GP

หนังดีน่าดูอะไรไม่ได้ดูตั้งเยอะแต่วันนี้กลับจากทำงานแรดไปดู ghost game กะภัทร

เพราะ AF แน่แท้เพราะหนังผีอื่นก็มีตั้งเยอะไม่ดู...ดูรอบสี่ทุ่มกลับเที่ยงคืน...น่ากลัวโคตร..กลัวที่กลับดึกๆเนี่ยแหละ

หนังก็น่ากลัวแอบสยอง...ต้นเดือนหน้าต้องไปค้างกัวลา กะนาริตะอีกตู เค้าว่ามีคนเจอผีกันทั้งสองที่เลย บรื้อ...นั่นแหละถึงตัดสินใจดูคืนนี้เพราะจะได้นอนบ้านสองคืนก่อนไปอาจจะลืมๆไปแล้วแต่ให้แน่พรุ่งนี้ไปดู The wild ล้างตาดีกว่าเห็นปุ๊กบอกตลกมาก

คืนนี้นอนเปิดไฟดีมะเนี่ย

ป.ล หนังผีเนี่ยไม่มีเรทหรอมีเด็กเล็กมาดูด้วย(คงเพราะเป็น AF)แต่ก็มากะพ่อแม่

แฟน

ตอนเย็นก็มีโทรศํพท์มาอีกครับแต่ตื่นแล้วจะโทรมาก็โทรๆกันมาเหอะ ว่างจะเหงา

แต่โทรศัพท์ที่เจ๋งสุดประจำวันมาจากจอม(เพื่อนที่ทำงาน)รับปุ๊ปถามเลย "ปุ๋ยเธอมีแฟนยังนะ" ก็คือจอมจะชวนไปไหว้พระขอแฟน!!เพราะเธอก็ยังไม่มีแฟน

ฉันไม่อยากขอกลัวจะได้..ไม่มีแฟนก็ดีเหมือนกันอาจจะมีเหงาเป็นบางทียิ่งฟังว่าไปขอที่ Delhi!!!! ได้แฟนแขกทำไงฟระ ไม่เอาไม่ขอด้วยหรอกแต่ก็จะลองแลกไฟล์ทไปกับเค้าด้วย(เพื่อนอีกคนจะพาไปและเค้าจะพาเที่ยวด้วย)

ถ้าแลกไฟล์ทได้จะมารายงานแต่ว่าคนหมู่บ้านนี้คงไม่ได้ใช้บริการ..คิดแล้วก็มีแต่ฉันนี่หว่า

ตื่น

ปกติไม่มีโทรศัพท์เข้าเรียกว่าไม่มีเลยก็เกือบจะได้ แต่..มันจะต้องมีสายเข้าตอนที่ไม่อยากจะรับเสมอ

นอนเปิดแอร์จนสายเพราะก่อนหน้านี้ทำงานกลับมาทั้งคืนได้นอนไปครึ่งชั่วโมงในไฟล์ทกลับถึงบ้านก็นอนไปชั่วโมงสองชั่วโมง คิดว่าจะนอนให้นานๆเล้ยยย...พอสิบโมงครึ่งโทรศัพท์เข้าสามสายติดต่อกัน !! นัดกันมาหรือไงฟระเนี่ย ...ตื่นก็ได้ฟระ

ตื่นก็หิว...ไปไรกินหละ

HBD

31 แล้วเป็นไง ?....คำถามที่ต่ายถามฉัน(แอบเห็นหนุงหนิงถามด้วย)รู้สึกว่าเหนื่อยง่าย อยากนอนเยอะกว่าเดิม ส่วนจิตใจก็ยังวัยรุ่นอยู่ เรียกให้เข้าใจง่ายว่าสังขารไม่ให้แต่ใจยังอยู่

เบญถามว่าไม่มี dinner ไรพิเศษเลยเรอะ? จะให้ไปมีดินเนอร์ไรกะใครที่ไหนวะ นอนง่วงดู BB อยู่บ้านเนี่ย

พรุ่งนี้ต้องไปทำงาน...ต้องไปจิตตะกอง....จิตตะกองอยู่ที่ไหนหว่า ขี้เกียจไปทำงานคิดชั่งใจว่าช่างเงินมันเหอะอยู่บ้านดีฝ่าแต่อยู่บ้านจะไม่ได้เงินนะแถมจะเสียเงินถ้าออกนอกบ้าน

ลองไปคิดด้านชั่วโมงบินถ้าชั่วโมงทำงานมันสั้นก็ไปๆซะเอาเงินมาใช้ไง แต่ดูแล้วคิดไม่ออกเพราะไม่รู้ว่าจิตตะกองอยู่ตรงไหน คิดว่า ลาว พม่า เวียดนามแถวนี้ ลองหาในเนต

จิตตะกองอยู่บังคลาเทศ !?!?!?! ไกลหวะ แถมบินเครื่องเล็ก(737)อีก...แต่ขี้เกียจมากกว่าอยากได้เงินอ่ะถ้าได้ทำบีซีก็ดีไป ขี้เกียจชะม้าดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

นอนตอนรับวันเกิดดีกว่า...ถึงยกเลิกนัดออกกำลังกายวันนี้แต่การนอนเร็วๆก็ช่วยรักษาสุขภาพเหมือนกันนะ

ป.ล1 ปุ๊กให้ของขวัญแบบไปซื้อด้วยกัน(อดแกะของขวัญเลย)เป็น drop aging lotion ของมาดามเฮง ลดฝ้ากระ ริ้วรอย มีส่วนผสมของวิตามินอี พริมโรสออย โจโจบาออย(เขียนjojoba oil แต่เค้าอ่านโฮโฮบา มั๊งเคยได้ยินอย่างนั้น)ราคา 150 เอง จะทาเช้าเย็นเลยแล้วรอดูผลกันว่ามันจะช่วยกระชากวัยได้แค่ไหน

ป.ล2 ขอบคุณเพื่อนๆที่ไม่ลืมวันเกิด...กาตุลย์ยังโทรมาอวยพร....อ่ะโหหายไปนานสุดเลยยย

TrueUrbanPark

สวัสดีค่ะกลับมาพบกับการรายงานความเป็นไปของเดี๊ยนที่หายหัวไปนาน

ดิฉันหละน้อยใจจริงๆเวลาอัพไม่เม้นท์เวลาเม้นท์ไม่อัพ หุหุ

ที่ผ่านมาเดี๊ยนไปทริปอุดรสองวันหนึ่งคืนมาสองครั้ง(เว้นหนึ่งวัน)มันเป็นการทำงานซ้ำโดยตั้งใจเพราะให้เค้าแลกไฟล์ท ทำงานสี่วันก็บินไปสิบสองแลนด์คร้าบ

เส้นทางกว่าจะได้ไปถึงอุดรเราต้องไปพนมเปญก่อนแล้วไปนอนอุดร ก่อนกลับบ้านก็ต้องไปหาดใหญ่

ทำงานชั้นธุรกิจมันแสนสบายถึงจะเป็นเครื่องเล็ก(737)ก็เหอะแต่ถึงให้เต็มชั้นธุรกิจก็มีแค่ 12 คนเอง แล้วเราเป็นผู้ประกาศก็ไม่ต้องสาธิตอุปกรณ์ฉุกเฉินซะด้วย(พนมเปญกะอุดรสาธิตแค่หน้ากากออกซิเจน หาดใหญ่ต้องสาธิตการใช้เสื้อชูชีพและหน้ากากออกซิเจน)ดังนั้นขณะที่เรากำลังไปอุดรรอบแรกมีคนโทรมาขอแลกไฟล์ทของเราซึ่งกินเวลาสามวันและทำงานน้อยกว่าโดยเอาอุดรแบบเดิมมาให้เราก็คิด คิด คิด ทำงานง่ายๆได้วันหยุดเพิ่มก็เลยให้เค้าแลกไป ก็เลยได้วันหยุดติดกันสองวัน งิงิ

ไปอุดรรอบแรกตรงกับสงกรานต์(14เมษา)กัปตัน นักบินและเพื่อนเค้าชวนลูกเรือออกไปข้างนอกเพราะเค้ามีญาติที่นั่นจะเอารถมารับไปเล่นน้ำถึงฉันจะอยากออกไปแต่ก็กลัวน้ำก็เลยไปเที่ยวโรบินสันข้างโรงแรม ดูแล้วคนที่มีใจออกไปข้างนอกก็มีแต่ฉันกะพี่สจ๊วตที่ทำงานด้วยกัน(แต่ก็ไม่อยากเปียก)ก็เลยไปดูหนัง...เมเจอร์เชียวนะ ไปดูโหน่งเท่ง....ไม่ค่อยขำเลย..เอาเงินตูคืนมาร้อยนึงแหนะ

ไปอุดรรอบสองเนี่ยหละเวิร์คเพราะพี่สจ๊วตที่อยู่บีซี(bussiness class)เค้ามีเพื่อนที่นั้น เพื่อนเอารถตู้มารับไปกินข้าว ไปกินอาหารอีสานที่ร้าน"ลาบหมูดงเค็ง"อยู่ไกลจากโรงแรมมากๆ ที่ร้านจะมีอาหารชุดใหญ่ราคา 300 มีอาหารห้าอย่าง มีลาบหมู แหนมคลุก ลวกจิ้ม(เครื่องใน) ต้มยำเครื่องใน ซี่โครงหมูทอด สั่งปุ๊ปมารวดเร็วมาก สั่งส้มตำเพิ่ม ตำลาวอร่อย ตำไทยก็อร่อย คอหมูย่างอร่อยมาก

อิ่มจากอาหาร เพื่อนพี่ที่ทำงานพาไปนวดเท้าแถวหนองประจักษ์ หนองประจักษ์เป็นแหล่งน้ำธรรมชาติขนาดใหญ่มากเลย พี่ผู้หญิง(เพื่อนพี่ที่ทำงาน)บอกว่าน้ำที่ใช้ในอุดรก็มาจากที่นี่

ด้านที่เราไปเที่ยวกันเป็นฝั่งสำนักงานการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย มีร้านนวดเยอะมากๆราคาไม่แพงเลย นวดไทย 100 บาท นวดเท้า 80 บาท นักท่องเที่ยว(ลูกเรือ)นวดเท้าหมด เจ้าบ้านและลูกสองคนกะพี่เลี้ยงและคนขับรถระบายสีอยู่ร้านข้างๆ

ฉันถามพี่ที่นวดเท้าว่า ททท เค้าจัดให้ทำร้านหรอ พี่เค้าบอกว่าให้ทำร้านได้สามอย่างคือ ร้านนวด ร้านระบายสีแล้วก็ของกิน ห้ามเปิดเพลงเสียงดัง

ร้านนวดก็ราคาพอๆกันแต่บางร้านจะมีการประคบด้วยก็จะเพิ่มราคาไปอีกนิดหน่อย ร้านระบายสีก็คือระบายสีตุ๊กตาปูนปลาสเตอร์หรือรูปบนแผ่นผ้า

นั่งนวดเท้าไปดูบรรยากาศร้านระบายสีไปรู้สึกน่ารักดี ลูกค้ามีตั้งแต่เด็กเล็กจนถึงวัยรุ่นวัยทีน น่าจะเป็นที่เดทได้ด้วยนะนั่นเพราะมีวัยรุ่นหญิงชายมาระบายสีกัน มีพ่อแม่มานั่งดูลูกระบายสีแถมบางทีพ่อต้องแก้งานให้ลูกด้วย ตุ๊กตาตัวเล็กราคาเริ่มที่สิบบาท มีหลอดใส่สีให้เลือกเยอะแยะแถมมีบริการเคลือบเงาด้วย

ร้านระบายสีมีน้ำขายด้วยบางร้านก็เป็นน้ำอัดลม บางร้านก็เป็นน้ำปั่น ฉันไปกินน้ำปั่นแม่เจ้าปั่นรวมทุกอย่าง15 บาทถุงเบ้อเร่ม

ร้านของกินก็มีร้านขนมปังนมสด ร้านน้ำส้ม ร้านส้มตำ ลูกชิ้นทอด พี่ผู้หญิงบอกว่าร้านส้มตำอาจารย์ตุ่ยเนี่ยอร่อยมากๆเป็นร้านที่ส้มตำนัวที่กรุงเทพมาเอาสูตรไปแต่ว่าเราเพิ่งจะไปซัดส้มตำมาก็เลยไม่ได้ซื้อมาลองกินแต่เดินผ่านก็พอจะเห็นแววความอร่อยจากขนาดถังปลาร้าก็ใหญ่มาก กาละมังใส่เส้นมะละกอขนาดใหญ่มากๆๆ (อร่อยก็น่าจะขายดีหนะสิ)

ร้านน้ำส้มรถขาวขายน้ำส้มขวดประมาณ 600 cc 25 บาทเองก็อร่อยดี

ถ้าได้ไปอุดรอีกครั้งถ้าไม่มีใครไปไหนเราก็คงจะออกมาเที่ยวเองได้เพราะหนองประจักษ์ไม่ไกลจากโรงแรมมากเรียกรถสกายแลปมาได้(รถโดยสารขนาดเล็กเหมือนรถซาเล้ง)

และก็เป็น aftershock ทางด้านการกินอีกครั้งเพราะว่ากลางวันนี้ก็กินตำลาวที่ร้านไก่กะต๊าก อยากจะกินที่ร้านส้มตำนัวหรอกแต่คิวยาวเว่อร์

รายงานเกือบสดจาก TrueUrbanPark ชั้นสามสยามพารากอนค่าเนตชั่วโมง 40....อยู่บ้านไม่อัพหละฟร้า...

เฮ้ยเหลืออีก 10 นาทีเองเหรอเนี่ย.....

เล่าเรื่องร้านทรูเนี่ยดีกว่า แนวดีแต่ทึมไปหน่อย หรือว่าทึมๆมันถึงเท่

ร้านทรูที่เนี่ยเค้าขายหนังสือ ขายซีดีเพลง รับจ่ายเงิน ขายกาแฟ ขายดอกไม้ อะไรๆก็จะนำด้วยทรูหมด เช่น truecoffee truemoney truelove หรือ trueflower วะ แนวมะหละ

นั่งอัพเวบไปฟังเพลงไปดื่มชาเย็นราสเบอรี่ไป(แก้วใหญ่ 65 บาท)

ที่ส่วนขายหนังสือมีหนังสือชื่อ little boy ไม่ได้ตั้งใจอ่านแต่เปิดๆดูเป็นรายชื่อศิลปินญี่ปุ่นนะ เช่น มุราคามิ(คนที่มาออกแบบให้หลุยส์วิตอง) นารา ที่วาดการ์ตูนหน้าตากวนๆ มี fujiko ทำนองนั้นแต่ที่รู้สึกว่า เฮ้ยยยยย ก็คือเจอรูปสัญลักษณ์งาน expo และคนรั้องเพลงในชุดยูกาตะ ซึ่งสองภาพเนี่ยมันอยู่ใน 20th century boys ไง นักเขียนการ์ตูนเนี่ยข้อมูลแน่นเนอะ

3 นาทีสุดท้ายแล้ว....ขอจบการรายงานตัวแค่นี้ก่องเด๋วได้เสียอีก 40 :P

ป.ล วันนี้วันสุดท้ายของอายุ 30 แล้วเว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย half life

อ่ะโหลเทส2

อยากจะอัพ แต่ต้องนอนอีกละ หุหุ

อ่ะโหลเทส

ง่วงง่าว...เช้าจะมาอัพ

:P

update

ได้ทำงานชั้นธุรกิจแล้วน้า....ทำงานก็ตื่นเต้นการเตรียมของการให้บริการอะไรทำนองนั้นแต่ลุ้นสุดคือคนที่ต้องทำงานด้วยก็คิดว่าปัญหาที่สำคัญสุดก็คือผู้ร่วมงานนี่แหละ(คนแปลกๆมันเยอะ)ส่วนผู้โดยสารหนะเรอะถึงจะโวยวายอะไรมาถ้าได้สิ่งที่ต้องการก็เงียบและถึงโวยวายไม่เลิกแต่เพื่อนร่วมงานดีก็ผ่านไปด้วยดีได้

ชีวิตความเป็นอยู่ของชั้นธุรกิจเนี่ยมันช่างมีชาติตระกูลแก้วจานชามภาชนะเป็นกระเบื้องเป็นแก้วจริงๆ อาหารก็จะเป็นคอร์สชัดเจนกว่าต้องเสริฟ first course ก่อนแล้วก็เก็บก่อนออก main course หลังอาหารก็มีชีสและผลไม้ แล้วก็มีขนมกะชากาแฟ เราก็พลอยได้ส่วนบุญไปด้วยก็ได้กินของดีๆแปลกใหม่กว่าชั้นประหยัด อย่างไฟล์ทที่แล้วเพิ่งกลับมาจากนาริตะหลังอาหารมื้อหนักมีไอติมเสริฟ ชั้นประหยัดได้กินไอติมวานิลายี่ห้อไรจำมะได้แหละแต่มาจากอังกฤษเชียวนะ(ก็ว่าจ๊าบแล้ว)แต่ชั้นธุรกิจเป็นฮาเก้นดาสแถมมีสองรสให้เลือกด้วย เสริฟเสร็จเหลือ เสร็จโจรกินทั้งวานิลา สตรอเบอรี่เลยเรา หุหุ

ที่ญี่ปุ่นดอกซากุระกำลังบาน(หรือกำลังโรยไม่แน่ใจ)ชมพูน่ารักถึงไม่ได้ไปเที่ยวนานเพราะเป็นไฟล์ทไปดมหมอนก็กลับโชคดีที่โรงแรมมีสวนเลยได้ถ่ายรูปและเก็บดอกมันมาเป็นที่ระลึก ดูๆซากุระเหมือนดอกสตรอเบอรี่ขนาดใหญ่ที่รวมกันเป็นช่อนะ

กลับจากญี่ปุ่นอยากกินอาหารญี่ปุ่นเพราะได้กินบุฟเฟ่ต์ที่โรงแรมมีชาบูอร่อยมากกินกลับสลัดเต้าหู้ พอกลับมาอยากกินอีกชวนน้องออกไปลองกินชาบูที่ร้านฟูจิ วันนี้ก็ออกไปกินชาบูอีกที่ร้านโกเบที่สยามอีก....มันยังอยากกินอยู่แบบเนี่ยมันเหมือนพวก after shock หรือเปล่า

จากการกินชาบูสามที่คิดว่าเต็มรูปแบบต้องมีพวกผัก วุ้นเส้น อุด้งด้วย ถ้ากินที่ฟูจิจะเป็นหม้อสำเร็จรูปมาเลยเราก็ตักกินใส่ซอส(soy vinegar) กะเต้าเจี้ยว ส่วนที่ร้านโกเบมีหม้อให้เรามาลวกเองส่วนซอสและเต้าเจี้ยวมีเหมือนกัน แต่กินแล้วคิดว่าที่ญี่ปุ่นอร่อยกว่า(ลำเอียง :P)

ที่กรุงเทพมีตู้สติกเกอร์แบบที่ญี่ปุ่นแล้วนะอ่านจากนิตยสาร cawaii มีที่เซ็นทรัลลาดพร้าวกะสยามสแควร์ซอยเจ็ด ลองไปที่สยามแม่คุณกว่าจะหาร้านเจอ บอกซอยเจ็ดเยื้องศูนย์หนังสือจุฬา ดันเข้าซอยเก้า(ไม่ได้มอง)ตามปกติแล้วเลี้ยวขวาแบบไปศูนย์หนังสือ
ไม่ยักกะเจอร้านถ่ายสติกเกอร์ เดินอ้อมวงใหญ่มากไปเข้าทางซอยเจ็ดก็ไม่เจออะไรฟระปรากฎว่ามันก็เข้าทางซอยเก้าแล้วเดินเลี้ยวซ้ายนิดเดียวเอง อ้อมซะหมดแรงยิ้ม

ร้านเล็กถ้าไปตอนกลางวันๆเด็กเยอะๆเข้าร้านไม่ได้แน่นอน และมีแค่ตู้เดียวเองราคาสติกเกอร์หนึ่งแผ่น 150 บาท (ที่ญี่ปุ่น 400 เยน)แผ่นนึงขนาดประมาณรูปขนาดสองนิ้วแปดรูป(สี่รูปสองแถว)แต่เราสามารถเลือกขนาดรูปได้เยอะแยะมากตั้งแต่ใหญ่สุดแปดรูปในหนึ่งแผ่นจนไปถึงเล็กจิ๋ว(ก็ได้หลายรูปเป็นยี่สิบกว่าเลย)

มีลุ้นสนุกก่อนถ่ายด้วยหละคือเล่น slot ถ้าโชคดีจะได้แถวพิเศษแถมเป็นกระดาษใหญ่พิเศษซึ่งฉันเล่น slot ได้ หุหุ ก็เหมือนได้รูปสองนิ้วสามแถว

เรื่องไม่สวยไม่หล่อ สิวหน้ามันไม่ต้องห่วงยังไงก็ออกมาดีจะเสียก็มันเป็นตู้จากญี่ปุ่นทุกอย่างก็เป็นภาษาญี่ปุ่นเวลาฟังคำสั่งมันจะไม่รู้เรื่องนอกจาก ichi ni san (1 2 3) แต่พนักงานเค้าก็แนะนำแหละ มีกล้องสามมุม ด้านหน้า ด้านบน ด้านล่าง ถ่ายได้หลายรูปแต่เลือกได้แค่สี่เองนะ

แล้วก็มาถึงตอนที่สนุกที่สุดก็คือการแต่งรูป !!

ก็นั่นแหละเป็นภาษาญี่ปุ่นถ้าพออ่านได้ก็ง่ายหน่อยเช่น kirakira คือรูปประกายวิบวับ hana ดอกไม้ omoshiro พวกตลกๆแต่กดมั่วๆไปเหอะ(ก็มันสนุกตรงเนี้ย)เพราะมีปุ่ม undo และมียางลบ :D แต้ต้องทำให้ทันเวลาเท่านั้นเอง

มาถ่ายสติกเกอร์กันเหอะ หนุก หนุก หนุก ตอนนี้ก็ซ้อมแอ๊คหน้ากระจกกันไปก่อน เชื่อข้าพเจ้าถ่ายยังไงก็สวย 5 5 5

ป.ล 1 รูปมาที่หลัง

ป.ล2 ตั๋วไปเชียงใหม่วันที่ 11 เต็ม อุตส่าห์หยุด 12 13 น้าแต่ก็จองไปแล้วหละไว้ไปลุ้นที่สนามบิน

ป.ล3 ลืมอัพเดทเปลี่ยนมือถือใหม่(แต่รุ่นเก่าเก๋ากึ้ก)ถ่ายรูปได้ด้วย แช๊ะ แช๊ะ งิงิ