ที่ลี้ภัยมาเล่นเกมตอนกลางคืนที่บ้านเชียงใหม่คงต้องกลับไปรับชะตากรรมเช่นเดิมอีกครั้ง(พูดให้เว่อร์ไปงั้น) แต่เดือนนี้ก็จะได้กลับบ้านมาอีกสองรอบ รอบละสามวัน(อะไรจะว่างปานนั้น) มีเวลาก็ต้องชิงกลับบ้านเป็นธรรมดาเกิดวันหน้าอะไรๆมันดีขึ้นกลับมาบินเยอะอย่างเดิมจะหมดโอกาสเอาได้(มาแป๊ปๆมันก็ขี้เกียจเหมือนกันนะ) นี่ก็ยังไม่ได้โทรไปขอ list รายชื่อ(ไม่ใช้จะกลับก็กลับได้เลยนะ เราต้องรอให้มีที่ว่างถึงจะได้กลับแต่โทรไปขอลงชื่อก่อนก็มีสิทธิ์กว่า..มั้ง)

มาบ้านก็ไม่ได้ทำประโยชน์ข่วยเหลืองานบ้านอะไรเล้ย มาสร้างความคึกคักโวยวายให้เสียงดังลั่นบ้าน(ด้วยการโม้แตกและเล่นเกมเสียงดัง) แล้วก็ได้เจอเพื่อนๆด้วย ไปกินข้าวกับเพื่อนสาวๆที่ร้านอุดมมิตรก็ดี บรรยากาศดีเปิดเพลงเพราะดี อาหารก็โอเค ไปกินข้าวเช้ากับปึ๊ด ไปเอาการ์ตูนจากอี้( samurai x อ่ะ ฉันหละชอบ เคนชินเท่สุดๆ)

เฮ้อ..กลับไปทำงานไม่กี่วันก็ได้กลับมาบ้านอีกหละน้า จะนั่งรอวันที่ได้เล่นเกมกับเพื่อนๆตอนกลางคืน(ตกลงมันคิดถึงบ้านหรืออะไรกันแน่ ??)