อากาศในออฟฟิศหนาวเย็นมาก...มากเกินเหตุ ความจริงปรากฎว่าไม่ใช่อย่างที่อิฐสันนิษฐาน(ต้อนรับฝรั่ง)แต่เพราะเค้าเพิ่งล้างแอร์ใหม่ เมื่อไหร่มันจะเก่าเข้าที่หละเนี่ย

ตอนเย็นมีแต่คนเป็นห่วงไล่ให้กลับบ้านเร็ว พี่วุฒิบอกว่า Bossilla ออกกฎว่าไม่ใช่ฉันอยู่ดึก(เป็นผู้หญิงคนเดียวในฝ่าย) เจ้าอิฐบ่นว่านี่จะเป็นการทำให้ Infra ไม่รับผู้หญิงอีกหรือเปล่าเนี่ย แต่ที่ยังไม่กลับเพราะว่าก๊อกบอกจะไปส่งบ้านแต่เค้าออกไปธุระนิดนึง พี่ปอนด์แหย่ว่าถ้าก๊อกลืมหละ อืมมม...ถ้าหลอกกันหละก็จะด่า 3 วัน 3 คืนเลย

คนอื่นๆเค้าออกไปช้อปปิ้งที่สยามกันหมดแล้วทั้งพี่อี๊ด พี่ปอนด์ อิฐ รส และฝน เราก็อยากไปหรอกแต่รอก๊อกอยู่แต่ไม่ไปก็ดีแล้วเพราะได้เสียเงินแน่ๆยิ่งอยากได้รองเท้ากับเสื้อใหม่อยู่แต่เก็บเงินไว้ใช้หนี้จะดีกว่าแต่จะเก็บได้นานแค่ไหนน้า... กำลังจะมีลดราคาต้อนรับวันแรงงานอยู่ด้วยสิ แรงงานอย่างเราจะอดใจได้ไวเร้อ...

ทำไมก๊อกยังไม่มาหละ

เล่าเรื่องไปเชียงใหม่ต่อดีกว่า...ตอนที่ขึ้นวัดเตรียมจะไปทำบุญกระดูกให้คุณยายไปค้างบ้านป้าหัทยากับน้าๆยายๆ ส่วนแม่หนะนอนที่กุฏิที่วัด

นอนบ้านป้าหัทสบายดีเพราะนอนห้องแอร์ ฉันกับปุ๊กนอนกับยายๆ คุณยายกลาง(น้องคุณยายใหญ่) คุณยายจา คุณยายกรอบ(เพื่อนคุณยาย) ตอนเช้าวันอาทิตย์คุณยายกลางตื่นแต่เช้ามาก(จริงๆก็ทุกยายแหละ) มาผัดข้าวผัดปูไปทำบุญที่วัดพระธาตุแม่เจดีย์ ฉันกับปุ๊กกว่าจะตื่นก็ 8 โมงเช้า(ก็เช้าแล้วสำหรับเรา) ไม่ได้ช่วยอะไรเค้าเล้ย.. ออกจากบ้านไปเลี้ยงเพลหลังอาหารเพลก็ไปเที่ยวห้วยย่าคำมาเป็นเขื่อนเก็บน้ำอยู่ในบริเวณวัดที่หลวงพ่อพัฒนาประมาณว่าธรรมชาติกับศาสนา มีปลามีต้นไม้ก็เป็นที่พักผ่อนหย่อนใจ ถึงแม้อากาศจะร้อนแต่ก็มีลมพัดมาเสมอ บ่ายกว่าๆเดินทางเข้าเชียงใหม่(วัดอยู่เชียงราย) ฉันกับปุ๊กตามมาด้วยจะได้แวะบ้านดูแมวและซื้อของฝากที่ทำงาน คุณยายๆก็ซื้อของฝาก ส่วนแม่กับน้าๆไปซื้อของสำหรับทำบุญกระดูกวันจันทร์(22 เม.ย)

กลับจากเชียงใหม่ก็เหนื่อยเพราะนั่งรถ ฉัน ปุ๊ก ภัทร ยายกรอบ อาบน้ำนอนอยู่บ้านที่เหลือเค้าออกไปทานเข้ากัน ตอนกลับมาฉันยังดูทีวีอยู่ห้องที่คุณยายจานอน คุณยายจากับคุณยายกลางยังไม่นอนก็ดูทีวีด้วยกัน คุยกัน รู้สึกดีจัง อยากคุยกับยายๆ นี่ถ้ายายใหญ่อยู่ด้วยคงฟังยายเค้าคุยกันเพลินเพราะคุณยายก็ชอบแหย่ๆกันสนุกดี

เช้าวันจันทร์ตื่นไปเตรียมทำบุญกระดูก คุณยายกลางไม่ได้ทำกับข้าวเพราะที่วัด(จริงๆเป็นสำนักปฎิบัติธรรม)เวียงกาหลงกินมังสาวิรัติ คุณยายกลางทำไม่เป็นแต่ป้าหัทก็ติดต่อคุณปุกไว้แล้ว พิธีเริ่มจากพระสวด แล้วญาติก็มาพรมๆน้ำกับใส่ดอกไม้ในโถกระดูก(ผู้ใหญ่ใส่เงิน น้าบอกว่าเด็กๆใส่ดอกไม้) จากนั้นนำโถกระดูกไปให้หลวงพ่อบรรจุ จริงๆคือฝังลงดินแล้วปลูกต้นไม้ ตอนแรกที่บ้านเตรียมดอกลั่นทมไว้(ชื่อใหม่เค้าว่าไงนะ?) ที่บ้านเราไม่ถือเรื่องชื่อดอกไม้และใครๆก็ชอบดอกนี้กัน แต่ปรากฎว่าหลวงพ่อให้ต้นสาละมา

เมื่อปลูกต้นไม้เสร็จก็ให้ญาติๆรดน้ำลงดินอีกครั้งนึง ก็ให้คุณยายๆรดก่อน คุณยายกลางร้องไห้เลย ก็เหลือคุณยายคนเดียวแล้ว พี่(ยายใหญ่)กับน้อง(ยายเล็ก)ก็เสียหมดแล้ว ตอนคุณยายจารดน้ำปรากฎว่าคุณยายล้มก็พยุงกันขึ้นมา พอหลานๆพากลับไปนั่งเก้าอี้ในศาลา คุณยายกลางบอกว่าเจ๊ใหญ่คงจะหมั่นใส้พี่จามานานแล้ว ก็ค่อยหัวเราะกันได้หน่อยเพราะยายๆก็น้ำตาซึมกันหมด

ทุกอย่างก็เสร็จสิ้นตอนประมาณบ่ายโมง พระฉันคนฉัน(เลี้ยงคนที่วัดด้วย) เก็บข้าวเก็บของ น้าๆยายๆกลับกรุงเทพ โกความพาฉัน ปุ๊ก ภัทร กลับเชียงใหม่(แม่นั่งไปส่งด้วยแต่แม่จะกลับขึ้นวัดมาอีกเพราะจะไปตามพี่สมให้มาเฝ้าบ้านเพราะต้นเดือนหน้าแม่กับน้องจะลงกรุงเทพ) ภัทรอยู่เชียงใหม่ต่อให้ปุ๊กปวดหัว ส่วนฉันนั่งรถไฟกลับคืนวันที่ 22 แล้วก็มาทำงานวันที่ 23 ..จบ