Thursday, April 10, 2003

ปูโทรมาหาไม่ได้คุยกันตั้งนานเพื่อนหายหน้าไปเค้าไปทำอะไรตั้งมากมายดูบ้านใหม่ เตรียมงานแต่ง ฉันสิวันๆเล่นแต่เกมเงินก็เก็บไม่ได้ หนี้ก็ใช้ไม่หมด เริ่มรู้สึกตัวเองไม่ได้เรื่อง แย่ แย่ แย่ โดยเฉพาะเรื่องเก็บเงิน เพื่อนว่าจะสามสิบอยู่แล้วนะจะแต่งงาน จะเก็บเงินก็ให้เริ่มทำได้แล้ว แง้ เศร้าใจ ฉันต้องเป็นคนแก่กะโหลกกะลาแน่ๆ

แต่เรื่องเก็บเงินนะก็เริ่มต้นแบบใหม่โดยที่บินมาก็เก็บใส่ธนาคารไว้ก่อนจะใช้อะไรว่ากันทีหลังก็สะสมไว้จ่ายค่าบัตรเครดิตปลายเดือนนั่นแลพรุ่งนี้ไปบิน 4 แลนด์อีกแล้ว มีคนมาแลกไฟล์ทเค้าเอาจาการ์ต้าไปให้เราบินในประเทศให้เค้าก็ดีไม่ต้องเปลี่ยนชุดไทย ไม่ต้องเดินรถเครื่องดื่มแต่ก็กลับดึกอีกแล้ว เมื่อวานบิน 4 แลนด์(เชียงราย-กรุงเทพ-ภูเก็ต-กรุงเทพ)ไปกับจอม(เพื่อนห้องเดียวกัน)ก็ดี รู้สึกดีมีเพื่อนหนะ ทำงานก็ดีพี่ๆคนอื่นก็น่ารักรู้สึกจะเป็นพี่แอร์ยุโรปซะเยอะ มีเรื่องจี๊ดใจแค่ขากรุงเทพ-ภูเก็ตเพราะมีคู่สามีภรรยาแขกบอกว่าเค้ามาฮันนีมูนอยากได้อะไรพิเศษๆหน่อย เค้าถามพี่ยอดว่ามีเค้กมั้ย ให้ตาย! ถ้าเป็นไฟล์ท inter ยังพอว่าให้ไวน์ไปดูเป็นของขวัญแต่นี่บินในประเทศไม่มีอะไรเลย พี่ยอดบอกว่ามีแต่ของเล่นแต่มันก็ดูไม่เป็นของขวัญหรอกนะแต่แกก็เอา !?!? (ไม่ได้บอกพี่เค้าแต่บอกฉันทีหลังว่าเอาของเล่นให้หน่อย) ตอนเสริฟอาหารกล่อง อาหารของแกทั้งสองก็เป็นอาหารมังสาวิรัติตามที่ได้ขอมาแต่ดันกินไม่ได้เพราะมีเห็ด ง่า..ก็กินอย่างอื่นในนั้นไปสิ มีผักตั้งหลายอย่างแล้วก็มีผลไม้ด้วย แกมาขอช็อกโกแลต บ้านแกสิ ไม่มีมีแต่ลูกอมนะ อาหารปกติก็เป็นไก่(กินไม่ได้อยู่แล้ว)แล้วก็แอแคร์เห็ด(แกไม่กินเห็ด)ส่วนขนมเป็นขนมตะโก้กับวุ้น พี่ยอดจัดการไปเสริฟให้เองแต่ยังไม่พอแค่นั้นแกขอโค้กด้วย รู้มั้ยเค้ามาจากไหน มาจากกัลกัตตาค่ะ!!! นี่แค่สองคนเซ็งกันไปเกือบทั้งลำแล้ววันที่ 30 เล่า(ฉันบินกัลกัตตา)เจอทั้งลำ สงสัยเข้าอีหรอบเดิมก็เซ็ง เม้ง เจ๊ง(ทางอารมณ์)ไงคะ

No comments: