นั่งอยู่ร้านเนตตรงข้ามเดอะมออล์ เริ่ด ไฮเทคไม่เคยเห็น คอมเยอะแยะเลย แถมไม่ต้องมานับชม. หยอดเงินเอาครึ่งชม. 10 บาท มีเวลานับถอยหลังให้ดูด้วย คนที่มาใช้บริการเล่นเกมกัน วันนี้ได้เห็นโฉมหน้าคนอื่นๆที่เล่น RO มีหลากหลายอายุเลย(แต่ฉันคงแก่สุดในร้าน) ฉันไม่เล่นเกมที่นี่เพราะเปิดไว้ที่บ้าน ที่ออกมานี่ก็มาซื้อชม.เกมและนัดเจอภัทร เจ้าภัทรไม่อยากกลับบ้านจะเล่นเกม GTA ก่อน ฉันเลยมาด้วย อยากเล่นแร็กเหมือนกันแต่กลัวโดนแฮค(ของมีค่าไม่มากเงินทองก็มีน้อยแต่หามาลำบาก) ตอนนี้ก็ไม่รู้หรอกว่าน้าให้เล่นเกมได้เป็นปกติหรือยังแต่ฉันทำตัวเนียนๆอยู่ ขอไปวันเดียวแต่เดินมาเล่นหน้าตาเฉยสามวันแล้ว(ภัทรก็สอบผ่านแล้วแต่พ่อน้องเค้าบอกคิดดูก่อน...แล้วไงก็มาเล่นนอกบ้าน เหอ เหอ) เขียนไดเสร็จจะไปแอบดูคนอื่นเล่นเกม มีเวลาอีก 17 นาที
เล่าเรื่องที่ทำงานมั่ง...หลังจากหยุด 4 วัน(ป่วยสองวันทำงาน ที่เหลือวันหยุดอยู่แล้ว) ไปทำงานวันแรกนิมิตหมายดี ใช้กิ๊บใหม่ โบว์ใหม่ พี่โทรมาหาตอนเช้า(5.30 โอวว..ไม่อยากเชื่อ...คือแกนอนไม่หลับ) วันนี้เลยอารมณ์ดีไปทำงาน พอเปิดตู้เห็นกระดาษบางๆบอกให้ contact QB เพราะลาป่วยตอน SB3 เจี๊ยก ! จะโดนไรมั้ยหว่า ป่วยจริงๆนะมีใบรับรองแพทย์ด้วย แง้ ไว้ขากลับค่อยแวะไป contact ทำงานก่อน
วันนี้ไปไซ่ง่อน ไฟล์ทไทม์สั้น(ไป1.05 กลับ1.10) ผู้โดยสารกำลังดีประมาณ 150 คน ทำงานสนุก คนทำงานครัวหลังรุ่น2002 กันหมดเลย มีน้อง SN (ดูงานหลังเรียน) เวลาน้อยคนเยอะสบายๆเลย อาหารวันนี้ขาไปเป็นข้าวผัดกุนเชียง ฝรั่งบางคนไม่กิน หน้าตามันคงไม่หน้ากิน ทำจากอะไรก็สันนิษฐานไม่ได้ เลยกินแต่ข้าวหรือไม่กินหมดเลย มีแขกมาด้วยนึกว่าซวยแล้ว แต่เค้ากลับกินได้(บอกเค้าแล้วว่าหมู) มีคนที่ไม่กินด้วยพี่สจ๊วตทำ ข้าวกับ baked bean (ถั่วในซอสมะเขือเทศ)ไปให้แต่เค้ากลับไม่กิน(เสียเวลานิดนึงนะนั่นเพราะเค้าเปิดกระป๋องแล้วอุ่นนะ ไม่ใช่เสริฟเลย พอไม่กินเสียน้ำใจนิดนึง) อาหารขากลับข้าวกับปลาผัดท่าทางเผ็ด และกลัวยบวชชี อยากกิน ฉันอยากกิน แต่ไม่ทันกินค่ะ ฮืออ...อากาศไม่ดี โยกเยกเอย แล้วก็ถึงกรุงเทพ ผู้โดยสารอาเจียน(ใส่ถุง)ไป 1 คน น้อง SN มึน
นั่งรถกลับมา crew center ไปห้องเขียนใบลาป่วย(ป่วยไปก่อนมาเขียนใบลาวันที่มาทำงาน) ถามเค้าว่าต้องไป contact ที่ไหนเหรอมีจดหมายมา เค้าบอกก็นี่แหละค่ะ ให้มาเขียนใบลา เย่....โล่งอกนึกว่าจะโดน contact แบบที่เค้ากลัวๆกัน (ว่าแต่แบบนั้นมัน contact ที่ไหนหว่า แต่ไม่รู้ก็ไม่เป็นไร ไม่อยากโดน) กลับบ้านสบายใจ ดูการ์ตูน ไซอิ๋ว 2002 (gensomaden saiyuki) มาฉายใหม่อีกรอบ เย้ เย้
เปิดคอมต่อเนต ตั้งร้านขายของในเกม เจี๊ยก ชม. เกมจะหมด ก็ถ่อออกมานี่แหละ เพราะโทรไปจะฝากภัทรซื้อดันเงินไม่พอ
ป.ล พาดหัวข่าวไทยรัฐเรื่องน้องบิ๊กแต่ละวันสุดๆเลย เมื่อวานนี่น้องบิ๊กแย่แน่ๆ สมองเละ ไม่รอด ไม่รอด วันนี้บอก ความหวังมา รอด รอด ราชะงัก -_-' ก็รู้....(ทำเสียงยาวๆ)ว่าอาการมันเปลี่ยนทุกวันๆ จริงอาจจะทุกนาที แต่ทำหัวข้อข่าวมาทีฉันว่าแฟนคลับหัวใจวายตายก่อนอ่ะนะ
No comments:
Post a Comment