สุดยอดแฟนคลับ

เรื่องค้างคาต้องเล่าต่อไม่เล่าเพราะมัวแต่หาเรื่องดงบังชินกิในเนต กำลังคลั่ง >///< ไปเกาหลีซื้อซีดีอัลบั้มใหม่มาสองแบบแหนะมันมีสี่แบบ...วันหลังเล่า

พระเจ้า !! เด็กๆมันเก่งกันจริงๆข้อมูลเพียบ แปลบทสนทนา(ก็คงทั้งจากอังกฤษ เกาหลีและ ญี่ปุ่น) แปลเพลง cap ภาพมาแปะในเวบ อายุก็ต่ำสุดที่เจอก็สิบห้า สนใจเวบก็ลองไปหาดูใน exteen

ไม่ทำแป๊ะไรเลยวันๆเราพอเงยหน้ามาก็จะเที่ยงคืนแล้นถึงเวลานอนพรุ่งนี้ต้องไปทำงานแต่เช้า

ป.ล ออกไปหวังจะเอากล้องไปเคลมและไปดูงานคอนโดที่เซ็นทรัลลาดพร้าว ร้านโซนี่บอกว่าให้ไปที่ศูนย์ใหญ่เลยเซนต์จอห์นไปเร็วกว่าไม่ต้องส่งหลายต่อ(ธ่อ ขี้เกียจหละสิแก) คอนโดก็งั้นๆไม่รู้เหมือนกันที่ถูกก็ไกลเป็นธรรมดา เจอ"กัน"(มากะเด็กซะด้วย)ก็เลยได้กลับบ้านฟรี หุหุ

ความรู้ใหม่

ไฟล์ที่โหลดมาทั้ง MV หรือละครก็เปิดได้เกือบหมดจากโปรแกรมของ Veoh(โหลดมาจากเวบนั้น youtube ไม่มีให้โหลด...มีป่าวอ่ะ?) หรือจะเล่นกับ media player ก็ไม่มีปัญหาแต่ติดอยู่สามไฟล์(สองอันในนั้นก็คืออันที่คอมวูบไปนั่นเอง)ที่เอา MV มาทำเป็น karaoke พร้อมคำแปลเล่นไม่ได้ ถามตาเซดเค้าบอกให้ลองลง DivX

ลงแล้วเปิดไฟล์ได้ เย้ ^^ สวยงามมากภาพชัดสุดๆ พอกลับไปดูหน้าเวบที่โหลดมาเค้าก็บอกว่า original play with DivX เสร่อจริงๆเรา แฟนคลับที่ทำเนี่ยช่างมีฝืมือจริงๆแต่ว่าเล่นได้สองเพลง(Begin & Rising sun) อีกเพลง(Asu ha kurukara) เล่นไม่ได้เพราะ DivX ไม่มี Decoder ไฟล์เสียง ac3 = = บางทีมันก็เล่นได้แต่ภาพกะเสียงไม่ sync กันคราวนี้ตาปึ้ดมาช่วยไว้ให้ลง VLC เริ่ด sync กันสวยงาม

ติดนักร้องเนี่ยได้ความรู้ใหม่ๆเหมือนกันนะเนี่ย ใช่ว่าจะไร้สาระ หุหุ

ป.ล1 ปึ้ดบอกว่าฉันทำตัวเป็นสาววัยกลางคนไปได้ ติดนักร้อง อ่าวฉันนึกว่ามีแต่เด็กๆติดนักร้องซะอีก :P

ป.ล2 เชษฐ์บอกให้เอากล้อง T1 ไปเคลมเค้าได้ยินข่าวว่าบริษัทเรียกคืน เพื่อนที่ทำงานฉันก็ใช้รุ่นเดียวกันและมีปัญหาไม่รับแสงเหมือนกันเค้าบอกเอาไปซ่อมฟรีมันเป็น defect หุหุ จากที่ทับกระดาษT1จะได้เป็นกล้องอีกครั้งนึง 55555

ป.ล3 ปุ๊กกี้เริ่มติดกับเกาหลีซะแล้น ก็มาอ่านการ์ตูนเจ้าหญิงวุ่นวายฯ 7 เล่ม บอกให้ฉันไปซื้อเล่มแปดมาเหอะ มันออกนานแล้วแต่ฉันไม่ซื้อจะไปซื้อที่สุริวงค์บุ๊คเซ็นเตอร์ลด 10% (นายอินทร์ลด 5%)

ป.ล4 แปะเรื่องเกาหลีไว้ก่อนนะ

เกาหลี ภาคต่อ1

คืนนี้จะกลับไทยแล้วเวลาที่สุขสันต์มักผ่านไปเร็วเสมอ

เมื่อวานฉันไม่ได้นอนก่อนออกไปช้อปปิ้งหรอกนะเพราะว่าเจอเนตสปีดแรงแค่คิดว่าจะหาไฟล์ทโหลดทิ้งไว้แล้วไปนอนปรากฎว่าไม่ทันไรก็โหลดเสร็จซะงั้น(ส่วนมากเป็น MV)ก็เลยหา vdo clip ดูเพลินชะมัดกดปุ๊ปดูได้ปั๊ปไม่มีกระตุกไม่ต้องรอดูลื่นรอบสองแบบที่บ้าน ที่ว่าจะเอาคอมมาลงใหม่ก็เลยเปลี่ยนใจไปลงที่บ้านละกันใช้เนตมันๆที่นี่ดีกว่า

ถึงเวลารถออกกำลังจะลงไปข้างล่างฉันโหลดไฟล์ทิ้งไว้นึกว่าเวลาเอาการ์ดออกมันจะปิดแต่ไฟในห้องแต่มันตัดไฟไปเลย คอมวูบไปกับตามันยิ่งเอ๋อๆอยู่ กลับมาต้องซ่อมไฟล์ซะบานแถม MV สองอันที่โหลดไว้เจ๊งโหลดใหม่ก็ไม่มาพอโหลดได้ภาพไม่มามาแต่เสียง ><

เพราะตั้งใจว่าจะไปรถรอบเที่ยงแล้วกลับทุ่มครึ่งคิดไปคิดมาเวลาอยู่ในเมืองมันจะเยอะเกินไปก็เลยไปกินหมูเกาหลีกันหกคนที่ร้านป้าญาณี(เคยมีคนในร้านหน้าเหมือนญาณี)แต่ฉันว่าไม่อร่อยเท่าร้านไม้ไผ่(ตกแต่งด้วยไม้ไผ่)แถวโรงแรมแต่คนอื่นเค้าว่าร้านป้าอร่อยกว่าก็ไม่รู้สิร้านป้าไม่มีหมูสามชั้นเหมือนร้านไม้ไผ่หนิหมูสามชั้นย่างอร่อยสุดแล้ว

ไปถึงร้าน ป้าๆยังล้างร้านอยู่เลยอ่ะแต่ก็ต้อนรับสุดๆเรียกเข้าร้านจัดหาโต๊ะให้ ดูแลอย่างเดียวเชียวแจกผ้ากันเปื้อนด้วยอ่ะที่เคยกินไม่เคยได้นะ(แต่มันก็นานมาแล้ว)ไปกินหลายคนก็สนุกดีนะ ไม่เคยได้เดินกลุ่มใหญ่ๆนานแล้วจริงมันสองไฟล์ทมารวมกัน มีเพื่อนรุ่นเดียวกับเรากะน้องเทรนนีอีกไฟล์ทมาด้วย พี่สจ๊วตพูดภาษาเกาหลีได้นิดหน่อยก็สั่งของไรก็เข้าใจกันดีเค้าบอกว่าก็ทำงานมานานๆเนี่ยแหละ สำเนียงเกาหลีมันตลกๆจริงมันออก(เสียง)เพี้ยนๆนะ เวลาเรียกป้าต้อง"อาจุมมา"แต่พี่เค้าก็เรียกว่า นูนา แปลว่า(ผู้ชายใช้เรียก)พี่สาวอ่ะ ป้าๆหัวเราะกันใหญ่ก็เลยเอาใจเราดีอ่ะม้าง แต่ป้าก็สอนคำว่า อีโม่ ด้วยนะเค้าบอกให้เรียกทุกป้า ไม่รู้คำนี้แปลว่าอะไรน้องสาวหรอ ? ออกเสียงหมือน อิโมโตะในภาษาญี่ปุ่นที่แปลว่าน้องสาวเลย แต่ถ้าเรียกน้องทำไมป้าไม่หัวเราะกันหละ ต้องรอไปถามแอร์เกาหลี

หมูหนึ่ง portion ราคา 8000 โต๊ะผู้หญิงกินแค่คนละ portion รวมค่าข้าวไปก็จ่าย 9000 หรือประมาณ 360 บาทแต่โต๊ะผุ้ชายกินไปห้า portion แหนะ จริงๆหมูร้านป้าก็ดีอ่ะมันเป็นชิ้นบางๆแต่ร้านไม้ไผ่เป็นหมูชิ้นใหญ่ต้องเอากรรไกรตัดซึ่งถ้าป้าที่ร้านมาช่วยตัดก็จะมายืนค้ำหัวเรา

แต่ไม่ว่าร้านไหนเค้าก็จะมาเปลี่ยนตะแกรงย่างเสมอเวลาที่มันเริ่มแห้งหนะซึ่งก็ต้องลุ้นกลัวตะแกรงมันหล่นใส่เราด้วยอ่ะนะ เตาที่ย่างก็เป็นเตาถ่านก็ยกมาเหมือนหมูกระทะบ้านเราอ่ะอันนี้ก็ลุ้นกลัวตกใส่ตัวเหมือนกันอ่ะแหละ

จากนั้นพี่สจ๊วตพาเดินไปแลกเงินที่ตลาดนัมแดมุนที่ร้านโสมที่ลูกเรือไปซื้อกันประจำเพราะเค้าให้เรทดีกว่าธนาคาร แลกจากสนามบินได้ 903 วอนต่อ1 USD แต่ที่ร้านโสมได้ 935 วอนแหนะแลกไปร้อยเหรียญ !! ก็ว่าเยอะนะมีเงินแสนวอนอ่ะ แต่พอพอเดินไปร้าน etude house ก็หมดไปห้าหมื่นวอนแล้น เป็นของที่เพื่อนฝากด้วยและของฉันด้วย(ซึ่งมากกว่า)ทั้งที่เครื่องสำอางค์เต็มบ้านแต่ว่าอยากได้ tint ที่ทาปาก

เล่าไม่ทันแล้นเค้าโทรมาปลุกแล้วอีกหนึ่งชั่วโมงต้องไปขึ้นรถแล้น...ไว้จะมาเล่าต่อ

ป.ล เครื่องออกสามทุ่มต้องออกจากโรงแรมทุ่มสี่สิบห้า(เวลาเกาหลีเร็วกว่าสองชั่วโมงนะจ๊ะ)

เกาหลี

ถึงเกาหลีแล้ว อากาศเย็นแบบทนได้นะกว่าจะไปเที่ยวก็ตอนเที่ยงน่าจะโอเคลงชื่อไปรถรอบเที่ยงกลับรอบทุ่มครึ่ง หุหุหุ

ไฟล์ทมาเกาหลีแบบออกกลางคืนถึงเช้ามีสองไฟล์ทคือ 656, 658 ถึงไล่ๆกันประมาณชั่วโมงตามลำดับ รับกุญแจเสร็จไปกินข้าวก็ไม่รู้ว่าหิวหรือตะกละกันแน่เพราะเวลาบ้านเราก็เพิ่งจะตีห้าเท่านั้นเอง

กินกิมจิแต่เช้าใส่ไปกับสลัดผัก ผักก็มีเยอะแยะดีนะแต่แปลกๆมีใบหยิกๆเหมือนกับผักกาดที่เค้าปลูกโชว์ที่ดอยตุง มีผักที่งอกจากถั่วเรียกโตเมียวใช่มั้ยนะแล้วก็มีผักที่งอกจากเมล็ดถั่วซักอย่างอีกหน้าตาวัชพืชมากๆไม่รู้ใช่อัฟฟาฟ่าที่เค้าฮิตๆกันหรือเปล่าเพราะป้ายมันก็เขียนแค่ vegetables ชอบมะเขือเทศลูกกลมๆอร่อยดี(บ้านเราเรียกมะเขือเทศสีดามั๊ง)กินสลัดราดด้วยน้ำแบบ thousand island ที่พลาดไม่ได้ชอบขนมปังปิ้งนุ่มเหนียวอร่อย

กินของอร่อยก็เตรียมตัวเข้านอนในห้องมีเนตให้เล่นฟรีความเร็วสุดๆต่อเนตได้ก็ดู vdo TVQX จาก youtube ไปตามไฟล์แถมในทีวีก็มี MV เพลงใหม่ชื่อ Ballon ของดงบังฯด้วย หุหุ นอนหลับฝันดีแล้วเรา

เด๋ว11:30ต้องตื่นไปตามหาลูกเขยให้แม่ในเมืองละ

ป.ล กรี๊ดยังไม่ทันนอน MV "O" มาอีกเพลงแหละ

ภัยหนาว

เก็บเสื้อผ้ายัดใส่กระเป๋าเตรียมตัวไปสู้ภัยหนาวที่เกาหลี

เช็คอุณภูมิแล้วพรุ่งนี้ต่ำสุด 2 องศาซี สูงสุด 8 องศาซี...คงประมาณเดินเล่นในตู้เย็นทั้งวันหละมั๊งเนอะเกาหลีมันหนาวแปลกๆมันหนาวทรมานมากๆก็ต้องเตรียมเสื้อผ้าให้อุ่นๆไว้ ไปทำงานไฟล์ทนี้เวลาทั้งหมดเกิน 36 ชั่วโมงก็เอากระเป๋าใหญ่ไปได้ฉันก็เลยมีเสื้อ wool สามตัว(บางๆ)แล้วก็เสื้อแหนมหนึ่งตัวแล้วก็แผ่นความร้อน(ที่เคยเอามาแปะแก้ปวดท้องประจำเดือนอ่ะแหละ)ถุงเท้าก็เป็นแบบใส่แล้วจะอุ่นขึ้น ถุงมือหมวกเอาไปด้วย

เดินทางคืนนี้ไปถึงพรุ่งนี้เช้าที่โรงแรมมีรถไปส่งเมียงดง(มยองดง-เคยเห็นเค้าเขียนแบบนี้)ถึงจะอดนอนหรือจะหนาวและต้องนั่งรถนานหนึ่งชั่วโมงก็จะไปเพราะว่าเป็นไฟล์ทเดียวที่ไปเที่ยวในเมืองได้อย่างสบายใจก็กว่าจะกลับก็ค่ำอีกวันมีเวลาหลงเยอะแยะแถมมีครั้งเดียวในตารางบินฤดูหนาว

จะไปตามหาพระเอกซะหน่อย 5 5 5

ป.ล มะเช้าออกไปพันติ๊บแถวบ้านไปซื้อซองใส่โน้ตบุ๊คราคา199 เองนะเคยดูที่พารากอนเป็นพันสองพันเลยที่ญีปุ่นประมาณ 1700 เยน แต่รอไม่ไหวมันจำเป็นจะเอาโน๊ตไปลงใหม่อยู่บ้านไม่มีเวลาลง

TVXQ

ได้ดู vcd คอนเสิร์ตของดงบังชินกิที่ซื้อมาซะที ดูจากคอมไม่สนุก(เปิดดูเพลงเดียวก็ปิด)เท่ากับดูจากทีวีภาพชัดเสียงดังสนุกกว่าเยอะ เป็นคอนเสิร์ตที่เค้าไปเล่นที่ญี่ปุ่นชื่อคอนเสิร์ต Tohoshinki 1st Live Tour 2006-Heart,Mind and Soul



ดงบังชินกิหรือโทโฮชินกิก็วงเดียวกันนั่นแหละมีสมาชิกห้าคนชื่อ Junsu(Xiah), Yuchun(Mickey), Jejung(Hero), Changmin(Max),Yunho(U-know)ฉันรู้จักครั้งแรกชื่อดงบังชินกิแล้วก็มาเห็นอีกทีที่เค้าตอนไปญี่ปุ่นใช้ชื่อโทโฮชินกิก็ไม่รู้ว่าเปลี่ยนชื่อถาวรหรือเปลี่ยนชื่อเพื่อโกอินเตอร์เพราะเราไม่ใช่แฟนพันธ์แท้เพียงแต่ชอบที่หน้าตา...ไม่ช่าย...ฝีมือด้วยดิ

คือว่าปกติเวลาไปเกาหลีก็ไม่ทำไรเปิดทีวีช่องเพลงทิ้งไว้ตะก่อนไม่ชอบเพลงเกาหลีคือจะว่าไม่ชอบก็ไม่ใช่แต่มันเอียนมากกว่าทุกเพลงเพราะหมดดนตรีหวานไปหมด MV เศร้าน้ำตาแตกไปหมดแล้ววันนึงก็ได้ดู MV Rising Sun ของดงบังฯเป็นอันปิ๊งเลยเพราะเต้นเท่มากๆ เวลาไปเล่น live (รายการที่เกาหลีนะ)มีพลุมีไฟส่งเสริมไปอีกยิ่งน่าดูไปกันใหญ่ แล้วหลังจากนั้นได้ดู MV my destiny ก็ชอบเป็นเพลงช้าดนตรีเพราะและร้องเป็นภาษาญี่ปุ่น

ชอบแต่ไม่ซื้ออัลบั้มของเค้าซะทีเหตุผลเพราะแพง เหตุผลเพราะมันมีทั้ง single ,album เยอะจัดอันไหนก่อนหลังหละเนี่ยและมันเป็นภาษาเกาหลี!!ฉันว่าภาษาเกาหลีไม่เพราะเอาซะเลยซึ่งก็ไม่รู้จะไปคิดอย่างนั้นทำไมเพราะเพลงภาษาอังกฤษหรือแม้แต่เพลงไทยก็เถอะก็ไม่เคยตั้งใจฟังว่ามันร้องว่าอะไรแค่เมโลดี้เพราะก็น่าจะโอเคแล้วแต่เรื่องมากไปอย่างนั้นเองจนเค้าออกอัลบั้มภาษาญี่ปุ่น(Heart Mind and Soul)คราวนี้หละซื้อไม่คิดเลยเป็นภาษาญี่ปุ่นก็ยังฟังรู้ว่าเค้าร้องว่าอะไรแต่แปลไม่ออก

พอซื้อcd ก็ต่อด้วย vcd concert ซึ่งก็ดีเพลินดีทั้งร้องทั้งเต้นได้รู้ว่าใครร้องท่อนไหนแต่คอนเสิร์ตที่ไปเล่นเล่นใน hall เล็ก(Zepp Tokyo)ไม่ใช่คอนเสิร์ตเต็มรูปแบบสงสัยต้องไปซื้อคอนเสิร์ตที่จัดในเกาหลีมาดู

ดูแล้วก็ยิ่งชอบ Hero น่าร้าก...น่าปกป้อง เออใช่...ขาคุณน้องเค้าหายดีแล้วหนิ คือว่า Heroเคยใส่เฝือกไม่รู้เพราะไรเค้าเลยเต้นไม่ได้ขนาด MV rising sun หรือ Live เพลงนี้ในรายการเพลงเกาหลียังเป็นสแตนอิน(ใส่หน้ากาก)เต้นเลยแต่ท่อนที่Heroร้องก็จะนั่งเก้าอี้โพสต์ท่าไปมาร้องอ่ะนะ(เวลาแสดงสด) ส่วนMVเพลง my destiny เพื่อนก็เต้นกันแค่สี่คน

ฉันดูแผ่นสองของคอนเสิร์ตไปสามสี่รอบได้เพราะเป็นเพลงเต้น คนเต้นเก่งเนี่ยมีเสน่ห์เนอะ(แล้วทำไมไม่ดูกอล์ฟ-ไมค์หละเนี่ยลำเอียงนี่หว่า) ดูคอนเสิร์ตแล้วสงสัยว่าเค้าใช้เครื่องสำอางค์อะไรกันหว่าหน้าใสเด้งเหลือเกินไม่หลุดไม่ลอกขนาดเต้นกันซะเหงื่อโทรมกาย(ยิ่งกว่าโยคะร้อน)ผิวก็ค้าวขาวตอนลงจากเวทีไปก็ไม่ได้โบ๊ะแป้งนะเช็ดเหงื่อออกมาก็หน้าเด้งแหละเพราะกิมจิหรือเนี่ย...กินกิมจิแล้วจะใสเด้งผิวดีรึ....ก็คงงั้นขับถ่ายคล่องเชียะ

ป.ล1 ไปนอนฝันถึง Hero กะ U-know ก่อนชอบสองคนนี้ตามลำดับแต่คนอื่นก็น่ารักนะตะก่อนไม่ชอบชางมินสุดแล้วแต่ทรงผมใน vcd คอนเสิร์ตนี้ทำให้ดูขึ้น..ส่วนอัลบั้มใหม่ทรงผมไม่ผ่านทั้งวงยกเว้นU-know ยิ่ง Hero ของชั้นด๊านนทำหัวขาวยังกะคนป่วย(ดูจาก MV "O")แต่ปัจจุบันทรงผมสีผมเป็นไงกันแล้วก็ไม่รู้นะเปลี่ยนกันบ่อยเหลือเกิน

ป.ล2 แฟนๆเค้าจับให้ Hero กะ U-know เป็นคู่รักกัน

วันหยุด

ออกไปกินข้าวกลางวันกันน้องตี้ที่เซ็นทรัลชิดลม...เค้าจัดใหม่ไฮโซ

กินไปคิดไปพนักงานบริษัทมากินอาหารกลางวันแพงๆงี้เงินเดือนจะพอหรอเนี่ย แค่แกงกุ้งกับนาน(อาหารแขก)225 บาทแล้วอ่ะ กุ้งสามตัวเอ๊ง กุ้งไม่เด้งแต่น้ำแกงอร่อยมาก ติ่มซำก็กุ้งไม่แท้มันปนอย่างอื่นปั่นเป็นก้อนๆไม่อร่อยอ่ะ

ตี้ไปทำงานฉันก็ไปสยาม...ที่ต้องไปสยามเพราะเคยไปรับปากพี่ที่ทำงานว่าจะไปทำสร้อยตัวหนังสือให้เค้าแต่ไม่ได้ไปซะทีเพราะเคยไปถึงร้านแล้วโทรไปเค้าไม่รับจนมาเจอกันอีกทีถามว่าจะเอาอยู่ป่าว...มันเลยเหมือนเป็นธุระไปเลยเพราะสั่งแล้วอีกอาทิตย์ถึงจะได้ ฉันก็เลยทำของตัวเองไปด้วยเลย

ค่าสร้อย 300 บาทเขียนได้แปดตัวอักษร จะเขียน puiiizilla จะจ่าย 400(ตัวที่เกินตัวละห้าสิบบาท)เลยเขียนแค่ puizilla พอดีเป๊ะสามร้อยบาท เดือนหน้าค่อยไปเอา

เงินหายากนะแต่ทำงานติดๆกันเลยไปหาเรื่องใช้เงินซะงั้น...ไปทำtreatmentมือกะเท้าที่ร้าน nail boutique ที่พารากอนขัดๆถูๆ นวดด้วยหินร้อน wrap ด้วยครีมบำรุงแบบมิ้นต์แล้วใส่มือกะเท้าในถุงร้อนทั้งร้อนทั้งเย็นแกะออกมาเหมือนมือเปื่อย(แช่น้ำนานๆ)แล้วเค้าก็ทาสีให้ด้วย ที่ร้านมีช่างญี่ปุ่นด้วยเค้าเป็นแผนกต่อเล็บอ่ะ แต่เค้ามาทาสีเล็บเท้าให้(ช่างที่ทำให้เราไปทำให้คนอื่น)พอเป็นคนญี่ปุ่นเนี่ยเรื่องปราณีตเนี่ยเชื่อมือได้เลยเนอะ ข้าวของของเค้าก็น่ารัก(ช่างจะมีรถเข็นเล็กใส่อุปกรณ์ประจำตัว)แปะสติกเกอร์หัวใจทุกอันมีแปรงสีช็อกกิ้งพิงค์สำหรับปัดเท้าด้วยอ่ะ

ทาเล็บแดงออกมาสวยมากๆ วันนี้ใช้OPI สีB12 ส่วนเท้าถึงจะ wrap มิ้นต์ซ่าไปหมดก็ยังสากอยู่ดีท่าทางจะเกินเยียวยา ถ้าครั้งหน้าไปจะทำแบบธรรมดาขัดๆถูๆพอ 600 บาทถ้าทำชุดใหญ่เนี่ย1000บาทซึ่งมันน่าจะดีกว่าแต่ทำแล้วเย็นซ่ามือเท้าเปื่อยไม่สบายตัวอ่ะ เค้ามีบริการพาราฟินด้วยนะ 1000 เหมือนกัน

มื้อเย็นกินพาสต้า...เค้าว่าช่วยลดน้ำหนักด้วยนะพิสูจน์แล้วจากรายการโกะโกะริโกะ

ป.ล หนังสือที่ซื้อยังอ่านไม่หมด ไปซื้อปีเตอร์แพนมาอีกแล้น มันเป็นตอนต่อที่เค้าประกวดกันมา อีกเล่มก็เรื่องโทโมโกะคนใจเล็กหนังสือการ์ตูนสั้นมีข้อคิดนิดๆสไตล์ญี่ปุ่น แล้วยังจะซื้อ vcd คอนเสิร์ตของดงบังชินกิที่ญีปุ่นอีก

รวน

ระบบรวนมีประจำเดือนก่อนเวลาอันควร..โทษมันเลยโยคะร้อน !!! นอกจากจะปวดเมื่อยนอนไม่หลับสบายไปสองคืน ยังจะมาปวดท้องเมนส์อีกเรอะ !!!!

อยากจะเล่านั่นนี่ก็ปวดท้องขัดขวาง ว่าจะลดยาลงครึ่งนึงกินพอนสแตน 250ไปหนึ่งเม็ด(ปกติกินเม็ด 500หนึ่งเม็ด)แล้วใช้แผ่นความร้อนแปะท้องไว้(แผ่นเล็กๆซื้อมาจากญี่ปุ่นเค้าไว้แปะในเสื้อช่วยให้ความอบอุ่นอ่ะแต่ยามเจ็บป่วยเช่นนี้ก็มีประโยชน์จริงๆ ร้อนนาน 10 ชั่วโมง หุหุ)แต่หัวค่ำต้องซัดไปอีกเม็ด ธ่อเฟ้ย สำออยจริงๆ

ปวดท้องไม่ทำงานบ้านแต่นอนดูคิมซัมซุนจบแระ...อยากมีฮอนนิเป็นของตัวเอง..เมื่อไหร่จะมา.......เกิด -..-

ป.ล1 เบี้ยวออกกำลังกายแต่ก็ไปเรียนเปียโนนะ

ป.ล2 ผ้าอนามัยยี่ห้อ always(ที่ดูไบ) มันคือ whisper จริงๆด้วยเดาจากกระดาษห่อมันเป็นเหมือนรูปนกขาวๆ แต่มีลายละเอียดกว่า...ผ้าอนามัยสำหรับกลางคืน ที่กระดาษแปะแถบกาว นอกจากจะเขียนยี่ห้อแล้วยังเขียนว่า wishes you sweet dreams ด้วย...ที่ตัวผ้าอนามัยจะมีแถบฟ้าๆเหมือนวิสเปอร์บางๆบ้านเรานั่นแหละแต่อันนี้มีลายดาวด้วยละน่ารักดีเนอะ...ฉันไม่ได้เขียนอะไรทะลึ่งใช่มั้ย..อยากเล่าให้ฟังอ่ะว่าเข้าใส่ใจความรู้สึกลูกค้า

โยคะร้อน

เหตุผลที่เล่นโยคะร้อนแล้วลดความอ้วนได้เพราะ

1. ร้อนชิบ

2. เหงื่อไหลอย่างกับท่อประปาแตก

3. เหนื่อยกินไรไม่ลง

ฉันว่ามือใหม่ไม่ควรริอาจไปเล่นเลยอ่ะแค่ท่าก็จะแย่แต่ก็ท่าง่ายๆนะแต่มันร้อนนนนน!!!! หรือเพราะฉันแก่ก็ไม่รู้ทรมานชะมัด ต้องพกน้ำดื่มเข้าห้องไปด้วยน้ำเย็นจะดี น้ำหวานเลยจะดีมากแต่ฉันไม่ได้เตรียมตัวมาเล่นแค่เห็นชั่วโมงมันต่อจากที่ฉันออกกำลังกายกับ trainer เสร็จพอดีก็เลยเล่นต่อจะได้มาคุ้มๆกับที่นานๆมาที ฉันก็เลยไปซื้อน้ำไม่ทัน คุณป้าข้างๆใจดีมากเลยให้ฉันดื่มน้ำของเค้าอ่ะ ซึ้งใจมากๆ ~~><~~

คลาสนี้หนึ่งชั่วโมงเป็นหนึ่งชั่วโมงที่ยาวมากกกกกกกกกกกกก...นับถอยหลังตลอดให้ถึงท่าที่นั่งทำนอนทำซะที ยิ่งถึงท่าศพอาสนะจะยิ่งปลื้มมากชอบสุดๆท่านี้(นอนหงายหลับตา)

เล่นเสร็จออกมานั่งให้ตัวเย็นครึ่งชั่วโมงถึงไปอาบน้ำ อาบน้ำเช็ดตัวแต่งตัวก็แล้วรูขุมขนยังขับเหงื่ออยู่อีกครับ....สุดยอดจริงๆ

ป.ล1 ยังไม่ทันจะเล่าเรื่องเก่าๆที่บินมาพรุ่งนี้ก็บินไปนอนสิงค์โปร์อีกแล้ว...ฮ่วย

ป.ล2 คืนนี้ก็ไปนอนหอ ไปนอนมาแล้วคืนนึงเหตุผลเดียวกันเช็คอินเช้าจัดๆ

ฟ้าสีอะไร

ท้องฟ้าบ้านฉันสีฟ้า

ท้องฟ้ากรุงเทพสีเทา

ท้องฟ้าบ้านเธอสีอะไร



ป.ล ทำงานไฟล์ทพวงสามวันค้างเชียงใหม่สองคืน...ทำงานแถมได้กลับบ้านด้วย