พักร้อน

พักร้อนสามวันมาอยู่กับแม่กับน้องที่เชียงใหม่เพื่อนที่ทำงานบอกว่าหยุดก็ไปเที่ยวมั่งสิ เพราะที่คุยๆกันฉันใช้ชีวิตเหมือนคนเบื่อโลก...ขนาดนั้นเลยเรอะ...แค่ขี้เกียจเฉยๆไม่ได้เบื่อโลกซะหน่อย...กลับเชียงใหม่เนี่ยรู้สึกสบายผ่อนคลายดีออกน้าแต่จริงๆก็อยากไปทะเลเหมือนกัน

ตอนสายต่ายพร้อมสามีและลูกชายมารับฉันที่บ้านไปเยี่ยมแก้วที่โรงพยาบาล เค้าคลอดคนที่สองเป็นลูกสาว กลางเดือนนี้แจงจะพาลูกกลับมาเลี้ยงที่เชียงใหม่ระหว่างลาคลอด สามคุณแม่คงจะเพลิดเพลินกันน่าดู

มาเชียงใหม่ก็อยากจะออกไปดูร้านกิ๊บเก๋หรอกแต่เจอมนต์สะกดของบ้าน ก็นอนซะนอกจากนี้ฉันกับน้องกำลังร่วม tribute มาราธอนสำหรับ Steve Irwin กันตั้งแต่เที่ยงคืนจนถึงบัดนี้ ตะก่อนดูประจำเลยหละแต่หลังๆก็ไม่ค่อยดูพอมาร่วมระลึกถึงเค้าก็นึกเสียดายเนอะ

อีกสองวันต้องกลับไปต่อสู้กับชีวิตเมืองหลวง...น่าเบื่อจริงๆ

ป.ล วันก่อนไปอบรม TG Ambassador Program เห็นในตารางงานตอนแรกนึกว่าจะได้เป็น presenter ไรป่าวตามหลักของคำว่า ambassador แหม่คิดไปนู่น...ปรากฎว่าไปอบรมให้เราในฐานะตัวแทนบริษัทหนะให้เป็นพนักงานที่รู้ครอบคลุมบริการของบริษัทจะได้ให้ข้อมูลได้เยอะและถูกต้องก็เพื่อจะเป็นพนักงานที่ดีอ่ะเนอะ