เมื่อคืนฝันมั่วไปหมดคงเพราะตั้งแต่ตอนเย็นมีอารมณ์หลายอย่างทั้งโมโหเพราะโทรหาน้องตอนบ่ายสามไม่มีคนรับกลัวมันจะแหกดอยตายไปซะแล้วปรากฎว่าไปร้านหนังสือแต่ไม่ได้เอากระเป๋าลงไปด้วย มีอารมณ์กลุ้มใจเรื่องเงิน มีอารมณ์เศร้าสงสารคุณยาย สงสารน้า(ทำขนมทั้งวันทั้งคืนจ่ายค่ารักษายาย)

ตื่นเช้ามาก็ยังขุ่นมัวซ้ำเติมเข้าไปอีกเพราะรถตู้ที่นั่งมามันงกแอร์ เปิดแอร์กลางๆและเปิดพัดลมอย่างเบา ขนาดฉันนั่งแถวหน้ายังจะตายหายใจไม่ออก คนที่นั่งหลังสุดจะเป็นยังไง คนขับนั่งเย็นอยู่ตอนหน้าแต่ไม่รู้เลยว่าข้างหลังเป็นไง อยากจะบอกให้มันเปิดพัดลมให้มันแรงๆหน่อย(งกนักไม่ต้องปรับอุณหภูมิก็ได้) ก็ได้แต่คิดในใจวนไปวนมาจะพูดกับมันยังไงดี มองดูคนอื่นเค้าก็ไม่เห็นงุ่นง่านหรือฉันเป็นคนเดียว สุดท้ายก็ไม่ได้พูดอะไร นั่งอึดอัดมาจนถึงปลายทางแล้วก็มาปวดหัวคนเดียว คิดๆแล้วน่าจะพูดไปคราวหน้าไม่กลัวแล้วเก็บค่ารถแพงจะตาย(30บาท)แค่เปิดแอร์เย็นๆให้ทั่วทั้งคันรถไม่น่ามีปัญหา
.......
แก็งกลับบ้านเร็ว 3 คน(น้องเอ น้องก๊อกและฉัน) ที่เปิดตูดตลอดตอนหกโมงเย็น(แต่เวลาประจำคือหกโมงครึ่ง) มีชื่อแก็งว่า power puff เริ่มจากฉันคิดว่ามันมีการ์ตูนอะไรที่มันมี 3 ตัวเนี่ยแล้วนึกแว้บไปถึง power puff girl น้องเอเลยเอาเป็นจริงเป็นจังเอาเป็นชื่อ น้องเอเป็นสีชมพู น้องก๊อกเป็นสีเชียว ฉันเป็นสีฟ้า(แต่จริงๆก็อยากเป็นสีเขียวนะดูวีนดีแต่หน้าตาสีเขียวเหมือนน้องก๊อก) ทีนี้มันยังมีรุ่นเด็กๆอีก 2 คนคือน้องรสกับน้องอิฐ น้องรสไม่เล่นอะไรประสาทๆแบบเราก็เลยไม่มีชื่อประจำตัว แต่สำหรับน้องอิฐเราให้เป็น Mr. Mojo jojo นี่เราอายุเท่าไหร่แล้วนะ

หมดเวลาเพ้อเจ้อต้องออกไปพันธ์ทิพย์ไปติดตั้ง Notes อีกสองร้าน