พรุ่งนี้ไปเข้าค่ายแล้วไปห้าวัน เค้านัด 6:15 AM ที่การบินไทย กระเป๋าก็ยังไม่ได้จัด ต้องรีบแล้วจะได้นอนเร็วๆเดี๋ยวไปสายจะซวยได้ค่า

10.05.02 * วันก่อน post ไม่ได้
ตีห้ารู้สึกตัวเพราะเสียงนาฬิกาปลุกอันใหม่ที่ได้จากก๊อกกับพี่ปอนด์แต่ก็ยังไม่ยอมลุกจากเตียง สุดท้ายก็นั่งลุ้นไปในแท็กซี่ตลอดทาง ก็ตื่นตอน 5:45 AM แล้วแหละแต่ชักช้าบ้าอะไรไม่รู้ (แต่งหน้าไง มัวดีเอาแปรงมาสคาร่าแทงตาอีกต่างหาก) คือพี่ๆนัดที่การบินไทย 7:45 AM แต่ฉันไปถึง 7:50 AM ยังไม่ทันจะเริ่มงานเล้ยยย...

ไปถึงนั่งรอเวลาซักพักพี่ๆเค้าก็เรียกให้ไปห้องประชุมให้เซ็นสัญญาจ้างงาน ชี้แจงอะไรต่างๆแล้วให้ไปถ่ายรูปติดบัตร ซึ่งต้องเปลี่ยนใส่เสื้อของแอร์ซะด้วย เฮ้อ..ไม่อยากจะเชื่อมาถึงขนาดนี้ได้ไงกันนี่

อยู่ถ่ายรูปกันจนเที่ยงลงไปทานข้าวแล้วกลับมาห้องประชุมอีกครั้ง ขนาดเข้าห้องไปตรงเวลาบ่ายโมงตรงยังโดนครูเม่นดุ ทีหลังจะทำอะไรคงต้องก่อนเวลาเท่านั้นอ่ะนะ ปลอดภัยไว้ก่อน คุณครูที่จะสอนพวกเรามาแจงตารางเรียน ฉันเป็นนักเรียนรุ่นสองพันสองราตรี ไม่ใช่ ! รุ่น2002/4 หนะ ดูตารางแล้วต๊ายตายอดกลับบ้าน นึกว่าจะได้กลับบ้านวันที่ 25-27 พ.ค แต่มีเรียนวันที่ 25 และ 27 แล้วจะได้กลับบ้านอีกทีเมื่อไหร่กันหนอ คิดถึงแมว

จากนั้นครูอี๊ดก็มาแจกเอกสารเรื่องที่จะไปเข้าค่ายที่เขาชะโงก มีรายการของที่ต้องเอาไป(ต้องซื้อเพียบ) ตารางเวลาและกิจกรรม โหดมิใช่น้อยมีปีนเขาด้วย โดดหอน้ำด้วย เดินป่า(ค้นหาอาหารที่เค้าเอาไปซ่อน) นอนป่า แถมนอนดึกแต่ต้องตื่นตีห้าสิบห้านาที(ให้เวลา 15 นาทีอาบน้ำ !?!?!) จริงๆก็ไม่เห็นต้องกลัวไปก่อนเลยแหมเราผ่านห้องเชียร์มาแล้วเรื่องแค่นี้จิ๊บๆหน่า(ปลอบใจตัวเองชัดๆ)

ชี้แจงอะไรกันเสร็จแล้วก็ถึงเวลาวัดตัวตัดชุดแล้วหละ ผู้ชายแยกไปวัดกันอีกที่แต่ผู้หญิงอยู่ห้องเดิมร้านตัดผ้าเค้าขนผ้าไหมมาให้เลือกในห้อง ตาลายไปหมดเลยหลากสีเหลือเกิน เค้าให้เลือก 4 พับเป็นชุดแบบมีสไบกับไม่มีสไบอย่างละสองชุด เลือกกันจนเหนื่อยแต่ละคนก็เรียกให้พี่อา(เค้าเป็นแอร์เก่าแต่มาทำงานออฟฟิศ)ช่วยดูให้ว่าสีไหนใส่แล้วเกิด พี่อาเหมาะแล้วที่จะเป็นแอร์ เค้าถูกเรียกทางนั้นทีทางนี้ทีไม่ยักกะมีสีหน้าหงุดหงิดแล้วก็ช่วยดูสีผ้าให้อย่างกระตือรือร้นมีรอยยิ้มเสมอด้วย(สรุปว่าพี่เค้าสวยด้วยใจดีด้วย) สีผ้าที่ฉันเลือกมาก็ไม่รู้เป็นยังไงบ้างดูเป็นผืนๆมันก็สวยดีแต่เอามาใส่มันอาจไม่เวิร์คได้(ไม่มีกระจกให้ดูใช้ทาบกับตัวแล้วถามเพื่อน ถามครู ถามพี่) แต่เด็ดๆเลยฉันมีสีเหลืองแดงกลายเป็นแมคโดนัลเคลื่อนที่

เลือกผ้าแล้วก็ไปวัดตัว วัดเท้า รับกระเป๋าลาก, กระเป๋าสะพาย(ใบใหญ่เหลือเกิน), ผ้าพันคอ,เข็ดขัด, ปีก, ถุงใส่เสื้อ,ชุดไปเข้าค่าย แล้วก็กลับบ้าน อ๊ะรุ่นฉันหนะมีดาราด้วยนะจำชื่อไม่ได้แต่เล่นละครช่องเจ็ดหนะ แล้วก็มีคนนึงหน้าตาเหมือนนักร้องที่ร้าน good view ไว้วันนึงจะถามซะให้รู้กันไปเลย

พี่กอล์ฟมารับกลับบ้านเป็นพระคุณจริงๆไม่งั้นต้องลากกระเป๋าออกมาเรียกแทกซี่ ถึงบ้านเห่ออวดของให้ที่บ้านดู(เห่อซ้า..) แล้วก็ออกไปกินสเต๊กลุงหนวดในซอยสามัคคีกับน้าป้อม น้าเลอสรร ปุ๊ก (ส่วนพี่ไปฉลองเงินเดือนขึ้นกับเพื่อนที่ทำงาน) กินสเต๊กข้างถนนกับสายผนปรอยๆ ได้บรรยากาศอีกแบบ

ที่ทำงานเก่าเป็นยังไงบ้างนะ วันนี้หัวหน้าทั้งหลายไม่อยู่คงจะร่าเริงกันน่าดูแค่โทรไปหาก็ได้ยินเสียงเพลงดังเชียว เออ..แก้ข่าวหน่อยซิ คนใหม่ที่จะมาหนะมาเดือนหน้าวันที่ 10 ต่างหากก็นึกว่าดีใจมากแบบฉันไปซะได้ก็ดีมีคนใหม่แล้วเว้ย...ตอนนี้มีของที่ระลึกจากเพื่อนๆ เฮ้อ...จริงๆมันก็อยู่ในกรุงเทพด้วยกันนั่นแหละน้า ไปดูตารางเรียนดีกว่าจะได้ดูนัดเที่ยวกันวันไหนได้บ้าง