ได้หยุดแบบไม่เจตนาซะสิบเอ็ดวัน(เค้าใส่มาผิด?)ได้กลับเชียงใหม่ตรงกับน้องได้อยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตากันไปเที่ยวเล่นดูหนังตามประสาพาแม่ไปดูมะหมาหนังก็น่ารักดีแถมหลังหนังจบมีเบื้องหลังน้องกอล์ฟซีนสุดท้ายได้คะแนนความน่ารักจากชั้นไปอีกหลาย(ได้ข่าวว่าชอบดงบังชินกิ กอล์ฟ-ไมค์มาได้ไงหว่า)
ตอนแรกก็แอบเสียดายเงินนิดๆตอนนี้ต้องการเก็บเงินมากๆก็ไม่ได้ทำงานก็ไม่ได้เงินแต่ตอนนี้รู้สึกดีละถ้าทำงานติดๆกันจะเอาเวลาไหนไปทำวีซ่าอเมริกา
นี่ว่าหยุดสบายใจนัดสัมภาษณ์ได้วันที่ 19 ก็นั่นแหละชะล่าใจโทรช้าแต่ก็โทรไปตั้งแต่วันที่9แล้วนะนั่นนึกว่าจะได้วันที่18เลือกแบบโทรนัดนอกจากเสียค่านัดแพงกว่านัดทางเนตยังต้องเสียค่าโทรต่างประเทศด้วย = =""
เค้าว่าปกติสามวันจะได้พาสปอร์ตคืนใช่มะแต่ว่าคนที่สัมภาษณ์น้องที่ทำงาน(ไม่รู้จักกันมาก่อนแต่ต่อแถวใกลักันเค้ามาขอวีซ่าไปเที่ยวเมกา)บอกว่าสี่วันได้ ไอ่สี่วันที่ว่าเนี่ยมันนับเสาร์อาทิตย์มั้ยถ้านับก็วันที่ห้าแล้วเจ้าพระคุณ EMS ฉันจะไปคืนที่ 25 แล้วนะ
เดือนที่แล้วฉันไม่ได้กลับบ้านเพราะทำงานแหลกลานบินแหลกของแท้ตั้งแต่16มีนา-1เมษาหยุดสองวันมันเป็นการหาเรื่องใส่ตัวด้วยหนะบินเกาหลีต่อฟุกุโอกะ(ทำงานหกวันติด)หยุดหนึ่งวันไปสิงค์โปร์ภูเก็ต(สามวันสองคืนนอนที่ละคืน)หยุดหนึ่งวันไปเกาหลีต่อคันไซ สาเหตุเพราะจะขึ้นยุโรปกลัวไม่ได้เกาหลีญี่ปุ่นก็เลยไปสั่งลาแบบแลกเค้าไปก็มีของตัวเองก็ด้วย
เกาหลีกะคันไซไม่เท่าไหร่นะเพราะเวลาเราไปทำงานก็มีพี่ยุโรปไปตรึม(ก็ฉันเป็นR คนเดียวเลยแหละ)แต่ฟุกไม่ไปไม่ได้เพราะทุกวันนี้เค้าไม่โหลดพี่อีไปทำงานไฟล์ทนั้น ฉันต้องไปสั่งลาของกิน
พอทำงานติดกันปลายเดือนที่แล้วต้นเดือนนี้ก็ไปต่อ 3-6 เมลเบิร์น 9-13ไปโคเปนเฮเกน ได้หยุดเยอะก็ได้กลับบ้านชดเชยอยากอยู่ยาวแต่ดันติดตรวจสุขภาพกะวีซ่าอ่ะแหละแถมไม่ได้อยู่ถึง24เพราะ 22 มีสอบภาษาญี่ปุ่นกะนัดเรียนเปียโนจะกลับไปอีกรอบก็เปลืองน้าเดือนหน้าค่อยไปชอบทำงานแบบยุโรบเพราะหยุดติดกันดีอย่างน้อยก็สองวัน ไม่ต้องลาพักร้อนก็กลับบ้านได้ :D
ไม่ได้กลับบ้านนานแม่ฉันมีลูกชายเพิ่มอีกสองตัว(จากเดิม11ตัว)ชื่อเฉาก๊วย กะด่างสอง มันมาจากบ้านตรงข้ามจูเนียร์พามา = = จูเนียร์เข้ากะใครในบ้านไม่ได้เลยไปนอนบ้านตรงข้ามแล้วมีแก๊งค์ของตัวเองพามากินข้าวบ้านตัวเองซะงั้น
ส่วนด่างสองนั้นมันหน้าตาเหมือนด่าง(พี่น้องของจูเนียร์)ก็คิดชื่อกันไม่ออกก็เรียกด่างสองเพราะมันเหมือนด่างตอนนี้(ปุ๊ก)สถาปนาด่างเป็นด่างศักดิ์ไปแล้วแมวที่บ้านเนี่ยตัวนึงมีไม่ต่ำว่าสองชื่อก็เพราะแมวไม่เหมือนมาหงะเรียกไงมันก็ไม่หันอยู่แล้วก็เรียกไปเหอะอยากเรียกไรอ่ะแต่เอาเข้าจริงมันก็รู้ชื่อตัวเองนะ
เพื่อนฉันกะน้องที่ทำงานคลินิก(พาแม่ไปรักษาผิวหน้า)ถามแม่ว่าเหงาป่าวแม่ว่าไม่เหงาเลย ฉันก็ว่างั้นอ่ะนอกจากแม่จะมีแมวคลายเหงาบานเบอะและเคยมีหมาบ้านตรงข้าม(ก็บ้านที่แมวไปอยู่)ให้เล่นเพราะเจ้าของ(เรียกกันว่าอิเจ๊)ไม่ค่อยอยู่บ้านแม่ชั้นก็ไปให้อาหารมันไปให้กล้วยมันกินแค่นั้นแม่ก็ว่าหมดเวลาไม่ทันจะเหงา
ตอนนี้ถึงไม่มีหมาเพราะแม่บอกอิเจ๊ให้เค้าเอาหมาไปให้หลานเจ๊หรือให้ใครซักคนเลี้ยงสำเร็จคือหมาก็เป็นของหลานคนนึงหลานมันก็รักแต่มันไม่อยู่เลี้ยง(นิสัยคุ้นๆเหมือนต้วเองชอบกล)แต่แม่ฉันก็ยังลามปามไปเปิดสปริงเกอร์รดน้ำให้บ้านอิเจ๊ด้วยทนไม่ได้หญ้าตาย นู่นอิเจ๊ก็ไว้ใจจัดฝากกุญแจไว้(เปิดให้คนตัดหญ้า)แม่ฉันก็เดินไปเปิดไฟบ้านเค้าตอนกลางคืนด้วยไม่ใช่ไรหรอกเปิดให้แมวตัวเอง หุหุ
นอกจากแมวและบ้านอิเจ๊แม่ฉันมีนกด้วยไม่ได้เลี้ยงก็เหมือนเลี้ยงแม่เล่นเอากล้วยไปแขวนไว้หลายที่มีกะละมังใส่น้ำให้นกเล่นน้ำด้วยมันมาอาบน้ำลงไปอยู่ในกะละมังเลยที่ทำไปก็เพราะแมวอ่ะแหละให้แมวดูนกอาบน้ำ นกซวยก็มีโดนกินหละค่ะ
อ่ะกลับบ้านไปตรงกับวันเกิดด้วยนะกินข้าวกะครอบครัวก็ได้กินข้าวกะเพื่อนด้วยจริงๆเวลาไปก็นัดกันให้เป็นปกตินะแต่มันตรงกะวันเกิดเราเราก็เหมาว่าปาร์ตี้วันเกิดซะงั้นครั้งนี้ยิ่งใหญ่คู่สามีภรรยาสามคู่ลูกหนึ่งโสดสามฉันกะปุ๊กแล้วก็เล็กเค้ากลับเชียงใหม่ตรงกันพอดี(ไม่เค้ยไม่เคยกินข้าวด้วยกันที่เชียงใหม่นานโคตรๆ)เป็นการเข้าสู่ปีที่แก่ขึ้น(ก็แย่พอแล้ว)ด้วยความอ้วนและสิว สิว สิวและสิว
นอกจากนี้ก็ได้ไปวัดด้วยแล้วก็ได้ดำหัวแม่ด้วยอ่ะไม่เคยทำมาก่อนเลย
อยากกลับเชียงใหม่อีก วันหยุดผ่านไปเร็วเสมอ
No comments:
Post a Comment