เพิ่งกลับมาจากพนมเปญแต่นึกว่ากลับจากไฟล์ทญี่ปุ่น ผู้โดยสารเป็นคนญี่ปุ่นเสียส่วนใหญ่(มาก)เค้าไปทำอะไรกันหว่าไปเป็นกลุ่มๆเลย ทัศนศึกษารึ ขาไปก็มีคนญี่ปุ่นไปบ้างเหมือนกัน วันนี้ผู้โดยสารน้อยประมาณร้อยคนทั้งไปและกลับ ทำงานก็สบายดีไม่เร่งรัดจนเกินไป ไฟล์ทไทม์ประมาณห้าสิบนาที

การเสริฟอาหารก็ออกรถอาหารตามด้วยน้ำ(จัดใส่ถาด) กาแฟ ชา เป็นอันเสร็จ อาหารวันนี้ขาไปเป็นปลาทอดกับข้าว มีผู้โดยสารชาวญี่ปุ่นคนนึงทานแล้วเผ็ดออกอาการ ฉันเลยถามว่าเอาน้ำมั้ย พยักหน้าแทบไม่ทัน อิอิ ขากลับเสริฟแพนงเป็ดย่างกับข้าวขนมที่เสริฟคราวนี้อร่อยทั้งคู่เลยขาไปเป็นบราวนี่ ขากลับเป็นกล้วยบวชชี เสริฟกล้วยบวชชีก็ดูดีนะเป็นขนมไทยๆดีอร่อยด้วย

เนื่องจากโรคหวัดมรณะยังคงอยู่ผู้โดยสารบางคนก็ใส่หน้ากากถึงแม้กัมพูชายังไม่มีโรคนี้ระบาดแต่ที่แน่ๆฉันอาจไม่รอดเพราะเปิดเดือนด้วยไซ่ง่อน ปลายเดือนมีฮานอยและคุนหมิงต่อกัน ยิ่งคุณหมอที่วิเคราะห์โรคนี้ดันตายไปซะแล้ว น่ากลัวมั่กมากแต่ทางบริษัทเค้าก็ให้ใส่หน้ากากได้ตลอดเวลาการทำงานอ่ะนะ ตอนแรกให้ใส่เฉพาะตอนอยู่ในครัวแล้วมันจะกันอะไรได้แต่มี information ล่าสุดว่าใส่ได้ตลอด purser เพิ่งบอกมา มันก็อาจดูตลกๆอ่ะแต่ว่าถึงเป็นถึงตายแบบนี้ทนตลกไปดีฝ่า