Ohanami

ไฟล์ทขากลับจากแอลเอคราวนี้พิเศษเพราะต้องแวะคันไซก่อนกลับบ้าน(เครื่องบินมันเปลี่ยน ต้องแวะเติมน้ำมัน ฉันรู้สึกดีใจมากมายที่ได้ค้างญี่ปุ่น) ถึงจะต้องห่างบ้านไปหกวันหรือต้องไปอเมริกาก่อนแต่รู้สึกดีนับวันรอได้มาญี่ปุ่น ตอนเช็คอินที่โรงแรมได้ของขวัญด้วยเพราะเดือนนี้เป็นเดือนเกิดของฉัน ช่างใส่ใจรายละเอียดจังเลยนะ

ไปซิ่งที่วากายาม่าด้วยนะ นั่งรถไฟด่วนจากสถานีแถวโรงแรมใช้เวลา 26 นาที(นะ ยี่สิบห้าก็ไม่นะ สามสิบก็ไม่นะ รถไฟออก 17:52ถึง18:18)เพื่อนบอกว่าให้มาสิเด๋วพาไปดูดอกไม้เพราะฉันอยากเห็นดอกซากุระเป็นทุ่งๆอ่ะนะ แต่ว่าตอนที่จะไปอีกทีอาจจะไม่ทันได้เห็น

ไปดูดอกไม้ที่ปราสาทวากายาม่า เค้าจัดงานแสงสีอยู่ด้วย คนไปกันเยอะไปถ่ายรูปก็แยะ ดอกไม้บานอาทิตย์เดียวมั๊ง(คุยกันไม่ค่อยรู้เรื่อง = =")มาได้จังหวะจริงๆตรู (เพิ่งกลับจากไปดูคอนเสิร์ตหกวันที่แล้วเองนิ)จริงๆที่โอซาก้าเพื่อนก็พาไปดูต้นนึงแถวที่เราเดินเล่นกันอ่ะนะแต่มันต้นเดียวอยากเห็นเยอะๆแบบในรูป





ปราสาทสวยงามแค่ไหนไม่รู้ไม่ได้ขึ้นไปดูเดินรอบๆดูต้นไม้ คิดว่ากลางวันน่าจะสวยกว่ากลางคืนก็ดูสยองดีมีโคมแดงเป็นระยะ

นึกว่าปิคนิคชื่นชมดื่มด่ำความงามแค่กลางวันซะอีกกลางคืนก็เฮฮากันมากมายหลายกลุ่มเลยทั้งที่อากาศก็เย็น(เรียกหนาวก็ได้มั๊ง) แต่กินเบียร์ท่ามกลางอากาศเย็นๆกะดอกไม้กะเสียงหัวเราะมันคงจะสุขไม่น้อย

ก่อนไปกินข้าวต้องแวะไปคัมไปกะที่ทำงานเพื่อน ก็คุยไม่รู้เรื่องอีกนะแต่ประมาณว่าสัปดาห์ละครั้งที่จะออกมาดื่มกันทั้งแผนก เพื่อนกะเพื่อนที่ทำงานบางคนไม่ได้ดื่มเบียร์หรอกก็ชนน้ำชากัน ฉันก็ชนกะเค้าไปด้วย ในเซตอาหารมีดอกซากุระประดับมาด้วยมันเป็นช่วงเวลาพิเศษจริงๆ

ไปกินข้าวที่ร้านประจำของเพื่อนชื่อร้าน Toast ช่างเหมือนในละครญี่ปุ่นไรงี้มีร้านประจำที่ไปบ่อยๆรู้จักกะเจ้าของร้าน ไปพูดคุยไรกันหลังเลิกงานอ่ะนะ

สลัดมะเขือเทศสวยซะ ดูจืดๆแต่อร่อยตรงกลางนั้นหัวหอมทั้งสิ้นอร่อยยยย

ออมไรซ์ ราดเดมิกลาซ (ราดซอสมะเขือเทศก็ได้แล้วแต่เลือก)ชอบเจรงๆแต่ไม่เคยกินหมดซักครั้งมันเยอะ ร้านนี้ทำอร่อยนะเนี่ย มีแฮมในข้าวเยอะเลยหั่นเล็กๆ เพื่อนบอกว่าเชฟเค้าไปเรียนที่อิตาลีด้วยหละ อายุเท่ากะฉันเลยนะเชฟอ่ะ เพื่อนบอกช้าสั่งออมไรซ์ไปแล้วไม่งั้นเราจะกินพิซซ่าหรือพาสต้าหรอก แต่เค้าทำอาหารได้หลากหลาย ทำอาหารไทยป่าวน้า


กลับจากวากายาม่าด้วยรถยนต์ เพื่อนขับมาส่งใช้ ไม่ได้เดินทางบ่อยแต่สามารถไปได้ด้วยการหาเส้นทางจาก จีพีเอส(เรียกงี้ป่าว) เพื่อนเรียก นาวิอ่ะนะ ค้นหาปลายทางมันก็บอกทางไปและเวลาที่จะไปถึง โอวว ใช้ hi-way สามสิบนาทีนิดๆตอนจ่ายค่าทางสะดวกดีใส่การ์ดค่าทางที่ช่องในรถอ่ะนะ(ตอนสตาร์ทรถมันจะพูดให้ใส่ แต่ไม่ใช้ก็ไม่ต้องใส่การ์ด) พอใกล้ๆด่านมันก็ตัดตังค์ เฮ้อประเทศที่เจริญแล้ว

ป.ล1 เพื่อนๆที่ทำงานของเพื่อนพอรู้ว่ามาจากไทยก็มีคนคุยๆว่าเค้าเคยมาไทยด้วยนะ ไรงี้ บางคนไม่เคยมาเพื่อนก็คุยกันเองว่าบอกว่าไทยเนี่ยก็ดังเรื่องช้างไง บางคนก็บอกว่ากินต้มยำกุ้งด้วยนะ เอาแบงค์ไทยมาให้ดู แหมดีใจ ฉันก็ชักชวนว่าให้ไปเที่ยวไทยนะ เหมือนตัวแทนชาติเลยเห้อ จะลาจากวงเหล้ามาก็ไหว้งามๆกันไปที

ป.ล2 มาไทยก็ดีนะเวลากลับบ้านไปจะได้รู้สึกว่าบ้านตัวเองมันวิเศษ เพื่อนนั่งรถไฟจากบ้านตัวเองไปหาฉันที่โอซาก้าบอกเหนื่อย ชั่วโมงเดียวเนี่ยนะ แม่เค้ามาจากบ้านเกิดสองชั่วโมงกว่า เวลาแค่นี้เดินทางได้ไกลโคตร บอกไปหาแฟนใช้เวลาสองชั่วโมงเลยไม่ได้ไปหาบ่อย เหอเหอ รถติดในกรุงเทพดีมะดีสองชั่วโมงยังไม่ได้เจอหน้าแฟนเลยเห้อ