สัปดาห์แรก

เรียนไปได้หนึ่งอาทิตย์ เวลาผ่านไปช้าชะมัด ตื่นเช้าทุกวันทรมานเฟ้ยแต่ละเช้าปุ๊กแทบจะขุดออกมาจากเตียงทั้งที่เข้านอนห้าทุ่มครึ่งตื่นหกโมงนิดๆแต่รู้สึกพักผ่อนไม่พอ(ก็ทั้งที่ง่วงแต่หัวค่ำแต่ก็เถลไถลจนดึก)....จนเมื่อคืนไม่ไหวจริงๆไม่สามารถต้านทานความง่วงได้ร่วงไปตอนสี่ทุ่มครึ่งเช้านี้ก็เลยพอจะสลัดความง่วงออกไปได้เร็วนิดนึง

งัวเงียนอนบนเตียงพึมพำถามน้องว่ามันทำได้ไงเนี่ย...ตื่นเช้าทุกวัน...ตอบมาคำเดียวชัด "เงิน"

นี่ถ้าต้องกลับไปทำงานออฟฟิศทุกวันคงต้องปรับตัวกันยกใหญ่เพราะติดนิสัยมีวันหยุดสลับ

ไปเรียนมีการบ้านมี present เรื่องขั้นตอนการบริการแบบต่างๆ เทียบกับคนอื่นฉันทำงานอะไรก็ไม่ได้ดีเริ่ด แต่งหน้าก็ไม่ดีเริ่ดไม่เด้ง(ปาก)แดงอีก...การเปรียบเทียบเป็นทุกข์จริงๆ

อีกสองอาทิตย์ที่ต้องเป็นแบบนี้...เฮ้อออออออออออออเฮ้อ...เบื่อ ขาดแรงบันดาลใจหรือเปล่าหรือว่ามันง่วงเหนื่อยเพลีย

เปลี่ยนลิปสติกไปสามแท่งละแท่งแรกที่ใช้ทุกวันๆออกสีนู้ดก็รู้สึกซีดเหมือนกันซื้อกลอสมีสีมาทา แต่แดงไม่พอ ไปเกาหลีซื้อมาสองแท่งเราก็ว่าแดงเหมาะสมกับผิวแต่ยังแดงไม่พอ...แม่เจ้า....ตาตูบอดสีหรือไงเนี่ย...พรุ่งนี้ไปถอยใหม่เว้ยเอาให้มันแดงจัดๆกันไปเล้ยยยยยยยยยยยย

ป.ล1 ข้อดีของการอบรมคือได้คุยกะน้องทุกเช้าก่อนไปทำงานเพราะน้องตื่นอาบน้ำก่อนแล้วเรียกเรา

ป.ล2 ไปอบรมยิ่งทำให้ชอบงานตัวเองเข้าไปอีก(ไม่ได้ชอบอบรมแต่ชอบที่งานมันช่างไม่ต้องรับผิดชอบต่อเนื่อง ไม่ต้องมีรายงาน ไม่ต้องมี present หน้าห้อง ช้อบ ชอบ)

ป.ล3 รู้สึกตัวเองเจ๊าะแจ๊ะไม่เก่งเลย...