SALE

Sale ช่างเป็นคำที่มีพลังอำนาจเชิญชวนเย้ายวนเกินต้านทานจริงๆ ที่ไหนๆก็เซลกันหมดอยากจะไปสยามอยากจะไปเอ็มโพเรียมแต่ขี้เกียจถ่อไปเพราะก็ไม่มีของอะไรที่อยากได้(ถ้าไปได้แน่)แค่อยากเดินเล่นเนื่องจากเมื่อวานนอนอยู่บ้านทั้งวัน(อดนอนทำงานกลับมาจากมุมไบ=บอมเบย์)ก็เลยออกไปเซ็นทรัลเดินหาเรื่องก็ไม่ได้เสียเงินซึ่งน่าจะเป็นการดีแต่มันไม่แจ่มใสเลยอ่ะเหมือนอยากจะเสียเงิน จริงๆก็มีเรื่องชวนเสียเงินหรอกก็ shu uemura มันให้แต้มเป็นสองเท่าอยู่ช่วงนี้เราขาดอีก 11 ดวงก็หกพันบาทถ้าครบจะแลกของได้ 1500 แต่คิดยังไงก็ไม่เห็นจะควรซื้อเลยนะก็เครื่องสำอางค์อะไรก็มีหมดจะบำรุงจะสีสรรก็เลยซื้อแต่ของจำเป็นไส้ปากกาเขียนขอบตา 550 บาทลด 10 % ด้วย(แต่ราคาแพงกว่าซื้อที่ญี่ปุ่นนะ)ไม่อยากจะเชื่อว่าเราช่างมีสติอะไรเยี่ยงนี้ อิอิ

เดินหารองเท้าไปงานแต่งงานเพื่อนเดินหน้าก็ไม่ได้ทั้งที่ลด 20 -70% (มันจะเจอตอนไม่เซลซะงั้น..เซ็ง)จะซื้อเสื้อก็จะซื้อทำไมหว่าไอ่ที่ซื้อมาตอนเซลครั้งก่อนยังใส่ไม่ครบ..โอวว..นี่ฉันเป็นอะไรไปนี่ อุอุ

ก่อนกลับบ้านยังหาเรื่องลงเดอะมอลล์ภัทร(ออกไปซิ่งกะน้องอ่ะนะ..ก็แฟนยังงอนอยู่)ไปขายมือถือแบกไปเซ็นทรัลแล้วแต่ราคาไม่ดีที่เดอะมอลล์ให้ราคาดีอ่ะและฉันก็ได้เรื่องเสียเงินซื้อชุดชั้นในดีกว่าก็ไม่ได้เซลหรอกแค่ว่าเสียเงินไปก็ไม่เสียเปล่า น้องคนขายบอกให้ซื้อสีช็อกกิ้งพิงค์ขายดี..ใส่ข้างในมะมีใครเห็นซะหน่อยก็เอาไปลองแล้วมันก็รู้สึกเจ๋งดีหรอกแต่ภัทรบอกใส่สี่นี้มีหวังได้เปลี่ยนชื่อเป็นน้องแคนดี้(curry นั่นเอง)ไม่รู้แหละไว้ลด 30% จะซื้อ..แรดตอนแก่(ไปก็ไม่ได้ผล..แหงะ)

แต่ละห้างของขวัญวาเลนไทน์เพียบมีแต่ของสีชมพูสีแดงสีขาวเห็นแล้วจี๊ด..มองไปทางไหนก็อิจฉา...แฟนยังงอนอยู่..เฮ้อ..ทำงานสองวันเต็มๆเลยออกเช้าพรุ่งนี้กลับค่ำวันอังคาร(นอนขอนแก่น)กลับมาไปเชียงใหม่ยาวอีกกลับจากเชียงใหม่ทำงานอีกหยุดอีกที 21 = ="" ง้อผ่านe-cardไปก่อน พรุ่งนี้จะโทรศัพท์ไปทำตัวงุงิ(จะรอดป่าวหว่า)

ป.ล ซื้อชาเขียวโออิชิกุหลาบไปกินวาเลนไทน์เหี่ยวๆที่ขอนแก่น(ปลอดภัยใช่ป่าว..ชาอ่ะ)