วันก่อนตีสี่ยังไม่เข้านอนเลยเช้านี้ตีสี่ตื่นมาแต่งตัวไปทำงาน บินไปขอนแก่นไฟล์ทไทม์สั้นๆ45 นาทีเท่านั้นแค่ 10:30 ก็กลับถึงบ้านแล้ว

คิดว่าไม่ง่วงนะแต่อาบน้ำเสร็จแค่นอนบนเตียงอันนุ่มนิ่มของเราก็พาให้หลับไปสองชั่วโมงตื่นมาบ่ายสองหาไรกินเล่นเกมห้าโมงเย็นออกไปดูหนังกะบีมและน้องด็อจ

ดูหนังควบครับคนเห็นผี 2 กะผีช่องแอร์นัดกันตั้งแต่ก่อนตารางบินจะออกแล้วเหมือนกันแกล้งกันต้นเดือนหน้าค้างต่างที่สามไฟล์ทติดๆกันเลยนะ ไทเป ดูไบ อุบล อ่ะโหยมีแอร์ทุกที่ เสียค่าตั๋ว 60 ดูหนัง 30 (ปิดตาซะครึ่ง) ลุ้นซะร้อยแต่คุณภาพหนังห้าบาท - -“ คนเห็นผีอ่ะโอเคอยู่น่ากลัวมีเหตุผลเสียแต่พี่ติ๊กไม่หล่อ ส่วนผีช่องแอร์บทอ่อน เรื่องราวไม่มีเหตุผลเน้นให้กลัวอย่างเดียว บ่นให้ปึ้ดฟังเค้าบอกว่าเอาไรเหตุผลหนังผีก็ดูให้กลัวไง แต่แหมมันก็ต้องทำให้เราเชื่อในความเป็นมาเป็นไป มีบทที่เอื้อหน่อยมีผีเด็กตัวขาวโผล่มาด้วยนึกว่าเปลี่ยนเป็นเรื่องจูออน(เฉลยว่าผีตายตอนตั้งท้อง อ่ะนะหลอกคนทั้งแม่ทั้งลูกเลย)

สบายใจดีไม่ติดใจกลัวไรก็คงไปค้างที่ไหนได้สบายๆอ่ะนะนะโม

ป.ล เช็คผู้โดยสารก่อนเครื่องขึ้นมีกระเป๋าวางที่พื้นบริเวณ emergency exit บอกว่าให้เอาเก็บในที่ใส่กระเป๋าเหนือศีรษะบอกตั้งแต่ตอนพาไปที่นั่งแล้วบอกแล้วบอกอีกจนครั้งที่สามที่บอก คุณผู้หญิงพูดว่าหนักด้วยสิแล้วยี่นให้เรา อีบ้าแกยังหนักเลยแล้วฉันหละย่ะแต่ยกแล้วไม่หนักมากหรอกขี้เกียจอ่ะดิ มักง่าย อีกรายเอากระเป๋าใหญ่มากมาเลยนะบอกเราตอนเดินผ่านว่าช่วยยกด้วย ฟังขึ้นหน่อย”ช่วยยก”ด้วยเดินตามไปกะลังจะหย่อนตูดนั่งเชียวนะฉันบอกว่ากระเป๋าหละค่ะยื่นมาให้เรา อ่ะโหยเจ๊ ช่วยยกแปลว่าช่วยยกเองเหรอเนี่ย พูดไปว่าช่วยกันยกสิค่ะเลยเอาไปใต้เก้าอี้แทน คนเราอะไรวะ บอกไว้เลยนะหนักมากก็โหลดไปเลยยกไม่ได้บอกเจ็บหลังแล้วคนอื่นไม่เจ็บรึไง อย่าเห็นแก่ตัวค่ะแล้วก็จริงๆมันอันตรายที่ใส่กระเป๋ามันมีลิมิตของมันบางทีมันใหญ่รับได้ 20 kgs แต่จะให้เก็บได้ใบเดียวหรือไงทุกคนก็มีกระเป๋ายัดๆไปแล้วถ้ามี terbulance ตกใส่หัวแตกไม่รู้ด้วย