แห้วรับทานอดดูหนังคนเยอะมากๆมันปิดเทอมแล้วใช่ไหม..นัดแฟนที่ The mall พี่เค้ามากะพ่อกะแม่ ฉันก็ไปกะภัทร นี่ประหยัดเวลาไม่ต้องมารับกันแล้วยังไม่สามารถจะจองตั๋วรอบ13.20 ได้ คนยาวประมาณสองสามขดกว่าจะถึงที่จองตั๋ว กินข้าวกลางวันแล้วกลับไปใหม่ก็มีคนเยอะอยู่ดี คิดจะไปดูที่โรงอื่นก็คิดว่าพอกัน ยกเลิกดูกันวันหลัง พี่กลับบ้าน ฉันกะภัทรมาเล่นเกม แต่ก็เหมือนยังไม่อยากจะเล่น อยากจะเดินห้างอยากจะดูหนังคล้ายๆว่าเจตนามาแล้วอ่ะนะ ที่ The mall คนคึกคักมากเพราะมี Barbie dance 'n flex contest ประกวดเต้นของเด็กๆ เด็กเดี๋ยวนี้เค้ามะได้เต้นงุ้งงิ้งแบบสมัยก่อนนะ ออกจะมีท่าเต้นมีแบบแผน เครื่องแต่งกายเต็มที่ (เค้าซ้อมอยู่แถวๆข้างเวทีนั่นแหละ)อยากจะไปดูเหมือนกันแต่ขี้เกียจ ไม่อยากจะยืนเหมือนศูนย์ถ่วงไม่ดี ยังมึนๆอยู่ เมื่อคืนปวดหัวหนัก

เมื่อคืนปวดหัวแต่ไม่อยากจะกินยาคิดว่ารีบเข้านอนคงจะช่วยได้ เนื่องจากคืนวันศุกร์กลับจากมาถึงกรุงเทพประมาณสี่ทุ่มครึ่งกว่าจะเข้านอนก็เที่ยงคืน เช้าวันเสาร์ต้องบิน 4 แลนด์ด้วยเครื่องเล็ก (boeing737) สามขาแรกก็คุยหนุกหนานดีขาสุดท้ายฉันใบ้ไปแล้ว ปวดหัวอยากจะอ้วก พี่ๆก็ใจดี purser ก็ให้ไปนั่งพักแต่เกรงใจ พี่ตุ๊กตาให้ยืมยาดม ก็ดมยาไปทำงานแบบที่ไม่ต้องก้มๆเงยๆ นี่ดีนะ 4 แลนด์ให้แอร์สามคน ปกติเครื่องเล็กมีแอร์แค่ 2 คน ตอนนั่งเตรียมจะ landing มือนึงถือถุงอาเจียนไว้ อีกมือถือยาดม ก็คิดว่ารอดแล้วเครื่องลงเรียบร้อยกำลัง taxi อีฉันไม่ไหวแล้นเข้าห้องน้ำไปสะสางคดี อาเจียนแล้วก็ดีขึ้นแต่ยังปวดหัวอยู่ กลับบ้านรีบทำนั่นนี่เข้านอนแต่ปวดหัวหนักขึ้นจนตีหนึ่งตื่นมาหายากิน ยาในกระเป๋าที่เคยพกไว้เผื่อเวลาไปปวดหัวตอนค้างตาม line station ก็หมด ต้องลงไปหาข้างล่าง นี่เลยซื้อยามาแผงนึงติดห้องไว้(จะกินไทรีนอลมันไม่ระคายท้อง) เข็ดเลยจะไม่นอนดึกวันที่ต้องบิน 4 แลนด์และบิน 737 จะกินยาแก้เมา ทนไม่ได้แล้ว ทนไม่ได้แล้ว

ออกมาเล่นเกมนอกบ้านตอนกลางวันก็รู้สึกโอเคไม่ชอบอยู่นอกบ้านตอนกลางคืนเลยรู้สึกไม่ปลอดภัยแต่ถ้าภัทรมาด้วยก็ค่อยยังชั่ว ตอนนี้ภัทรก็เลียบๆเคียงๆถามว่าเมื่อไหร่คอมกลับบบ้าน ปะป๊าก็พูดจาไม่ไพเราะเลยนะแถมบอกว่าถ้าคอมกลับมาแล้วพังจะไม่เอาไปซ่อมอีก ธ่อเราก็เอาไปซ่อมเองก็ได้ คุณน้าทั้งสองก็ไม่เข้าใจวัยรุ่นเลย มีคอมถึงจะเล่นเนตเล่นเกมไงก็อยู่บ้านปลอดภัยอยู่ในสายตานะ ตอนนี้ภัทรมีความคิดอยากเขียนไดอารี่แบบฉันมั่ง เล่นๆไปมันก็อยากทำอะไรอะไรที่ดีกว่าเล่นเกมเล่นเนตแหละหน่า นี่คุณน้าท่านก็ดุๆไม่ค่อยจะฟัง ไม่ค่อยจะเข้าใจกันเล้ย วันนี้เมาท์เรื่องทางบ้านหรือนี่ ก็นั่นแหละเก็บกดคอมไม่มาซะที ตอนนี้ฉันกะภัทรเข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ย หัวอกเดียวกันอ่ะนะ (คนนึงติดเกม คนนึงติดแชท)

ป.ล เผยแพร่การ์ตูนเรื่องคุโรมาตี้ให้ก๊อกไปอีกคน(เคยให้บีมหามาอ่านเห็นว่าชีวิตไม่ฮา) ทีนี้เวลาเล่นมุขการ์ตูนกันก็จะได้ฮาๆ