wish list

อยากได้มือถือใหม่ดูๆมาพักแหละแต่ไม่เห็นไรดี มันเหมือนตอนก่อนซื้อน้องโน้ต คิดอยู่นั่นอ่ะอยากได้นั่นได้นี่ก็มันดันแยกกันคนละเครื่องไง เครื่องนี้ดีงั้นไม่ดีงี้อันนี้ดีงี้ไม่ดีงั้นสุดท้ายเพื่อนบอกซื้อๆไปเหอะวะเดือนหน้ามันก็ตกรุ่นแล้ว = = มือถือก็เหมือนกันปึ้ดคนเดิมบอกซื้อๆไปเหอะวะจะได้ใช้ หนอยแล้วตัวเองไม่ซื้อซะที

เดิมทีก็ใช้ 6610 ก็ดีนะฟังเพลงได้ไงเวลาไปถึงที่ทำงานก็มีเพลงฟังแต่ว่าเวลาไปต่างประเทศอยากฟังเพลงที่เราชอบๆมากกว่ายิ่งไปเกาหลีน่าเบื่อโคตร จะถอยไอ่ป็อดแล้ว(ipod)แต่ฟังน้องสจ๊วตว่าเปลี่ยนมือถือดีกว่าคิดๆดูก็เข้าท่ากว่า ถ่ายรูป ฟังวิทยุ ฟัง mp3 แหมเพลงที่โปรดๆก็มีไม่กี่เพลง แต่ดูแล้วมันมือถือไม่ถูกใจไง หน้าตาดีแต่function ไม่ใช่ function ใช่เก่าอีกไม่เก๋ แหมเสียเงินก็อยากได้ของใหม่ไฮโซใช่ป่ะแต่ว่าโนเกียก็ออกรุ่นใหม่มายังกะขนม(ระบุไปเลยมั้ยป๊อกกี้อ่ะมีแบบใหม่ตลอดครับ) เพื่อนบอก 6230 เหมาะมาก mp3 stereo ตามต้องการถ่ายวิดีโอได้ ถ่ายรูปได้ มี bluetooth edge เอจคือไรวะยังไม่รู้เลย แต่รุ่นใหม่ๆมันใหญ่มากอ่ะ ดูให้น้องด้วยยังตัดสินใจไม่ได้ก็ดูต่อไปเก็บเงินไว้กะตัวนานๆไข้ไม่ขึ้นหรอกหน่า

ป.ล1 ไม่คุยกะแฟนมาหนึ่งอาทิตย์เรื่องเริ่มจากฉันทำไรชักช้าเฉื่อยเค้าก็ไม่พอใจไป เรื่องจิ๊บๆใช่ป่ะไม่ได้มีกิ๊กแก๊กไร ก็คนมันเหนื่อยอยากนอนไม่อยากคิดไร ฉันก็เซ็งที่เค้างอนบ่อยๆเซ็งขี้หน้าไปนู่น ก็ไม่ง้ออ่ะ เพื่อนมันบอกให้แต่งๆไปซะจะได้หมดเรื่องเอ๊าคิดงี้อ่ะ ไม่ได้แต่งเองพูดได้ดิวะ ไม่รักเหรอ ไม่รู้อ่ะ ปล่อยไปก่อนไม่ง้ออ่ะ คิดก่อนว่าจะเอาไงแต่งงานนะเว้ยไม่ได้ไปดูหนังสองชั่วโมงจะได้จบ ไอ่นี้พลาดจบเห่ ถ้าคิดไม่ทันเค้าบอกเลิกซะก่อนก็ดีไม่ต้องคิด เหอเหอ

ป.ล2 ปัญญาอ่อนเอาความหวังไปฝากกะเพื่อนในเกม แหมความสัมพันธ์จับต้องไม่ได้เจ็บใจมะล้า...ต่อชวนไปเล่น counter ดีกว่าเบื่อ rag ไปยิงหัวคนแก้เซ็ง เอ่อหวะ ไปๆๆๆ

ป.ล3 ตามลิงค์ในเวบพ่อมดไปไม่ได้อ่านไดอารี่ของกอล์ฟบลูบอยนานมากแล้วอ่านตั้งกะสมัยเขียนแรกๆ(ย้อนไปห้าหกปีได้)เจอไดอันนี้เข้าไป เปรี้ยง!!!!! ความจริงอันเป็นนิรันดร์ เซ็งหวะ

ผู้ชายนับ - 10
ผมเกือบเดินกลับเข้าออฟฟิศแล้วสิ ถ้าไม่เห็นเธอเดินเข้ามา
นางฟ้าของผมวันนี้เธอใส่เสื้อสีขาว กระโปรงสีชมพู เธอดูน่ารักเหมือนตุ๊กตาญี่ปุ่นแก้มแดง
ผมเดินเสไปเสมาหาอะไรกินอีกหน่อย ทั้งที่อิ่มจะแย่แล้ว
ทั้งนี้ก็เพื่อเฝ้ามองนางฟ้าเวลาพักเที่ยงของผม อยากรู้จักเธอจัง ทำไงดีหว่า?
ผู้หญิงนับ - 0
ฉันสังเกตเห็นเขาตั้งหลายวันแล้วละ
คนอะไรก็ไม่รู้ กินเส้นเล็กน้ำเนื้อเปื่อยได้ทุกวัน ไม่รู้จักเบื่อมั่งเลย
หน้าตาเขาตลกดีนะ นี่ถ้าเขาจะสร้างหนังโดราเอมอนเดอะมูฟวี้
ฉันคงจะอี-เมล์ไปบอกผู้กำกับให้มาเชิญพี่แกไปเล่นเป็นโนบิตะ


ผู้ชายนับ - 9
วันนี้ผมตัดสินใจจะแอบตามเธอไปดูว่าเธอทำงานที่ไหน
เพราะเธอไม่ใช่พนักงานบริษัทเดียวกับผม
แต่ที่แน่ กว่าเธอจะลงมากินข้าวก็เกือบบ่ายและกว่าจะกลับก็จวนบ่ายสอง
แต่ที่ทำงานเธอคงอยู่แถวนี้แหละ
ผู้หญิงนับ -1
พี่กุ้งชี้หมอนั่นให้ฉันดูแล้วหัวเราะคิกคัก
อีตาโนบิตะนั่นเอง!
เขาทำเป็นเดินโทรศัพท์ตามพวกเรามาห่าง
สงสัยพี่แกจะแอบชอบใครสักคนในกลุ่มเราแน่ๆ เลย
(สงสัยจะเป็นพี่กุ้งแฮะ ก็เธอสวยออกซะงั้น)
เอ ... เอาเข้าจริงอีตานี่มองจากมุมเฉียงก็ดูดีเหมือนกันนะ


ผู้ชายนับ - 8
เธอทำงานแถวนี้จริงด้วย เธอทำงานอยู่ในสถานทูตแห่งหนึ่งในหลายแห่งแถวนั้น
แต่เป็นหน่วยงานย่อยเกี่ยวกับวัฒนธรรมและความร่วมมือและเป็นโรงเรียนสอนภาษาไปในตัวด้วย
โรงเรียนสอนภาษาเหรอ ... เออเข้าท่า
ผู้หญิงนับ - 2
อีตาโนบิตะถ้าจะเอาจริงแฮะ!
วันนี้บุกมาถึงที่เลย
มาหยิบโบรชัวร์อะไรให้วุ่นเลย
อยากรู้เหมือนกันแฮะว่าแกจะมาจีบใคร


ผู้ชายนับ - 7
พักเที่ยง ผมยังไม่ไปกินข้าว แต่เดินมานั่งกินกาแฟอยู่ที Cafe ของสถานทูต
รอนางฟ้าเสด็จลงมาเสวยภักษาหาร
หัวใจผมเต้นแรงขึ้นเรื่อย ...
ที่นี่เขาใช้กาแฟพันธุ์อะไรมาชงเนี่ย
เมื่อเธอลงมา คราวนี้ผมจะต้องชวนเธอคุยให้ได้
ผู้หญิงนับ - 3
“นีพี่กุ้ง อีตาโนบิตะมารอพี่แหน่ะ นั่งกินกาแฟอยู่ที่คาเฟ่ด้วย “
“จริงง่ะ! เขาสมัครเรียนอะไรหรือเปล่าอ่ะ..หนิง “
“ไม่หรอกพี่เขามารอพี่อ่ะแหละ สงสัยวันนี้พี่กุ้งไม่ได้กินข้าวกะพวกหนูแล้วละ“
“บ้า เหลวไหล ! ! !“


ผู้ชายนับ - 6
“คุณครับ ทำงานที่นี่ใช่หรือเปล่าครับ“ ผมเดินเข้าไปถามเธอ
“ผมสนใจจะเรียนภาษาฝรั่งเศสครับ แต่มีคอร์สไหนสำหรับคนที่ไม่รู้อะไรเลยอย่างผมมั่งไหมครับ“
ผู้หญิงนับ -4
อีตาโนบิตะเขาเข้ามาคุยกับฉัน เขาถามฉัน ! ! !
ผมชอบประโยคนี้จัง >> เขามารอฉันหรอกเหรอเนี่ย แล้วอย่างงี่ทุกวันที่เขามอง ... ก็ ...
หวาย !


ผู้ชายนับ - 5
วันนี้เธอน่ารักเป็นพิเศษขึ้นอีกหลายเท่า
แก้มงี้แดงน่ารักเชียว เธอบอกให้เพื่อคนอื่นไปทานข้าวกันก่อน
ส่วนเธอยอมเข้ามาคุยกับผมใน Cafe และแจกแจงรายละเอียดเกี่ยวกับการเรียนให้ฟัง
ผู้หญิงนับ - 5
พี่กุ้งน่ะสิ ทำขยิบหูขยิบตาให้ฉันคุยกับเขา จะบ้าเหรอ
แต่ก่อนที่ฉันจะทันตอบอะไรไดพี่กุ้งก็ชิงบอกว่า
“อ้อ ยินดีค่ะ มีอะไรก็ปรึกษาน้องหนิงได้นะคะ น้องเขาดูแลเรื่องนี้อยู่พอดีค่ะ“


ผู้ชาย - ผู้หญิง
“คุณ...เคยเรียนภาษาฝรั่งเศสมาบ้างหรือเปล่าคะ“
“ไม่เคยครับ เอ้อ ... ผมชื่อเอกครับ ...“
“หนิงค่ะ“
“หนิงทำงานที่นี่นานหรือยังครับ หนิงจบเอกภาษานี้มาเหรอครับ“
“ค่ะ หนิงเพิ่งจบได้ปีเดียวเอง“
“ขอผมเลี้ยงข้าวนะครับ หนิงอุตส่าห์คุยกับผมตั้งนาน อดไปกินข้าวกับเพื่อนเลย“
“อุ อย่าเลยค่ะ ในนี้แพงออก ไว้คราวหน้าดีกว่าค่ะ“


ผมชอบประโยคนี้ด้วย >> คราวหน้า !!! คราวหน้า ได้ยินกันไหมครับ ท่านผู้ฟัง เข้าทางผมเลย

“คุณหนิงมีเบอร์มือถือไหมครับ ยังคุยไม่จบเลย พอดีผมต้องกลับไปทำงานแล้ว“


ผมชอบประโยคนี้อีก >> บ้า!!! ฉันพลาดไปได้ไงอ้ะ

“อ้อ ... ก็ เอ้อ มีค่ะ ... 0 1 6 1 5... “

ให้เบอร์เค้าไปทำไมอ่า ... แง้ๆๆๆ ฉันจิกกระดาษทิชชูในมือจนเละเป็นปุยเหมือนปลาดุกฟู


ผู้ชายนับ - 4
ผมคุยกับน้องหนิง (เธออ่อนกว่าผมสี่ปี) สองสามคืนติดต่อกัน คืนละหลายชั่วโมง
ตอนกลางวันก็ไปนั่งกินข้าวด้วยกัน
แต่ก็ได้แค่นั้นเองง่ะ ...
พอจวนบ่ายสองก็แยกย้ายกันไปทำงาน
เคยลองชวนไปดูหนังเธอก็บอกไม่อยากดู ตอนเย็นก็ต้องรีบกลับบ้าน
ไปนั่งที่ไหนต่อก็ไม่ได้สงสัย เดี๋ยวกลับบ้านช้าแม่จะดุละมั้ง
ผู้หญิงนับ - 6
พี่ๆ ล้อว่าฉันเป็นแฟนอีตาโนบิตะ เอ้ย! พี่เอก
ไม่ใช่ซะหน่อย ก็แค่เพื่อนคนนึง ทำงานอยู่ใกล้ๆ กัน
ตอนกลางวันต่างคนต่างก็ต้องกินข้าวอยู่แล้ว
ให้เขากินด้วยอีกคนจะเป็นอะไรไป แต่พี่เอกเค้าคุยสนุกดีเหมือนกันนะ
ฟังเขาคุยทีเพลินเลย บางทีนึกว่าคุยแป๊ปเดียว
ที่ไหนได้ปาเข้าไปเกือบเที่ยงคืน


ผู้ชายนับ - 3
น้องหนิงน่ารักจริงและเธอเป็นนางฟ้าจริง
เธอช่างมองโลกในแง่ดี สวยงาม และใสสะอาด เสียจนผมละอาย ...
ผมเริ่มได้คิดว่า ผมเหมาะกับเธอหรือเปล่า
ผมสามารถใช้ชีวิตแบบเธอได้ไหม
การเลี้ยงดูของเรามันต่างกันเหลือเกิน
เธอไม่เคยพบกับความยากลำบากและสิ่งอันชั่วร้ายอะไรในโลกเลย ...
ถ้าเธอเป็นนางฟ้าจริงส่วน ผมน่ะเหรอ เรียกว่าคนเดินดินยังยากเลย
เธอเรียนจบจากโรงเรียนสตรีชื่อดัง
จบมหาวิทยาลัยของรัฐที่มีชื่อเสียง และเข้าทำงานกับสถานทูต
ส่วนผมน่ะเหรอ ... อย่าให้เล่าเลยคุณ ยาว
ผู้หญิงนับ - 7
พี่เอกนี่มีอะไรมากมายกว่าที่ฉันคิดแฮะ
พี่เขาผ่านอะไรต่ออะไรในชีวิตมามากมายกว่าที่จะนึกถึง
เขาไม่เหมือนใครที่ฉันรู้จักเลย
เขาเริ่มต้นจากเด็กเกเรคนหนึ่ง
ลองมาหมดแล้วอะไรแสบทั้งหลาย เหล้า ยา การพนัน เคยเข้าบ้านเมตตาก็เคย
แต่แล้วเขาก็สามารถตั้งใจเรียนจนจบทั้งการศึกษานอกโรงเรียน
และเรียนมหาวิทยาลัยเปิดจนจบด้วยตัวเองตลอด
และทำงานในบริษัทใหญ่ขนาดนี้ได้ในตำแหน่งและเงินเดือนที่ไม่น้อยทีเดียว
ฉันทึ่งในชีวิตของพี่เขาเหลือเกิน


ผู้ชายนับ - 2
วันนี้ตอนเช้า ผมซื้อดอกไม้ให้เธอ ...
เพราะรู้ว่าเธอจะมีแจกันใบเล็กใส่ดอกกุหลาบน่ารักเอาไว้บนโตทำงานเสมอ
แต่เธอรับไปแล้วก็ไม่ว่าอะไรสักคำ ...
ตอนเที่ยง ผมไปหาเธอที่ห้องทำงานตามปกติ
ดอกไม้บนโตทำงานเป็นดอกเดียวกับที่ผมเห็นเมื่อวาน ....
เธอไม่ได้เอาดอกไม้ที่ผมให้มาปักแจกันหรือนี่ ...
สงสัยดอกไม้ถูกช่อเล็กซื้อที่สถานีรถไฟฟ้าแบบนี้
มันคงจะไม่ถูกใจเธอละมั้ง
ผู้หญิงนับ - 8
พี่เขาให้ช่อดอกไม้เล็กกับฉันละ ...
มันน่ารักจนฉนพูดอะไรไม่ออกเลย
แม้แต่คำว่าขอบคุณ
สงสัยฉันต้องรีบไปหาซื้อซิลิก้าเจลมาเก็บดอกไม้นี่เสียแล้วสิ ...
ไม่อยากให้มันเหี่ยวไปเลย


ผู้ชายนับ - 1
ผมพยายามที่จะยอมรับความจริง ว่าผมกับเธอนั้นแตกต่างกันแค่ไหน ...
นางฟ้าก็มีไว้สำหรับคนบนฟ้า ... ผมคิด
ผมพยายามทำงานให้หนักขึ้น กลับมาสู่โลกแห่งความเป็นจริงเหมือนเดิม และคุยกับเธอให้น้อยลง
(หรือถ้าให้ถูก เธอเองก็ไม่ค่อยโทรหาผมสักเท่าไรแล้วช่วงนี้)
ผมจะจำเธอไว้ในฐานะความทรงจำที่สวยงามแล้วกัน
ผู้หญิงนับ - 9
เพื่อนฉันที่ทำงานบริษัทเดียวกับพี่เอกบอกว่า
ช่วงนี้พี่เขาทำงานหนักมาก ... บางวันสี่ทุ่มก็ไม่ยอมกลับบ้าน
มาถึงก็ก่อนแปดโมง
ฉันก็เหงานะ แต่เราก็ชอบที่พี่เขาเป็นอย่างนั้นไม่ใช่เหรอ
ผู้ชายที่มีพลังและความรับผิดชอบ ที่พุ่งไปข้างหน้าตลอดเวลา
สิ่งที่ฉันทำได้ ก็คือให้เขาทำสิ่งที่เขาตั้งใจนั้นอย่างเต็มที่โดยไม่ขัดขวางหรือแง่งอน ...
ถึงจะไม่ได้คุยกับพี่เขาบ้าง แต่ก็ไม่เป็นไรหรอกนะ ...
ไว้ถ้าพี่เขาว่างคราวนี้ถ้าจะชวนไปดูหนังหรือกินข้าวเย็นบ้าง ฉันจะไปล่ะนะ


ผู้ชายนับ - 0
ผมทำงานจนเกือบบ่ายสองแล้วนึกได้ว่าลืมกินข้าว
“พี่เอกคะ ทานข้าวมั่งป่ะเนี่ย“ น้องออย เด็กฝึกงานมาถามผมด้วยความเป็นห่วง
“ออยไปซื้อให้ไหมคะ“
“ไม่เป็นไรหรอก พี่ไปกินเองก็ได้แล้วออยล่ะกินหรือยัง“ เธอสั่นหน้าแทนคำตอบ
“งั้นไปกินข้าวกับพี่ไหม ... พี่เลี้ยงเอง“
น้องออยพยักหน้าตอบรับ ... เออ วันนี้น้องออยแก้มสีชมพูเลย
ผู้หญิงนับ -10
“พี่กลับไปก่อนนะหนิง“
“ค่ะ เดี๋ยวหนูรอแถวนี้อีกแป๊ปนึงแล้วกันนะ“
พี่เอกคงงานยุ่งจนไม่ได้ออกมาทานข้าว วันนี้แหละ
ถ้าพี่เอกชวนฉันไปดูหนัง ฉันจะไปดูกับเขา ...