เช้านี้เพิ่งกลับจากไฟล์ท 430 ไปค้างปีนัง ตอนนี้รู้สึกเหมือนจะไม่สบาย เดิมทีก็ไอๆตอนนี้เริ่มจะเจ็บคอแล้วนะ แถมตัวร้อนอีก ขอให้เป็นเพราะนอนไม่พอคืนนี้เข้านอนเร็วก็หายทีไม่อยากจะไม่สบายเดี๋ยวพรุ่งนี้ก็บินอีก

ไป-กลับผู้โดยสารเต็ม(ขาไปขาดไป 3 ที่) ทำงานในไฟล์ทสั้นๆ(ครั้งนี้ 1.25 ชั่วโมง)จะออกอาหารกับน้ำใส่ถาดไม่เดินรถน้ำ ออกอาหาร ออกน้ำ มีแค่นั้น แต่อาหารมันเผ็ด(ขาไป)เป็นห่อหมก ขอน้ำกันชุลมุนงานเลยสะดุด ขากลับเป็นอาหารเช้าให้ออกน้ำ(ผลไม้)ก่อนแล้วออกอาหาร แต่เพราะเป็นไฟล์ทขาเข้าประเทศเลยมีกิจกรรม fly to win ที่แจกตั๋วไปกลับฟรี เวลาก็เท่าเดิมแต่งานเพิ่มก็ลิงอ่ะค่ะเดี๋ยวไม่ทัน แต่ก็ทันนะ :D

มีเรื่องอยากจะบ่นด้วยแหละ ขาไปอ่ะเราแจกฟอร์มเข้าประเทศมาเลให้ผู้โดยสาร ผู้โดยสารคนจีน(แต่เป็นคนมาเล)คนนึงถามเราว่ามีปากกามั้ยยืมหน่อย ก็มีอ่ะแต่ไม่อยากให้ยืมมันปากกาของเราไม่ใช่ปากกาบริษัท แต่ว่ามันก็เห็นๆอยู่จะบอกไม่มี หรือไม่ให้มันก็ไม่ได้ก็ให้เค้ายืมไป ที่นี้ฟอร์มไม่พอเราไปเอาเพิ่มในตู้ก็เอาปากกาบริษัทไปด้วย เดินผ่านไปจะแลกคืน เค้าบอก ไม่เอาอันนี้เขียนดี(นั่นสิ ฉันถึงจะเอาคืนไง) อ๊ะก็ผ่านไปก่อน จะไปตอแยได้ไง ก็แจกฟอร์มคนอื่นไป ตอนเดินอาหารก็ขอคืนอีกรอบนึงพี่แกเอาเหน็บกระเป๋าเสื้อไว้เลย บอกไม่ให้จะเก็บไว้เป็นที่ระลึกเพื่อความทรงจำ ให้โทรไปหาเค้าสิ... ง่า ...จะเอาคืนอ่ะจะเอาคืน... แต่ก็ต้องทำงานก่อน ทำงาน ทำงาน จนเครื่องลดระดับกลับไปขอปากกาคืน คราวนี้ให้มาดีๆเลยเพราะอะไรรู้มะ เพราะทำขาที่ไว้สำหรับหนีบอ่ะหัก ยังมีหน้ามาพูดเล่นอีกนะว่าเค้าทำหัก ให้โทรไปจะซื้อให้ ไม่ต้องเลย(ไอ้เวร) แทนที่มันจะเป็นความทรงจำของเค้าดันต้องมาเป็นความทรงจำห่วยๆของฉันเอง เห็นปากกาก็ต้องนึกถึงเรื่องนี้

ใครผิด? มันต้องโทษฉันเองผิดที่ให้เค้ายืมไปแต่แรก ไม่อยากจะเห็นปากกาอีก ปากกานี้มันน้องฉันให้มาหรือฉันซื้อเองจำไม่ได้แต่มันของฉันนะ ถึงจะปากกา pilot ธรรมดาไม่ใช่ของมองบลังแต่มันของฉันไม่ใช่ของที่คนอื่นจะมาทำพัง ไว้ถามน้องก่อนถ้าไม่ใช่ของที่น้องซื้อให้ ทิ้งมันไปเลยซื้อใหม่และจะไม่เหน็บไว้ตอนทำงานอีกแน่นอน

ป.ล กลับบ้านมาดูหนังสือพิมพ์เห็นข่าวทุบหัวคนเอาสร้อยทองไปเพราะติดแร็ก จะเอาเงินไปเล่นเกม ประสาทรับประทาน(รู้ใช่มะว่าจะใช้คำอะไร) ให้ตาย!!!!! คนเป็นอะไรไป สังคมเป็นอะไร บ้าไปแล้ว เบื่อ (ว่าแต่สร้างข่าวป่าวเนี่ย)