เธอๆฉันว่าบางทีทำดีก็เห็นผลทันตาเหมือนกันนะ ฉันเพิ่งกลับมาจากบินสิงค์โปร์อ่ะ ไม่..ไม่ได้ไปช้อปปิ้งหรอกเมื่อวานไปถึงก็ดึกแล้ววันนี้ก็ตื่นแต่เช้าทำงานกลับมาเนี่ย ไอ้ที่ว่าผลทันตาเหรอก็ฉันอ่ะเคยเอาเงินเบี้ยเลี้ยงที่ได้เกินไปคืนเค้าแต่มันนานมาแล้วหละฉันจำไม่ได้แล้วด้วยซ้ำ แต่คนที่รับเงินคืนเค้าจำฉันได้แถมเมื่อวานเค้าเป็นคนแจกกุญแจกะเงินพอดีเลย เค้าทักฉันมาว่าจำฉันได้ ฉันยังเอ๋อไปแป๊ปนึงว่าใครหว่าแล้วก็นึกออกว่าเป็นคนที่ให้นามบัตรฉันไว้ตอนนั้นเค้าบอกว่าถ้ามาอีกให้มาพบเค้าแต่ฉันไม่ได้เอานามบัตรไปหรอกนะหายไปแล้วด้วยซ้ำก็มันนานมากกว่าสองสามเดือนแล้วหละ เค้าบอกให้ฉันรอก่อนฉันก็รอนะตอนนั้นก็สี่ทุ่มกว่าแล้ว(เวลาสิงค์อ่ะเร็วกว่าเราชั่วโมงนึงนะ) ปรากฎว่าเค้าอัพเกรดห้องให้ฉันเป็นเดอลุกซ์อ่ะ โอวว...ไฮโซนะ พอเข้าห้องไป เอ๋..มันเดอลุกซ์ยังไงอ่ะก็เหมือนๆห้องธรรมดาเตียงรึ ตกแต่งรึ ก็นะนึกว่าจะใหญ่แบบห้องที่ดูไบ ที่นั่นหนะใหญ่ของแท้เลยใหญ่มากจนกลัวเลยอ่ะ แต่เดอลุกซ์ที่นี่อ่ะห้องน้ำใหญ่ง่ะมีอ่างอาบน้ำอ่ะห้องปกติไม่มี

นี่ยังตอบแทนความดีไม่หมดนะจะบอกซักพักมีคนมากดกริ่งนึกว่าพี่แอร์ที่จะมาขอนอนด้วยเพราะเค้ากลัวผีแต่พี่เค้าไม่มาอ่ะ คนที่มากดกริ่งอ่ะเป็นพี่พนักงานคนเดิมยกผลไม้มาให้หนึ่งจานมีชอกโกแลตด้วยนะและน้ำเย็นอีกหนึ่งขวดใหญ่ อีกพักนึงโทรมาถามว่าทุกอย่างโอเคมั้ย มีอะไรให้ช่วยบอกนะ นี่มันอะไรกันนี่เงิน ฉันคิดว่าฉันคืนเค้าไป 50 เหรียญสิงค์โปร์นะก็พันนิดๆอ่ะมีค่ามากงั้นเชียวคิดยังไงก็ไม่เท่าค่าห้องที่อัพเกรดให้แน่ๆ หรือมันเป็นค่าความเป็นคนดีของฉันอ่ะเธอ