ออกจากบ้านเจ็ดโมงครึ่งกลับบ้านอีกทีสี่ทุ่มนิดๆบินทั้งวัน ไปเซี่ยงไฮ้แบบไปกลับขาไปใช้เวลาสามชั่วโมงห้าสิบขากลับสี่ชั่วโมงกว่า คราวนี้ไม่ล้าและง่วงแบบที่เคยไปมาครั้งนึงเตรียมตัวไปเกือบดี(จะนอนสี่ทุ่มครึ่งแต่นอนจริงๆห้าทุ่ม) แต่บินนานๆชักก๊งๆ ขากลับฟังอะไรทำอะไรลอยๆละ ผู้โดยสารถามหาปลา ฉันบอกไม่มีเมนูปลานะแต่ first course อ่ะปลาแซลมอน เค้าบอกน้ำปลาครับ แป่ว แล้วเวลาต้องผุดลุกผุดยืนเสิรฟน้ำเสริฟอาหารฉันจะหน้ามืดซะตัวสูงไปมันจะไม่ได้เปรียบก็ตรงนี้แหละ(หยิบของสูงๆสามารถแต่หยิบของต่ำๆมันต้องย่อเยอะ) ไฟล์ทนี้อ่ะ full service ออกน้ำรอบนึงก่อนแล้วออกอาหารตามด้วยน้ำ ทำแบบนี้ไปและกลับ ขากลับนี่แหละชักจะแย่ตอนนั่งก็สามารถอยู่แต่ตอนจะยืนมีเหนี่ยวรถขึ้นมา เฮ้อ... แต่ไฟล์ทนี้ทำให้ลบความสยองที่เคยกลัวไว้นะ ผู้โดยสารก็ไม่โหวกเหวกแล้วก็ฉันไม่ปวดหัว(บินนานๆเหมือนจะปวดหัวหนะอาจจะขาดออกซิเจน)


เรื่องอาหารที่เสริฟบางทีมันอาจะเป็นเมนูที่เรากินไม่ได้ไม่ชอบเราก็สามารถสั่งล่วงหน้าได้เพราะวันนี้ตอนเสิรฟอาหารขากลับฉันเจอผู้โดยสารที่ทานมังสาวิรัติแบบไม่กินนมกินเนยกะผู้โดยสารที่ลืมสั่งอาหารที่ตัวเองอยากทานเพราะเมนูที่เสริฟวันนี้เค้าไม่อยากทาน(มีไก่ผัดผงกระหนี่ กะหมูผัดขิง) แต่สามารถแก้ไขได้คือมีเซตอาหารลูกเรือในนั้นมีสลัดกะวุ้นลูกบัวก็เอาไปให้เค้ากินพอดีมีแอปเปิ้ลที่ใช้เสริฟในชั้นธุรกิจตอนขาไปเหลืออยู่ก็เลยแบ่งให้คนละลูก ทีนี้จถ้าไม่โชคดียังงี้เพราะอยากอาหารลูกเรือก็อาจจะโดนลูกเรือโซ้ยไปหมดแล้ว หรือผลไม้อาจจะไม่มีเหลือก็ได้ ไฟล์ทแป๊ปๆกินน้ำกินขนมปัง(ถ้ามี)ก็ยังพอทนแต่ไฟล์ทแบบห้าหกชั่วโมงกินอะไรไม่ได้นี่โหดไปนะ

กลับบ้านมะไม่ยักกะง่วงจะไปเล่นเกมกะน้องกะเพื่อนหละพรุ่งนี้เป็นโสดแฟนไปงานแต่งงานเพื่อนที่ต่างจังหวัดจะอยู่บ้านหรือออกไปเที่ยวดีนะใจอยากไปเที่ยวแต่ก็ขี้เกียจอ่ะนะพรุ่งนี้ดูอีกทีว่าตื่นกี่โมง

ป.ล อยากดูบุปผาราตรีแฮะแต่คนเดียวมะเอานะ