ไปทำตัวเป็นวัยรุ่นขอนแก่นเดินเล่นห้างแฟรี่พลาซ่าเมื่อวานเย็น ต่อด้วยตลาดโต้รุ่งไม่มีเสื้อสวยราคาถูกแล้วมีแต่เสื้อราคาถูกซึ่งก็ซื้อมาสองตัว(ร้อยบาท)ให้น้อง แล้วก็เอาผมไปอบไอน้ำ มันช่างน่าเบื่อไม่สนุกเลย ไปขอนแก่นมันควรไปเที่ยวที่ไหนดีนะ

หลังเทศกาลคนเดินทางเข้ากรุงเทพเยอะไฟล์ทที่บินเข้ากรุงเทพเต็มทั้งตลอดบินวันละสามแลนด์แบบไฟล์ทไทม์สั้นๆนี่มันรีบจนกดดันหนะ ไฟล์ทไทม์ 40 นาทีเครื่อง737 ชั้นประหยัดมีผู้โดยสาร 137 คน มีลูกเรือ 2 คน แค่เสริฟตาม procedure ก็ไม่เหลือเวลาไปทำอะไรแล้วยังจะมีคนที่ทำให้การทำงานสะดุดอีกจะเหลือเรอะ เช่นมีผู้โดยสารขอมติชนทั้งที่อ่านยี่ห้ออื่นไปแล้วประมาณ 3-4 ฉบับขณะที่เก็บแก้ว(นั่นคือเครื่องใกล้ลงแล้ว) ซึ่งฉันได้พยายามถามจากผู้โดยสารแถวถัดไป(เผื่อเราจะได้ไม่ต้องเดินย้อนมามากจะไม่ทันกาล)ว่าถ้าอ่านเสร็จขอแต่เค้ายังอ่านไม่เสร็จ เราก็ต้องเก็บของต่อไป พอถึงครัวก็เห็นหัวคุณนายโผล่มาดูเราในครัว จะไปหาจากไหนหละเอาแนวหน้าไปให้ ทำหน้าเม้งๆบอกว่าอ่านแล้ว เจ๊อ่านไปแล้วมากขนาดนั้นก็พอแล้วก็ได้มั้งอะไรจะบริโภคข่าวสารเยอะขนาดนั้น (อ่านแต่ข่าวบันเทิงอ่ะสิเร็วเชียว)

โธ่...ไม่ไช่ไม่รักการบริการถ้ามีเวลาและมีอะไรที่ขอฉันหาให้เสมอแหละ(แม้แต่ไฟล์ทแขกที่บ่นๆก็ทำให้สุดใจเหมือนกัน) แต่บางทีก็ต้องเข้าใจกันหน่อย อย่างเสริฟน้ำมีอะไรฉันก็ใส่ไปหมดทั้งสัปปะรด ส้ม น้ำเปล่า อัดลม กาแฟเย็น พี่ดันขอชามะนาว ไม่มีโฟ้ย.. วันที่มีชามะนาว ขอน้ำสัปปะรด ให้ได้ยังงี้สิ ฉันคิดว่าบางทีฟังประกาศจากกัปตันบ้าง(ถึงแม้มันจะอู้อี้บ้าง)เค้าก็จะมาทักทายบรรยายถึงอากาศ เส้นทางที่ใช้ และบอกว่าจะถึงปลายทางอีกกี่นาทีจะได้บริหารเวลาในการรับประทานได้ถูกโดยเฉพาะไฟล์ทในประเทศ อย่างครั้งนึงไฟล์ทไปขอนก่อนนี่แหละเครื่องจะลงแล้ว เดินเก็บกล่องอาหารหมดแล้วเดินมาหลายรอบแล้วก็ยังเหลือคุณพี่สองคนเนี่ยแหละ ไม่ได้ alert เลยยังใช้มีดหั่น ส้อมจิ้ม เคี้ยวแล้วคุยกันอยู่ ก็ไม่ต้องเก็บค่ะจัดการเองแล้วกัน โอ๊ย.......บ่นค่ะ อากาศร้อน ฉันหงุดหงิด ขอบ่นแล้วไประบายออกด้วยการทุบตีสัตว์ประหลาดใน RO