SB1

เมื่อคืนเข้านอนด้วยการตั้งจิตอธิษฐานว่า "อย่าเรียก อย่าเรียก" เงินหนะอยากได้แต่ไม่อยากทำงานวันนี้อยากออกไปหาpackageทัวร์ราคาถูกจอม(เพื่อนร่วมงานเรียนคนละห้องแต่สนิทกันเพราะเคยบินไปค้างด้วยกันบ่อย)โทรมาบอกว่าโปรแกรมทัวร์ถูกมากเค้าจองไปภูเก็ต ฉันก็อยากเที่ยวบ้างนะไม่ใช่มัวยึดติดกับการไม่มีรถก็ไม่ไปไหนทั้งที่นั่งรถเมล์ไปก็ได้(เสม็ด บางแสน หัวหิน)หรือว่าไปเครื่องบินก็ได้(กระบี่ ตรัง ภูเก็ต)แต่ก็ยังกลัวที่จะไปไหนเองคนเดียวถ้าไปกะภัทรก็ต้องออกตังค์ให้ภัทรด้วยอ่ะดิ ธ่อยังงี้ออกให้ปุ๊กดีกว่าม้างขานั้นก็ทำงานเป็นทาสมะไหร่จะลุกขึ้นมาหาตัวตนอย่างจริงจัง

เหลือเวลาลุ้นอีกสามชั่วโมง(ตีห้าถึงบ่ายสอง)แต่ว่าบ่ายโมงก็เผ่นออกจากบ้านดีกว่า สาธุอย่าเรียก อย่าเรียก อยากไปดู townhouse ของพลัสแถวเกษตร-นวมินทร์ด้วยแต่ต่อ(บ้านอยู่แถวนวมินทร์)บอกว่าอยู่แถวนี้ต้องมีรถไม่ค่อยมีรถเมล์ผ่าน เราหนะอยากอยู่ที่ไกลรถไฟฟ้ารถใต้ดินก็เริ่มคิดว่าคอนโดมันจะเล็กไปหรือเปล่าแต่คุยๆกันน้อง(ทั้งภัทรทั้งปุ๊ก)ก็เห็นตรงกันแหละว่าขี้เกียจทำงานบ้าน townhouse สามชั้นจะไหวเร้อแค่เดินขึ้นลงสองชั้นก็หน้ามืดแล้ว แต่ผึ้งซื้อtownhouse ไปแล้ว !??!

ซื้อtownhouseแบบเพื่อนเหมือนเป็นได้หน่อยจอง 50000 ทำสัญญาแสนห้าแล้วก็เอาเข้าแบงค์ได้ร้อยเปอร์เซนต์บ้านราคาสามล้านกว่าก็คงผ่อนไม่เท่าไหร่ แต่ทำไมคอนโดที่อยากได้มันถึงใช้เงินเยอะจังกว่าจะเอาเข้าแบงค์ได้เหตุผลนึงคือมันยังสร้างไม่เสร็จด้วยแต่ถึงสร้างเสร็จเซลก็บอกว่าต้องดาวน์ 20%อยู่ดี อยู่บ้านน้าไปก่อนเหอะอะไรจะเป็นของเราก็ของเราแหละ

ไปนอนเม้าท์โทรศัพท์กับเพื่อนดีกว่าลุ้นให้หมดเวลาสแตนบาย

ป.ล อยากได้ชุดว่ายน้ำใหม่ bikini ก่อนสามสิบไง หุหุ