dress

เพื่อนร่วมรุ่นที่ทำงานแต่งงานไปอีกคนแล้วเกือบเบี้ยวเพราะหาชุดไม่ได้..เหตุผลไม่เข้าท่าเอาซะเลยแต่ว่ามันเป็นอะไรที่มองข้ามไม่ได้เหมือนกันนะถ้าเราแต่งตัวมั่วๆไปมันก็ดูไม่ให้เกียรติเค้า(ถึงแม้เค้าจะไม่ค่อยได้เห็นเราหรอกเจอกันแค่ตอนเข้างานกะออกจากงาน)

เพราะปกติไม่ได้แต่งตัวสวยๆก็เลยไม่มีชุดอะไรให้มาดัดแปลงจับนู่นผสมนี่ให้ออกมาเก๋ไก๋ไปงานกลางคืนได้
ยิ่งหาชุดตอนจวนตัวเนี่ยยิ่งกดดันไปใหญ่ถ้างบประมาณไม่จำกัดก็คงไม่รู้สึกอะไรแต่ถ้าจะให้ถูกและดูดีและไม่โหลเนี่ยยากมากๆ ชุดของดีไซน์เนอร์ไทยราคาแพงมาก dressสั้นราคาหมื่นหก ตัวที่แพงสุดที่จับดูราคาสองหมื่นกว่า โอวแม่เจ้า!!!

ดูที่สยามสแควร์ก็ไม่เห็นจะสวยสมราคาขนาดนั้น(สองพันแปด)ยังงี้ใส่ยี่ห้อดีกว่าZARAยังถูกกว่า(ถูกสุดแต่ตัดธรรมาดาๆ1990)แต่ของมีแบรนด์ราคาค่อนข้างย่อมเยาก็เสี่ยงต่อการใส่ชุด"ชน"กัน

สรุปหาไม่ได้ขุดชุดเก่ามาใส่ size 6 ปัจจุบันอ้วนจนใส่ไซส์ 8แล้วยังดียัดลงไปได้ เป็นชุดที่เคยใส่ไปแล้วเมื่อสองปีก่อนชุดที่เคยใส่ไปงานของคนกลุ่มนี้แล้วพออีกคนในกลุ่มแต่งงานก็ไม่อยากจะใส่ซ้ำกลัวคนจำได้แต่ก็เหมือนไม่มีใครจำได้นอกจากผึ้ง(ปรึกษาก่อนใส่แค่บอกว่าชุดสีแดงดำของ MNG จำได้แหละ = =) กับภัทรที่บอกว่าเหมือนเพิ่งใส่เมื่อวาน = ="" แต่ไม่หาแล้นประหยัดเฟ้ย

และลืมไม่ได้ต้องขอบคุณคนที่สรรสร้างสเตย์ลดพุงยื่นลงได้บ้างแต่อยากรู้ว่ามีคนตายเพราะใส่สเตย์มั้ยเอ่ย....ทรมานมิใช่น้อย

ต่อไปนี้เวลาไปไหนเจอชุดราตรีชุดกระโปรงลดราคาต้องซื้อเก็บไว้บ้างแล้วเดี๋ยวจะแต่งงานกันอีกหลายงาน