สองวันมานี้เค้าจัดให้ไปเรียนวิชา work efficiency เพื่อที่เราจะได้ให้บริการที่ดี เพื่อจะทำงานร่วมกับคนอื่นได้ดี มันเหมือนเป็นสิ่งที่ใครๆก็รู้ไม่เห็นต้องมาเรียนกันเลย ประเภท ทำงานกับคนอื่นต้องรับฟัง ยืดหยุ่น การสื่อสารกับคนแต่ละคนอาจรับรู้ได้ไม่เท่ากัน งานบริการต้องเอาใจเค้าใส่ใจเรา ต้องทำดี ยิ้มแย้ม ไรแบบเนี่ยอ่ะนะ ฉันก็ว่าฉันรู้ดีแต่ฉันลืม ฉันลืมสิ่งที่เคยเป็นสิ่งที่เคยคิด หลังๆเริ่มมีบูดๆหงุดหงิดเซ็งผู้โดยสาร(มากกว่าปกติ) ได้มาเรียนก็ดีเหมือนมาย้ำเตือนจิตใจที่เกือบถูกด้านมืดครอบงำ ก็หวังจะทำให้อุดมการณ์แจ่มชัดและให้บริการอย่างดีต่อไปได้อีกหลายไฟล์ทก่อนจะลืมไปอีก อิอิ

ป.ล เรื่องไปญี่ปุ่นขอเรียบเรียงก่อนนะจ๊ะ
ป.ล2 คอมยังไม่กลับบ้าน เบื่อจังเลย ชักไม่สนุกกับการมาเล่นที่ร้าน