กลางวันออกไปกินสุกี้ MK กัน 6 คน พี่ปอนด์ น้องรส น้องเอ น้องก๊อก น้องอิฐ และฉัน (ไม่มีซุปฯซักกะคน เราเลยกลับมาบ่ายสองนิดๆ) เสียเงินไปคนละ 150 ซึ่งอยากจะบ้ากันหลายคนเพราะเมาลูกชิ้น อิฐเล่นสั่งลูกชิ้นมาบวมเต็มหม้อเห็นแล้วอืด (ก็มันเล่นเอานิ้วลากไปทั้งแถบ นี่ นี่ นี่แล้วก็นี่ ทำนองนั้น) ทำให้นึกถึงครั้งสุดท้ายที่กิน
MK กับปุ๊กแล้วคิดว่าจะไม่กินอีกตลอดไปเพราะสั่งลูกชิ้นมากินแล้วเหลือบาน

กลับมาทำงานได้กลิ่นสุกี้ตลอดบ่าย อ้วก....

อัพเดทแล้วตั้งแต่วันที่ 21 แต่ส่งขึ้น geocities ไม่ได้แย่จริง อย่าบอกว่ามีใครซักคน(blogger/geo) เกเรนะ

หมู่นี้วุ่นวายทั้งกายทั้งใจ

ตอนเช้าไม่อยากจะมาทำงานเลย อากาศร้อนทำให้ซึมหงอยง่อยรับประทาน เมื่อคืนก็ฝันอะไรไม่รู้นอนไม่เต็มอิ่มฝันว่าไปเดินป่าทั้งร้อนทั้งคันจนตื่นขึ้นมากว่าจะนอนสบายๆมีลมพัดก็เกือบเช้าแถมตอนหกโมงเช้ามีตาลุงที่ไหนไม่รู้โทรผิดเข้ามือถือถามว่า “เจ๊วันนี้ของลงหรือเปล่า” เจ๊อยากตาย...นอนไม่หลับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา (ปกติตื่นเกือบ 7 โมง)

ตอนกลางวันน้องเอบอกว่าวันนี้ฉันดูเศร้ามีอะไรก็คุยออกมาได้เดี๋ยวอึดอัดตาย...ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเซ็งซึมเรื่องอะไรมั่งแต่เริ่มวันจากการนอนไม่ค่อยหลับอะไรมันคงไม่โสภานัก แถมเซ็งเรื่องเงินอีก จริงๆถ้ามีเงินก็เหมือนไม่มีปัญหา(อ๊ะแน่นอน...ถึงแม้บางปัญหาเงินก็ช่วยไม่ได้ก็เถอะ)

หลังกินข้าวแวะร้านหนังสือส่งพี่อี๊ดซื้อหนังสือ(พี่เค้ามีร้านเช่าหนังสือยุจนซื้อครบ 500 เพราะได้บัตรสมาชิกที่สามารถลดราคานิตยสารได้ 5 % เราจะได้ยืมด้วย) ดูหนังสือนำเที่ยว อยากเที่ยวก็อยากไป(ก็ฝรั่งเศสของพี่หยุมแหละ) ทีนี้ก็เข้าเรื่องเงินอีกแล้ว สรุปว่าหนี้ก็ให้มันอยู่กับชีวิตเราไปอีกยาวนานเถอะไม่ต้องไปรีบปลอด ก็ใช้หนี้ไปด้วยเก็บเงินสำหรับไปเที่ยวด้วย น้องเอบอกว่าขืนปลดหนี้อย่างเดียวเครียดตายแถมพอใช้หนี้หมดก็ไม่มีเงินไปเที่ยวอีก เดี๋ยวก็สร้างหนี้ก้อนใหม่ขึ้นมาอีก ช่ายยยเลย พี่กอล์ฟก็บอกเราเมื่อคืนว่าให้ใช้ชีวิตอย่างมีความสุข อย่าไปหวังสุขวันหน้าเกิดตายซะก่อนทำไง แต่ตอนนี้ถึงเก็บเงินได้ก็ไม่กล้าไปเที่ยวหรอก น้าเน้อเค้าทำงานหาเงินใช้หนี้ค่ารักษาคุณยายกันฉันจะมาเที่ยวอะไรกันหละ

แต่พระเจ้ามีเมตตาเสมอเพราะเสาร์-อาทิตย์สิ้นเดือนมีสัมมนา IT ซึ่งเป็นประเภทว่าเด็กๆตัวเล็กตัวน้อยอย่างเราๆเที่ยวอย่างเดียว(ให้ซุปฯเค้าสัมมนากันไปตั้งแต่วันพฤหัส) พี่หยุม(พี่เค้าไปสัมมนาแผนกเค้ามาแล้ว)กำชับว่าเป็นวันล้างผลาญอยากกินอยากเล่นอะไรทำให้หมด เจ็ทสกี พาราชูท โกคาร์ท เล่นให้หมด ของกินก็ให้กินแพงๆ บริษัทจ่าย โอววว งานนี้ไม่ไปไม่ได้แล้ว(ตอนแรกว่าจะไม่ไป อยากอยู่กับยายมากกว่า)

พรุ่งนี้ไป standby ที่งาน commart อยู่ถึงสามทุ่มแหนะ...ให้ตายสิ (ตอนเช้าจะแว้บไปเสียภาษี..ที่นี่เค้าให้ยื่นภาษีเอง เราคิดอะไรไม่เป็นเลย ไม่เคยทำ รบกวนพี่อุ๋ยที่โรงงานเก่าคำนวณให้ อิอิ หวังว่าจะได้รับเอกสารวันนี้)

กลุ่ม power puff แขวะเจ้าอิฐในข้อหามีอาเป็นพี่เลี้ยงนางงามชื่อดังแต่ไม่ส่งเสริมเพื่อนเล้ย แต่ก่อนหละแม่งๆเรื่องนามสกุลซิ้นดี้ กับนามสกุลของอิฐแล้ว นึกว่าเป็นญาติกันยังไงหว่าหน้าตาคนละแนว ปรากฎว่าอาเค้าทำ Modeling (ตั้งแต่นั้นเพื่อนๆก็จะขอไป modeling ของอา...ไปดูสาว) เผอิญเมื่อเช้าอ่านหนังสือพิมพ์ว่านางงามอิมพอร์ตมีพี้เลี้ยงนางงามคนดัง เอาอีกแล้วนามสกุลอิฐ มาถามมันที่ทำงาน ต๊าย ตายไม่ส่งเสริมกันเล้ยยยยจริงๆก็แก่เกินแกงแล้ว ถ้ารู้จักกันเร็วกว่านี้จะขอเข้าประกวดนางสาวไทยซะหน่อย
.........
เพิ่งรู้ข่าวดีว่านายไม่อยู่ทั้งสัปดาห์เลย โอวววว สวรรค์ทรงโปรด มีแผนกินข้าวกลางวันไกลๆทั้งอาทิตย์เลย อิอิ
........
โดนแขวะเรื่องอ่าน Hobbit พี่หยุมแขวะแหลกว่าอ่านตั้งชาติไม่จบซะที โธ่...อ่านออกแต่แปลไม่ค่อยจะได้อ่ะ
แถมยังมาโปรโมตการท่องเที่ยวฝรั่งเศส...พูดซะอยากไปเดี๋ยวนี้เลย แต่ต้องปลดหนี้ก่อน เฮือก...(แต่ก็มีแววแล้ว อิอิอะอะ)

เลิกงานแล้วแต่ยังไม่อยากรีบออกจากออฟฟิศเหมือนทุกที เหมือนที่ทำงานเป็นเกราะที่กันเราจากความคิดฟุ้งซ่าน ทำงานยุ่งๆไม่มีเวลาว่างให้คิดถึงอะไร ถึงจะว่างก็ไม่คิดอะไรเพราะเอาเวลาไปเม้าท์แตกกับน้องๆ(กลุ่ม power puff )ไม่ก็ไปอ่านเวบไดอารี่ อยู่ที่ทำงานโม้เพ้อเจ้อไป หัวเราะไปสนุกดี (หัวเราะมากแปลว่าเศร้ามาก เป็นการกลบเกลื่อน)

ตอนนี้ฉันเป็นอะไรนะ เป็นคนไม่ดีหนะสิ ไม่คนไม่คิดถึงอนาคตใช้เงินไม่เคยคิดเลย แก่จนป่านนนี้ไม่มีเงินเก็บเป็นที่พึ่งใครก็ไม่ได้ เซ็งไง...เซ็ง (ยังมีเรื่องอื่นอีกอ่ะ บ่นแค่นี้ก่อนไปเดินห้างดีก่าไปกับน้องที่ทำงาน)

เมื่อคืนฝันมั่วไปหมดคงเพราะตั้งแต่ตอนเย็นมีอารมณ์หลายอย่างทั้งโมโหเพราะโทรหาน้องตอนบ่ายสามไม่มีคนรับกลัวมันจะแหกดอยตายไปซะแล้วปรากฎว่าไปร้านหนังสือแต่ไม่ได้เอากระเป๋าลงไปด้วย มีอารมณ์กลุ้มใจเรื่องเงิน มีอารมณ์เศร้าสงสารคุณยาย สงสารน้า(ทำขนมทั้งวันทั้งคืนจ่ายค่ารักษายาย)

ตื่นเช้ามาก็ยังขุ่นมัวซ้ำเติมเข้าไปอีกเพราะรถตู้ที่นั่งมามันงกแอร์ เปิดแอร์กลางๆและเปิดพัดลมอย่างเบา ขนาดฉันนั่งแถวหน้ายังจะตายหายใจไม่ออก คนที่นั่งหลังสุดจะเป็นยังไง คนขับนั่งเย็นอยู่ตอนหน้าแต่ไม่รู้เลยว่าข้างหลังเป็นไง อยากจะบอกให้มันเปิดพัดลมให้มันแรงๆหน่อย(งกนักไม่ต้องปรับอุณหภูมิก็ได้) ก็ได้แต่คิดในใจวนไปวนมาจะพูดกับมันยังไงดี มองดูคนอื่นเค้าก็ไม่เห็นงุ่นง่านหรือฉันเป็นคนเดียว สุดท้ายก็ไม่ได้พูดอะไร นั่งอึดอัดมาจนถึงปลายทางแล้วก็มาปวดหัวคนเดียว คิดๆแล้วน่าจะพูดไปคราวหน้าไม่กลัวแล้วเก็บค่ารถแพงจะตาย(30บาท)แค่เปิดแอร์เย็นๆให้ทั่วทั้งคันรถไม่น่ามีปัญหา
.......
แก็งกลับบ้านเร็ว 3 คน(น้องเอ น้องก๊อกและฉัน) ที่เปิดตูดตลอดตอนหกโมงเย็น(แต่เวลาประจำคือหกโมงครึ่ง) มีชื่อแก็งว่า power puff เริ่มจากฉันคิดว่ามันมีการ์ตูนอะไรที่มันมี 3 ตัวเนี่ยแล้วนึกแว้บไปถึง power puff girl น้องเอเลยเอาเป็นจริงเป็นจังเอาเป็นชื่อ น้องเอเป็นสีชมพู น้องก๊อกเป็นสีเชียว ฉันเป็นสีฟ้า(แต่จริงๆก็อยากเป็นสีเขียวนะดูวีนดีแต่หน้าตาสีเขียวเหมือนน้องก๊อก) ทีนี้มันยังมีรุ่นเด็กๆอีก 2 คนคือน้องรสกับน้องอิฐ น้องรสไม่เล่นอะไรประสาทๆแบบเราก็เลยไม่มีชื่อประจำตัว แต่สำหรับน้องอิฐเราให้เป็น Mr. Mojo jojo นี่เราอายุเท่าไหร่แล้วนะ

หมดเวลาเพ้อเจ้อต้องออกไปพันธ์ทิพย์ไปติดตั้ง Notes อีกสองร้าน

วันนี้มาทำงานเช้าภัทรปลุกตั้งแต่ 6:30 แต่ก็เกือบมาสายเพราะออกจากบ้านช้า(มัวแต่ดูการ์ตูน...ชอบมาก ง้องแง้งกับเงอะงะ(chicken & cow)กับข้าคือวีเซล) และตอนนี้กำลังจะออกไปร้านค้าที่เซ็นทรัลรามอินทราไปลง Notes หวังว่าจะทำทุกอย่างได้อย่างรวดเร็วไม่มีปัญหาจะได้เดินเล่น จริงๆคือจะได้ไปโรงพยาบาลเร็วๆ น้า แม่และหมอๆคิดว่าคุณยายอาการไม่ดี (คุณยายปวดท้อง หมอคิดว่ามะเร็งอาจจะลามไปช่องท้อง) ช่วงนี้อยากให้ไปหาคุณยายกันเยอะๆ
.........
ปุ๊กโทรมาหาตอนบ่ายโมง โทรจากบนดอยสุเทพบอกว่าเลียนแบบโฆษณาดีแทค ไม่อยากจะเชื่อว่าขับรถขึ้นไปบนพระธาตุ ฉันเองไม่กล้าขับแถมรถเรามันก็แก่แล้วแต่ปุ๊กบอกว่าเชื่อใจน้องรถหน่อย ต้องบอกให้โทรมารายงานตอนที่ลงจากดอยแล้ว
.........
เมื่อวานตามพี่กอล์ฟเอาของไปให้พี่สาวที่คอนโด มีฝรั่งในห้อง 3 คน ฉันใบ้รับประทานไม่สามารถร่วมวงสนทนาได้ กลัว กลัว พี่ๆชวนไปทานข้าวด้วยกัน แต่ฉันกับพี่กอล์ฟไม่ไปกับเค้าด้วยเกรงว่ามันจะไม่เจริญอาหารเอาได้ถึงจะเป็นของฟรีก็เถอะ

ในที่สุดเครื่องคอม 5 เครื่องที่งมมาตั้งแต่เมื่อวานก็เสร็จสิ้นสมบูรณ์พร้อมจะไปออกงาน Commart แล้ว(ไชโย) โง่อยู่กับเรื่อง dial-up มี error อยู่นั่นแหละ เดี๋ยวก็ port in use, hardware failure อะไรกันหนักหนา com3 มันก็ใช้คนเดียว การ์ดโมเดมก็ไม่เสียซักหน่อย add- remove, restart เป็นร้อยรอบ เบื่อ เซ็ง หงุดหงิด แล้วยังต้องรับโทรศัพท์ประสาทไปกันใหญ่

หน้าเรามันคงบูดออกมาเห็นได้ชัดแน่ๆเพราะขนาดนายที่ไม่เคยทักทายกันยังถามเราว่า How are you Potter? ตอนที่บังเอิญเจอกันหน้าลิฟท์ (Harry Potter นั่นแหละ แกเรียกฉันยังงี้ประจำเพราะใครๆเค้าบอกว่าฉันเป็น big fan ของ Harry สงสัยว่านายรู้จักชื่อเค้าป่าว) ฉันก็ตอบไม่ถูกเบลอก็เบลอ ภาษาอังกฤษคิดไม่ออก อยากตอบแกว่าอยากตาย แต่ตอนนี้ทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว กลับบ้านแล้วเฟ้ย ไม่สน วันนี้มาสายแต่พรุ่งนี้จะไม่มาสาย หัดเอาไว้ น้องยิ่งโทรมาบอกข่าวดีซะด้วย ข่าวนี้เกี่ยวกับการต้องมีนิสัยนอนน้อย ตื่นเร็ว ไม่งัวเงีย โอวววว กลับบ้านกันเถอะ

มีงานให้ออกไปเดินสายอีกแล้ว ต้องไปติดตั้ง Notes ให้ตามสาขาที่เป็น dial-up ทำให้เราได้ไปเที่ยวพันธ์ทิพย์ เซ็นทรัลรามอินทรา เฮ้ยอะไรฟระ(ดูในกระดาษสั่งงาน)นี่ฉันต้องทำของชลบุรี ระยอง โคราชด้วยเหรอเนี่ย ??
อืมมแต่มันเป็น frame rely ฉัน remote ไปทำก็ได้ อิอิ

จริงๆฉันขอไปทำโซนรังสิตมีทั้งหมด 5 ร้านเพราะแค่ลง Notes ไม่นานก็เสร็จ(ถ้าไม่โชคร้าย)ตอนบ่ายสามเราก็ไปนั่งดูหนังที่เมเจอร์ฯรังสิต จะได้ไปดูความยิ่งใหญ่ของ megaplex แต่น้องอิฐตัดอนาคตฉันไปซะแล้ว วันนี้เค้าไป training แถวโซนรังสิต sale ให้ไปลง Notes ให้เสร็จวันนี้เลย โธ่...

วันเสาร์ไปดู The others กับพี่ หนังเจ๋งดี นิโคลหุ่นดี พี่ไม่ค่อยชอบหนังตื่นเต้นเท่าไหร่แต่เค้าชอบเรื่องนี้ ยังเหลือหนังอีกสองเรื่องที่อยากดู Black hawk down ( ฉันไม่ชอบหนังสงครามเลยแต่เห็นแวบๆเหมือน elf ผมยาวๆขาวๆใน lord of the ring เล่นด้วย) กับ Battle royal (เขียนไม่เป็นเวบ majorcineplex ก็โดนปิด) แต่ก็ดูได้แค่เสาร์ละ 1 เรื่องเพราะว่าฉันไปเฝ้าคุณยายตั้งแต่เย็นวันเสาร์จนมาทำงานวันจันทร์ คุณหลานคนดีที่หนึ่ง

ปุ๊กเรียนคอมฟรีจบแล้วตอนนี้กำลังเซ็งตัวเองว่าไม่มีงานไม่มีเงิน ดีแล้วจะได้รู้ค่าของเงิน แต่ถ้าให้ทำงานเก่าก็ไม่ดีต่ออนาคตและสุขภาพ ออกมาไปตายเอาดาบหน้าอย่างนี้ก็ดี ฉันเองก็ต้องประหยัดให้ดี(ไม่วายซื้อกระโปรง sale 70 % ไปศุกร์ที่แล้ว) น้องๆที่ทำงานก็ชวนกันประหยัดเก็บเงินไปเที่ยวกัน ตอนนี้มีนโยบายกินมาม่าตอนกลางวัน(ไม่รู้เริ่มเมื่อไหร่) กินซักเดือนผมคงไม่ร่วงเท่าไหร่หรอก.....เน้อะ

ยังอยู่ที่ทำงาน กลับดึกอีกแล้ว วันนี้ย้ายแผนก TFB ขึ้นชั้น 31 ฉันไป service ที่รังสิตตอนบ่ายก็ต้องกลับมา(สาทร)ทำตอนเย็น(คนอื่นเลิกงาน) วันนี้ดึกกว่าเมื่อวานอีกง่ะ และยังต้องเป็นอย่างนี้ไปทั้งอาทิตย์(เห็นว่างั้น)

แฟนเราไม่มารับแล้วจะมาห่วงทำไมในเมื่อก็ได้แค่รู้สึกห่วง(ตั้งกะเมื่อวาน)แต่ไม่ทำอะไรแต่ก็ไม่เสียใจเท่าบอกว่าฝันไปเลยที่เค้าจะมารับทุกวัน

แบกหามทั้งวัน(ขยายชั้นทำงานเพิ่มอีก 1 ชั้นต้องติดตั้งคอม)กำลังจะกลับบ้านแล้ว เมื่อยมาก ผุดลุกผุดนั่งทรมานเข่าดีจริงๆ

หลังจากใช้ประกันบูลครอสกับการฉีดยากันบ้า ฉันเริ่มใช้ผลประโยชน์ให้เต็มที่ด้วยการไปตรวจเข่าเมื่อวานนี้
ไหนๆก็ไปเยี่ยมยายกับแม่ที่วิชัยยุทธอยู่แล้วก็เลยนัดหมอตรวจเข่าด้วยเลย(ตรวจฟรีต้องไปโรงพยาบาลหรูๆ ) สาเหตุที่ไปตรวจเพราะเวลาเดินขึ้นบันได้จะได้ยินเสียงกึกที่เข่าซ้ายแล้วก็ปวดโดยเฉพาะเวลาลุกขึ้นจากการนั่งยองๆ(ไม่ใช่นั่งส้วมนานั่งทำเครื่องคอมใต้โต๊ะ) เป็นมานานพักนึงแล้วแต่ไม่คิดตรวจเพราะไม่อยากเสียเงินถามต่าย ต่ายบอกว่าอาจะเพราะข้อหลวมอะไรแบบนั้นไม่ร้ายแรง(แต่ไอ้เบญบ้าบอบอกว่าเราเป็นเก๋า เจอต่ายเขกกระโหลกไปที) หมอตรวจพบว่ากระดูกอ่อนอักเสบให้ยามากิน 10 วัน บอกให้ออกกำลังกาย(เกร็งกล้ามเนื้อเข่าวันละ 10 ที)แล้วนัดไปพบหมออีกครั้ง

ตรวจเข่าเสร็จเดินไปท.บ(ร้านสวัสดิการกองทัพบก) ไปสระผมแถวนั้น (มือเป็นแผลสระผมเองไม่ได้) สระไดร์ 50 บาทเองถ้าร้านทั่วไป 100 บาทถ้าต้องสระหลายทีไม่ต้องกินข้าวกัน วันนี้เลยมีผมตรงมาทำงาน

ไม่อยากจะเชื่อว่ามีคนทักเรื่องผมหลายคนเพราะมือพิการทีเดียวเลยมีผมสวยมาทำงาน(ปกติเยิน) น้องเอบอกว่าผมตรงทำให้หน้าเด็กซึ่งน่าจะจริงเพราะเดินผ่านน้องนุชน้องเค้าทักว่าวันนี้ทำให้หน้าเด็ก ฮิ ฮิ ตกบ่ายถึงแม้ว่าหน้าจะมันแต่ผมตรงก็ทำให้ดูโอเค ปกติหน้ามันแถมแต่งตัวงั้นๆดูเยินไปกันใหญ่ ยังงี้วันหยุดตอนไปเฝ้ายายแว้บมายืดผมดีฝ่า อิอิ

เย็นนี้ออกแรงอีกแล้ว ขนคอมไปตั้งชั้น 31 โอวววแรงงานสาวไทย มือก็เดี้ยงเข่าก็เจ็บ