ไปสิงค์โปร์มาอีกแล้วครั้งนี้ได้ค้างคืนด้วย ไฟล์ทสองวันเนี่ยสบายดีเมื่อเทียบกับไฟล์ทวันอาทิตย์ (TG411)ที่แสนจะเหนื่อยมาก

ไปถึงสิงค์โปร์เย็นวันอังคารประมาณ 16:00 กว่าจะออกจากเครื่องบินขึ้นรถบัสถึงโรงแรมก็ 17:00(คือขับรถช้ามาก)รีบแจ้นไปเปลี่ยนชุดจะให้ทัน shuttle bus 17:25(ไอ่ที่รีบจัดเพราะตอนแรกดูผิดว่าเป็น 17:16)จะออกไปช้อปปิ้ง มีคนคึกๆอยู่สามคน คือพี่แอร์ที่จะไป orchard กันกับน้องสจ๊วตออกไปกินข้าวเย็นกะเพื่อนที่ทำงานอีกสายการบิน

ไปครั้งนี้เป้าหมายคือซื้อเครื่องปรุงทำบักกุ๊ดเต๋ให้แม่อี้(ก็จะขอเอี่ยวไปกินด้วยอ่ะดิ)แม่เพื่อนฝากเงินมาพันบาทบอกซื้อให้หมดเลย ซองที่ให้มาเทียบมันเขียนว่า herb แต่ว่าที่ยี่ห้อที่ต้องการ(A1)มันหมดชั่วคราว(กว่าจะรู้หาไปสามห้าง)มีแต่ยี่ห้ออื่นซึ่งเขียนว่า spice แล้วมันต่างกันมั้ยอ่ะ ฉันเลยเทียบกับ A1 chicken soup มันก็เป็นเครื่องเทศชิ้นๆไม่ได้เป็นผงก็เลยเอามาหมดพันบาทนั่นแหละกลัวว่าจะซื้อผิดไปพันนึงอ่ะดิ เหอเหอ

เรื่องของตัวเองก็คืออยากเช็คราคาเครื่องสำอางค์ปรากฎว่าไม่ต่างจากบ้านเราเท่าไหร่นะก็ไว้ซื้อตอนจำเป็นดีกว่า(อ่ะโหยย คิดยังงี้ตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย อุอุ)แล้วก็อยากเช็คราคาวิตามินด้วยปรากฎว่าไม่มีก็เลยไม่ต้องเสียเงินแต่ก็ใช้เงินเยอะนะซื้อ saiyuki reloaded เล่มสาม 9.8 เหรียญ นานมากๆกว่าจะออกแต่ละเล่มแต่ว่าฉบับภาษาญี่ปุ่นก็เพิ่งเล่มสี่เอง(ฉันซื้อภาคภาษาอังกฤษ)กินข้าวก็ 22 เหรียญไม่อยากกินข้าวใน foodcourt อยากกินอะไรอร่อยๆก็นึกถึงครั้งก่อนที่เพื่อนพามากินร้าน crystal jade จำได้ว่าข้าวผัดอร่อย(ข้าวผัดปลาเค็มกับไก่)ก็เลยกินร้านนี้แหละครั้งนี้เปลี่ยนเป็นข้าวผัดปูกะแมงกะพรุน(น่าจะใช่ หรืออะไรไม่รู้แต่กินไปแล้ว)เค้าไม่ให้น้ำซุปนะก็สั่งมากินเองสั่งเป็นเกี๊ยวกุ้งครั้งก่อนเป็น dumpling และลืมไม่ได้คือชามะนาวชอบมาก(แม้ว่าจะแก้วละ60บาท)คิดว่าคงชอบมะนาวหนะเห็นแล้วสวยดี(บ้าป่ะเนี่ย)



ก็น่าจะเสียแค่นั้นแหละแต่ว่าอดใจไม่ได้วันนี้ตื่นมาออกไป orchard อีกรอบเสียเงินซื้อรองเท้าไป 19.9 กะเสื้อยืดอีก 55 (อัตราแลกเปลี่ยนตกที่ 25 บาทต่อหนึ่งเหรียญ) กินอาหารกลางวันอีกไม่อยากจะกินแต่ก็กินไปได้ fishball soup 3.5 เหรีนญไม่รู้ทำไมจะกินข้าวมันไก่ทอดก็บ้านเราหร่อยกว่า จะกินบะหมี่ก็เบื่อๆ เลือกกินลูกชิ้นปลาเหมือนว่ามาต้องกินสิ ก็กินไปงั้นอ่ะทีหลังไม่เอาแหละแค่ลูกชิ้นปลาทอดร้าน old chang kee พอแหละตอนนี้เค้าปรับปรุงน้ำจิ้มน่ากินขึ้นเย้ออออ ตะก่อนเป็นซอสมะเขือเทศ(คิดได้ไงฟระ)กะน้ำพริกเผา ตอนนี้เป็นซอสสามรส ว่าไปท่าทางคนที่นี่ชอบกินอะไรที่มันหน้าตาเหมือนน้ำพริกเผานั่นมีทุกอย่างทุกร้านแม้แต่ร้านอาหารจีนที่ไปกิน ก็ลองเอามาคลุกข้าวผัดดูก็หอมๆดีอ่ะนะ

นี่ยังไม่รู้หรอกนะว่าเสื้อที่ซื้อไปนะแพงกว่าบ้านเราหรือเปล่าแต่ว่าหลังจากมีสติขึ้นคิดว่าบ้านเรามันสุดยอดของการกินการซื้อของแล้วหละ น้ำเต้าหู้เกือบกินไปแล้วร้านนั้นมันดังจำชื่อมะได้ 2.5 เหรียญนึกว่าสองบาทแต่มัน หกสิบครับ กินหน้าบ้านสามบาทดีฝ่าคุณค่าเท่ากัน

แต่ว่าไปญี่ปุ่นขอนะ ชอบกินเครปเครปที่บ้านบ้านเค้าอร่อยกว่าบ้านเรามั่กๆ อิอิ