ไปฟุกไม่เห็นสนุกเลยหรือฉันไม่เจอที่ตื่นตาตื่นใจนะ

เดินทางไปถึงตอนเช้าแยกย้ายเข้านอนนัดเวลาตอน 11:30 (เวลาญี่ปุ่น)เจอกันที่ล็อบบี้ ไม่อยากจะตื่นเลยเกือบไม่ได้ยินเสียงนาฬิกาปลุก สมาชิกวันนี้คืนพี่อั้ม น้องอ๊อบ น้องหนุ่มและฉัน มีแต่น้องหนุ่มที่เคยมาฟุกเค้าเลยต้องเป็นไกด์ให้พวกเรา

เติมพลังด้วยราเม็งข้อสอบร้านที่กินชือ ichiran เดินออกจากโรงแรม New Otani เลี้ยวขวาเดินตรงไปเรื่อยๆเจอสี่แยกใหญ่อันที่สองเลี้ยวขวาเดินตรงมาเลี้ยวขวาซอยแรก(มั้งแต่ถ้าถูกต้องผ่านห้าง Vivre) จากนั้นมั่วเอาเถอะจำทางไม่ได้แล้วรู้แต่ร้านอยู่ในหลืบซ้ายมือเป็นร้านสุดท้ายเลยหน้าร้านมีลายเซ็นเพียบ

ที่เรียกว่าราเม็งข้อสอบเพราะว่าใบสั่งราเม็งจะมีส่วนประกอบของราเม็งเป็นข้อๆในแต่ละข้อจะให้เราเลือกระดับความต้องการเช่น ต้องการเส้นนุ่มแบบไหน น้ำซุปรสชาติแบบไหน ปริมาณต้นหอม ถั่วงอก กระเทียม หมู ต้องการ secret sauce มั้ย คนไม่เคยกินเค้าแนะนำให้เลือกรสชาติดั่งเดิม(medium มั้ง) นอกจากนั้นยังมีแผ่นเสริมคือต้องการเพิ่มอะไรพิเศษมั้ยเช่นเพิ่มหมู เพิ่มต้นหอมเยอะพิเศษเข้าไปอีกเป็นต้น ราคาราเม็ง 650 เยนและบวกเพิ่มแล้วแต่รายการที่สั่งเพิ่ม ฉันเพิ่มหมูจ่ายอีก 150 เยน มื้อนี้จ่ายแปดร้อยเยน ส่วนบรรยากาศในร้านนั้นไม่ได้นั่งเป็นโต๊ะแต่นั่งในซองมีฉากกั้นซ้ายขวาด้านหน้าก็มีผ้าบังเหมือนการทำข้อสอบเข้าไปใหญ่(ตอนสั่งอย่าลอกคนข้างๆนะเดี๋ยวเค้าดุเอา อิอิ) ผ้าที่บังบังมิดอ่ะเห็นแต่พุงคนรับ order และเห็นแต่ใต้อกคนกินฝั่งตรงข้าม(ทุกซองหันเข้าหาครัว)แต่ฉันกะพี่อั้มก็แอบมุดดูบรรยากาศในครัวนะและเห็นว่าคนรับออร์เดอร์ก็น่ารักนิ

ราเม็งอร่อยมากอยากกินอีกขนาดไม่ใช่ร้านที่ได้ตำแหน่ง TV Champion นะ ร้านนั้นต้องเดินไปอีกฝั่งชื่อร้าน Ippudo ถ้ามีโอกาสครั้งหน้าจะไปกินเห็นว่าต้องทำข้อสอบด้วยเหมือนกัน

จากร้านราเม็งไปตึกไดเอ้ ชั้นบนสุดเป็นร้านร้อยเยนฉันซื้อถุงสูญญากาศ เห็นคนอื่นเค้าใช้กันเลยเอามั่งมันดีจริงๆเก็บเสื้อกันหนาวตัวบวมๆให้แบนลงได้ทำให้มีที่ว่างเก็บของในกระเป๋าเพิ่มขึ้น ^^ แวะเติมพลังอีกครั้งด้วยเครบสตรอเบอรี่และกล้วยหอมที่ฉันหนึ่ง จากนั้นไปร้านกล้อง Kitamura ร้านเล็กที่มุมถนน ดูราคากล้องแล้วข้ามถนนไป Big P Kan ดูกล้องหมดเวลาไปทั้งวัน(ไม่นับตอนไปรอน้องอ๊อบแลกเงินในธนาคารอีกนานด้วยเหมือนกัน)กว่าตกลงปลงใจซื้อของที่แต่ละคนต้องการก็มืดแล้ว

ฉันซื้อกล้อง Sony T1 มาตอนแรกอยากได้ Exilim Z4 แต่ว่า LCD มันแสดงภาพไม่สวยอ่ะเลยซื้อโซนี่ทั้งที่ไม่ได้คิดเลยเพราะมันแพงไปแต่ก็โชคอีกอีกอ่ะเพราะเค้าเซลพอดี อิอิ ไม่งั้แพงกว่าซื้อในบ้านเราอีกนะ กว่าจะซื้อกล้องก็มืดแล้วไม่ได้ถ่ายรูปอะไรที่ฟุกเลย

เสร็จจากการช้อปปิ้งหิวแล้วหละเดินไปใต้ห้าง Mitsukoshi (ตรงข้ามร้าน Big) มีอาหารกล่องขายเหมือนกันแต่น้องๆจะพาไปกินข้าวแถวโรงแรม ที่ตื่นเต้นนิดๆคือมีร้านชอกโกแลตเพียบเลย package น่ารักๆและสาวๆตรึม มีต้นไม้สีขาวที่ห้อยด้วยคำบอกรัก(มั้ง)ในกระดาษรูปหัวใจสีชมพู อ่านออกอันนึงว่า "ชอบเคนจังที่สุดแต่งงานกันนะ" อยากจะเขียนมั่งแหะแต่ไม่เห็นกระดาษ ฉันกะพี่อั้มฝ่าดงสาวๆซื้อชอกโกแลตด้วยเหมือนกัน ^_^ จริงๆคิดว่าอยากจะให้ชอกโกแลต(มีติดกระเป๋าไว้ยามหิว)กะคนหน้าตาดีที่เดินผ่านจะได้เข้าบรรยากาศแต่ก็ไม่กล้าแฮะแล้วก็ไม่เห็นใครน่ารักพอ

อาหารเย็นกินข้าวหน้าหมูทอดซีอิ๊วอร่อยดีกินเกลี้ยงเลย ขากลับแยกกะน้องๆมาเดินซุปเปอร์กะพี่อั้ม น้องๆกลับโรงแรมก่อนเพราะดึกๆจะออกไปกินราเม็งข้อสอบอีกชาม(บอกแล้วอร่อยมาก) เดินซุปเปอร์ซื้อขนมปังปอนด์ชอบเพราะมันหนา หนาซักนิ้วนึงได้มั้ง จากนั้นก็กลับห้องเก็บของ

หมดละฟุกไม่เห็นร้านขายของกระจุกกระจิก ร้านเครื่องสำอางค์ คิดว่านาโกย่าสนุกกว่ามีร้านของเล่นเพียบแล้วก็ร้านอาหารเยอะแยะ แถวโรงแรมที่ฟุกไม่ค่อยมีร้านอาหารเลยยังไงซะก็อยากไปฟุกอีกทีจะได้ไปเดินที่ที่เรายังไม่เคยไป ไปกินราเม็ง TV Champion ไง