วัดแขก

วันนี้อากาศไม่ร้อนแดดไม่จัดเลยนอนยาวแต่ก็รู้สึกไม่พออยู่ดี...ตื่นมากินข้าวอาบน้ำพาน้องออกไปวัดแขกแม่บอกว่าวันนี้เป็นวันเกิดพระพิฆเนศวรให้ไปไหว้ซะ

กว่าจะออกไปวัดก็บ่ายซื้อดอกไม้ข้าวของไหว้พระแถววัด มาลัยสวยพวงยาวถูกกว่าร้านแถวพระพรหมที่เอราวัณมาก ชุดของไหว้ก็ชุดละ 70เท่านั้นมีกล้วย มะพร้าว น้ำมัน นม อ้อย หมากพลู ธูปเทียนแต่ในวัดก็มีนะชุดละ 50 เอง(แต่ไม่มีมะพร้าวกับอ้อยมั๊ง)

นอกจากนี้เรายังเดินเลยวัดไปร้านขายอาหารอินเดียนไปซื้อขนมแขก(ออกเสียงว่า ราดู มั๊ง จะหาข้อมูลที่แน่นอนจากเวบหาไม่เจอ)ซึ่งเป็นของโปรดของพระพิฆเนศวรด้วย เค้ามีขนมหลายแบบซื้อมาลองกินหลายแบบเสียแต่ที่ร้านไม่มีชื่อขนมติดไว้ก็เลยไม่รู้อะไรเป็นอะไรรู้จักแต่ราดูอย่างเดียว(แต่ก็บอกเค้านะว่าติดชื่อด้วยสิคะหนูจะได้รู้ด้วย)

ของที่ซื้อมาแบ่งใส่สองถาดถวายพระแม่อุมากับพระพิฆเนศวร เวลาจะถวายของเราแค่อธิษฐานแล้วส่งให้พราหมณ์เค้าจะเอาเข้าไปถวายให้แล้วเอาของบางอย่างคืนให้เรา(ได้มะพร้าว กับนม อ้อย ขนมที่ซื้อคืน)นอกจากนั้นจะเอาผงแดงๆมาจิ้มที่กลางหน้าผากให้

หลังจากไหว้พระเสร็จก็เดินหน้าผากมีจุดแดงเก๋ๆไปกินก๋วยเตี๋ยวหมูอินเตอร์..ความจริงแล้วคือร้านขายก๋วยเตี๋ยวหมูที่บรรยากาศเก่าน่ากินคนทำก๋วยเตี๋ยวอายุประมาณป้าอ่อนๆ แต่เพลงในร้านเป็นเพลงฝรั่งร่วมสมัยเช่น it's like that ของป้ามาราย เจโล บริทนีย์ เด็ดสุดฉันว่าเพลงดูม ดูมของทาทา แหม ฟังดูม ดูมข้างวัดแขกได้อารมณ์

มาแถววัดแขกบรรยากาศแบบแขกๆก็ยังรู้สึกชอบเช่นเคยแต่ทำไมเวลาทำงานไฟล์ทแขกมันไม่อภิเชษฐ์เอาซะเลย

จากวัดแขกนั่งรถเมล์มาต้นถนนสีลม...โอวค่ารถคนละหกบาทแล้ว

ลงมาจากรถเมล์เห็นโรงเรียนสอนภาษา Wall street ซึ่งเห็นโฆษณามานานแล้วตามป้ายรถไฟฟ้าและใบปลิวก็เลยเข้าไปถามว่ามีสาขาแถวบ้านเรามั้ยน้องสาวอยากจะฝึกฝนเพิ่มเติมหน่อยเค้าบอกจะเปิดแถวลาดพร้าวประมาณปีหน้า(เซ็นทรัลมั๊ง) ระหว่างนี้เค้าก็ยินดีจะให้ข้อมูลการเรียนการสอนของโรงเรียนเค้า

โรงเรียนเค้าเน้นการนำภาษาอังกฤษมาใช้ในชีวิตประจำวันสามารถสนทนาได้ดีบอกว่าเรียนแล้วจะมีสำเนียงดีเหมือนเจ้าของภาษา(แต่พี่เซลคนขายพูดคำว่า with ไม่มี "th"นะ หุหุ)จุดเด่นของเค้าคือไม่กำหนดเวลาเรียนตายตัว มาเรียนเยอะแค่ไหนก็ได้ในเวลาที่กำหนด 1 คอร์สให้เวลาสามเดือน(เดิมให้สองแต่เพิ่มให้เป็นสามเดือน)เรามีหน้าที่ทำการบ้านเข้าห้องแล็บ ถ้าทำการบ้านเสร็จถึงจะได้พบครู(นัดตามเวลาสะดวกของเรา)ห้องนึงมีนักเรียนแค่ 4 คน นอกจากนั้นมีกิจกรรมพิเศษ คือสนทนากลุ่มแปดคนอาจจะเป็นการเล่นเกมหรืออื่นๆ แล้วก็มีกิจกรรมนอกสถานที่ด้วยเช่นไปดูหนังกัน(แต่ค่าใช้จ่ายออกเองซึ่งไม่แพงเพราะทางโรงเรียนออกให้มากกว่าครึ่ง)ไม่ค่อยแน่ใจว่าจะได้พบครูกี่ครั้ง แต่หนึ่งคอร์สมีสี่ unit ในยูนิตก็มีอย่างที่บอก แล็บ การบ้าน พบครู สนทนากลุ่ม กิจกรรมนอกสถานที่(ไม่บังคับ)ยังงี้คือน้อยๆพบครูสี่ครั้งหรอ ??

น้องลองสอบถามค่าใช้จ่าย....แม่เจ้า !!!!!! ขายอย่างน้อยสามเลเวลคือเก้าเดือนราคาประมาณหกหมื่นสองพันบาท !?!?!?!??!?!?!?!?!?!??!?!?!? จ่ายสดลดเหลือประมาณห้าหมื่นห้า จะผ่อนจ่ายก็ได้ กู้โรงเรียนก็ได้ดอกเบี้ยศูนย์เปอร์เซนต์ ทำไมมันแพงเยี่ยงนี้....ห้าหมื่นเนี่ยจอง The Bangkok เข้าอยู่ได้แล้วนะ

เค้าให้ทดลองทำข้อสอบด้วยซึ่งก็ไม่รู้จะทำทำไม ทำไปก็จะเอาไปเงินจากไหนมาเรียนเล่า...มันเหมือนเรียนด้วยตัวเองชัดๆแต่บรรยากาศที่เรียนดีคนที่มาเรียนก็เด็กวัยรุ่นเนี่ยแหละ = =" แต่ว่าเราก็ทำข้อสอบกัน..ก็น้องจะไปสัมภาษณ์งานภาษาอังกฤษหนะสิได้ทดสอบความรู้ฟรีๆก็ดีใช่มั้ยหละ.... ทำข้อสอบออกมาได้ระดับเดียวกันเลยแต่คะแนนแกรมม่าน้องได้สามฉันได้หก ส่วนอื่นก็พอๆกันเค้าบอกว่าเพราะน้องทำเสร็จเร็วกว่า(เค้าบอกเอาเวลามาคิดด้วย)

สอบได้ระดับเจ็ด มีทั้งหมด 17 ระดับแบ่งเป็น General English 12 ระดับ แล้วต่อแบบ Advance อีกห้าระดับ ซึ่งเค้าบอกว่า ระดับที่ 13-15 คือสนทนาทางธุรกิจ ส่วน 16-17 เป็นadvanceเข้าไปอีก จบมาก็พูดเป็นไฟงั้นเลยหละเรียนหมดก็ vios คันนึงอ่ะม้างไปเรียน AUA โดดๆเรียนๆก็ได้มั้ย...ก็ไม่เชิงโง่แต่ขาดการฝึกฝนนะเราหนะ

ออกจากโรงเรียนก็กลับบ้าน...ฉันเล่นเกมน้องปั้น resume ต่อไป อี้โผล่มาช่วยชีวิตอีกคนหลังจากที่น้องปรึกษาเพื่อนๆที่เก่งๆภาษาอังกฤษ ก็ฉันให้คำปรึกษาได้ไม่ดีหนะสิเพราะงี้ถึงอยากจะเรียนภาษาอังกฤษอีก ภาษาสวยๆเก๋ๆสร้างภาพใน resume เนี่ย หายหด (แต่จริงๆก็ไม่เก่งสร้างภาพ ตอนเราสมัครงานก็มีคนช่วย อิอิ)

ป.ล1 เบื่อข่าวแหม่มท้อง...ขึ้นหน้าหนึ่งไทยรัฐตั้งกะวันเสาร์ถึงวันนี้