อุตส่าห์ได้ไปดูคอนเสริต์ก็ไม่รู้ว่าอะไรดลใจให้พี่กอล์ฟยอมให้ไปทั้งที่วันจันทร์วันอังคารขอไป he ยังฟาดหัวฟาดหางไม่ย้อมไม่ยอม(วันพุธยังตึงๆอยู่แต่วันพฤหัสก็ไม่ว่าอะไรแล้ว)พอถามดูว่าทำไมอยู่ดีๆก็หายโมโหหละ พี่บอกว่าไม่อยากเป็นมะเร็ง !?!?! (ไม่ใช่ว่าจะไปนัดสาวไหนไปเที่ยวหรอกนะ) แต่เมื่อไปดูคอนเสริต์แล้วอยากตายมากค่ะ

เลิกเรียนบ่ายสามคิดว่านั่งรอก๊อกกับเอมารับเหี่ยวตายกว่าเค้าจะเลิกงานกันก็ 6 โมงเย็นเลยเข้าเมืองไปหาดีกว่าจะได้ไปเอาเอกสารที่พี่อ้อด้วย(ยังไม่ได้เงินกองทุนสำรองเลี้ยงชีพเลยนี่นา ยังงี้ก็มีรายได้(อันน้อยนิด)อีกอ่ะสิ ) ไปถึงตึกคราวนี้ต้องแลกบัตรไปไหนฐานะ visitor ไปคุยเล่นกับพี่หยุด(คนนอกแล้วนะเราอยู่ได้แต่ที่รับแขก) รอรับเอกสารจากพี่อ้อแล้วก็มีเพื่อนๆออกมาคุยเล่นด้วย เจออาโบ(bossilla)ด้วยเค้าถามว่ากลับมาทำงานแล้วเหรอ ยังหน่าว่าแต่ถ้าจะกลับมาจริงๆยังได้อยู่เร้อ...เขาบอกว่าใส่ยูนิฟอร์มแล้วมาให้ดูด้วย

คุยนานนะก็ยังไม่หกโมงซะทีลงไปอยู่โอบองแปงกินครัวซองช็อกโกแลตให้หายอยากกับอ่าน timeline ของเรื่อง ring ที่เจ้าก๊อกเอามาให้อ่านค่าเวลา(ดูใน ubc อ่ะ อะไรฟระ ring 0 แล้ว 2 เลย ring 1 ไปไหนอ่ะ) อ่านจบทำการบ้านก็แล้วยังไม่มีใครลงมาอีก แล้วนทีกับพันลงมานั่งเป็นเพื่อนแล้วเด็กๆถึงตามมา ออกจากโอบองแปงไปกินข้าวที่แอนนา อาหารล้วนเผ็ดเสี่ยงทำให้ท้องเสีย(เพิ่งหายจากท้องเสียเนื่องจากการกินส้มตำสามแบบและสารพัดเมื่อกลางวันวันพฤหัส) ไม่ได้กินปลาทอดกับพาสต้าที่อยากกินซะอีกไม่รู้สิตอนไม่ได้มาก็อยากกิน พอมาถึงร้านก็เฉยๆ

กินข้าวเสร็จถึงเวลาเดินทางไปดูคอนเสิร์ตแล้วหละขึ้นทางด่วนจากพระราม 4 ไปลงเมืองทอง ผู้คนเยอะใช้ได้ประมาณว่าฝรั่งคงมาหมดทั้งเมืองไทย ฝรั่งตรึม ดาราเพียบ มาก่อนสามคนก็นั่งรออิฐ รอพี่วิน เวลาผ่านไปผ่านไป พี่วินมาแล้วอิฐยังไม่มา ก็นั่งคุยถามเรื่องตั๋วฟรีก็คิดดูชาวบ้านเค้าดูตั๋วฟรีหมดมีฉันกับก๊อกไปเสียเงิน 500 ค่าตั๋ว(บ้าที่สุด) พี่วินบอกว่าเพื่อนเค้าเป็นดีเจเด็กๆทั้งหลายจึงบอกว่าคอนเสิร์ตอะไรมีนับรวมเราไปอีกสามคนเลยนะพี่ หมดเรื่องคุยแล้ว สี่ทุ่มกว่าไอ้อิฐถึงจะมาแล้ว ครบ5คนแล้วก็เดินไปหาเพื่อนพี่วินให้ตายเพื่อนพี่วินคือ พอลอ่ะ !!! ใครคิดไม่เหมือนฉันบ้างว่าพี่วินเป็นคนน่าคบหา อิอิ (เบื้องหลังคือเอบอกว่ากำลังจะชี้ให้ดูพอลเพราะจำได้ว่าฉันชอบที่เค้าเล่นเรื่องนังเหมียวย้อมสี ส่วนก๊อกบอกว่าพอเห็นพอลก็คิดว่าแน่แล้วเพื่อนพี่วินที่เป็นดีเจ)

ก็เข้าไปดูคอนเสิร์ตกัน 7 คน(เพื่อนพี่วินมา 2คน) ขณะนั้นเวลาสี่ทุ่มครึ่ง ฉัน no idea กับเพลงจริงๆแบบว่าไม่คุ้น ตอนแรกเราก็ไปอยู่แถวหลังนั่งเก้าอี้ก่อนจากนั้นก็เดินไปแถวกลางแล้วก็เดินแทรกไปอีกข้างหน้าแบบว่าอีตอนเดินๆชาวบ้านเค้าก็มองอ่ะนะ(ก็มองว่าอีพวกนี้บังตูกับมองดารา) พอจะเดินแทรกไปข้างหน้าให้ดารานำเลยค่ะใครเขาจะได้ไม่ชกเอา ประมาณห้าทุ่มยี่สิบได้ คุณ fat boy slim ก็ถือแก้วน้ำแล้วโค้ง ฉันเริ่มมองตาก๊อกปริบๆ(ก็เสียเงินกันแค่สองคน)นี่ตูเสียเงินห้าร้อยมาทำอะไรเนี่ย ประมาณว่าสาวๆหนุ่มๆที่กะมาแดนซ์กระจายยังเต้นไม่คุ้มกับที่แต่งตัวมาเลยอ่ะ ฉันหนะไม่เต้นอยู่แล้วแต่ 50 นาทีนี่ยังไม่รู้สึกคึกคักอะไรเลยนะ ประชาชนงงแตกยังไม่ออกจาก hall ทั้งที่เค้าเปิดไฟแล้ว จนต้องมีคนประกาศว่าจบแล้ว มึน มึนไปหมด ถึงเข้าตรงเวลาอ่ะ 1 ชั่วโมงครึ่งนี่ก็มันพอแล้วรึ ? ส่วนตัวอิฉันไม่ทราบเลยว่าเค้าต่อแผ่นได้เจ๋งขนาดไหน ก็ยังดีนะที่พี่ๆพาเดินไปข้างหน้าให้อยู่ในฝูงชนได้อยู่ในบรรยากาศที่เห็นคนอื่นเค้าเต้นอ่ะ แม่งถ้ายังอยู่ข้างหลังนี่น้ำตาตกแน่ๆ ฉันไม่เชื่อเลยถ้าใครบอกว่ามาคอนเสริต์นี้แล้วมันส์พะย่ะค่ะ(โดยไม่อาศัยอัลกอฮอล์) เอาวะถือว่าเสียเงินมาดูคอนเสิรต์กับพี่พอล คุ้มจะตาย

ก่อนออกจาก Hall กินโค้กให้หายแค้น(ต่อไปนี้จะกินแต่เป๊ปซี่)แล้วก็แยกย้ายกันกลับบ้าน เอไปกับอิฐ ฉันไปกับก๊อก ถึงบ้านเที่ยงคืน(คุณน้าหลับซะแล้ว ขอโต้ดดดดค่า)ขณะกำลังลบหน้าเฮ้ย พริกติดฟัน !!! โทรไปกรี๊ดกับเอตายแล้วพี่พอลเห็นป่าวนี่ ฮ่า ฮ่า (ป่าวหรอกจะถามว่าเอถึงบ้านอ๊ะยัง)

วันนี้ไปกับกาญจนบุรีกับบ้านพี่ ไปส่งพ่อแม่เค้าไปงานเลี้ยงตอนเย็น กลับดึกอีกอ่ะสิได้นอนนอกบ้านแน่ตู