Friday, November 23, 2007

Bonjour

ไปเกาหลีมา อ่ะกร๊าก อ่ะคริคริ อ่ะกึ๋ยๆๆ ฮ่าๆๆๆ โฮะๆๆๆ มีฟามสุข ซื้อสมุดภาพล่าสุดของดงบังชินกิ Bonjour Paris มาได้ แหม บอก limited 5000 ชุดถามคนแถวนี้บอกว่าหายาก มีคนรับสั่งแพงแต่กว่าราคาปกติประมาณ 500-1000บาท (ขึ้นกับวิธีสั่งวิธีส่งของ)มันเพิ่งออก 20 พ.ย ลุ้นๆมันต้องทันบางดิคนเรา เรื่องอื่นไม่มีดวงแต่เรื่องเสียเงินโดนตลอดนิ

สี่ร้านในเมียงดง มีขายสองร้านแต่ร้านแรกไม่ซื้อเพราะไม่เคยซื้อร้านนั้นซะทีขายแพงตลอด ร้านที่มักแถมโปสเตอร์ดันหมด ร้าน Skc ที่ไม่เคยแถมอะไรเลยแม้จะเคยซื้อไปสองแสนวอนก็ไม่มี ร้านสุดท้ายใต้ดินที่สถานีเมียงดง มีบาน ฮ่าๆๆๆ บันเทิงใจ

กล่องใหญ่มากหนักมาก(สมควรแพงอ่ะส่งมาไทยอ่ะ)ของที่เพื่อนฝากซื้ออีกตรึม มิอยากจะเชื่อว่ายัด(ต้องใช้คำนี้เลย)มาหมดได้ไง จัดกระเป๋าเข้าขั้นเทพแล้วชั้น

ระเบิดกระเป๋าออกมาเพื่อจะจัดใหม่ไปญี่ปุ่นพรุ่งนี้ ไปหาบีม งุงิ

Tuesday, November 20, 2007

70

มิใช่อายุของข้าพเจ้าแต่ในบันดาลนักเรียนเปียโนของคุณครูฉัน ฉันเป็นคนเดียวที่ครูบอกว่าจำเพลงที่เล่นก่อนหน้าไม่ได้ เง้อ~ เจ็ดสิบคนเลยนะเว้ยมิใช่น้อยๆ

ครูเค้าก็ไม่ได้ตั้งหน้าตั้งตาว่าแต่เค้าขอให้เล่นเพลงที่เล่นได้ไปครั้งก่อนแต่ฉันบอกว่าเล่นมะเป็นแล้วอ่ะ(เป็นอย่างนี้ประจำที่ครูขอให้เล่นเพลงเก่าๆ)ครูก็เลยถามว่าจำมะได้เลยหรอ เอ่อ....ก็ต้องอ่านโน้ตใหม่งมใหม่อ่า T_T

ฉันผิดปกติอะไรหรือเปล่าครูเค้าสอนเด็กพิเศษด้วยนะ ไม่อยากจะถามเลยว่าเด็กพิเศษก็จำได้ใช่ม้า แต่ฉันจำมะได้คนเดียวเลยจริงๆดิ มีคนที่ที่บ้านก็ไม่มีเปียโนเหมือนกันอ่ะ แต่ฉันก็ยังเป็นคนสุดท้ายจริงๆหรอเนี่ย T_T

อ่อนใจจริงๆ สงสารคุณครูด้วยอ่ะลูกศิษย์เห่ยวันนี้ก็ไปเรียนเลทครึ่งชั่วโมง...เจอหน้าครูรีบกรี๊ดเลย"ครูขาอย่าเกลียดหนู~~~" ปุ๊กบอกว่าช้าไปแล้วหละ

ป.ล ชั้นมันต้องเป็นกรณีศึกษาแน่นอน ครูท่าทางสงสัยมากอ่ะ ถามว่าปกติเล่นเปียโนยังไง ดูโน้ตอย่างเดียว ดูคีย์อย่างเดียว ดูสลับกัน (ฉันดูโน้ตอย่างเดียว ดูคีย์แล้วกดผิด....เฮ้ย ตรูผิดปกติแน่แท้)ถามไปถึงความจำสั้นหรือเปล่า ปกติอ่านหนังสือสอบจำได้หรือเปล่า ก็จำได้นะครูยกเว้นจำโน้ตเนี่ยแหละ แต่ตอนเด็กจำได้นะ จำได้ทั้งเพลงเลยแต่ตอนนี้จำมะได้ ต้องดูโน้ตเท่านั้น แงๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

Friday, November 09, 2007

Fever

I get a fever, not TVXQ fever but real one at NYC!!! my gosh i think i gonna die cos last 24 hours i almost sleep. Luckily, my friend ask me to bring some stuffs for her sister here so when her sister come to the hotel she bring boiled rice with fish and medicine for me.

Now I feel better and will go out for food i'm so hungry and might go to Toy R us cos Chet wanna get PS3

P.S TVXQ is in Thailand for Yamaha AD shooting T_T why we are so far away like this

Thursday, November 01, 2007

Athens II

มาอีกแล้วค่ะ มาครั้งนี้ประมาณว่าอยู่สามวันเลย(ตามตารางงานเค้าเรียกกันว่าสองขีดแต่มันมาถึงเช้าก็อยู่ไปสามวัน)ชอบส่งชั้นไปคนละทิศละทางกะแฟนฉันจริงๆเล้ย ฉันอยากไปเกาหลีฉันดันไปทำงานที่รัสเซีย ฉันอยากไปหาเทพเจ้าตะวันออก(คำแปลชื่อดงบังชินกิ)ส่งมาหาเทพเจ้าโรมัน T_T

มาครั้งนี้ก็ไม่ได้ทำไรนอกจากกิน กิน กิน ไม่ได้ไปเที่ยวเกาะอะไรทั้งนั้นไม่มีอารมณ์จะเที่ยว อ่ะแต่พาเพื่อนไปขึ้นเขาไปเดินขอบๆ Acropolis ไม่ได้เสียเงินเข้าไปดูพาเธน่อนไว้ให้เค้ามากะเพื่อนเค้าอีกทีละกัน

พูดเรื่องกินดีกว่ามีความสุข มาถึงวันแรกนอนสลบไสลนัดกันหกโมงเย็น(ห้าทุ่มประเทศไทย)ออกไปกินอาหารร้านแถวโรงแรม กินแกะย่าง สลัดกรีก สลัดผักร็อกเกต ปลาเล็กปลาน้อยทอด = ="" คนพาไปเค้าสั่ง small fish ไอ่เราก็นึกว่าจะเป็นปลาเอามาย่าง มาอบ มาเป็นปลาสิวปลาสร้อยทอดกรอบกันเลย แล้วก็ได้กินจนได้ปลาหมึกวงชุบแป้งทอดเรียกไฮโซ ไฮโซว่า calamari เป็นจานฮิตที่เสริฟในประเทศแถบเมดิเตอเรเนี่ยน

เช้าวันที่สองก็ออกไปกินกันอีกค่ะไปกินในเมืองร้านสุดซอยที่เคยกินคราวที่แล้ว กินเคบับไก่ เคบับหมู แกะย่าง สลัดกรีก สลัดมะเขือยาวที่ออกมาเหมือนทูน่าสเปรด สั่งปลาหมึกวงอีกแต่ไม่มี !! ร้านนี้ไม่มีตลอดอ่ะมัน มะไหร่จะได้กินก็เค้าบอกว่าอร่อยนักหนา ร้านมะวานทอดอมน้ำมันไปนะ ปลาหมึกดึ๋งๆด้วย เค้าเรียกสดใช่มั้ย แต่ชอบแห้งๆหน่อยมากกว่านะ

หลังกินอาหารพี่ผู้หญิงไปชอปปิ้ง ฉัน เพื่อนผู้ชายและพี่ผู้ชายไปขึ้นเขา โอวว เดินวันนี้มันต่างกับที่เราตะลุยไปคนเดียวมาก(เอ๊ะ ยังไม่ได้เล่าเลยนี่หว่า)อากาศเย็นเดินสบายๆขึ้นไปแป๊ปเดียวก็ถึงแล้ว ไม่เหมือนคราวก่อนฉันมั่วไปเดินไม่ถึงซะทีอากาศก็ร้อนบ่าที่ไหม้อยู่ยังไม่หายเลย ครั้งนี้ไปนั่งกินลมที่ก้อนหิน ลมพัดเย็นดี ไปสามคนก็สนุกดี มีคนถ่ายรูปให้แต่ถ่ายออกมาไม่ค่อยสวยเพราะไม่มีแดด

เช้าวันนี้ก็ออกไปอีกแต่เหลือกันแค่สองคนกะพี่ผู้หญิงกะว่าไปสองชั่วโมงกลับไปซื้อเคบับ ปรากฎว่าพอพี่เค้าบอกว่าแยกกันจะได้ซื้อของแล้วกลับตามที่นัดฉันดันเลือกของช้า เสื้อมันไม่มีไซส์ก็จะหาให้ได้ หาสามร้านไม่มีก็จะลองอยู่นั่น เป็นอะไรหรือเปล่าวะ ใจก็บอกตัวเองว่าเด๋วไปเมกาค่อยซื้อราคาเป็นมิตรกว่ายูโรแต่ก็ไม่เลิกซะที สุดท้ายไม่ทันรถโรงแรมรอบ 11:30(เวลากรีซ)อ่ะค่อยกลับบ่ายโมงครึ่งก็ดะ หาไรกินเลยละกัน (มันเว้นไม่รับตอนเที่ยงครึ่ง) อีจากนี้นี่แหละทำเอาประสาทจะแหล่ก

เจอพี่ผู้หญิงอีกคนมารถรอบที่เราตั้งใจจะกลับ เค้าว่าเค้ามาเดินเล่นๆ มาหาสปาเกตตี้กิน เราก็หรอคะ ที่ไหนหรอคะ หมายจะไปด้วย แต่เค้าว่ายังไม่หิวเดินเล่นก่อน อ่ะเราก็เดินเล่น พาไปดูไอ่เสื้อผิดไซส์ร้านที่สาม มันก็ผิดไซส์ในสายตาเค้าด้วยเราก็เดินต่อไปสุดซอยมะมีไรแล้วนอกจากร้านของกิน

อ่ะเค้าก็ว่ากินเลยมะนั่งเป็นเพื่อนได้ ก็ดีอ่ะดิ ก็หาร้านจะกิน ร้านแรกกินมะวานเราบอกว่าไม่เอาแหละ ร้านที่สองดูเมนู โอวว มีคาโบนาร่า แต่ไม่มีสปาเกตตี้ซีฟู้ดที่เค้าอยากกินมีแต่สปากุ้ง อ่ะก็ไม่เป็นไรเดินต่อไป ซอยปากทางเดินขึ้นเขาอ่ะมีร้านเยอะ ก็ไปดูกัน

ร้านแรกในซอยมีปลาหมึกวงถูกกว่าร้านที่สองที่เราดูแต่ไม่มีสปาซีฟู้ด อ่ะเดินต่อไป ดูทุกร้านก็ไม่มีสปาซีฟู้ด ดูไม่ต่ำกว่าแปดร้านอ่ะคุณ สุดท้ายก็กลับไปร้านที่สองที่ดูเมนู อ่ะพอจะกินละเว้ย พี่เค้าก็เอ๊ะไปดูร้านนั้นก่อนมั้ย เอาเว้ยไปก็ไป พอไปมันก็ไม่มีสปาซีฟู้ดหรอก ร้านไหนๆมันก็มีแต่สปามะเขือเทศ กะสปาซอสเนื้อ มีไอ่ร้านสองเนี่ยแหละหลายซอสสุดละ

สาหรุปกลับมาร้านสอง พนักงานพาเข้าร้านแล้ว อีพี่บอกเหม็นบุหรี่ แมร่งงงงงงงงงงงงงง ไรวะเนี่ย เป็นไรมากมั้ย หิวนะโว้ยยยย จะหมดความอดทนแล้ววว พนักงานบอกว่าที่นี่ร้านไหนๆก็สูบบุหรี่นะ พนักงานก็งอนไปละ อีพี่ก็เดินนำออกมาแล้วบอกว่าถ้านั่ง outdoor ลมพัดโบกก็ทนได้อ่ะ คือร้านนั้นก็โต๊ะนอกร้านนะแต่ก็สูบบุหรี่เป็นโรงงานอ่ะ

พอมาร้านตรงข้ามกะไอ่ร้านที่เรากินมะวาน ถามว่าอยากกินไรหรอ ปวดกบาล ฉันเลยถามว่าพี่จะกินมั้ยไม่หิวใช่มั้ยฉันกินคนเดียวได้นะ พี่เค้าก็ถามอีกอยากกินไรหรอ ชี้แม่งเลย ไอ่ร้านเหม็นบุหรี่นั่นแหละอยากกินคาโบนาร่า เค้าก็อุบอิบๆๆบลาๆ ฉันเลยบอกว่ากินคนเดียวได้พี่ ไปแหละ

เข้าร้านไปหามุมสั่งคาโบนาร่า ปลาหมึกทอด อ่านหนังสือรอ ซักพักตามมาหลอน ถามว่าสั่งไปหรือยัง เง้ยย ยังไม่ไปผุดไปเกิดอี๊กส์ ฉันตอบว่าสั่งไปแล้ว เค้าก็ยังจะมา ทนได้หรอเหม็นมากอ่ะ ฉันตอบ ทนได้พี่ dead air จบข่าว เค้าก็ออกไป

วู้ว~ ถ้าไม่แนวเดียวกันเนี่ยไปไหนคนเดียวสบายสุดละ เล่าให้ปุ๊กฟังมันบอกว่าฉันใจดีเรื่อยเปื่อย(ก่อนหน้านี้มีคดีฉันใจดีเรื่อยเปื่อยเยอะอ่ะ)ทีหลังสี่ร้านอ่ะก็มากพอแล้ว คือไงอ่ะเห็นเค้าจะมาเป็นเพื่อนเราก็คิดว่า win win จะดีกว่าใช่ม้าแต่จะว่าไปเค้าไม่หิวเค้าจะนั่งเป็นเพื่อน แล้วทำไมตูต้องไปดูมาจะสิบร้านเนี่ย เราจะกินร้านไรก็นั่งเป็นเพื่อนไปดิ(วะ)

กินปลาหมึก(แล้ว)อ้วนสบายใจก็ไปหาเสื้อกันหนาวอีกจะเอาเสื้อแหนมๆมีเฟอร์ที่ฮูด ZARA , Pull & Bear ร้านไหนๆก็ไม่มีไซส์ L ก็ไม่เข้าใจเสื้อนิตติ้งใส่ M แต่เสื้อกันหนาวพอ M อึดอัด สุดท้ายไม่ได้เสื้อแหนมแต่อยากเสียเงินก็เลยซื้อเสื้อไหมพรมมาแทนสีแดงแรงฤทธิ์กะลายขวางขาวดำเหมือนน้องมินในดงบังชินกิ งิงิ

หนังสือหนังหาไม่ได้อ่าน ถ้ามีเนตทีไรเน่าตลอด