Thursday, May 23, 2002

ใส่รองเท้าส้นสูงทุกวันชักจะแย่เจ็บนิ้วก้อยมากเลยแต่ต้องใส่ทุกวันแบบนี้คงจะหนาด้านไม่เจ็บไม่ปวดไปเองในที่สุด วันนี้แต่งตัวไม่ดีเลยจริงๆถ้าเป็นคนอื่นใส่ชุดแบบเดียวกันคงดูดีแต่ฉันใส่แล้วดูแย่จัง เสื้อสีเขียวๆฟ้าๆลายทางๆที่ใครๆเค้าก็มีกัน(แต่สีต่างกันไป หาได้ตามสยาม 199 บาท) แต่มันสั้นเกินกว่าจะเอาใส่ในกระโปรงได้ ก็เลยปล่อยชายไปโรงเรียน ดูแย่มากค่า..ตัวคล้ำๆ เสื้อสีเขียวแถมปล่อยชายอีกต่างหาก ความมั่นใจหดหาย แต่เพราะไปเรียนที่เวชศาสตร์การบินเลยช่างมันไม่เป็นไร สัปดาห์หน้าเรียนที่ crew center แล้วแต่งตัวโทรมโดนแน่ๆ

วันพรุ่งนี้ใส่กางเกงไปเรียนเพราะว่าจะเข้า chamber เป็นห้องปรับความดันต่ำเค้าจะให้เราฝึกแล้วก็ให้รู้อาการ hypoxia (พร่องออกซิเจน) ฉันหละกลัวทำอะไรน่าเกลียดๆออกไปจริง เวลาเราขาดออกซิเจนอาจจะหัวเราะไม่ใช่ว่าตลกนะแต่เพราะเรามีอาการหลงอยู่ในความสุข และมีอาการน่ากลัวๆอีกเยอะเลยเช่นอาจจะตดได้ เพราะว่ามีกาซในลำไส้ต้องนวดไล่มันอาจจะเรอหรือผายลมหนะ ครูบอกว่าถ้าเพื่อนได้กลิ่นเป็นความผิดเพื่อนแสดงว่าเพื่อนใส่ oxygen mask ไม่ดี แถมถ้าเราเคลียร์หูไม่ได้แก้วหูเราอาจแตกได้ด้วย สยองมากแล้วฉันเลือดจางกว่าเพื่อนๆอยู่แล้ว ฉันต้องตายก่อนแน่ๆ แถมฉันมีเม็ดเลือดไม่ปกติเม็ดเลือดน่ารักๆของฉันต้องแตกกระจายเยอะแหงๆ แถมฉันเข้าเป็น flight แรกอีกต่างหากเวรแล้ว

ตอนเย็นกลับมาที่ crew center มาลองยูนิฟอร์มต้องแก้กระโปรงขึ้นนิดหน่อยแต่เสื้อใส่ได้พอดีก็เอาเสื้อกลับบ้านมาสองตัวคือสีขาวคอจีน กับสีม่วงคอกลม แต่อีกนานกว่าจะได้ใส่ยูนิฟอร์มซึ่งก็ดีเหมือนกันเพราะถ้าใส่ยูนิฟอร์แล้วเราต้องดูดีตลอดเวลากว่านี้ไปอีก จนถึงวันนี้ส่องกระจกมากกว่าที่เคยส่องมาตลอดตั้งแต่ต้นปีแล้วมั้ง แปลกดีเหมือนกันนะที่ทุกวันนี้เรื่องที่คุยก็จะเป็นสีของหน้า(แบบว่าฉันแต่งหน้าไม่ได้เรื่อง แต่งหน้าแล้วตัวเองดูดำลงไปอีก) สีของลิปสติก สีของยาทาเล็บ จริงๆมันก็แค่ไม่อยากโดนตัดคะแนนในเรื่องที่เราควบคุมได้หนะ อ๋อแต่นอกจากจะต้องเสียเงินไปกับเครื่องสำอางค์แล้วเหมือนจะต้องเสียเงินซื้อซิลิโคนอีกต่างหากแบ่บว่าใส่ชุดทูนิก(สีม่วงทั้งเสื้อและกระโปรง)แล้วกระดานมากค่ะ ครูบอกว่าไม่สวยเลยแล้วถ้าใส่ชุดไทยจะไปกันใหญ่ เงินเดือนยังไม่ได้เลยอาศัยมนต์ดำ(visa) ตลอดได้เงินค่าบินมาก็เอามาใช้หนี้อีกเจริญแน่ๆ

ต้องรีบไปเข้านอนแล้วหละร่างกายจะได้แข็งแรงไม่อ่อนเพลียมากเวลาเข้า chamber (ไม่ใช่ secret of chamber นะ) แล้วจะมาเล่าให้ฟังว่าเป็นยังไง ราตรีสวัสดิ์

No comments: