อีกไม่กี่ชั่วโมงจะได้กลับบ้านแล้ววุ้ยยย แห้งแล้งในใจ นั่งโซ้ยแตงโมเสี้ยวละร้อยบาทอยู่(ประมาณลูกผ่าสี่หรอ) อยากจะนอนก่อนทำงานแต่ว่าต้องกินให้หมด แพงอ่ะ(แล้วซื้อทำไมเนี่ย) ค่าเนตก็แพงยี่สิบสี่ชั่วโมง สิบแปดยูโร แต่มันไม่มีไรทำอ่า
บ้านเมืองที่นี่เป้นไงไม่รู้ ดำรงชีพอยู่แถวสนามบินไม่มีใจจะเสียเงินแต่อยากได้น้ำหอมอ่ะ ก็ไม่ใช้น้ำหอมซะหน่อย แต่อยากได้กลิ่นเน้ กลิ่นกุหลาบ(ขัดกะหน้าตาและบุคคลิกไปป่าว)
ป.ล แฟนจะมาโชว์ตัวเมืองไทยอีกแล้วแต่ชั้นไม่อยู่ วู้
