Sweden

มาอยู่ที่นี่ได้สองวันแล้วเริ่มเบื่อ ดูไม่มีกะใจจะทำอะไรเลยอย่าว่าแต่เดินเที่ยวดูเมืองเก่าเลยขนาดช้อปปิ้งว่า sale sale ยังไม่อยากจะเดินขนาดมีเพื่อนมาด้วยนะเนี่ย

หลังจากกลับจากเกาหลีคืนวันที่สิบสาม(แต่มันนับเป็นเช้าวันที่สิบสี่แล้วนะตีหนึ่งหนะ)คืนวันที่สิบห้าก็มาStockholm เดินทางจากไทยใช้เวลาประมาณสิบชั่วโมงยี่สิบห้านาที สนามบินชื่อ Arlanda สกุลเงินคือSEK(Swedish Kronor ออกเสียง"โคน" หรือ"โครน"ไม่รู้ดิแต่เรียก"โคน")วันที่มาถึงอัตราแลกเปลี่ยน 1 KR = 5.15 Baht

อาหารการกินไม่ได้ลำบากแต่ไม่มีของที่อยากกิน Mc ทั่วเมืองแต่ไม่อยากกินfastfood มันก็มีร้านแต่มันไม่น่ากินออกแนวมืดๆ เพื่อนอยากกินพาสต้าแต่หาร้านปกติไม่เจอมี pizza hut ก็รอคิวนานไม่ได้มีคนเยอะหรือไม่มีที่นั่งแต่ไม่จัดไปนั่งซะทีรำคาญเลยไม่กินละ พาสต้าราคา 89 โคน พิซซ่าขนาด Single 69 โคนประมาณสามร้อยห้าสิบบาทแพงนะนั่น

สุดท้ายสองวันก็ไม่ได้กินอาหารอะไรดีมื้อเย็นวันแรกกินมาม่าใส่แฮมไก่งวง(เพิ่มคุณค่าแล้วนะ)กะพาสต้าไก่ครีมซอสใน7-11 ราคา 55 โคนก็อร่อยดีของแช่เย็นเอาไปเวฟ วันนี้กินเบอร์เกอร์คิง = ="" พยายามจะหาร้านอาหารไทยแล้วร้านใกล้โรงแรมชื่อสยามดูไม่น่ากิน(พักRadisson)อีกร้านชื่อชบาออกหน้าโรงแรมเลี้ยวซ้ายอยู่ใต้ดินเมนูก็หลากหลายกว่าแต่ก็ไม่น่ากินอ่ะขึ้นมาบนถนนเดินเลยไปร้านMyThaiฝั่งตรงข้ามร้านก็ดูสะอาดดีแต่คนทำเป็นฝรั่งหรือแขกมะรู้เลยไม่กิน หาไปหามาก็นั่นแหละเบอร์เกอร์คิง

ไอ่ที่กินแล้วรู้สึกว่าอร่อยคือไอติมเจลาโต้สองลูกสามสิบโคน กะไอติม Ben&Jerry ใน7-11 สองลูก32โคน(ลูกเดียวยี่สิบหรือหนึ่งร้อยบาท)อ่ะ

เรื่องช้อปปิ้งก็เสียเงินเยอะวันแรกเพราะเดินดูร้านเสื้อผ้ากัน...คุณครูที่อบรมสมัยเบสิคคอร์ส(เข้างานใหม่ๆ)มาไฟล์ทเดียวกันก็เลยพาไปเดินเที่ยวถนนช้อปปิ้ง เสื้อผ้าก็ซื้อไปเยอะมากสองเดือนก่อนตอนนี้ก็ไม่มีอะไรอยากได้เข้าแต่พอรื้อๆไปมันก็ได้เสียเงิน ก็ลดเยอะนะเสื้อยาวๆเป็นเหมือนไหมพรมถักลดราคาจาก 399 เหลือ 149 มันก็น่ารักดีครูกะเพื่อนก็บอกว่าแนวเราเลยหนิก็เลยซื้อมา ไปร้าน H&M อยากได้เสื้อเด็กสีเทาตุนๆปักหมุดเล็กๆสีม่วงๆเป็นตัวหนังสือเต็มหน้าอกเลยไม่มีไซส์(ไซส์ใหญ่สุดเราก็ใส่ได้)เดินสองร้านแล้วไม่มีก็ดีไม่เสียเงิน อยากจะซื้อเสื้อหัวกะโหลก(เป็นของผู้ชาย)แต่มันไม่ลด สุดท้ายไปซื้อสายรัดข้อมือเป็นหนังลดราคาด้วยเผื่อจะได้ให้แจจุง(คิดไปนู่น)

วันนี้ไป ikea เค้ามีรถรับส่งจากห้างgallerian นาทีที่00 ส่วนขากลับนาทีที่30 ก็อยากไปดูซะหน่อยว่า original จะมีของอะไรมั่งก็มีแหละของมันก็น่าซื้อเสมอ(แต่ราคาที่ดูไบถูกกว่า)แต่ซื้อไม่ได้เพราะเอากลับไม่ได้ กลับเข้าเมืองมาจะไปเดินเมืองเก่าฝนดันตก เดินไปเข้าโซนได้นิดนึงกลับดีกว่าก็ไม่ได้อยากดูอ่ะ เบื่ออยากกลับบ้าน





อยากกลับบ้านไปจัดการเรื่องสั่งซื้อเสื้อที่แมงแจออกแบบจากเวบแต่มันverify บัตรเครดิตไม่ได้(ซื้อที่อื่นเค้าตัดบัตรกันโครมๆไอ่นี่หนิ)จะแก้ไขเกี่ยวกับบัตรเครดิตก็ไม่กล้ากรอกที่โรงแรม(ต่างกันมั้ยอ่ะกับกรอกที่บ้าน)อยากไปคุยกะน้องๆที่ทำเวบดงบังชินกิ อยู่นี่กลับมาเค้าหลับกันหมดแล้วเวลามันช้ากว่าไทยห้าชั่วโมงแถมที่นี่มืดช้าสี่ทุ่มยังไม่มืดก็เลยนอนดึกไม่รู้ตัว

เมื่อคืนเข้านอนหกโมงเช้าประเทศไทยติดพันมาจากการเข้านอนตอนอยู่ในเครื่องบินได้นอนรอบสอง อ่ะโหหกโมงครึ่ง หึหึ ก่อนมาทำงานไม่ได้นอน ตื่นบ่ายโมงไปสอบภาษาญี่ปุ่นกลับบ้านรีดผ้าจัดกระเป๋าไม่ทันนอนต้องมาทำงานแล้ว

ป.ล1 คนที่นี่หล่อจริงๆด้วยแฮะครูบอกว่าหล่อที่สุดในโลกแล้วเนี่ย ฉันว่าไปอิตาลีก็เจอแต่คนหน้าตาดีแล้วนะที่นี่หน้าตาดีกว่า

ป.ล2 แม่เจ้า...ซุปเปอร์จูเนียร์(นักร้องเกาหลีเผื่อลุงๆแถวนี้ไม่รู้จัก ฮ่าๆ)กลับวันนี้พอดีเวลาเดินทางต่างกันแค่สิบห้านาที ถ้าเป็นสมัยก่อนก็อาจจะได้เห็นกันหน้า gate หละว้าแต่สมัยนี้มันจับฉันยัดเครื่องเลย มารู้ไฟล์ท(จิงอ่ะป่าวไม่รู้)จากคู่ซี้วัยมันว่าTG638 เขียนจดหมายฝากพี่เค้าไปให้ดงเฮด้วยยย(ทำไปได้) ไม่ได้ถามชื่อคนที่ฝากอีกต่างหากเพราะรีบมากรถไปเครื่องบินของฉันมันออกก่อนรถของพี่เค้าอ่ะไม่ถึงดงเฮก็ถังขยะหละวะแต่เข้าข้างตัวเองว่าถึงจะได้สบายใจไม่คาใจที่ไม่ทำตอนเจอกันวันก่อน(เด๋วเล่าย้อน)