพื่อนฉันกะน้องที่ทำงานคลินิก(พาแม่ไปรักษาผิวหน้า)ถามแม่ว่าเหงาป่าวแม่ว่าไม่เหงาเลย ฉันก็ว่างั้นอ่ะนอกจากแม่จะมีแมวคลายเหงาบานเบอะและเคยมีหมาบ้านตรงข้าม(ก็บ้านที่แมวไปอยู่)ให้เล่นเพราะเจ้าของ(เรียกกันว่าอิเจ๊)ไม่ค่อยอยู่บ้านแม่ชั้นก็ไปให้อาหารมันไปให้กล้วยมันกินแค่นั้นแม่ก็ว่าหมดเวลาไม่ทันจะเหงา
ตอนนี้ถึงไม่มีหมาเพราะแม่บอกอิเจ๊ให้เค้าเอาหมาไปให้หลานเจ๊หรือให้ใครซักคนเลี้ยงสำเร็จคือหมาก็เป็นของหลานคนนึงหลานมันก็รักแต่มันไม่อยู่เลี้ยง(นิสัยคุ้นๆเหมือนต้วเองชอบกล)แต่แม่ฉันก็ยังลามปามไปเปิดสปริงเกอร์รดน้ำให้บ้านอิเจ๊ด้วยทนไม่ได้หญ้าตาย นู่นอิเจ๊ก็ไว้ใจจัดฝากกุญแจไว้(เปิดให้คนตัดหญ้า)แม่ฉันก็เดินไปเปิดไฟบ้านเค้าตอนกลางคืนด้วยไม่ใช่ไรหรอกเปิดให้แมวตัวเอง หุหุ
นอกจากแมวและบ้านอิเจ๊แม่ฉันมีนกด้วยไม่ได้เลี้ยงก็เหมือนเลี้ยงแม่เล่นเอากล้วยไปแขวนไว้หลายที่มีกะละมังใส่น้ำให้นกเล่นน้ำด้วยมันมาอาบน้ำลงไปอยู่ในกะละมังเลยที่ทำไปก็เพราะแมวอ่ะแหละให้แมวดูนกอาบน้ำ นกซวยก็มีโดนกินหละค่ะ
อ่ะกลับบ้านไปตรงกับวันเกิดด้วยนะกินข้าวกะครอบครัวก็ได้กินข้าวกะเพื่อนด้วยจริงๆเวลาไปก็นัดกันให้เป็นปกตินะแต่มันตรงกะวันเกิดเราเราก็เหมาว่าปาร์ตี้วันเกิดซะงั้นครั้งนี้ยิ่งใหญ่คู่สามีภรรยาสามคู่ลูกหนึ่งโสดสามฉันกะปุ๊กแล้วก็เล็กเค้ากลับเชียงใหม่ตรงกันพอดี(ไม่เค้ยไม่เคยกินข้าวด้วยกันที่เชียงใหม่นานโคตรๆ)เป็นการเข้าสู่ปีที่แก่ขึ้น(ก็แย่พอแล้ว)ด้วยความอ้วนและสิว สิว สิวและสิว
นอกจากนี้ก็ได้ไปวัดด้วยแล้วก็ได้ดำหัวแม่ด้วยอ่ะไม่เคยทำมาก่อนเลย
อยากกลับเชียงใหม่อีก วันหยุดผ่านไปเร็วเสมอ
Tuesday, April 17, 2007
Don Mueang
ดอนเมืองรำลึก...การเปิดใช้สนามบินดอนเมืองเนี่ยช่างเรื่องสุขสันต์ของชั้นจริงๆแทนที่จะเสียค่าแท็กซี่ไปสุวรรณภูมิสามร้อยเจ็ดสิบห้าก็เสียแค่หนึ่งร้อยสามสิบห้าเท่านั้นแถมใช้เวลาไปกลับจากบ้านก็แป๊ปเดียว เริ่ดดดดดดด
โอ๊ะๆ เดินออกมาเรียกแท็กซี่กลับบ้านเงยหน้าไปเห็นป้ายชื่อสนามบินเป็นภาษาอังกฤษว่า Donmueang International Airport ที่เค้าเคยเถียงกันว่าจะเขียน"เมือง"ยังไงสุดท้ายก็เขียนยังงี้หรอเนี่ย
ต่อไปนี้ต้องแก้เวลาจ่าหน้าซองจดหมายมั้ยนะฉันเขียน Muang ตลอดแต่มันก็ถึงนะเพราะว่าเป็นคนไทยด้วยกันก็เดาได้หละมั๊ง ไปรษณีย์ไทยเก่งจะตายบ้านเชียงใหม่เปลี่ยนจากหมู่สามเป็นหมู่หกถึงจะเขียนที่อยู่เก่าก็ยังส่งถึงแต่อะไรไม่เท่าจดหมายไปที่บ้านเชียงใหม่ไม่มีคนอยู่บุรุษไปรษณีย์เอาไปส่งให้น้องที่ทำงานปากซอยบ้าน น้องถามว่ารู้ได้ไง เค้าตอบว่า ทำไมจะไม่รู้ ทึ่งกันไปเลย(แต่ก็แอบน่ากลัวอยู่นะ)
กลับมาทำธุระกรุงเทพชั่วคราวไปตรวจสุขภาพเช้าพรุ่งนี้กะทำวีซ่าเมกาเช้าวันถัดไปแล้วก็ไปเชียงใหม่อีกหยุดยาวนะ 14-24เริ่ดดด...หรือเปล่าฟระ ขอพักร้อน 16-22 มิ.ย ให้14-24เม.ย = =''''' แล้วมิ.ยจะได้มั้ยเนี่ยไม่หยุดไม่ได้นะจะไปญี่ปุ่นนนนน
โอ๊ะๆ เดินออกมาเรียกแท็กซี่กลับบ้านเงยหน้าไปเห็นป้ายชื่อสนามบินเป็นภาษาอังกฤษว่า Donmueang International Airport ที่เค้าเคยเถียงกันว่าจะเขียน"เมือง"ยังไงสุดท้ายก็เขียนยังงี้หรอเนี่ย
ต่อไปนี้ต้องแก้เวลาจ่าหน้าซองจดหมายมั้ยนะฉันเขียน Muang ตลอดแต่มันก็ถึงนะเพราะว่าเป็นคนไทยด้วยกันก็เดาได้หละมั๊ง ไปรษณีย์ไทยเก่งจะตายบ้านเชียงใหม่เปลี่ยนจากหมู่สามเป็นหมู่หกถึงจะเขียนที่อยู่เก่าก็ยังส่งถึงแต่อะไรไม่เท่าจดหมายไปที่บ้านเชียงใหม่ไม่มีคนอยู่บุรุษไปรษณีย์เอาไปส่งให้น้องที่ทำงานปากซอยบ้าน น้องถามว่ารู้ได้ไง เค้าตอบว่า ทำไมจะไม่รู้ ทึ่งกันไปเลย(แต่ก็แอบน่ากลัวอยู่นะ)
กลับมาทำธุระกรุงเทพชั่วคราวไปตรวจสุขภาพเช้าพรุ่งนี้กะทำวีซ่าเมกาเช้าวันถัดไปแล้วก็ไปเชียงใหม่อีกหยุดยาวนะ 14-24เริ่ดดด...หรือเปล่าฟระ ขอพักร้อน 16-22 มิ.ย ให้14-24เม.ย = =''''' แล้วมิ.ยจะได้มั้ยเนี่ยไม่หยุดไม่ได้นะจะไปญี่ปุ่นนนนน
Saturday, April 14, 2007
Thursday, April 12, 2007
Subscribe to:
Posts (Atom)