20th Century boys

3:30 เป็นไปตามความคาดหมาย..นอนได้ห้าชั่วโมงตื่นครับทั่น...ตื่นมาทำเบื๊อกไรเนี่ย

เจ็ดโมงเช้า..ชาวบ้านเค้าออกจากบ้านไปหมดแล้ว...มีแต่ความเงียบงันลมหนาวพัดทำให้นอนต่อได้อีกสามชั่วโมงก่อนจะลุกไปหาอะไรใส่ปากท้อง

เค้กและมอคค่าเย็นคืออาหารเช้า โจ๊กหมูเป็นอาหารกลางวัน นอนดูทีวีอ่านแฮรี่พอตเตอร์(ยังไม่จบซะที)ซักผ้า ถูบ้าน ผ่านเวลาสแตนบายมาสามชั่วโมงกว่า...ยังคงอยู่บ้าน

พยายามรื้อฟื้นความทรงจำเกี่ยวกับชินจูกุ & ฮาราจูกุ....จำไม่ค่อยได้ ...เฮ้ยยยย...ทำไมอย่างงั้นหละไม่มันน่าจดจำขนาดนั้นเลยเรอะเนี่ย....นั่งดูรูปแล้วคิดต่อไป...

22:14 ไม่ได้ตั้งใจคิดเรื่องที่ไปญี่ปุ่นเพราะอ่าน 20th century boys ที่ฉกมาจากบ้านอี้ตอนไปส่งของที่ฝากซื้อ(เชียงใหม่ดิใครจะไปถ่อไปออสเตเรียหละ)...ถือเป็นค่าแรงหุหุ...อ่านไปสี่เล่มแล้ว..อี้ถามว่าถึงขั้นวางไม่ลงหรือยัง....ยังอ่ะคงต้องรอให้ถึงเล่มห้าตามที่อี้เคยไปยั่วคนอื่นๆจนสำเร็จ...เห็นได้สาวกไปหลายหละ

วันนี้รอดจากสแตนบายจนได้...แทนที่จะอยู่อย่างสบายใจมันก็อดกังวลลุ้นไม่ได้สิน่า...อ่านการ์ตูนนอนดีก่า

ป.ล เมื่อวานโดนเรียกบินอดดูโมโม่ที่รักตอนจบเลย ปกติก็ไม่ได้ดูหรอกเคยดูตอนแรกครั้งเดียว :P แต่เคยอ่านการ์ตูนไงอยากรู้ว่าจะจบยังไง ฝากน้องให้ดูก็ลืม ฝากเด็กให้ดูก็ไม่ตื่น หาในพันทิปเจอตอนจบละ...มันก็เป็นไปอย่างที่คิดนั่นแหละว่ายังไงโมโม่ก็อยู่กับเจ้านายแต่อยากดูรายละเอียดหรือไม่การ์ตูนก็แปลๆออกมาซะทีเซ่...ช้ากันจริงวุ้ย....อยากมีโมโม่