ตื่นตั้งแต่ 6:30 ไม่ใช่ว่านอนเต็มอิ่มแล้วแต่เพราะร้อนและอาจเพราะติดเป็นนิสัยก็ได้แต่เมื่อคืนนอนดึกนะ ช่วงเช้าเลยหงุดหงิดนิดๆ

มาถึงที่ทำงาน Bossilla เรียกไปคุยด้วย(ไอ่หย๋า) เค้าพูดว่าได้ยินจากคุณวุฒิ( supervisor) ว่าฉันจะไปบินในไม่ช้าแล้ว ดีใจด้วยและถ้าจะออกสัปดาห์นี้ก็ไม่มีปัญหา(โอววว ใจดีจังเลย) เขาเสียใจเพราะฉันทำงานดีแต่ก็ดีใจด้วยที่ความฝันของฉันเป็นจริง สัปดาห์นี้เขาไปสัมมนาให้หาวันว่างสัปดาห์หน้ากินอาหารเย็นกัน (โอวววววววววววววววว ใจดีเข้าไปอีก) แล้วก็ในอนาคตยังไงถ้าจะกลับมา บริษัทก็ยินดี (เจ๋งงงงงงง เผื่อไปไม่รอดนะ) ไอ้ที่แปลๆมาข้างบนอาจจะเข้าข้างตัวเองแต่ก็ได้ยินชัดๆประมาณนั้นจริงๆ

ฉันบอก Bossilla ว่าทำงานที่นี่ดีมากๆ เพื่อนดีมากๆ แต่เพราะงานใหม่อันนี้เท่านั้นเลยนะก็ตัดสินใจลำบากอ่ะ แต่อยากลองทำดูแล้วฉันกลับมาได้ใช่ป่าว ออกจากห้องมาด้วยความมั่นใจมากขึ้นว่าไปไม่รอดหรือเรื่องมันไม่จริงๆยังมีที่ไปอยู่นะเฟ้ย มั่นใจครับมั่นใจ

โทรหาพี่อ้อแต่พี่อารีรับคือจะขอหมายเลขผู้เสียภาษีพี่เค้าจะหาให้และนัดไปกินข้าวเที่ยงพรุ่งนี้ ฮือ...พี่อ้อพี่อารีก็เป็นคนฮาๆสนุกๆ ก็ไม่อยากไปเพราะยังงี้ด้วยอ่ะน้า...

หลังจากนั้นก็ว่างเชียว วันนี้ทำไมไม่วุ่นวายแต่ก็ดีแหละ ฉันจะได้จัดการเมล(ลอก address ไปปะใน free mail) ทำ template ไดอารีเพราะจะเขียนเป็นภาษาอังกฤษเผื่อ Bossilla จะอ่าน ส่งเมลบอกเพื่อนๆที่ทำงานเก่าเรื่องเปลี่ยนอีเมลซึ่งฉันถามอีเมลของน้องต่อจากตี้เพราะเห็นว่าเผื่ออาจได้ไปหามันที่อเมริกาแต่เมื่อได้รับจดหมายตอบจากต่อคิดว่าวันหนึ่งคงจะไปฆ่ามันแน่นอนใจความจดหมายตอบบอกว่า
“Long time no hear na P',good news that you're still alive.What kind of the hell (job) that you're gonna work la krub.I hope that it will not be drug detail na P'.
Almost 7 months,since Octorber 17th that i have left from Thailand(and “old company name” kingdom) .Everything in my life was change krub P'.No more crazy Thai friend like P'Pui and awsome friends…”
สมควรแล้วใช่ไหมที่ต้องไปลงไม้ลงมือซักกะหน่อย

ตอนเที่ยงหลังกินข้าวฉัน รส พี่ปอนด์เดินไปซอยละลายทรัพย์ ไปซื้อเค้กร้านโบว์ ปุ๊กอยากจะกินเค้กช็อกโกแลต อยากจะเดินซอยละลายทรัพย์ให้ทั่วจังเลยแฮะ จะมีของดีราคาถูกซ่อนอยู่หรือเปล่านะ

15:00 แม่โทรมาหาบอกว่าให้โทรกลับที่การบินไทย(เค้าโทรไปที่บ้าน ทำไมไม่โทรเข้ามือถือฉันตรงๆอ่ะ มีอะไรหรือเปล่า) ใจหายวูบนึกว่าแห้วแล้วตู ปรากฏว่าเขาขอหลักฐานเพิ่มซึ่งเป็นหลักฐานที่ดิฉันไม่เคยเห็นว่ามันน่าจะมีอยู่ภายในบ้านเลยอ่ะ สูจิบัตร(โอวววเลิกใช้ตั้งแต่สมัครเรียนอนุบาลแล้วมั้ง) หลักฐานการเปลี่ยนนามสกุล(ยัง..ยังไม่ได้แต่งงานหรือหย่าร้างอะไรแต่เปลี่ยนจากใช้นามสกุลของพ่อมาใช้ของแม่) แม่จะกลับเชียงใหม่วันที่ 13 แต่เค้าอยากได้วันที่ 10 แล้วถึงจะส่ง EMS มาวันที่ 14-15 ฉันก็ไปเข้าค่ายซึ่งถ้าให้เอกสารเขาช้าฉันก็จะได้เงินเดือนช้า เอ...คุยมาขนาดนี้ก็แปลว่าฉันได้งานที่นั่นแน่ๆแล้วอ่ะสิ สิ สิ อิ อิ อิ อิ จะได้เมลบอกตี้เพราะเพิ่งจะเมลมาตัดพ้อว่าเราไม่บอกเค้าเรื่องได้งานการบินไทย ใครจะกล้าบอกอ่ะก็ยังไม่แน่ใจเหมือนกันก็ไม่อยากโม้ไปทั่วแล้วหน้าแหกนี่นา

16:44 เงียบเหงาจังเลย user ไม่มีปัญหาเลยอ่ะ
18:00 เลิกงานแล้วหิวจัง กลับบ้านหละจะไปแวะ the mall มีบัตรลด 20% อยู่ 1 ใบเผื่อได้ใช้(เสียเงิน)

เมื่อวานพาปุ๊กไปตัดผม ไปเดินเล่น ไปร้านตัดผมจะให้ปุ๊กตัดผมกับเจฟฟี่ปรากฎว่าเค้ามาบ่ายสามแถมคนที่ร้านบอกว่าตัดกับคนนี้ 500 บาท ทำไมอ่ะตะก่อนเราตัด 350 เองอ่ะ เค้าตัดดีแล้วมีแต่คนมาจะให้เค้าตัดอ่ะสิท่า ขึ้นราคาเฉยเลยสรุปเพื่อไม่ใช่เสียเวลาปุ๊กก็ตัดผมกับช่างคนไหนก็ได้ ฉันก็ไปเล่นฟิตเนส แล้วก็กลับมาเดินสยามวนๆได้เสื้อมา 2 ตัวดีใจจริงๆ ตัวละ 199 กับ 200 ไม่ต้องไปเสียเงินซื้อในห้าง แบบว่าไม่ใช่เรื่องมากแต่เสื้อผ้าส่วนมากมันไซส์เล็กเหลือเกิน อยากได้เสื้อที่มีชายเสื้อยาวพอจะเอาใส่ไปในกระโปรงได้แต่มันก็สั้นเกินไป(หรือฉันผิดเองที่ตัวยาว) ปรากฎว่าร้านที่ขาย 200 หนะเสื้อยาวกว่าหน่อยนึง ดี ดี ไว้วันหลังถ้ารู้ว่าต้องใส่เสื้อเชิ้ตทุกวันจะมาซื้อ(เพราะซื้อหลายตัวทีเดียวก็ไม่ลด) ชักจะทนร้อนไม่ไหวแล้วไปกินไก่กะต๊ากเป็นอาหารว่างยามบ่ายแล้วเหาะไปเดิน Kinokuniya ที่เอ็มโพเรี่ยม น้องไปดูหนังสือ ฉันก็ชักอยากจะศึกษาเรื่องฮ้วงจุ้ย ปรากฎว่าไม่ซื้ออ่ะส่วนนิยายก็ไว้จะมาซื้อให้ปุ๊กวันหลัง อ่านที่ซื้อมาจากจัตตุจักรให้หมดก่อนแล้วกัน เงินจะได้ไม่จมไง

จากเอ็มโพเรี่ยมมาต่อเซ็นทรัลชิดลม(ก็เอ็มฯไม่ sale นี่นาหรือว่าชนชั้นแรงงานไม่เกี่ยวกับห้างนี้) เดินเล่นดูนั่นนี่อยากได้ที่เช็ดตาเผอิญว่าพี่กอล์ฟต้องมาส่งพี่สาวเค้าแถวนี้ก็เลยขอให้เค้ามาหาหน่อยพี่มีบัตรเซ็นทรัล แหมลด 5% ก็ยังดีกว่าไม่ลดใช่ม้า ระหว่างรอพี่มาพาปุ๊กไปกินข้าวรอ ตอนเข้าร้านคนที่ต้อนรับพูดว่า 3 ที่นะครับ ฉันกับปุ๊กมองตากับปริบๆ ใครมาด้วยอ่ะ แบบว่ามันกันแค่สองคนนะจ๊ะ แล้วก็คุยกันว่าตั้งแต่เมื่อวานแล้วนา(วันอาทิตย์)ไปกินพิซซ่ากัน ฉัน ปุ๊กและแม่เข้าไปในร้านก่อน แล้วน้ากับภัทรตามมา ปรากฎว่าเด็กที่มารับออเดอร์ก็จะเอาน้ำมาเพิ่ม 3 แก้วอยู่นั่น ฉันก็ยังยั๊วะอยู่ว่าพูดไม่รู้เรื่องนี่หว่า แล้วใครอ่ะที่มาด้วยอ่ะ ยายเหรอหรือว่าใครง่ะ

พี่มาถึงก็ไปพาไปรูดบัตรให้หน่อยพี่บ่นกร่นด่าเรื่องใช้เงินไม่เข้าท่าของเราซะไม่มีดี