ต้องลงมือทำไรซะอย่าง เริ่มต้นทำสิ่งที่คิดให้มันจริงซะอย่าง ตัดสินใจเริ่มจากเรียนภาษาญี่ปุ่นค่ะรอเงินเดือนออกไปสมัครละ(จะไปสมัครตอนนี้ก็เวรซ้า ใช้บัตรเครดิตเยอะต้องรวบรวมเงินไปใช้หนี้ก่อน) มีอีกหลายอย่างที่คิดแต่เอาที่ง่ายๆและมีประโยชน์ก่อน
เดี๋ยวพี่มารับไปดู Shrek II ไปหัวเราะซะหน่อยตอนค่ำไปดู talkshow ของกิ๊กกะจิ๊บกะพี่และน้องจุ๊ ก็น่าจะได้หัวเราะอีก หึหึจะมาเริ่ม”ใช้ชีวิต”ก็ตอนแก่อ่ะ หาพรรคพวกไปดู Linkingpark ดีก่า น่ากลัวหน่อยๆ(กลัวคนตีกัน)แต่เพราะเพื่อนที่บินเกาหลีด้วยกันพูดว่าถ้ามีเงือนไขในชีวิตมากไม่ต้องทำไรพอดี อ่าช่ายๆๆๆ ฟังเค้าแล้วเจ๋งดีเค้าไปเที่ยวกระบี่คนเดียวไปเช้าเย็นกลับเพราะรู้สึกว่าต้องเที่ยวแล้วทำงานมาเหนื่อย อยากทำมั่งแต่ไปทะเลคนเดียวน่ากลัวป่าวหว่า
เกาหลีรำลึก
ชุดออกกำลั้งกายกลายเป็นชุดนอนเอาไปทำไมเนี่ย ประเมินตัวเองสูงไปนะ แล้วก็ออกไปช้อปปิ้งด้วยเงิน 24000 วอนก็ประมาณ 800 บาท กินหมูไปก็ 11000 แล้วที่คิดว่าไม่มีไรอยากได้ก็ซื้อของกระจุกกระจิกหมดตังค์และรูดบัตรไปอีก 30000 วอน(ประมาณพันกว่าบาท)ซื้อกระเป๋า อันนี้ก็ประเมินตัวเองต่ำไป แต่กระเป๋าน่ารักดีนะแพงกว่า MNG อีกอ่ะแต่ว่ามันใหญ่ใส่ของได้เยอะเป็นผ้าร่มอ่ะ ใช้งานดีกว่าเอามาถือเก๋ๆแบบ MNG อ่ะนะ
ตามพี่ๆออกไปกินหมูย่างร้านต้นตำรับที่ใครๆก็ชอบมากบอกว่าอร่อยที่สุดในโลก อยู่แถวๆสถานี city hall แต่เราว่าไม่เห็นอร่อยแฮะแต่ของยังงี้ต้องกินรอบสองอ่ะ เพราะร้านใหม่ที่กินกันแถวสถานีซองจู(?) กินครั้งแรกเราว่าไม่อร่อยแต่ไปกินครั้งที่สองอร่อยดี ร้านป้าไม่มีน้ำซุปด้วยหละเครื่องเคียงน้อยกว่าแต่หมูอ่ะสไลด์มาย่างกินได้เลยไม่เป็นชิ้นใหญ่ๆที่พนักงานที่ร้านต้องมาตัดให้
กินเสร็จเดินไปห้าง LOTTE ก็ชื่อเดียวกะยี่ห้อขนมแหละ เดินไปซื้อสาหร่ายตามพี่เค้าเพราะว่าเค้าบอกว่าอร่อยกว่าที่ E-mart เดินเล่นเมียงดอง นัมแดมุน กลับโรงแรม คราวนี้ได้กินของแปลกใหม่คือปลาหมึกที่คนแถวนั้นเค้ากินแหละ พี่เค้าชอบกินก็เลยซื้อแล้วแบ่งเรากินมันเป็นหนาวปลาหมึก ทอดเนยแบบกระทะแบนๆอ่ะนะ โรยน้ำตาล ก็ดีอ่ะแต่ไม่นิยม
ดอกไม้สวยจังเลย จำชื่อมะได้แล้วเค้าจัดไว้ที่ล็อบบี้
น่าอร่อยมั้ยเอ่ย
ร้านหมูป้าที่ใครๆเค้าชอบกัน
No comments:
Post a Comment