Sunday, February 01, 2004

ถึงจะยังไม่หายดีก็ต้องไปทำงานแล้วหละและเหมือนจะคอยมาย้ำเตือนกันให้รู้ว่าแกหนีฉันไม่รอดร้อกเพราะขนาดไปไฟล์ควิกเทิร์น(quick turn)ภูเก็ตแค่เนี้ยะ ขากลับพี่แขกมาร้อยกว่าคนเลยอ่า...ไม่ได้มาด้วยกันทุกคนนะแต่มารวมกันโดยไม่ได้นัดหมายไฟล์ทที่ฉันทำซะอีกแหนะ

รู้ชะตาตั้งแต่ขาไปแล้วหละเพราะขากลับมีอาหารพิเศษร้อยกว่าที่เป็นอินเดียนเวจ(indian vegetarian)แขกอ่ะเด้จะเป็นใครไปได้ อาหารเค้าเป็นเหมือนผักต้มผัดกะผงกระหรี่(สีมันใช่แต่มันอาจไม่ใช่ผงกระหรี่) ส่วนอาหารปกติเป็นยำเซี่ยงไฮ้ใส่กุ้ง(ปกติเมนูนี้จะมีไก่ด้วยแต่เพราะไข้หวัดนกทำให้มีแต่กุ้ง)

ตอนเสริฟอาหารคนไม่ได้สั่งเวจก็อยากจะกินเวจ ไอ้คนสั่งเวจก็เสือกจะกิน non veg (จริงๆแลกให้เค้าซะก็ได้เนอะแต่คนนึงมันนั่งข้างหน้า คนนึงนั่งหลังอ่ะดิ) แถมหนุ่มสาวคู่หนึ่งสั่งอาหารเวจเหมือนกันเราก็เสริฟให้แล้วดันเรียกเราไปบอกว่าอาหารของเค้าไม่เหมือนกันฉันก็เห็นมันเหลืองเหมือนกันนีหว่า ฉันก็บอกว่าเหมือนสิเหมือนก็เวจไง เค้าบอกไม่เหมือนแล้วก็ชี้ให้ดูผัก กรรมเวร กล่องของผู้หญิงอ่ะมีกะหล่ำดอกเยอะมากแต่ไม่ค่อยมีข้าวโพดอ่อน แต่กล่องของผู้ชายอ่ะสลับกันมีข้าวโพดอ่อนเยอะมาก อืมมนะไม่เหมือนจริงๆล่วย ให้ตาย !!

เลิกงานพี่กอล์ฟมารับไปที่บ้านเค้า กินอาหารเที่ยงนั่งนอนดูทีวีไปเรื่อยๆปรากฎว่าเค้าถ่ายทอดผลสลากกินแบ่ง แม่พี่ถูกลอตเตอรี่อ่ะได้ยินตัวเลขในฝัน(ฝันยังงี้มั่งดิเรา) แม่พี่พาไปเลี้ยงข้าวเย็น(ฉันก็พ่วงเค้าไปด้วยอ่ะจิ อิอิ) กินที่ร้านแม่น้องหนุน อยู่เลยร้านแดรี่ควีน(บางบัวทอง) ร้านก็ไม่ได้มีบรรยากาศดีนะร้านธรรมดาๆแต่อาหารอร่อยหละปลาเก๋าตัวใหญ่มาก..กกอาหารทุกอย่างจานใหญ่หมด(สองคนไม่ควรไป) กินกันหกคนแปดร้อยนิดๆ(มีค่ามะเฟืองหกสิบบาท) ที่ร้านขายผลไม้ด้วยมีเยอะเลย เขียวเสวย อกร่อง น้ำดอกไม้ มะเฟือง ส้ม ละมุด ส้มโอ ราคาก็ถูกนะพวกมะม่วงประมาณกิโลละ 50-60 นอกนั้นก็สามโลร้อย ฉันซื้อตรึม(เข้าสู่วิถีแห่งสุขภาพดี)

กลับบ้านมาทันดูรายงานอันดับเพลงของ MTV ชอบๆสองเพลงเลย อันดับสอง กล้าพอไหม อันดับหนึ่ง น้ำลาย เดี๋ยวจะอาบน้ำแล้วก็.. ของมันแหง..เล่นเกม

ป.ล พรุ่งนี้ก็ทำงานอีกไม่ต้องหายกันแล้ววันพุธก็ไปเกาหลีอีก(หนาวมากมะใช่เหรอ)ก็ไม่ต้องหายชัวร์ๆ

No comments: