เมื่อคืนไปรับร.ดชาวสิงค์โปร์จากประเทศเค้ามาฝึกที่กำแพงแสน(นครปฐม)บ้านเรา เครื่องออกสี่ทุ่มนอนไปสบายๆ(ไปเครื่องเปล่า)แล้วทำงานช่วงสิงค์โปร์-กำแพงแสน(เวลาประมาณตีหนึ่งถึงตีสามครึ่ง)ช่วงกำแพงแสนกลับกรุงเทพใช้เวลา 15 นาทีก็บินเครื่องเปล่ากลับมา

ตอนแรกที่เห็นตัว KDT ไม่รู้หรอกว่าเป็นที่ไหนเลยถามครู(ตอนนั้นเรียน 737) ครูบอกว่าเป็นไฟล์ทเหมาไปรับร.ด เพื่อนสจ๊วตของฉันอยากจะไปมากเลยซึ่งถ้าเค้าได้มาคงดีใจนะเพราะที่เคยได้ยินว่าเป็นลูกเสือหรือร.ดผู้ใหญ่นั้นคราวนี้เป็นเด็กวัยรุ่นหน้าตาตี๋มากันร้อยกว่าคนมาฝึกสองสัปดาห์

หลังจากส่งน้องๆตี๋ไปรับชะตากรรมในค่ายฉันก็ได้กลับบ้านเข้านอนตอนตีห้ากว่าๆและลืมตาตื่นแบบเต็มๆตอนบ่ายๆนี่แหละเพราะภัทรมาทวงสัญญาที่ฉันจะเลี้ยงหนังน้องมันจะอยากดูเรื่องว้ายบึ้มฯ ฉันก็อยากดูนะ อยากดูทงทง ขอให้ฮาคุ้มค่าตั๋วด้วยเถอะเพี้ยง!

ป.ล เครื่องคอมไปเข้าอู่ กลับจากบินไม่เจอคอมสลดมาก ค่าชั่วโมงเล่นเกมซื้อมาสรุปเล่นไม่คุ้ม ตอนคอมไม่อยู่ก็มีเรื่องอยากจะเล่าจ๊าง...แต่หมดอารมณ์อยากโม้แต่จะเล่าข้อเท็จจริงให้ฟังเรื่องไปกำแพงเมืองจีน