ออกไปช้อปปิ้งบำบัดซะหน่อยก็ไม่ได้ซื้อไร้สตินะแต่ก็หมดไปหลายตังค์ซึ่งเป็นเงินในอนาคตซะด้วยสิก็ระวังๆอยู่เรื่องใช้จ่ายอ่ะก็ไม่อยากประวัติศาสตร์ซ้ำรอย(เป็นหนี้บัตรเครดิต)

ตอนนี้จิตใจไม่ซึมเศร้าเซ็งเท่าสองวันก่อนแต่ก็ยังผิดปกติอยู่ก็ไม่ค่อยมีอารมณ์อะไรเท่าไหร่ไม่แม้แต่กระตือรือร้นวางแผนเที่ยวโตเกียว ไปแค่วันเดียวจะทำอะไรได้(ปลงซะงั้นอ่ะ)

พรุ่งนี้ก็ไปนาริตะแล้วไปที่ไกลๆก็ดีเหมือนกันโทรศัพท์อะไรก็ติดต่อไม่ได้คนละระบบแต่ปกติไปไหนก็ไม่มีใครโทรไปหาอยู่แล้วอ่ะนะเพียงแต่ไม่ต้องหวังว่าจะมีใครติดต่อมามั้ยนะมั้ง อยากไปนานๆนะแบบหลอกตัวเองว่าไม่มีเรื่องข้างหลังให้ห่วงดี บางทีชอบเข้าไปในเกมเพราะหลอกตัวเองอีกเหมือนกันแหละก็ถ้าความจริงมันเจ็บปวดหนีได้ก็ดีเหมือนกันว่ามะ