Thursday, January 15, 2004

ปึ้ดทักเรื่อง archive ไม่ครบเลยนั่งแก้ใหม่ตอนนี้มีตั้งแต่ข้อความแรกที่เขียนเลย สุ่มๆอ่านดูเรื่องราวเก่าๆ รู้สึกว่าเก่าจริงๆเป็นความทรงจำที่ลืมไปแล้วก็มีก็เรื่องอารมณ์กะความคิดมันก็เปลี่ยนทุกวันแหละ

วันนี้หยุดได้ซะทีบินเช้าๆมาสองวันแล้ว ก่อนหน้านี้ก็ไปเซี่ยงไฮ้ไม่เคยไปมาก่อนเลยมันเป็นไฟล์ทในฝันของทุกคนได้เลยนะ ทำงานสบายเพราะเสริฟอาหารเช้าทั้งไปและกลับ อาหารเช้าเสริฟงาน ทำน้ำผลไม้ใส่ถาด ออกผ้าร้อน ออกอาหาร ไม่ต้องออกรถดริงค์(drink)ตลาดที่พี่พาไปช้อปิ้งชื่อตลาดเสี่ยงหยาง(อาจจะเพี้ยนๆนะแต่ได้ยินประมาณเนี่ย)ก็น่าเดินกว่าที่ปักกิ่งเหมือนจัตตุจักรอ่ะ ตลาดที่ปักกิ่ง(หวงเฉี่ยว)เหมือนมาบุญครอง ขนาดฝนตกก็ไม่มีใครหวาดหวั่นนะ ทุกคนในไฟล์ทออกกันเกือบหมด ฉันหนะไม่ชอบเฉอะแฉะแต่งานนี้ต้องไปนะเพราะไม่รู้อีกนานแค่ไหนจะได้มา sars ก็กลัวอยู่หรอก ขนาดไม่มีอะไรที่อยากได้เลยนอกจากกระเป๋าจีนให้แม่ไปฝากเพื่อนก็ยังแลกเงินไป 45 USD ได้มาแปดร้อยกว่าหยวนใช้เกือบหมดอ่ะ (กระเป๋าใบละ 12 หยวนเองแต่ก็ซื้อหลายใบเผื่อๆไว้เป็นของฝากให้คนอื่นได้) พี่หวานบอกผ้าพันคอน่ารัก 40 หยวนซื้อดิซื้อ ก็ซื้อ น้องเก๋ซื้อกระเป๋าเงินก็ซื้อด้วยมันดูดีนะเป็นของก๊อบแบรนด์เนมอ่ะ อิอิ ไฮโซราคาถูกเฟ้ย มีพี่เจี๊ยบเพื่อนพี่หวานเป็นล่ามให้ พี่เค้าอยู่ที่นั่นพูดภาษาจีนคล่องสุดๆ ต่อราคามันสุดๆ อยากไปอีกวันฝนไม่ตกคงได้เสียเงินเยอะกว่านี้อ่ะ

อาหารการกินก็กินที่นั่นสองมื้อ มื้อเที่ยงกะมื้อเย็น มื้อเที่ยงกินร้านอาหารตรงข้ามตลาดอยากกินอาหารจีน อยากกินผัดผัก ก็อร่อยดีนะแต่ผัดผักที่ปักกิ่งอร่อยกว่าหละ ตอนเย็นพี่เจี๊ยบไม่กินด้วยแต่แนะนำร้านอร่อยแถวโรงแรมให้เดินไปกันเองสามคน ปรากฎว่าหามะเจอ(จริงๆเจอแต่ไม่คิดว่าใช่เดินผ่านไปเฉย) เลยไปกินสุกี้จีนมะใช่ hotpot แบบที่เคยกินที่ปักกิ่งเป็นหม้อๆเหมือน MK แต่แบ่งน้ำเป็นสองส่วน ฝากนึงน้ำสีขาวมีต้นหอมญี่ปุ่นลอย อีกฝากน้ำข้นออกจะเผ็ดพริกไทยหน้าตาสีสันเหมือนน้ำเงี้ยว เวลาสั่งไม่มีคนพูดภาษาจีนได้แล้วใช้วิธีเดินไปชี้ตามโต๊ะคนอื่นก็รอดมาได้อีกมื้อนึงหละ(พี่หวานพูดได้นิดหน่อย)

กลับโรงแรมเก็บของแม่เจ้ายัดกระเป๋าผ้าที่ซื้อไม่ลงต้องแบ่งไปใส่ถุงเสื้อ ชอบแหะเป็นไฟล์ทจีนที่ชอบเลยแหละ

ส่วนสองไฟล์ทล่าสุดเป็นอุดรกะJarkatar ก็ดีอ่ะ อุดรอ่ะทำงานแป๊ปเดียวก็เสร็จ Jarkatar ผู้โดยสารก็น้อยเพื่อนร่วมงานก็ตลกแต่ไฟล์ทหน้าดิ เดลลีอีกแล้น ปูเค้าขอให้เราไปทำแทนเค้าทนไฟล์ทแขกมะได้ สำหรับเราก็สามารถอ่ะก็สบายดีบินตรงเลยทนนิดหน่อยก็ได้นอนแล้ว ทำงานไฟล์ทแบบนี้ก็สะใจดีมันแบบขอกันจังเว้ย มันดี ส่วนไฟล์ที่เพื่อนเอาไปมันต้องบินสองตุ้บกว่าจะได้นอน(ค้างที่อินชอน) แถมเรากลับจากเดลลีเหมือนได้หยุดสามวันเลยก็ได้กลับเชียงใหม่ด้วย ดีดี

ป.ล กำลังจะอ่านแฮรี่บทที่สิบ

No comments: