เบญโทรมา...เค้าไม่ค่อยจะโทรหาถ้าโทรมาแสดงว่ามีเรื่องให้ฉันทำไรซักอย่าง...รับโทรศํพท์ถามได้เลย"มีไร(ให้รับใช้)ป้า"แต่ครั้งนี้ไม่เหมือนทุกครั้งเสียงมาสั่นๆเบาๆ บอกให้โทรไปหาแม่ซาโตะที่ญี่ปุ่นทีให้บอกว่าจันทร์เพ็ญเสียแล้ว !!!!!!!!!!!!!!
อะไรนะ !??!?!?!?!??!??!! จันทร์เพ็ญสนิทกับเบญมากเพราะเคยอยู่หอด้วยกันตอนเป็นนักศึกษาหลายปีเรื่องเงินทองความไว้ใจให้หยิบยืมกันได้เป็นหมื่นๆจันทร์เพ็ญยังรับฟังดีไม่ขัดใจเบญแบบฉันเพราะเค้าเคยไปเที่ยวญี่ปุ่นด้วยกัน(ฉันทำวีซ่าไม่ผ่านอ่ะดิ)ไปพักบ้านเพื่อนเป็นครึ่งเดือนก็เลยจะต้องแจ้งข่าวให้บ้านเพื่อนที่ญี่ปุ่นรับรู้ด้วย
ความรู้สึกที่ฟังเรื่องแบบนี้มันเหมือนล้อเล่น...จะตายได้ไงก็เห็นกันดีๆอยู่ไม่อยากจะคิดว่าจริงเลยไม่เคยมีคนใกล้ตัวจากไปในวัยอันไม่ควร..เค้าเดินทางจากตากมากรุงเทพด้วยรถทัวร์แต่รถมาคว่ำที่อยุธยา !!!!! จะถึงอยู่แล้วแต่ได้ข่าวว่าไอ่คนขับรถหลับใน คนขับรถขับเร็วจะแซงแล้วไม่พ้นเพื่อนเลยต้องมาตายเพราะความเฮงซวย เบญบอกว่าไปดูดวงกันบ่อยมากๆไม่เคยมีหมอดูคนไหนทักว่าจันทร์เพ็ญจะอายุสั้นเลยแล้วก็มาจากไปกระทันหันแบบนั้น...เบญมันเลยยิ่งเกลียดรถทัวร์เข้าไปอีก(เดิมทีเพราะเมารถ)
จะมีวันพรุ่งนี้ได้อีกนานแค่ไหน..วันนี้ทำดีพอแล้วหรือเปล่านะเรา...
No comments:
Post a Comment