ไม่อยากจะไปทำงานมากๆแต่เพราะเงินโดยแท้และก็ยังโชคดีพอที่เวลาบินไฟล์ทที่ไม่อยากบินจะเจอคนดีๆหรือคนรู้จักทำให้บรรยากาศการทำงานดีและเวลาว่างก็คุยกันสนุกดีหายเซ็งได้

บินไปบาหลีไฟล์ทไทม์สี่ชั่วโมงนานมากๆขาแรกเสิร์ฟอาหารเช้า(ไม่ต้องออกรถดริงค์)สบายหน่อยแต่ก็มีเวลาว่างมาก ไปถึงพาพี่อ้นไปร้าน roxy (คนอื่นๆก็ออกไปด้วยเกือบหมดอ่ะ)ปลายเดือนพี่เค้าจะไปเที่ยวทะเล(อยากไปม้างงงง)แต่ว่าเสื้อผ้ามันธรรมดาไปหน่อยก็ไปอีกร้านนึงจะขายพวก billabong ฉันว่าจะไม่เสียเงินแล้วนะก็เผลอใจไปกะเค้าด้วยอยากได้ billabong อ่ะบ้านเราแพงนะ(คิดเข้าข้างตัวเอง)ไปประหยัดกันวันหลังละกัน อิอิ

ทำงานกลับเจอเพื่อน !!! โอววไม่ได้เจอกันนานมากไม่ต่ำกว่าสี่ปีเป็นเพื่อนโรงเรียนภาษาญี่ปุ่นตอนรับผู้โดยสารก็คิดว่าคุ้นๆอยู่เค้ามาทักตอนหลังประมาณว่าคุ้นๆเราเหมือนกัน ฉันเลยเรียกชื่อ”จุรี”ไป ใช่เลยอ่า แลกเบอร์โทรกัน :D เพื่อนเรียนภาษาญี่ปุ่นมีจุรีกะน้องเหมียวไม่ได้ติดต่อจุรีเลยหลังเลิกเรียนไปแต่กะน้องเหมียวก็ยังมี email หรือ forward mail กันบ้าง เหงาๆชอบกลหาเพื่อนเที่ยวยากเย็นจริง ทำงานกันตลอด(ก็ดันหยุดไม่เหมือนคนอื่น) คนที่ไม่ได้ติดต่อนานๆมันก็ไม่รู้จะไปหาเรื่องอะไรติดต่อดี เพื่อนเราที่เชียงใหม่เราก็ยังไม่โทรไปเม้าท์เท่าไหร่เลยนิ แก่เหงาจริงๆ หรือเราเองอ่ะป่าวที่ไม่พยายามติดต่อไปก่อนคอยจะให้ใครมาหา ว่าแล้วโทรจิกวุฒิเรื่องนัดวันพรุ่งนี้ดีก่าไหนบอกจะโทรมาคืนนี้

ป.ล ปวดหัวชะมัดทำงานนานๆปวดหัวทุกทีอาจจะนอนไปไม่พอด้วยแต่ก็กินยาไปแล้วไม่ให้มีอุปสรรคเล่นเกมหรอก ฮุฮุ
ป.ล 2 ตอนนี้มือสากกว่าเท้าอีกอ่ะ